Apostolat Fatimy
 
Dotknąć miejsc Objawień Matki…
Marcin Austyn

– A gdyby tak móc październik rozpocząć od nabożeństwa różańcowego, u stóp Matki Bożej Fatimskiej, swymi kolanami dotykając miejsc, na których przed ponad stu laty przed Jej obliczem klęczała trójka małych Pastuszków…? Tak właśnie – dzięki Stowarzyszeniu Ks. Piotra Skargi – grupa pielgrzymów, Apostołów Fatimy, zaczęła miesiąc poświęcony Matce Bożej i Różańcowi. Bogu niech będą dzięki!

 

Pośród przywilejów Apostolatu Fatimy jest i ten najbardziej wyczekiwany – możliwość pielgrzymowania do miejsc objawień Matki Bożej Fatimskiej. Na progu października 2023 roku w podróż wyruszyła kolejna kilkunastoosobowa grupa Apostołów, pod duchowym przewodnictwem o. dr. Michała Chaberka OP.

 

Już na samym starcie, w Krakowie, rozgorzały emocje związane z podróżą, lotem, ale i świadomością, że oto za kilkanaście godzin, wraz z grupą osób, z którymi co dzień łączymy się modlitewnie, uklękniemy – jak Łucja, Hiacynta i Franciszek – u stóp ukochanej Matki Bożej. Stało się to możliwe już 30 września 2023 roku, kiedy wieczorem, mimo zmęczenia daleką podróżą, można było pójść do Fatimskiej Pani… Trzeba było… Bo przecież Ona teraz była tak blisko, na wyciągniecie ręki, zaledwie kilka minut spacerem od miejsca zakwaterowania…


W podobny sposób Apostołowie Fatimy mogli spędzić kolejne dni, modląc się podczas Mszy Św. sprawowanej w Kaplicy Objawień, uczestnicząc codziennie w wieczornej modlitwie różańcowej, a za dnia poznając historię Fatimy, miejsca objawień Cova da Iria, Aljustrel… – miejsc, po których stąpali Pastuszkowie.

 

Do dziś pielgrzymi odwiedzający Portugalię mogą przemierzyć ścieżki wyznaczone onegdaj przez Dzieci Fatimskie, odprawiając nabożeństwo Drogi Krzyżowej. I właśnie tymi ścieżkami podążyli też Apostołowie, mijając w modlitewnej zadumie oliwne gaje i dębowe zagajniki… Docierając tam, gdzie Dzieciom ukazywała się Maryja i gdzie objawiał im się Anioł… W każdym utrudzonym kroku, w każdej pobożnej modlitwie, w każdym rozważaniu Męki Pana, w każdym naszym tchnieniu i w każdej kropli potu, w utrudzeniu upałem – Ty Maryjo byłaś z Pielgrzymami!


Ale pielgrzymka Apostołów Fatimy to także okazja do nieco lepszego poznania różnych zakątków Portugalii, jak ­Batalha i Alcobaça, i ich przepięknych, zapierających dech w piersiach klasztorów. To niezwykła okazja do dotknięcia historii templariuszy – stanięcia w Tomar miejscu, w którym rycerze mogli czcić Pana Jezusa w Jego Świętym Wizerunku uwiecznionym na Całunie Turyńskim – i poznania ich wielkiej roli w krzewieniu w świecie chrześcijańskiej wiary. To możliwość nie tylko spojrzenia na ocean, ale i dotknięcia go w jednym z piękniejszych zakątków – w Nazaré – i… zachwytu nad pięknem stworzenia.


Z pewnością w pamięci Apostołów Fatimy pozostanie wizyta w Santarem, miasteczku, w którym miał miejsce Cud Eucharystyczny. I choć ów Cud Przemiany dzieje się podczas każdej Mszy Świętej, to ta możliwość spojrzenia z bliskiej odległości i adorowanie Ciała Pańskiego z widocznymi śladami Jego Krwi była dla każdego niezwykłym momentem, który przemieniał serca i wprawiał w zadumę – wręcz rzucał na kolana! Usta same układały się do modlitwy… Bo to przecież mój Bóg i Pan… I ta myśl, że tak często ludzie o tym zapominają albo nie wierzą w realną obecność Jezusa Chrystusa w Najświętszym Sakramencie…


Niewątpliwie ten czas pielgrzymowania był okresem umocnienia duchowego, był okazją do przemiany serc, ale też wezwaniem do codziennego nawracania się. Był miejscem spotkania Apostołów Fatimy, na co dzień rozsianych po całej Polsce, a jednak każdego dnia połączonych we wspólnej modlitwie i umiłowaniu Matki Bożej i Jej Syna…

 

Bogu niech będą dzięki!

 



NAJNOWSZE WYDANIE:
Przybądź Duchu Święty!
Śpiewamy: „Pocieszycielem jesteś zwan…" Tak właśnie, Chrystus wysłał nam Parakleta – Pocieszyciela i Obrońcę, który nie tylko nas pociesza i wstawia się za nami, ale też – zgodnie z zapowiedzią Zbawiciela – wszystkiego nas uczy.

UWAGA!
Przymierze z Maryją
WYSYŁAMY
BEZPŁATNIE!
 
Maryja nas wzywa!

Tym razem w dziale poświęconym prezentacji Apostołów Fatimy przybliżamy sylwetkę Pana Stanisława Rydzewskiego. Od kilku miesięcy należy On do Apostolatu, a także do aktywnych obserwatorów i komentatorów facebookowego konta „Przymierza z Maryją” i Apostolatu Fatimy. Oto co opowiedział nam o sobie Pan Stanisław.

 

Mieszkam w Domu Pomocy Społecznej. Znajduje się on na terenie parafii pw. bł. biskupa Władysława Gorala w Lublinie. Przy łóżku mam figurkę Niepokalanej, a moim patronem i wzorem jest św. Stanisław ze Szczepanowa.


Ministrant, lektor, pielgrzym


W naszym DPS-ie mamy kaplicę, do której regularnie przyjeżdża ksiądz. Tam zawsze można się pomodlić, czasami odprawiane są w niej Msze, a w Wielkim Poście nabożeństwo Drogi Krzyżowej.


W swojej parafii jestem ministrantem i lektorem. Biorę też udział w odmawianiu Różańca przed Mszą Świętą, w nabożeństwach majowych czy w wielkopostnych Gorzkich Żalach. Co roku uczestniczę w rekolekcjach organizowanych w Domu Spotkania Caritasu w podlubelskiej Dąbrowicy.


Nieraz jeździłem na różne pielgrzymki. Byłem m.in. w Częstochowie, w Kodniu i w bazylice św. Antoniego w Radecznicy.


Do Pierwszej Komunii Świętej przystępowałem w parafii pw. św. Wojciecha w Wąwolnicy, gdzie znajduje się bazylika i kaplica z Cudowną Figurką Matki Bożej Kębelskiej
(pisaliśmy o niej w 33. numerze „Przymierza z Maryją” – przyp. red.). W Wąwolnicy chodziłem także do szkoły zawodowej, a w niedzielę do kościoła; tam byłem bierzmowany i przyjąłem imię Franciszek.


Wezwany do Apostolatu


Do Apostolatu Fatimy należę od kilku miesięcy. Podjąłem taką decyzję, bo uważam, że Maryja nas do tego wzywa. O istnieniu Apostolatu dowiedziałem się z „Przymierza z Maryją”, które moja koleżanka otrzymuje od Stowarzyszenia Ks. Piotra Skargi. Z „Przymierza…” dużo dowiaduję się o Matce Bożej. Maryja zawsze zachęcała ludzi do odmawiania Różańca, dlatego codziennie go odmawiam i dlatego dołączyłem do Apostolatu Fatimy. Od czasu przystąpienia do tej duchowej rodziny dostałem ze Stowarzyszenia dyplom i naklejki z wizerunkiem Matki Bożej, a także regularnie otrzymuję „Przymierze z Maryją”.


Oprac. JK

 


Listy od Przyjaciół
 
Listy

Niech będzie pochwalony Jezus Chrystus!

Dziękuję bardzo za przesłanie mi „Przymierza z Maryją” oraz za wszystkie dotychczas otrzymane przesyłki. Zamieszczony w „Przymierzu…” temat samotności to problem, który dotyka obecnie wielu ludzi młodych i tych w podeszłym wieku. Często młodzi ludzie, nie posiadając dobrych wzorców opartych na głębokiej wierze, decydują się nawet na drastyczny krok… Ponadto kwestia gorszących zdarzeń w Kościele nie może przysłonić nam samej wiary. Dlatego każdego dnia modlę się w tej intencji. Zaintrygował mnie również tekst autorstwa ks. Bartłomieja Wajdy „Czym jest prawdziwa pokora?”. Artykuł wskazuje nam, że nasza pokorna postawa to uznanie prawdy, że Bóg jest Najwyższym Panem. Cieszę się, że dzięki Panu Bogu i Matce Bożej znalazłam się w gronie Apostołów Fatimy. Pozdrawiam Pana Prezesa i pracowników Stowarzyszenia Ks. Piotra Skargi oraz wszystkich członów Apostolatu Fatimy.

Maria z Zachodniopomorskiego

 

 

Szczęść Boże!

Popieram słuszną kampanię „W Krzyżu Twoje Zbawienie”. Jest to potrzebne przedsięwzięcie, gdyż ja również zauważam, jak wielu ludzi z mojego otoczenia oddaliło się od Kościoła i Boga. Zwłaszcza dotyczy to ludzi młodych, których można jeszcze uratować, ale potrzebne jest uświadomienie i dotarcie do ich sumień!

Wojciech z Buska-Zdroju

 

 

Niech będzie pochwalony Jezus Chrystus!

Dziękuję za wielkie zaangażowanie i tak wspaniałe dzieło, jakie tworzycie. Dziękuję za „Przymierze z Maryją” i kalendarz. Dziękuję za poruszanie wszelkich spraw Bożych, jak i przyziemnych. Wiele się nauczyłam i z Bożą pomocą pragnę z całych moich sił naprawiać przy konfesjonale, co zepsułam. Trzeba życie małżeńskie prowadzić w czystości według przykazań Bożych. W chwili obecnej doznałam łaski od świętego Józefa i kiedy Go prosiłam i modliłam się, wpadł mi do ręki Jego obrazek. Następnie, jak cud, przychodzi mi „Przymierze z Maryją” i na okładce jest św. Józef z Panem Jezusem i Matką Bożą. Prawie omdlałam, to było coś cudownego! Dostałam naukę od św. Józefa: modlić się szczerze, spowiadać się tak jak jest, prosić o wszystko, ale nie zanudzać, czekać cierpliwie i być roztropna. Pozdrawiam serdecznie. Szczęść Wam Boże na dalsze lata.

Krystyna z Podkarpacia

 

 

Niech będzie pochwalony Jezus Chrystus i Maryja Zawsze Dziewica!

Bardzo dziękuję, że należę do Apostolatu Fatimy. Chciałbym powiedzieć, że łask, które otrzymuję, nie spisałbym w stukartkowym zeszycie. Wnuczek mój urodził się z wrodzoną wadą nerek. Będąc w Gidlach u Mateńki Uzdrowicielki, poprosiłem Ją o pomoc. Po tygodniu moja córka zadzwoniła i powiedziała, że nie wie jak to się stało, ale dziecko wyzdrowiało. To tylko jeden przykład. Bóg jest Miłością, należy kochać Go całym sercem!

Andrzej z Łódzkiego

 

 

Szanowny Panie Prezesie!

Bardzo dziękuję Panu za modlitwę różańcową za mnie. Pięknie dziękuję za prześliczny notes, który od Pana otrzymałam. Życzę Panu, aby każdy dzień był dla Pana dobry i radosny. Aby był Pan uśmiechnięty i cieszył się każdym dniem. Pamiętam o Panu w modlitwie różańcowej. Pozdrawiam serdecznie Pana i całe Stowarzyszenie. Niech Matka Boża ma Was nieustannie w swojej opiece. Jest Pan naszym wspaniałym Przyjacielem!

Maria z Pomorskiego

 

 

Niech będzie pochwalony Jezus Chrystus!

Serdecznie dziękuję za Pana list wraz z załączoną do niego cenną przesyłką poświęconą św. Ojcu Pio. Potraktowałam go bardzo osobiście. Stało się to dlatego, że 11 kwietnia odebrałam go w szczególnych okolicznościach, które – jak sądzę – nie były kwestią przypadku, bowiem… „przypadek to świeckie imię Boga”. Przesyłka i list wzruszyły mnie, gdyż niejako wyszły naprzeciw mojemu aktualnemu stanowi ducha, którego powody, choć są prozaiczne, to dla mnie ważne. Mam 65 lat i odkąd przeszłam na emeryturę, zmagam się z coraz to nowymi problemami zdrowotnymi. Wskutek tego upadłam na duchu i chwilami czuję się zmęczona życiem. Ponieważ jestem wrażliwa, przeżywam to wszystko ze zdwojoną siłą. W tych kryzysowych sytuacjach niestety z trudnością przychodzi mi czerpanie radości z wiary i bezwarunkowa ufność w Bożą Opatrzność. Dlaczego list od Stowarzyszenia uznałam za opatrznościowy? Otóż 11 kwietnia w godzinach przedpołudniowych siedziałam na balkonie zatopiona w lekturze przejmującej książki „Cuda Ojca Pio”, którą wypożyczyłam w bibliotece. W trakcie czytania prosiłam świętego stygmatyka o jego wstawiennictwo i wyjednanie łaski uzdrowienia dla mnie i moich bliskich. Zrobiłam krótką przerwę w czytaniu i wyszłam przed mój dom podlać kwiaty. W pewnej chwili dobiegł mnie głos listonosza: „Mam dla pani przesyłkę”. Gdy zobaczyłam kopertę z przesyłką od Stowarzyszenia, a na niej wizerunek Świętego i napis: „Święty Ojciec Pio. Cudotwórca pośród nas” – zaniemówiłam ze wzruszenia i uznałam, że to nie może być zbieg okoliczności. Mam wrażenie, że sam św. Ojciec Pio chciał mi przekazać jakąś „wiadomość”, że np. może być moim pośrednikiem w modlitwach – prośbach do Pana Jezusa albo że nie pozwoli mi upaść na duchu. Szczęść Wam Boże!

Hanna z Ostrowca

 

 

Szczęść Boże!

Gorąco dziękuję za coroczne życzenia urodzinowe i modlitwę. Jestem ogromnie wdzięczna za wszystkie upominki, które otrzymuję. Za „Przymierze z Maryją”, a zwłaszcza za różaniec, z którym zaczynam dzień.

Z Panem Bogiem!

Bogumiła

 

 

Laudetur Iesus Christus!

Pragnę podziękować całemu Stowarzyszeniu Ks. Piotra Skargi za wszelkie DOBRO, jakie czyni Kościołowi. Dziękuję za Wasze pismo – to wspaniała i budująca lektura dla każdego katolika. Życzę błogosławieństwa Najświętszej Matki!

Katarzyna