Wydarzenia
 
Dlaczego Matka Boża płacze?

Chrześcijanie prześladowani
Na co najmniej 250 mln ocenia się dziś liczbę chrześcijan różnych wyznań prześladowanych za wiarę w różnych częściach świata. Jeśli wyznawców Chrystusa żyje obecnie ok. 2,2 mld (w tym nieco ponad 1,1 mld katolików), to oznacza, że co dziewiąty z nich padał lub pada ofiarą większych lub mniejszych represji, szczególnie w krajach muzułmańskich, a także w Korei Północnej i Indiach.

Wściekłe ataki na Ojca Świętego
Ojciec Święty Benedykt XVI znów stał się celem gwałtownych ataków. Tym razem Papież „naraził się” wszelkiej maści producentom prezerwatyw, lewicowym intelektualistom, libertynom, wolnomyślicielom, piewcom „wolności seksualnej” i służącym im dziennikarzom za stwierdzenie, iż dystrybucja prezerwatyw w Afryce nie rozwiąże problemu plagi AIDS, która doprowadziła tam w ostatnich dekadach do śmierci 25 mln ludzi. Prosta i prawdziwa wypowiedź Papieża wzbudziła wściekły ryk „księcia tego świata”.

Skandal na Uniwersytecie Georgetown
Nie cichną kontrowersje związane ze sprawą zasłonięcia przez władze prestiżowego katolickiego Uniwersytetu Georgetown w Waszyngtonie monogramu IHS (Jezus Zbawiciel Ludzi), widniejącego w centralnym miejscu audytorium, w którym 14 kwietnia przemawiał prezydent Barack Obama. Wielu liderów organizacji chrześcijańskich wyraziło swoje oburzenie postępowaniem władz uczelni, jak i przedstawicieli Białego Domu, którzy domagali się zasłonięcia symboli religijnych. Część komentatorów konserwatywnych zwraca uwagę, iż ta skandaliczna sprawa tak naprawdę odzwierciedla bardzo negatywny stosunek obecnej głowy państwa do chrześcijaństwa.

USA: Proaborcyjna polityka zagraniczna
Amerykańska sekretarz stanu Hillary Clinton, odpowiadając na pytania komisji spraw zagranicznych amerykańskiego Kongresu potwierdziła, że administracja Obamy będzie dążyła do upowszechnienia „praw reprodukcyjnych” na świecie. Clinton potwierdziła również, że według administracji Obamy tzw. reprodukcyjne zdrowie obejmie prawo do aborcji. Podkreśliła, że ta administracja będzie bronić „praw kobiet”, łącznie z „prawem dostępu do bezpiecznej aborcji”. Sekretarz stanu uważa, że prawo do podjęcia decyzji o zabiciu lub pozostawieniu przy życiu poczętego dziecka „powinna mieć każda kobieta”.

Wielka Brytania: Małżeństwa będą mniejszością
Już niedługo może się okazać, że ludzie żyjący w związkach małżeńskich w Wielkiej Brytanii będą stanowili mniejszość w tym społeczeństwie. Według nowych prognoz brytyjskiego Urzędu Statystycznego dla Anglii i Walii, w 2031 r. tylko 41 proc. mieszkańców będzie tam żyło w związkach małżeńskich, a 49 proc. samotnie. Obecnie w obu częściach kraju żyje 21,7 mln małżonków, ok. 4 mln osób rozwiedzionych oraz 3 miliony wdów i wdowców. Według tego raportu 14,9 mln osób nigdy nie było w związkach małżeńskich. Ten trend będzie się pogłębiał również po 2031 r. Zdaniem statystyków, powodem takiej sytuacji jest coraz większa akceptacja przez społeczeństwo nieformalnych związków. Według prognoz w ciągu najbliższego dwudziestolecia ich liczba podwoi się i wzrośnie z 4,5 do 7,4 mln.

Włochy: Co czwarty „nowożeniec” poprzestaje na związku cywilnym
Jak podaje włoski Główny Urząd Statystyczny w 2007 roku ponad jedna czwarta Włochów wstępujących po raz pierwszy w związek małżeński wybrała ślub cywilny. Na 250 360 zawartych wówczas ceremonii ślubnych, aż 86 639 miało miejsce wyłącznie w urzędzie stanu cywilnego. Czy Italia jest jeszcze katolicka?

Monako: Zgoda na mordowanie nienarodzonych
Rada Narodowa Księstwa Monako jednogłośnie przyjęła ustawę, która zezwala na zabijanie nienarodzonych dzieci w przypadku „nagłej konieczności terapeutycznej”. Lekarz będzie mógł dokonać aborcji, gdy zagrożone będzie „życie lub zdrowie fizyczne kobiety brzemiennej”, gdy wystąpi „duże prawdopodobieństwo poważnych i nieodwracalnych zaburzeń płodu lub nieuleczalna choroba zagrażająca jego życiu”, a także w przypadku gwałtu. Przeciwko ustawie zdecydowanie zaprotestował arcybiskup Monako, Bernard Barsi. Wskazywał na jej sprzeczność z konstytucją Księstwa, w którym katolicyzm jest religią państwową! Hierarcha wyraził także obawę, że jest to dopiero początek wprowadzania w Monako najniższych standardów etycznych. Dotychczas aborcja była w Monako nielegalna. Za jej dokonanie groziło do 10 lat więzienia i pozbawienie praw rodzicielskich.

Brytyjczycy na drodze do całkowitej niewiary
Wiara większości Brytyjczyków jest rozmyta i opiera się na abstrakcyjnym pojęciu Boga oraz źle rozumianym przywiązaniu do chrześcijańskich tradycji – wynika z badania przeprowadzonego przez Europejski Sondaż Społeczny (ESS). Badanie prowadzi do wniosku, że Wielka Brytania jest jednym z najmniej religijnych państw w Europie. Prof. David Voas, socjolog z Uniwersytetu w Manchesterze, stojący na czele projektu badawczego, wyjaśnia, że w Wielkiej Brytanii od dłuższego czasu trwa proces pozbawienia chrześcijaństwa statusu panującego, a religia ta wypychana jest stopniowo z prawa i instytucji politycznych. Według Voasa rozmyta wiara to etap pośredni, prowadzący do całkowitej niewiary i braku religii.
 oprac. BB

Ten artykuł przeczytałeś dzięki ofiarności Darczyńczów. Wesprzyj nas i zostań współtwórcą "Przymierza z Maryją".

NAJNOWSZE WYDANIE:
Kościół wobec zarazy
Panika związana z tzw. pandemią koronawirusa ogarnęła cały świat. Groza miesza się z ironią. Grozę wywoływały i chyba jeszcze ciągle wywołują informacje o śmierci zakażonych, zdjęcia trumien masowo wywożonych z prosektoriów przez ciężarówki… Ironię zaś wzbudzają: brak konsekwencji rządzących w podejmowanych działaniach prewencyjnych, zalew sprzecznych informacji i spiskowych teorii. Łatwo się w tym wszystkim zagubić. Zresztą ojcu kłamstwa zależy na tym, byśmy czuli się pogubieni, opuszczeni i osamotnieni – bez żadnej nadziei…

UWAGA!
Przymierze z Maryją
WYSYŁAMY
BEZPŁATNIE!
Listy od Przyjaciół
 
Listy od Przyjaciół

Szczęść Boże!

Chciałbym przekazać Państwu krótkie świadectwo. Jesteśmy z żoną w sakramentalnym związku małżeńskim już od 37 lat. Mamy dwie córki i 3-letniego wnuczka. Starsza córka mieszka za granicą, młodsza – tutaj z mężem i dzieckiem. Moja żona jest niepełnosprawna i niewidoma. Porusza się na wózku inwalidzkim. Ja jestem po trzech poważnych wypadkach. W roku 2006 spadły na mnie 24 palety. Miałem złamaną miednicę w pięciu miejscach i uszkodzone biodro. Leżałem w szpitalu dwa tygodnie. Później przywieźli mnie do domu, gdzie miałem spędzić w łóżku kolejne tygodnie. Po siedmiu dniach uratował mnie jednak bł. ks. Wincenty Frelichowski. Jego relikwie mamy w domu. Po wytrwałej modlitwie za wstawiennictwem błogosławionego Wincentego nagle udało mi się po kilku dniach wstać z łóżka. Lekarze nie dawali mi wcześniej szansy na pełne wyzdrowienie, ale jednak stało się inaczej. Po prostu pewnego dnia ks. Wincenty powiedział do mnie: „Wstań i chodź”. I chodzę do dziś i opiekuję się żoną, choć nieraz jest bardzo ciężko. Cieszę się jednak, że wraz z żoną możemy wspierać Stowarzyszenie Ks. Piotra Skargi. Prosimy o modlitwę za całą naszą rodzinę. Szczególnie za nasze zdrowie. Zostańcie z Bogiem.

Wacław z żoną Marią

 

 

Szanowna Redakcjo!

Jestem niesamowicie zbudowana Waszą działalnością. Przesyłane materiały bardzo sobie cenię. Czytam „Przymierze z Maryją”. Treściami dzielę się z najbliższymi. Moja rodzina jest wierna przykazaniom Bożym i kościelnym. Taka postawa jest budująca – dodaje siły i wiary do niesienia krzyża dnia codziennego.

W ostatnim czasie, pod koniec roku 2019, przeżywaliśmy trudne chwile, zresztą to trwa nadal. U mojego męża Jana wykryto raka jelita grubego. Badania, operacja, pobyt w szpitalu…

Można było to wszystko przyjąć, wytrzymać i działać tylko dzięki modlitwie do Boga, o którą prosiliśmy i nadal prosimy naszych znajomych i bliskich. Uczestnictwo we Mszy Świętej, odmawianie Koronki do Bożego Miłosierdzia w kaplicy szpitala zakonu bonifratrów przed cudownym obrazem Matki Bożej Uzdrowienia Chorych pomagały w tych trudnych chwilach. Pisząc o tym, pragnę podkreślić, że dzięki modlitwie, zaufaniu Opatrzności i Miłosierdziu Bożemu, mogliśmy przyjmować te wszystkie bolesne wydarzenia ze spokojem, powierzając również lekarzy opiece Ducha Świętego.

Teraz jesteśmy z mężem już razem, wspieramy się nawzajem i ufamy Bogu, że udźwigniemy ten krzyż. Prosimy o modlitwę.

Janina

 

 

Niech będzie pochwalony Jezus Chrystus!

Szanowni Państwo

Pragnę podziękować za wszystkie pamiątki i upominki, które od Was otrzymuję. Chciałabym też podzielić się z Państwem świadectwem wyjścia z nałogu alkoholowego mojego syna Mariusza, który zmagał się z tym problemem przez trzy lata. Żona odeszła od niego, wyprowadzając się z dwojgiem dzieci do swojej matki. A ja codziennie modliłam się na różańcu o jego nawrócenie. Prosiłam Matkę Bożą i św. Ojca Pio o wstawiennictwo. Prosiłam Pana Jezusa o dar nawrócenia mojego syna. I stał się cud. Syn zachorował. Miał poważną operację głowy – usunięcia guza i krwiaka pod czaszką. Operacja się udała. A syn, gdy wychodził ze szpitala, powiedział: „Mamo, już nigdy nie zobaczysz mnie pijanego”. I dotrzymuje obietnicy. Od tego czasu minęło sześć lat i przez ten okres nie pił żadnego alkoholu. Założył firmę transportową, żona z dziećmi wróciła do domu. Obecnie mieszkają razem.

Dziękowałam i nadal dziękuję Panu Jezusowi, jak również Matce Najświętszej i św. Ojcu Pio, że mnie wysłuchali i uzdrowili mojego syna z tej choroby.

Napisałam te słowa, bo chcę podzielić się świadectwem, że dzięki mocnej wierze i modlitwie możemy otrzymać łaskę o którą prosimy. Szczęść Wam Boże. Życzę zdrowia i wszelkich łask.

Krystyna z Łódzkiego

 

 

Szczęść Boże!

Szanowna Redakcjo

Pragnę podzielić się z Państwem świadectwem. Urodziłam się w wielodzietnej, katolickiej, robotniczej rodzinie na wsi. Gdy miałam 6 lat, zostałam osierocona wraz z siedmiorgiem rodzeństwa, ponieważ zmarła nam mama. Tatuś dawał nam bardzo dobry przykład, wychowywał nas bardzo religijnie: prowadził do kościoła i uczył codziennej modlitwy.

Młodo wyszłam za mąż i urodziłam troje dzieci. Moje małżeństwo nie było jednak szczęśliwe, ponieważ mąż nadużywał alkoholu i znęcał się nade mną i nad dziećmi. Pomimo tego nigdy nie straciłam wiary w Boga. Wierzyłam, że zawsze jest ze mną i pozwala mi wytrwać. Każdego wieczoru klękaliśmy razem z dziećmi i modliliśmy się gorąco. Gdy dzieci usamodzielniły się i założyły własne rodziny, postanowiłam wyjechać do Grecji. W tym czasie mieszkał tam i pracował mój syn. Przez jakiś czas mieszkaliśmy razem, ale syn zachorował i zmarł.

Od znajomych dowiedziałam się, że w naszej parafii organizowane są spotkania ewangelizacyjne. Zdecydowałam, że i ja będę na nie uczęszczać. Tutaj bardzo uspokoiłam się wewnętrznie i doświadczyłam ogromnej duchowej radości. Brałam udział w rekolekcjach. Przez dwa lata, przed tym wspaniałym duchowym doświadczeniem, cierpiałam bardzo na ból prawej ręki, która mi drętwiała i traciłam w niej czucie. Wiele razy jeździłam do lekarzy, ale pomimo iż brałam leki, ból nie ustępował. Tego dnia modliliśmy się przed Najświętszym Sakramentem i w pewnym momencie odczułam drganie tej chorej ręki. Uświadomiłam sobie, że ból ustąpił. Od tego czasu upłynęło już 6 lat, a moja ręka jest zdrowa.

Dziękuję Ci, Panie Jezu, za to uzdrowienie. Dziękuję Ci też za to, że dałeś mi łaskę wytrwania i cierpliwości w czasie, gdy zmarł mój syn. Za wiarę i siłę w ciężkich chwilach mojego życia, dziękuję Panie Jezu. Wierzę w Ciebie, Boże żywy!

Anna z Żywca

 

 

Szanowny Panie Prezesie

Z całego serca dziękuję za modlitwę oraz wszystkie życzenia i upominki, Niech Pan Bóg i Matka Najświętsza mają w Swojej opiece Pana i wszystkich pracowników Stowarzyszenia. Niech obdarzą Was zdrowiem i wszelkimi łaskami. Bóg zapłać za wszystko i Szczęść Boże!

Janina