Blask Kościoła
 
Biblijne źródła naszej cywilizacji
Adam Kowalik

Według zwięzłej formułki katechizmowej, której młodzież uczy się przed bierzmowaniem, Pismo Święte to zbiór ksiąg napisanych pod natchnieniem Ducha Świętego, które zawierają Słowo Boże skierowane do ludzi. Jest ono, wraz z Tradycją, źródłem wiary katolickiej.


Czyż można sobie coś więcej cenić niż przesłanie Wszechmocnego Boga? Pouczenia i rady jak żyć, jak wielbić Stwórcę, by zasłużyć na życie wieczne? Zdecydowanie nie! Nic więc dziwnego, że Biblia odgrywa zasadniczą rolę w życiu milionów ludzi.


Pismo Święte kształtuje świat


Jednak znaczenie Starego i Nowego Testamentu wykracza daleko poza sferę religijną. Księga ksiąg odcisnęła swe piętno na cywilizacji świata zachodniego. Właściwie ukształtowała go. Pod jej wpływem przekształcało się prawo rzymskie, tracąc pierwotną, pogańską surowość. Dzięki Ewangelii zanikło niewolnictwo, a zwłaszcza najbardziej prymitywny jego przejaw – walki gladiatorów.


Obok tych zasadniczych dla ludzkości ról: zbawczej i wychowawczej, Pismo Święte wywarło także trwały wpływ na kulturę narodów chrześcijańskich. Dowodem na to jest wielka ilość dzieł sztuki stworzonych przez artystów, lub choćby tylko rzemieślników, w oparciu o zaczerpnięte z niej motywy. Najstarsze przykłady malowideł o treści biblijnej znajdujemy już na ścianach katakumb, w których chowano męczenników oraz pierwszych członków gmin chrześcijańskich. Do najczęściej występujących tematów należały: Noe w arce, historia Jonasza, Daniel pośród lwów, hołd Trzech Króli, wskrzeszenie Łazarza. Podobne motywy występowały na ścianach i posadzkach domów chrześcijan oraz pierwszych świątyń.


Dużo wolniej rozwijała się literatura chrześcijańska. Nic dziwnego, w pierwszych wiekach istnienia Kościoła wśród wyznawców Chrystusa dominowali ludzie z niższych warstw społecznych, o niezbyt wysokim wyrobieniu kulturalnym i artystycznym. Wystarczał im blask Prawdy, którą otrzymali przy chrzcie, i kazania kapłanów. Powstawały więc głównie dzieła teologiczne, niezbędne do pracy teologom i duchownym.


Kolebką Kościoła była Ziemia Święta, a szerzej Bliski Wschód. I choć już apostołowie Piotr i Paweł zamieszkali w Rzymie, przez długi czas najbujniej kwitło chrześcijaństwo we wschodniej części imperium rzymskiego, gdzie królowała kultura helleńska. Posługiwano się tu greką i w tym języku czytano Biblię. Wraz z rozrastaniem się Kościoła w Europie Zachodniej, ważnym zadaniem stało się udostępnienie Biblii wiernym posługującym się językiem łacińskim. Pierwsze tłumaczenia były bardzo proste. Nie mogły zadowolić ludzi dobrze wykształconych.


Wulgata św. Hieronima


Takim wybrednym estetą był na przykład św. Hieronim, który często uciekał od lektury Pisma Świętego do wyrafinowanych stylistycznie dzieł Cycerona czy Plauta. Zasłużył sobie tym na pouczenie. Kiedyś, podczas snu, ujrzał Boga, który rzekł do niego z wyrzutem: Jesteś cyceronianinem, a nie chrześcijaninem.


Skarcenie pomogło. Hieronim na długie lata zaniechał lektury dzieł pogańskich autorów. Co więcej, po wielu latach dokonał nowego przekładu Pisma Świętego z języka oryginału (głównie hebrajskiego) na łacinę. Nowa wersja tłumaczenia przeszła do historii pod nazwą Wulgaty. Teraz nie mógł już narzekać. Stworzył dzieło wybitne, którego język stał się wzorem dla łaciny średniowiecznej. Co więcej, podczas Soboru Trydenckiego tekst Wulgaty został uznany przez Kościół za oficjalny i autentyczny, dzięki temu przez kolejne wieki stanowił podstawę dla kolejnych tłumaczeń Biblii na języki narodowe. Oparł się na nim także jezuita Jakub Wujek, przygotowując do druku przekład Pisma Świętego na język polski. Co więcej, podobnie jak niegdyś dzieło św. Hieronima, także Biblia ks. Wujka uznana została za arcydzieło języka polskiego swojej epoki (XVI wieku), a jej język wywarł duży wpływ na polszczyznę.


Inspiracja dla artystów


Przez wieki Biblia dostarczała tematów artystom: malarzom, rzeźbiarzom, muzykom, poetom, pisarzom, reżyserom, scenarzystom itp. Ocenia się, że gdyby nagle z kościołów, muzeów i prywatnych kolekcji zniknęły wszystkie obrazy i freski o tematyce biblijnej, ludzkość utraciłaby połowę dorobku malarstwa europejskiego. Trudno sobie wyobrazić, czym byłby świat bez dzieł Giotta i Fra Angelico, malowideł Kaplicy Sykstyńskiej, Piety Michała Anioła, Ostatniej Wieczerzy Leonarda da Vinci, ołtarza Wita Stwosza w Krakowie… Podobnie można by wymieniać wybitne dzieła innych gałęzi sztuki. I to jest właśnie wielkie dziedzictwo Biblii i Kościoła.


Ten artykuł przeczytałeś dzięki ofiarności Darczyńczów. Wesprzyj nas i zostań współtwórcą "Przymierza z Maryją".

NAJNOWSZE WYDANIE:
Cud nad Wisłą
Rok 2020 jest szczególny. Ogólnoświatowa panika wywołana epidemią koronawirusa; „antyrasistowska”, skrajnie równościowa i antychrześcijańska w swej istocie rewolta w USA i innych krajach świata; wszechobecny grzech, przedstawiany jako „prawo człowieka”; susza, powódź… Wszystko to ma miejsce 100 lat po śmierci fatimskiej wizjonerki, św. Hiacynty Marto; w setną rocznicę urodzin Karola Wojtyły – „papieża Fatimy”, jak również wiek po Cudzie nad Wisłą, czyli (chwilowym) wypędzeniu z naszego kraju bolszewików, roznosicieli komunizmu – a więc błędów Rosji, przed którymi ostrzegała Matka Boża w Fatimie.

UWAGA!
Przymierze z Maryją
WYSYŁAMY
BEZPŁATNIE!
 
Walczmy o Bożą Sprawę!

Irena Maria Pregler to młoda kobieta, dla której religia katolicka jest podstawą w życiu codziennym. Z wykształcenia jest grafikiem. Spełnia się̨ w projektowaniu, edycji książek i ilustracji. Dąży do tego, aby połączyć́ dwie najważniejsze dla siebie rzeczy: wiarę w Trójjedynego Boga i miłość́ do Ojczyzny ze swoją pracą zawodową. Od kilku lat wspiera Stowarzyszenie Ks. Piotra Skargi. Apostołem Fatimy jest od 2018 roku. Specjalnie dla „Przymierza z Maryją” opowiada, czym jest dla niej nasza duchowa rodzina.

 

Jezus chce posłużyć się tobą, aby ludzie mnie lepiej poznali i pokochali. Chce On ustanowić na świecie nabożeństwo do mego Niepokalanego Serca. Tym, którzy je przyjmą, obiecuję zbawienie. Dusze te będą tak drogie Bogu, jak kwiaty, którymi ozdabiam Jego tron – te słowa Najświętszej Maryi Panny skierowane do Łucji 13 czerwca 1917 roku w Fatimie, zrobiły na mnie wielkie wrażenie. Choć Matka Boża przemawiała do fatimskiej wizjonerki, to jednak w tych słowach zwraca się także do każdego z nas! Jest to prośba samego Boga, Jezusa Chrystusa. Zdobyć cały świat dla Chrystusa przez Niepokalaną, jak mawiał św. Maksymilian Kolbe. Naszym obowiązkiem, jako dzieci Bożych, jest spełnić Bożą Wolę i walczyć o jak największą chwałę dla Maryi, miłość do naszej Matki i Królowej, a tym samym o nawrócenie grzeszników. A przez nabożeństwo Pierwszych Sobót miesiąca przyczynić się do zapowiadanego przez Nią triumfu Jej Niepokalanego Serca: Na koniec Moje Niepokalane Serce zatriumfuje!

 

Chciejmy ukryć się w Jej Matczynym Sercu w tych trudnych czasach. Jak pisał św. Ludwik Maria Grignion de Montfort: Kto znalazł Maryję, a przez Maryję Jezusa i przez Jezusa Boga Ojca, to znalazł już wszelkie dobro. (…) Wszelką łaskę i wszystką przyjaźń z Bogiem, całą nieskazitelność w obliczu nieprzyjaciół Boga; wszelką prawdę przeciw kłamstwu; wszelkie zwycięstwo w obliczu trudów zbawienia; wszelką pogodę i radość w goryczach życia.

Przez Apostolat Fatimy głoszenie Orędzia Fatimskiego, kultu Niepokalanego Serca Maryi i miłości do naszej Matki Niebieskiej jest możliwe i szczególnie skuteczne. W tej walce dobra ze złem o dusze tych, co odwrócili się od Boga, stańmy po stronie naszej Królowej, o której św. Maksymilian Kolbe powiedział: Wszystkie herezje Samaś zniszczyła na całym świecie! Włączmy się jak najliczniej w to szlachetne dzieło, jakim jest Apostolat Fatimy, i walczmy o Bożą sprawę! Dozwól mi chwalić Cię Panno Przenajświętsza; daj mi moc przeciwko nieprzyjaciołom Twoim!

 

Opracował: Marcin Więckowski


Listy od Przyjaciół
 
Listy od Przyjaciół

Niech będzie pochwalony Jezus Chrystus!

 

Szanowny Panie Redaktorze

 

Na początku mojego listu pragnę – wraz z moją żoną – serdecznie podziękować za wszelkie przesyłki, które otrzymujemy od Was. Bóg zapłać!

 

Wychowaliśmy się na wsi, w rodzinach katolickich. Nasze życie powierzyliśmy Matce Bożej. Małżeństwo zawarliśmy w bardzo ciężkich czasach, szczególnie trudnych dla praktykujących katolików. Udało nam się wziąć ślub kościelny i ochrzcić dzieci.

 

Obojętnie gdzie się znajdowałem, zawsze w środę znajdowałem czas na uczestnictwo w Nowennie do Matki Boskiej Nieustającej Pomocy. Gdy prosiłem Maryję o pomoc, zawsze ją otrzymywałem. Od wielu lat choruję na kamicę nerkową obustronną. Kiedy byłem po kolejnym zabiegu rozbicia złogów nerkowych, pojechałem – wraz z moim kolegą Jerzym – do sanatorium. Szczera modlitwa moja i poznanych kuracjuszy oraz zabiegi (m.in. woda Dąbrówka) spowodowały wydalenie złogów z mojego organizmu. Doprawdy w obliczu tego, wielkie było zdziwienie lekarza…

 

Kolejną łaskę za przyczyną Matki Boskiej Nieustającej Pomocy otrzymałem, gdy idąc przez park, zostałem zaatakowany przez recydywistę. Ten, grożąc mi nożem i pozbawieniem życia, chciał mnie zmusić do oddania mu wszystkich pieniędzy, jakie miałem przy sobie. W myśli poprosiłem Matkę Bożą o pomoc. Sam nie wiem kiedy wstąpiła we mnie ta siła, odparłem atak, uderzyłem napastnika i pędem, czując opiekę i wsparcie Maryi, wsiadłem do stojącej niedaleko taksówki i pojechałem do domu.

 

Ostatni przypadek, o którym chciałem wspomnieć, jest związany z sytuacją, gdy przechodziłem na pasach do pobliskiego parku. Niewiele brakowało, a zostałbym potrącony przez samochód. Młody człowiek siedzący za kierownicą i rozmawiający przez telefon, przejechał prawie po moich butach. Zrobił to tak szybko, że przecinając skrzyżowanie, wymusił pierwszeństwo i wstrzymał prawidłowy ruch.

 

Za wszystko, co otrzymałem w swoim życiu od Pana Boga za pośrednictwem Matki Bożej Nieustającej Pomocy i od św. Józefa, bardzo serdecznie dziękuję. Teraz, gdy jestem już na emeryturze, postanowiłem nie opuścić żadnej codziennej Mszy Świętej. Modlitwa w stanach załamania czy w czasie problemów życiowych ma ogromny sens. W trudnościach życiowych Pan Bóg nie zostawia nas samych…

 

Pozdrawiam Was serdecznie. Z wyrazami szacunku i podziwu dla Waszej pracy.

Edward z Wielkopolski

Niech będzie pochwalony Jezus Chrystus!

 

Szanowni Państwo

 

Bóg Wam zapłać za przysyłanie mi tego wspaniałego pisma oraz za wszystkie inne prezenty. Chciałem podzielić się krótkim świadectwem. Otóż dzięki Matce Bożej żyję już ponad 40 lat „innym życiem”. W 1980 roku przeżyłem bardzo ciężki wypadek samochodowy, po którym lekarze praktycznie nie dawali mi żadnych szans. Później, gdy mój stan się poprawił, stwierdzili, że jestem skazany na wózek inwalidzki do końca moich dni. Tymczasem mijały lata, a ja zacząłem sobie sam ze wszystkim dawać radę. Nie potrzebuję wózka… Codziennie odmawiam Różaniec, dziękując Matce Najświętszej za otrzymane – za Jej wstawiennictwem – łaski. Życzę Wam wiele sił i zdrowia. Z Panem Bogiem.

Jan

Szczęść Boże!

 

Pragnę pięknie podziękować za wszelkie przesyłki, które otrzymuję ze Stowarzyszenia Ks. Piotra Skargi. Dziękuję także za przesłane życzenia urodzinowe oraz za ofiarowaną modlitwę w mojej intencji. Niech Pan Bóg i Matka Najświętsza ma w Swojej opiece Pana Prezesa i wszystkich pracowników Stowarzyszenia. Bóg zapłać!

Andrzej z Elbląga 

Szczęść Boże!

 

Pragnę podziękować Matce Przenajświętszej Królowej Pompejańskiej za łaskę cudownego uzdrowienia mnie z bardzo ciężkiej choroby nowotworowej. Rokowania co do mojego wyzdrowienia były słabe, nowotwór zaczął szybko atakować przerzutami, leczenie było trudne i uciążliwe. Wcześniej usłyszałem o Nowennie Pompejańskiej. Postanowiłem ją odmawiać i gorąco prosić Matkę Bożą o uzdrowienie. W osiemnastym dniu Nowenny wydarzył się cud. Poszedłem na kontrolę. Gdy leżałem w oczekiwaniu na badanie, gorąco się modliłem do Królowej Pompejańskiej o uzdrowienie i wtedy poczułem taką lekkość, wewnętrzny spokój. Czułem, że Maryja jest przy mnie i wszystko będzie dobrze.

 

Gdy po kilku dniach odebrałem wyniki, okazało się że po nowotworze nie ma śladu! Nie ma żadnych przerzutów i onkologicznie jestem zdrowy. Mój lekarz, gdy zobaczył wyniki badania, nie mógł się nadziwić. Dziś czuję się coraz lepiej. Oczywiście choroba i leczenie bardzo mnie osłabiły, ale wracam już powoli do sił i zdrowia. Dziękuję wszystkim, którzy modlili się o moje uzdrowienie. Matce Przenajświętszej dziękuję, że przywróciła mi zdrowie, dała nowe życie.

 

Wszystkim radzę – módlcie się gorąco do Królowej Pompejańskiej Różańca Świętego. Matka Boża zawsze wysłucha, pomoże, pobłogosławi. Odmawiajcie Różaniec – to potężna uzdrawiająca modlitwa, która chroni nas przed złem i pomaga przetrwać wszystkie niepowodzenia.

 

Maryja nikomu nie odmówi pomocy, kto o nią poprosi. Trzeba tylko gorąco się o to modlić, wierzyć w siłę Różańca Świętego i nie przerywać nowenny w trakcie odmawiania. Łaski otrzymamy za przyczyną Matki Najświętszej tylko przez modlitwę gorącą i szczerą.

 

Matko Najświętsza – proszę Cię z całego serca, czuwaj nade mną i całą moją rodziną. Błogosław, chroń od wszelkiego złego i ześlij potrzebne łaski, o które proszę. I nigdy nie opuszczaj!

Tomasz

 

Niech będzie pochwalony Jezus Chrystus!

 

Na wstępie pragnę gorąco podziękować za wszystkie słowa zawarte w Waszej korespondencji. Jestem ogromnie zaszczycona, iż mam Wasze wsparcie modlitewne, a ponadto jeszcze otrzymuję od Was różne, jakże wartościowe prezenty. Ogromnie się tym cieszę. Wszystkie dary wykorzystam najlepiej jak potrafię.

Bogusława