Słowo kapłana
 
Korzystajmy z sakramentaliów!

Niech będzie pochwalony Jezus Chrystus!
Na pewno wszyscy wiemy, co to są sakramenty święte. Wiemy, że jest ich siedem i że ustanowił je Pan Jezus. Warto jednak pamiętać, że oprócz sakramentów Kościół zna jeszcze sakramentalia. Tych jest bardzo dużo. Nie ustanowił ich Pan Jezus, tylko Kościół, ale one także spełniają swoją bardzo ważną rolę w życiu wiernych Kościoła katolickiego.

Zatem czym są sakramentalia? Są to święte znaki, które – podobnie jak sakramenty – oznaczają skutki duchowe, głównie pomnożenie w nas łaski uświęcającej. Same nie dają łaski, ale przysposabiają nas do godnego przyjmowania sakramentów świętych. Ponadto uświęcają różne okoliczności życia.

Do sakramentaliów zaliczamy między innymi: pokropienie wodą święconą, błogosławieństwo przez kapłana różnych przedmiotów, poświęcenia świątyni, cmentarza, śluby zakonne itd.

 

Nowe czasy wymagają powstawania nowych obrzędów: na przykład błogosławieństwo pokarmów w naszej kulturze istniało od bardzo dawna, ale błogosławieństwo samochodów, a jeszcze bardziej samolotów, to już zupełna nowość. Kościół zbiera wszystkie te obrzędy w księdze zwanej rytuałem. Jest to księga liturgiczna, i kiedy prosimy księdza o błogosławieństwo np. książeczki do nabożeństwa, to nie może on używać modlitwy własnego autorstwa, a tylko tej, którą przewiduje na tę okazję rytuał i która jest w ten sposób przewidziana przez Kościół.

objawienia fatimskie Wróćmy choćby do błogosławieństwa modlitewnika. Bez błogosławieństwa pozostaje on zbiorem modlitw, zawierającym święte i czcigodne słowa i zdania. Został przewidziany jako pomoc w modlitwie i tę funkcję spełnia. Ale czegoś mu brakuje. Kiedy prosimy kapłana, by nam tę książeczkę „poświęcił”, mamy świadomość, że odtąd nie jest już ona zwykłą książką, ale przedmiotem, który ułatwia nam rozmowę z Bogiem, a nawet przypomina nam Bożą obecność. Stąd wielu wiernych poświęcony modlitewnik, obraz czy krzyż natychmiast całuje ze czcią, bo zdaje sobie sprawę, że przez ten poświęcony przedmiot, dzięki modlitwie Kościoła, Bóg udziela nam Swojego błogosławieństwa. O to właśnie prosi kapłan w imieniu Kościoła.

Pozwólcie, że posłużę się przykładami: w modlitwie błogosławieństwa modlitewnika prosi kapłan, aby każdego, kto będzie się tą książką posługiwał, Duch Święty wspomagał w modlitwach. Przy błogosławieństwie różańca ksiądz prosi: niech każdy, kto będzie nosił go ze czcią oraz odmawiał z uwagą…, będzie wolny od wszelkiego zła i niebezpieczeństwa. Czyż takie słowa nie niosą pociechy duchowej? Czyż nie wypraszają nam szczególnej pomocy Bożej właśnie przez posługiwanie się takim pobłogosławionym przedmiotem?

 

A jakże piękne modlitwy zawiera błogosławieństwo domu… Dom ma służyć ludziom, ale przez swoje błogosławieństwo wyprasza Kościół dla jego mieszkańców potrzebne łaski, odpędza ataki złego ducha i sprawia, że zwykły budynek staje się małym kościołem, gdzie będą żyć, pracować i modlić się wierni, wyznawcy Chrystusa.

W wielu okolicach na wiosnę odbywa się „poświęcenie pól”, czyli błogosławieństwo zarówno ziemi, aby przez modlitwę Kościoła wydała plon jak najlepszy, ale także błogosławieństwo ludzkiego trudu. Dla człowieka wierzącego ogromne znaczenie ma świadomość, że na miejsce jego pracy spłynęła modlitwa Kościoła i – jako znak Bożej łaski – woda święcona.

 

Ogólnie możemy powiedzieć, że Kościół błogosławi osoby, posiłki, przedmioty i miejsca. Niektóre z tych błogosławieństw mają charakter trwały, np. różaniec, książeczka do nabożeństwa, szkaplerz. Inne tylko chwilowy, na przykład błogosławieństwo pokarmów na stół wielkanocny.

Do sakramentaliów zaliczamy także pobożne posługiwanie się pobłogosławionymi przez kapłana przedmiotami: różańcem, szkaplerzem, krzyżykiem i innymi. Sakramentalium to również przeżegnanie się wodą święconą.

 

Do sakramentaliów zaliczamy również egzorcyzmy. Są to modlitwy Kościoła o uwolnienie osoby, miejsca, przedmiotu od napaści złego ducha lub o wyzwolenie tychże spod jego szatańskiego wpływu. Takie specjalne modlitwy nazywamy „wielkim egzorcyzmem” i są one możliwe do odprawienia tylko przez takiego kapłana, który ma na to specjalne pozwolenie swojego zwierzchnika. Natomiast zwykłym codziennym egzorcyzmem jest modlitwa do św. Michała Archanioła, przeżegnanie się wodą święconą – i tych możemy używać, kiedy tylko zapragniemy.

Drodzy w Chrystusie! Kościół otoczył nasze życie na tej ziemi wieńcem swoich modlitw i błogosławieństw, abyśmy nigdy nie byli pozbawieni Bożej pomocy. Idąc w pielgrzymce przez to życie, używajmy jak najczęściej sakramentaliów. Kościół zatroszczył się o to, by każda okoliczność naszego życia mogła być pobłogosławiona: miejsca, w których przebywamy, przedmioty, którymi się posługujemy… Korzystajmy z nich chętnie. Amen.


"Przymierze z Maryją" dociera regularnie do ponad 430 tysięcy osób. Dołącz do grona naszych Przyjaciół i zostań stałym czytelnikiem czasopisma.

NAJNOWSZE WYDANIE:
Boże Dziecię, błogosław Ojczyznę miłą!
Zbliżają się święta Bożego Narodzenia… Kolejny rok, 2020, powoli odchodzi do przeszłości. Radość związana z wyczekiwaniem na przyjście Bożej Dzieciny zakłóca świadomość, że spora grupa Polaków odrzuca Boga, nienawidzi instytucji zbawczej, jaką jest Kościół Święty, a także odmawia prawa do życia dzieciom poczętym.

UWAGA!
Przymierze z Maryją
WYSYŁAMY
BEZPŁATNIE!
 
Jedyna taka wspólnota ... jest właśnie dla Ciebie!

Co to za wspólnota, licząca ponad 60 tys. członków, którzy wszyscy modlą się za siebie nawzajem? Duchowa rodzina pod patronatem Maryi, za którą codziennie wznoszą swoje modły siostry zakonne, a kapłan raz w miesiącu odprawia za nią Mszę Świętą? Formacja duchowa w tradycji katolickiej, której uczestnicy co roku mają szansę wziąć udział w pielgrzymce do Fatimy?
To Apostolat Fatimy. Jedyna taka wspólnota katolików w Polsce, gdzie za drobny, comiesięczny datek i codzienną modlitwę Apostołowie dostają moc duchowych korzyści, z których najważniejsza jest świadomość, że przyczyniają się do wielkiego dzieła – budzenia sumień Polaków!
Zadzwoń pod numer 12 423 44 23 i zostań Apostołem Fatimy!


Listy od Przyjaciół
 
Listy od Przyjaciół

Niech będzie pochwalony Jezus Chrystus!
Pragnę podzielić się moją radością. Odmawiałam Nowenny Pompejańskie w trzech intencjach: za dwie córki oraz o rozwiązanie problemów spadkowych po zmarłym krewnym (m.in. długi zostawione przez zmarłego). Starsza córka zdała maturę (po trzech latach opóźnienia); młodsza, która dwa lata się nie uczyła, wznowiła naukę w szkole wieczorowej dla dorosłych; a długi udało nam się spłacić i rozwiązał się problem z mieszkaniem zostawionym w spadku przez zmarłego.
Modliłam się też do Świętej Rany Ramienia Jezusowego, prosiłam także o pomoc Maryję i św. Józefa. Zostałam wysłuchana! Zachęcam wszystkich do wytrwałej i ufnej modlitwy różańcowej. Najświętsza Maryja Panna nigdy nie opuści nas w potrzebie! Pozdrawiam Was serdecznie.
Renata – wierna czcicielka Maryi

Niech będzie pochwalony Jezus Chrystus!
Ośmielam się na te kilka słów, płynących z pewnego mojego zaniepokojenia wywołanego komunikatem ks. bp. Marka Szkudły, który został odczytany podczas ogłoszeń duszpasterskich w dniu 11 października 2020 roku. Niepokoi mnie szczególne zwrócenie uwagi przez ks. biskupa na to, jakoby osoby przyjmujące Komunię Świętą „na rękę” były krzywdzone stwierdzeniem, że nie odnoszą się z szacunkiem do Najświętszego Sakramentu. Tymczasem z moich obserwacji wynika, że sytuacja jest wręcz odwrotna. To wierni przyjmujący Komunię Świętą do ust stają się osobami, które są marginalizowane. Muszą przyjmować Pana Jezusa w nawie bocznej, gdyż centralnie przed ołtarzem już nie ma dla nich miejsca. Teraz obawiam się, że wielu wiernych może już nie powrócić do praktyki przyjmowania Komunii Świętej do ust, tak jak mogą nie wrócić już do pozycji klęczącej podczas przyjmowania Eucharystii (tak jak nas uczono podczas Pierwszej Komunii Świętej).
Obawiam się też, że przyjmowanie Ciała Pańskiego na rękę stanie się powszechne. Mam ponadto obawy, że Ci wierni, którzy jeszcze dotąd przyjmują Komunię Świętą do ust, również poprzez niewłaściwe i krzywdzące ograniczenia (tj. rozdawanie Komunii w bocznych nawach, z tyłu kościoła, na końcu procesji itp.) mogą zacząć przyjmować Komunię na rękę. Mam jednak nadzieję i modlę się o to, żeby nigdy do tego nie doszło.
Dziękuję za wszystkie Wasze akcje. Niech łaska Boża będzie z nami wszystkimi.
Z Panem Bogiem
Marek ze Śląska

Szczęść Boże!
Moi Kochani, pragnę Wam serdecznie za wszystko podziękować! Otrzymałam od Was wiele obrazów i wiele modlitw. Zainspirowaliście mnie i dodaliście sił, by tego potencjału nie zmarnować. Dzięki Wam udało mi się w jak najlepszy sposób spożytkować otrzymane od Was materiały. Wiele nauczyłam się od Was i jestem szczęśliwa. Niech Wam Dobry Pan Bóg wynagrodzi.
Maria

Szanowny Panie Prezesie!
Z głębi serca dziękuję Panu za słowa otuchy i serdeczność. Od kilku lat jestem stałą czytelniczką „Przymierza z Maryją”, jakże wspaniałego dwumiesięcznika. Czytam to pismo „od deski do deski”, chętnie czyta je także mój mąż. Po lekturze „Przymierza” razem się modlimy… Dziękuję także za Pańskie listy – szczere i budujące. A co najważniejsze – skierowane do mnie osobiście. W życiu bywają takie chwile, że właśnie takie słowa budują i wzmacniają. Wielkie za to dzięki! Z kolei tematyka „Przymierza z Maryją” wzmacnia naszą wiarę i wiedzę religijną.
Bardzo dziękuję ponadto za wszystkie piękne rzeczy, jakie od Was otrzymuję. Jeszcze raz z głębi serca dziękuję za wszelkie dobro, jakiego zaznałam z Waszej strony. „Bóg zapłać” za to wspaniałe dzieło, podjęte przez Pana oraz za modlitwę w mojej intencji. Proszę o dalszą modlitwę.
Z wyrazami szacunku
Marianna

Niech będzie pochwalony Jezus Chrystus!
Szanowni Państwo!
Jak tylko otrzymałam od Was przesyłkę z „Aktem poświęcenia domu Matce Bożej”, nie wahałam się ani chwili, by swój dom właśnie Jej poświecić. Maryja zawsze zajmowała i nadal zajmuje bardzo ważne miejsce w moim życiu. Już jako mała dziewczynka w każde niedzielne popołudnie chodziłam z mamą i babcią do kapliczki przy szosie, gdzie – wedle przekazu wielu osób – na początku XX wieku Matka Boża ukazała się trzem dziewczynkom. Potem w tym miejscu ludzie postawili małą kapliczkę z figurą Najświętszej Dziewicy i zaczęli tu przychodzić na modlitwę. Teraz kapliczka jest zadbana i ogrodzona. Co roku, 15 sierpnia w uroczystość Matki Bożej Zielnej przybywa tu wielu wiernych, by oddać cześć Matce Wniebowziętej. Kapliczka stoi w Dolistowie na Podlasiu.
Teraz mieszkam w odległej miejscowości, ale ilekroć jadę w tamte strony, staram się odwiedzić Matkę Najświętszą, by powierzyć Jej swoje radości i smutki. Ona jest najlepszą Mamą. A ponieważ moja ziemska mama odeszła, gdy byłam jeszcze bardzo młoda, więc ze wszystkimi sprawami i problemami zwracałam się do Maryi.
Ostatnio jeździłam do Niej, gdy moją córkę i jej rodzinę dotknęła choroba wywołana koronawirusem. Przeżywaliśmy naprawdę trudne chwile, bo przebieg choroby był bardzo ciężki. Tylko nadzieja w opiekę Matki Bożej dawała mi siłę. Córka z rodziną byli uwięzieni w domu przez 6 tygodni! Codziennie modliłam się o ich zdrowie i powrót do normalnego życia. Odmawiałam Różaniec i inne modlitwy. A kiedy odmawiałam Nowennę do Matki Bożej i ufałam głęboko, że Ona nam pomoże – w ostatnim dniu Nowenny otrzymaliśmy wynik, stwierdzający koniec tej choroby!
Z gorącym sercem podpisuję „Akt poświęcenia domu Matce Bożej” i z całą rodziną oddajemy się pod Jej opiekę.
Alina

Szczęść Boże!
Serdecznie dziękuję Trójcy Przenajświętszej i Matce Bożej za to, że mój syn „odnalazł się”. Przeszedł całkowitą przemianę. A Państwu dziękuję za otuchę i wspaniałe materiały, które wzmacniają wiarę. Bóg zapłać!
Maria