Słowo kapłana
 
Korzystajmy z sakramentaliów!

Niech będzie pochwalony Jezus Chrystus!
Na pewno wszyscy wiemy, co to są sakramenty święte. Wiemy, że jest ich siedem i że ustanowił je Pan Jezus. Warto jednak pamiętać, że oprócz sakramentów Kościół zna jeszcze sakramentalia. Tych jest bardzo dużo. Nie ustanowił ich Pan Jezus, tylko Kościół, ale one także spełniają swoją bardzo ważną rolę w życiu wiernych Kościoła katolickiego.

Zatem czym są sakramentalia? Są to święte znaki, które – podobnie jak sakramenty – oznaczają skutki duchowe, głównie pomnożenie w nas łaski uświęcającej. Same nie dają łaski, ale przysposabiają nas do godnego przyjmowania sakramentów świętych. Ponadto uświęcają różne okoliczności życia.

Do sakramentaliów zaliczamy między innymi: pokropienie wodą święconą, błogosławieństwo przez kapłana różnych przedmiotów, poświęcenia świątyni, cmentarza, śluby zakonne itd.

 

Nowe czasy wymagają powstawania nowych obrzędów: na przykład błogosławieństwo pokarmów w naszej kulturze istniało od bardzo dawna, ale błogosławieństwo samochodów, a jeszcze bardziej samolotów, to już zupełna nowość. Kościół zbiera wszystkie te obrzędy w księdze zwanej rytuałem. Jest to księga liturgiczna, i kiedy prosimy księdza o błogosławieństwo np. książeczki do nabożeństwa, to nie może on używać modlitwy własnego autorstwa, a tylko tej, którą przewiduje na tę okazję rytuał i która jest w ten sposób przewidziana przez Kościół.

objawienia fatimskie Wróćmy choćby do błogosławieństwa modlitewnika. Bez błogosławieństwa pozostaje on zbiorem modlitw, zawierającym święte i czcigodne słowa i zdania. Został przewidziany jako pomoc w modlitwie i tę funkcję spełnia. Ale czegoś mu brakuje. Kiedy prosimy kapłana, by nam tę książeczkę „poświęcił”, mamy świadomość, że odtąd nie jest już ona zwykłą książką, ale przedmiotem, który ułatwia nam rozmowę z Bogiem, a nawet przypomina nam Bożą obecność. Stąd wielu wiernych poświęcony modlitewnik, obraz czy krzyż natychmiast całuje ze czcią, bo zdaje sobie sprawę, że przez ten poświęcony przedmiot, dzięki modlitwie Kościoła, Bóg udziela nam Swojego błogosławieństwa. O to właśnie prosi kapłan w imieniu Kościoła.

Pozwólcie, że posłużę się przykładami: w modlitwie błogosławieństwa modlitewnika prosi kapłan, aby każdego, kto będzie się tą książką posługiwał, Duch Święty wspomagał w modlitwach. Przy błogosławieństwie różańca ksiądz prosi: niech każdy, kto będzie nosił go ze czcią oraz odmawiał z uwagą…, będzie wolny od wszelkiego zła i niebezpieczeństwa. Czyż takie słowa nie niosą pociechy duchowej? Czyż nie wypraszają nam szczególnej pomocy Bożej właśnie przez posługiwanie się takim pobłogosławionym przedmiotem?

 

A jakże piękne modlitwy zawiera błogosławieństwo domu… Dom ma służyć ludziom, ale przez swoje błogosławieństwo wyprasza Kościół dla jego mieszkańców potrzebne łaski, odpędza ataki złego ducha i sprawia, że zwykły budynek staje się małym kościołem, gdzie będą żyć, pracować i modlić się wierni, wyznawcy Chrystusa.

W wielu okolicach na wiosnę odbywa się „poświęcenie pól”, czyli błogosławieństwo zarówno ziemi, aby przez modlitwę Kościoła wydała plon jak najlepszy, ale także błogosławieństwo ludzkiego trudu. Dla człowieka wierzącego ogromne znaczenie ma świadomość, że na miejsce jego pracy spłynęła modlitwa Kościoła i – jako znak Bożej łaski – woda święcona.

 

Ogólnie możemy powiedzieć, że Kościół błogosławi osoby, posiłki, przedmioty i miejsca. Niektóre z tych błogosławieństw mają charakter trwały, np. różaniec, książeczka do nabożeństwa, szkaplerz. Inne tylko chwilowy, na przykład błogosławieństwo pokarmów na stół wielkanocny.

Do sakramentaliów zaliczamy także pobożne posługiwanie się pobłogosławionymi przez kapłana przedmiotami: różańcem, szkaplerzem, krzyżykiem i innymi. Sakramentalium to również przeżegnanie się wodą święconą.

 

Do sakramentaliów zaliczamy również egzorcyzmy. Są to modlitwy Kościoła o uwolnienie osoby, miejsca, przedmiotu od napaści złego ducha lub o wyzwolenie tychże spod jego szatańskiego wpływu. Takie specjalne modlitwy nazywamy „wielkim egzorcyzmem” i są one możliwe do odprawienia tylko przez takiego kapłana, który ma na to specjalne pozwolenie swojego zwierzchnika. Natomiast zwykłym codziennym egzorcyzmem jest modlitwa do św. Michała Archanioła, przeżegnanie się wodą święconą – i tych możemy używać, kiedy tylko zapragniemy.

Drodzy w Chrystusie! Kościół otoczył nasze życie na tej ziemi wieńcem swoich modlitw i błogosławieństw, abyśmy nigdy nie byli pozbawieni Bożej pomocy. Idąc w pielgrzymce przez to życie, używajmy jak najczęściej sakramentaliów. Kościół zatroszczył się o to, by każda okoliczność naszego życia mogła być pobłogosławiona: miejsca, w których przebywamy, przedmioty, którymi się posługujemy… Korzystajmy z nich chętnie. Amen.


"Przymierze z Maryją" dociera regularnie do ponad 430 tysięcy osób. Dołącz do grona naszych Przyjaciół i zostań stałym czytelnikiem czasopisma.

NAJNOWSZE WYDANIE:
Cud nad Wisłą
Rok 2020 jest szczególny. Ogólnoświatowa panika wywołana epidemią koronawirusa; „antyrasistowska”, skrajnie równościowa i antychrześcijańska w swej istocie rewolta w USA i innych krajach świata; wszechobecny grzech, przedstawiany jako „prawo człowieka”; susza, powódź… Wszystko to ma miejsce 100 lat po śmierci fatimskiej wizjonerki, św. Hiacynty Marto; w setną rocznicę urodzin Karola Wojtyły – „papieża Fatimy”, jak również wiek po Cudzie nad Wisłą, czyli (chwilowym) wypędzeniu z naszego kraju bolszewików, roznosicieli komunizmu – a więc błędów Rosji, przed którymi ostrzegała Matka Boża w Fatimie.

UWAGA!
Przymierze z Maryją
WYSYŁAMY
BEZPŁATNIE!
 
Walczmy o Bożą Sprawę!

Irena Maria Pregler to młoda kobieta, dla której religia katolicka jest podstawą w życiu codziennym. Z wykształcenia jest grafikiem. Spełnia się̨ w projektowaniu, edycji książek i ilustracji. Dąży do tego, aby połączyć́ dwie najważniejsze dla siebie rzeczy: wiarę w Trójjedynego Boga i miłość́ do Ojczyzny ze swoją pracą zawodową. Od kilku lat wspiera Stowarzyszenie Ks. Piotra Skargi. Apostołem Fatimy jest od 2018 roku. Specjalnie dla „Przymierza z Maryją” opowiada, czym jest dla niej nasza duchowa rodzina.

 

Jezus chce posłużyć się tobą, aby ludzie mnie lepiej poznali i pokochali. Chce On ustanowić na świecie nabożeństwo do mego Niepokalanego Serca. Tym, którzy je przyjmą, obiecuję zbawienie. Dusze te będą tak drogie Bogu, jak kwiaty, którymi ozdabiam Jego tron – te słowa Najświętszej Maryi Panny skierowane do Łucji 13 czerwca 1917 roku w Fatimie, zrobiły na mnie wielkie wrażenie. Choć Matka Boża przemawiała do fatimskiej wizjonerki, to jednak w tych słowach zwraca się także do każdego z nas! Jest to prośba samego Boga, Jezusa Chrystusa. Zdobyć cały świat dla Chrystusa przez Niepokalaną, jak mawiał św. Maksymilian Kolbe. Naszym obowiązkiem, jako dzieci Bożych, jest spełnić Bożą Wolę i walczyć o jak największą chwałę dla Maryi, miłość do naszej Matki i Królowej, a tym samym o nawrócenie grzeszników. A przez nabożeństwo Pierwszych Sobót miesiąca przyczynić się do zapowiadanego przez Nią triumfu Jej Niepokalanego Serca: Na koniec Moje Niepokalane Serce zatriumfuje!

 

Chciejmy ukryć się w Jej Matczynym Sercu w tych trudnych czasach. Jak pisał św. Ludwik Maria Grignion de Montfort: Kto znalazł Maryję, a przez Maryję Jezusa i przez Jezusa Boga Ojca, to znalazł już wszelkie dobro. (…) Wszelką łaskę i wszystką przyjaźń z Bogiem, całą nieskazitelność w obliczu nieprzyjaciół Boga; wszelką prawdę przeciw kłamstwu; wszelkie zwycięstwo w obliczu trudów zbawienia; wszelką pogodę i radość w goryczach życia.

Przez Apostolat Fatimy głoszenie Orędzia Fatimskiego, kultu Niepokalanego Serca Maryi i miłości do naszej Matki Niebieskiej jest możliwe i szczególnie skuteczne. W tej walce dobra ze złem o dusze tych, co odwrócili się od Boga, stańmy po stronie naszej Królowej, o której św. Maksymilian Kolbe powiedział: Wszystkie herezje Samaś zniszczyła na całym świecie! Włączmy się jak najliczniej w to szlachetne dzieło, jakim jest Apostolat Fatimy, i walczmy o Bożą sprawę! Dozwól mi chwalić Cię Panno Przenajświętsza; daj mi moc przeciwko nieprzyjaciołom Twoim!

 

Opracował: Marcin Więckowski


Listy od Przyjaciół
 
Listy od Przyjaciół

Niech będzie pochwalony Jezus Chrystus!

 

Szanowny Panie Redaktorze

 

Na początku mojego listu pragnę – wraz z moją żoną – serdecznie podziękować za wszelkie przesyłki, które otrzymujemy od Was. Bóg zapłać!

 

Wychowaliśmy się na wsi, w rodzinach katolickich. Nasze życie powierzyliśmy Matce Bożej. Małżeństwo zawarliśmy w bardzo ciężkich czasach, szczególnie trudnych dla praktykujących katolików. Udało nam się wziąć ślub kościelny i ochrzcić dzieci.

 

Obojętnie gdzie się znajdowałem, zawsze w środę znajdowałem czas na uczestnictwo w Nowennie do Matki Boskiej Nieustającej Pomocy. Gdy prosiłem Maryję o pomoc, zawsze ją otrzymywałem. Od wielu lat choruję na kamicę nerkową obustronną. Kiedy byłem po kolejnym zabiegu rozbicia złogów nerkowych, pojechałem – wraz z moim kolegą Jerzym – do sanatorium. Szczera modlitwa moja i poznanych kuracjuszy oraz zabiegi (m.in. woda Dąbrówka) spowodowały wydalenie złogów z mojego organizmu. Doprawdy w obliczu tego, wielkie było zdziwienie lekarza…

 

Kolejną łaskę za przyczyną Matki Boskiej Nieustającej Pomocy otrzymałem, gdy idąc przez park, zostałem zaatakowany przez recydywistę. Ten, grożąc mi nożem i pozbawieniem życia, chciał mnie zmusić do oddania mu wszystkich pieniędzy, jakie miałem przy sobie. W myśli poprosiłem Matkę Bożą o pomoc. Sam nie wiem kiedy wstąpiła we mnie ta siła, odparłem atak, uderzyłem napastnika i pędem, czując opiekę i wsparcie Maryi, wsiadłem do stojącej niedaleko taksówki i pojechałem do domu.

 

Ostatni przypadek, o którym chciałem wspomnieć, jest związany z sytuacją, gdy przechodziłem na pasach do pobliskiego parku. Niewiele brakowało, a zostałbym potrącony przez samochód. Młody człowiek siedzący za kierownicą i rozmawiający przez telefon, przejechał prawie po moich butach. Zrobił to tak szybko, że przecinając skrzyżowanie, wymusił pierwszeństwo i wstrzymał prawidłowy ruch.

 

Za wszystko, co otrzymałem w swoim życiu od Pana Boga za pośrednictwem Matki Bożej Nieustającej Pomocy i od św. Józefa, bardzo serdecznie dziękuję. Teraz, gdy jestem już na emeryturze, postanowiłem nie opuścić żadnej codziennej Mszy Świętej. Modlitwa w stanach załamania czy w czasie problemów życiowych ma ogromny sens. W trudnościach życiowych Pan Bóg nie zostawia nas samych…

 

Pozdrawiam Was serdecznie. Z wyrazami szacunku i podziwu dla Waszej pracy.

Edward z Wielkopolski

Niech będzie pochwalony Jezus Chrystus!

 

Szanowni Państwo

 

Bóg Wam zapłać za przysyłanie mi tego wspaniałego pisma oraz za wszystkie inne prezenty. Chciałem podzielić się krótkim świadectwem. Otóż dzięki Matce Bożej żyję już ponad 40 lat „innym życiem”. W 1980 roku przeżyłem bardzo ciężki wypadek samochodowy, po którym lekarze praktycznie nie dawali mi żadnych szans. Później, gdy mój stan się poprawił, stwierdzili, że jestem skazany na wózek inwalidzki do końca moich dni. Tymczasem mijały lata, a ja zacząłem sobie sam ze wszystkim dawać radę. Nie potrzebuję wózka… Codziennie odmawiam Różaniec, dziękując Matce Najświętszej za otrzymane – za Jej wstawiennictwem – łaski. Życzę Wam wiele sił i zdrowia. Z Panem Bogiem.

Jan

Szczęść Boże!

 

Pragnę pięknie podziękować za wszelkie przesyłki, które otrzymuję ze Stowarzyszenia Ks. Piotra Skargi. Dziękuję także za przesłane życzenia urodzinowe oraz za ofiarowaną modlitwę w mojej intencji. Niech Pan Bóg i Matka Najświętsza ma w Swojej opiece Pana Prezesa i wszystkich pracowników Stowarzyszenia. Bóg zapłać!

Andrzej z Elbląga 

Szczęść Boże!

 

Pragnę podziękować Matce Przenajświętszej Królowej Pompejańskiej za łaskę cudownego uzdrowienia mnie z bardzo ciężkiej choroby nowotworowej. Rokowania co do mojego wyzdrowienia były słabe, nowotwór zaczął szybko atakować przerzutami, leczenie było trudne i uciążliwe. Wcześniej usłyszałem o Nowennie Pompejańskiej. Postanowiłem ją odmawiać i gorąco prosić Matkę Bożą o uzdrowienie. W osiemnastym dniu Nowenny wydarzył się cud. Poszedłem na kontrolę. Gdy leżałem w oczekiwaniu na badanie, gorąco się modliłem do Królowej Pompejańskiej o uzdrowienie i wtedy poczułem taką lekkość, wewnętrzny spokój. Czułem, że Maryja jest przy mnie i wszystko będzie dobrze.

 

Gdy po kilku dniach odebrałem wyniki, okazało się że po nowotworze nie ma śladu! Nie ma żadnych przerzutów i onkologicznie jestem zdrowy. Mój lekarz, gdy zobaczył wyniki badania, nie mógł się nadziwić. Dziś czuję się coraz lepiej. Oczywiście choroba i leczenie bardzo mnie osłabiły, ale wracam już powoli do sił i zdrowia. Dziękuję wszystkim, którzy modlili się o moje uzdrowienie. Matce Przenajświętszej dziękuję, że przywróciła mi zdrowie, dała nowe życie.

 

Wszystkim radzę – módlcie się gorąco do Królowej Pompejańskiej Różańca Świętego. Matka Boża zawsze wysłucha, pomoże, pobłogosławi. Odmawiajcie Różaniec – to potężna uzdrawiająca modlitwa, która chroni nas przed złem i pomaga przetrwać wszystkie niepowodzenia.

 

Maryja nikomu nie odmówi pomocy, kto o nią poprosi. Trzeba tylko gorąco się o to modlić, wierzyć w siłę Różańca Świętego i nie przerywać nowenny w trakcie odmawiania. Łaski otrzymamy za przyczyną Matki Najświętszej tylko przez modlitwę gorącą i szczerą.

 

Matko Najświętsza – proszę Cię z całego serca, czuwaj nade mną i całą moją rodziną. Błogosław, chroń od wszelkiego złego i ześlij potrzebne łaski, o które proszę. I nigdy nie opuszczaj!

Tomasz

 

Niech będzie pochwalony Jezus Chrystus!

 

Na wstępie pragnę gorąco podziękować za wszystkie słowa zawarte w Waszej korespondencji. Jestem ogromnie zaszczycona, iż mam Wasze wsparcie modlitewne, a ponadto jeszcze otrzymuję od Was różne, jakże wartościowe prezenty. Ogromnie się tym cieszę. Wszystkie dary wykorzystam najlepiej jak potrafię.

Bogusława