Wydarzenia
 
Dlaczego Matka Boża płacze?

Kenia: Dolary za aborcję

Wiceprezydent USA Joe Biden udał się do Kenii, by zachęcić jej mieszkańców do głosowania za przyjęciem konstytucji, która zalegalizuje aborcję. Amerykański polityk, deklarujący się jako katolik (sic! – przyp. BB) obiecał, że jeśli nowa ustawa zasadnicza zostanie zaaprobowana, wówczas do kraju popłynie strumień pieniędzy w ramach pomocy zagranicznej.

Niemcy: Zgoda na selekcję ludzkich zarodków

Niemiecki Sąd Najwyższy uznał za dopuszczalną selekcję ludzkich zarodków w czasie zapłodnienia in vitro. Zgodnie z tym orzeczeniem niemieckie pary będą mogły decydować, czy zarodek powstały w trakcie procedury sztucznego zapłodnienia zostanie umieszczony w łonie matki, czy też unicestwiony. Zdaniem wielu specjalistów, orzeczenie otwiera szeroko drzwi do manipulacji genetycznych.
Zło metody in vitro jest coraz bardziej widoczne. Wkroczenie na tę drogę prowadzi do straszliwych konsekwencji, ze śmiercią poczętych w taki sposób dzieci włącznie!


Hiszpania: Dzieci nienarodzone wyjęte spod prawa

Na początku lipca w tym kraju weszła w życie nowa ustawa dopuszczająca aborcję. Zgodnie z nią kobieta, która chce uśmiercić swoje nienarodzone dziecko, nie musi podawać przyczyny, a aborcji można dokonywać do 14. tygodnia rozwoju płodowego dziecka. Już 16-letnie dziewczyny, które chcą się pozbyć swojego poczętego dziecka, mogą to uczynić bez informowania rodziców.
Triumf cywilizacji śmierci...


Islandia: Legalizacja „małżeństw” jednopłciowych

Zgromadzenie Ogólne Islandii zalegalizowało tzw. małżeństwa osób tej samej płci. Zgodnie z przyjętą ustawą, wszystkie zarejestrowane dotąd związki partnerskie będą nosić nazwę „małżeństw”. Ustawa stanowi ponadto, że „ceremonie ślubne” dla homoseksualistów będą mogli przeprowadzać duchowni różnych wyznań.
Państwo to, w którym notabene ciągle istnieje poważne zagrożenie wybuchu wulkanów, stało się tym samym dziewiątym krajem na świecie, który zrównał związki homoseksualne z heteroseksualnymi. Wcześniej uczyniły to: Kanada, Holandia, Hiszpania, RPA, Belgia, Szwecja, Portugalia i Norwegia.
Islandia jest też jedynym państwem, w którym na czele rządu stoi jawna lesbijka Johanna Sigurdardottir. Pani premier niedawno zalegalizowała związek ze swoją „partnerką”.

Hiszpania: Antyreligijne obsesje

Uroczystości i ceremonie oficjalne, organizowane w Hiszpanii przez władze publiczne, będą się odbywać w formie wykluczającej obrzędy religijne.
Projekt nowego ustawodawstwa dotyczy przede wszystkim pogrzebów z udziałem przedstawicieli rządu, ale formalnie obejmuje on wszelkie uroczystości, które mogą mieć charakter publiczny. Ponadto, jak stwierdza jeden z artykułów proponowanej ustawy: W instytucjach publicznych nie będą wystawiane symbole religijne, z wyjątkiem tych, które mają wartość historyczno-artystyczną, architektoniczną i kulturalną, chronioną przez prawo. Oznacza to m.in. obowiązek usunięcia krzyży ze szkół i szpitali publicznych, urzędów miejskich i ministerstw.

Turcja: Przewodniczący episkopatu zamordowany

Przewodniczący Konferencji Episkopatu Turcji bp Luigi Padovese został zamordowany 3 czerwca w swoim domu w Iskenderun. Sprawcą zbrodni jest jego kierowca, który został zatrzymany z nożem użytym do zabójstwa. Morderca jest muzułmaninem...

Warszawa: Spadek religijności

W ciągu czterech lat w Warszawie aż o 20 procent spadła liczba osób, które deklarują się jako wierzący. Według badań przeprowadzonych przez zespół socjologów Uniwersytetu Kardynała Stefana Wyszyńskiego, mniej jest także osób praktykujących.  Obecnie 66 proc. warszawiaków deklaruje się jako osoby wierzące. Cztery lata temu tak określało się aż 86 proc. W 2006 roku, jako osoby niezdecydowane religijnie, ale przywiązane do tradycji religijnej, określało się 5 procent mieszkańców stolicy, obecnie aż 17 proc. Dwa razy zwiększył się także odsetek osób, które uważają się za obojętne religijnie i niewierzące.

Portugalia: „Ślub” lesbijek

Dwie lesbijki wzięły „ślub” w Lizbonie. To pierwsza tego typu ceremonia w katolickiej, w większości, Portugalii, po przyjęciu przez ten kraj prawa umożliwiającego „małżeństwa” par homoseksualnych. Ustawa o „małżeństwach” homoseksualnych została przyjęta przez portugalski parlament w lutym tego roku. Prezydent Anibal Cavaco Silva podpisał ustawę w maju. „Ślub” Teresy Pires i Heleny Paixao odbył się w lizbońskim urzędzie stanu cywilnego.
Legalizacja związków homoseksualnych (a wcześniej aborcji) w Portugalii to skandal i wielki wstyd dla tego narodu, przez wieki wiernego Chrystusowi i Jego Kościołowi...


USA: Miesiąc dewiantów

Prezydent Barack Obama już drugi rok z rzędu wydał proklamację, uznającą czerwiec „Miesiącem Lesbijek, Gejów, Biseksualistów i Transseksualistów”. Wcześniej prezydent George W. Bush proklamował „Dzień Świętości Życia”, który jednak został zniesiony przez Obamę.
Wendy Wright, prezes „Concerned Women for America” nie jest zdziwiona postępowaniem obecnego prezydenta USA. Stwierdziła, że jest on konsekwentny w swoich działaniach. Woli wspierać egoistyczne jednostki, którym wydaje się, że są dyskryminowane, aniżeli zajmować się osobami bezbronnymi i popierać kwestie moralne.

oprac. BB


Prosimy o modlitwę „Ojcze Nasz” i „Zdrowaś Maryjo...” w intencji wynagrodzenia Panu Jezusowi i Jego Matce za każde skandaliczne i gorszące wydarzenie.

Ten artykuł przeczytałeś dzięki ofiarności Darczyńczów. Wesprzyj nas i zostań współtwórcą "Przymierza z Maryją".

NAJNOWSZE WYDANIE:
Kościół wobec zarazy
Panika związana z tzw. pandemią koronawirusa ogarnęła cały świat. Groza miesza się z ironią. Grozę wywoływały i chyba jeszcze ciągle wywołują informacje o śmierci zakażonych, zdjęcia trumien masowo wywożonych z prosektoriów przez ciężarówki… Ironię zaś wzbudzają: brak konsekwencji rządzących w podejmowanych działaniach prewencyjnych, zalew sprzecznych informacji i spiskowych teorii. Łatwo się w tym wszystkim zagubić. Zresztą ojcu kłamstwa zależy na tym, byśmy czuli się pogubieni, opuszczeni i osamotnieni – bez żadnej nadziei…

UWAGA!
Przymierze z Maryją
WYSYŁAMY
BEZPŁATNIE!
Listy od Przyjaciół
 
Listy od Przyjaciół

Szczęść Boże!

Chciałbym przekazać Państwu krótkie świadectwo. Jesteśmy z żoną w sakramentalnym związku małżeńskim już od 37 lat. Mamy dwie córki i 3-letniego wnuczka. Starsza córka mieszka za granicą, młodsza – tutaj z mężem i dzieckiem. Moja żona jest niepełnosprawna i niewidoma. Porusza się na wózku inwalidzkim. Ja jestem po trzech poważnych wypadkach. W roku 2006 spadły na mnie 24 palety. Miałem złamaną miednicę w pięciu miejscach i uszkodzone biodro. Leżałem w szpitalu dwa tygodnie. Później przywieźli mnie do domu, gdzie miałem spędzić w łóżku kolejne tygodnie. Po siedmiu dniach uratował mnie jednak bł. ks. Wincenty Frelichowski. Jego relikwie mamy w domu. Po wytrwałej modlitwie za wstawiennictwem błogosławionego Wincentego nagle udało mi się po kilku dniach wstać z łóżka. Lekarze nie dawali mi wcześniej szansy na pełne wyzdrowienie, ale jednak stało się inaczej. Po prostu pewnego dnia ks. Wincenty powiedział do mnie: „Wstań i chodź”. I chodzę do dziś i opiekuję się żoną, choć nieraz jest bardzo ciężko. Cieszę się jednak, że wraz z żoną możemy wspierać Stowarzyszenie Ks. Piotra Skargi. Prosimy o modlitwę za całą naszą rodzinę. Szczególnie za nasze zdrowie. Zostańcie z Bogiem.

Wacław z żoną Marią

 

 

Szanowna Redakcjo!

Jestem niesamowicie zbudowana Waszą działalnością. Przesyłane materiały bardzo sobie cenię. Czytam „Przymierze z Maryją”. Treściami dzielę się z najbliższymi. Moja rodzina jest wierna przykazaniom Bożym i kościelnym. Taka postawa jest budująca – dodaje siły i wiary do niesienia krzyża dnia codziennego.

W ostatnim czasie, pod koniec roku 2019, przeżywaliśmy trudne chwile, zresztą to trwa nadal. U mojego męża Jana wykryto raka jelita grubego. Badania, operacja, pobyt w szpitalu…

Można było to wszystko przyjąć, wytrzymać i działać tylko dzięki modlitwie do Boga, o którą prosiliśmy i nadal prosimy naszych znajomych i bliskich. Uczestnictwo we Mszy Świętej, odmawianie Koronki do Bożego Miłosierdzia w kaplicy szpitala zakonu bonifratrów przed cudownym obrazem Matki Bożej Uzdrowienia Chorych pomagały w tych trudnych chwilach. Pisząc o tym, pragnę podkreślić, że dzięki modlitwie, zaufaniu Opatrzności i Miłosierdziu Bożemu, mogliśmy przyjmować te wszystkie bolesne wydarzenia ze spokojem, powierzając również lekarzy opiece Ducha Świętego.

Teraz jesteśmy z mężem już razem, wspieramy się nawzajem i ufamy Bogu, że udźwigniemy ten krzyż. Prosimy o modlitwę.

Janina

 

 

Niech będzie pochwalony Jezus Chrystus!

Szanowni Państwo

Pragnę podziękować za wszystkie pamiątki i upominki, które od Was otrzymuję. Chciałabym też podzielić się z Państwem świadectwem wyjścia z nałogu alkoholowego mojego syna Mariusza, który zmagał się z tym problemem przez trzy lata. Żona odeszła od niego, wyprowadzając się z dwojgiem dzieci do swojej matki. A ja codziennie modliłam się na różańcu o jego nawrócenie. Prosiłam Matkę Bożą i św. Ojca Pio o wstawiennictwo. Prosiłam Pana Jezusa o dar nawrócenia mojego syna. I stał się cud. Syn zachorował. Miał poważną operację głowy – usunięcia guza i krwiaka pod czaszką. Operacja się udała. A syn, gdy wychodził ze szpitala, powiedział: „Mamo, już nigdy nie zobaczysz mnie pijanego”. I dotrzymuje obietnicy. Od tego czasu minęło sześć lat i przez ten okres nie pił żadnego alkoholu. Założył firmę transportową, żona z dziećmi wróciła do domu. Obecnie mieszkają razem.

Dziękowałam i nadal dziękuję Panu Jezusowi, jak również Matce Najświętszej i św. Ojcu Pio, że mnie wysłuchali i uzdrowili mojego syna z tej choroby.

Napisałam te słowa, bo chcę podzielić się świadectwem, że dzięki mocnej wierze i modlitwie możemy otrzymać łaskę o którą prosimy. Szczęść Wam Boże. Życzę zdrowia i wszelkich łask.

Krystyna z Łódzkiego

 

 

Szczęść Boże!

Szanowna Redakcjo

Pragnę podzielić się z Państwem świadectwem. Urodziłam się w wielodzietnej, katolickiej, robotniczej rodzinie na wsi. Gdy miałam 6 lat, zostałam osierocona wraz z siedmiorgiem rodzeństwa, ponieważ zmarła nam mama. Tatuś dawał nam bardzo dobry przykład, wychowywał nas bardzo religijnie: prowadził do kościoła i uczył codziennej modlitwy.

Młodo wyszłam za mąż i urodziłam troje dzieci. Moje małżeństwo nie było jednak szczęśliwe, ponieważ mąż nadużywał alkoholu i znęcał się nade mną i nad dziećmi. Pomimo tego nigdy nie straciłam wiary w Boga. Wierzyłam, że zawsze jest ze mną i pozwala mi wytrwać. Każdego wieczoru klękaliśmy razem z dziećmi i modliliśmy się gorąco. Gdy dzieci usamodzielniły się i założyły własne rodziny, postanowiłam wyjechać do Grecji. W tym czasie mieszkał tam i pracował mój syn. Przez jakiś czas mieszkaliśmy razem, ale syn zachorował i zmarł.

Od znajomych dowiedziałam się, że w naszej parafii organizowane są spotkania ewangelizacyjne. Zdecydowałam, że i ja będę na nie uczęszczać. Tutaj bardzo uspokoiłam się wewnętrznie i doświadczyłam ogromnej duchowej radości. Brałam udział w rekolekcjach. Przez dwa lata, przed tym wspaniałym duchowym doświadczeniem, cierpiałam bardzo na ból prawej ręki, która mi drętwiała i traciłam w niej czucie. Wiele razy jeździłam do lekarzy, ale pomimo iż brałam leki, ból nie ustępował. Tego dnia modliliśmy się przed Najświętszym Sakramentem i w pewnym momencie odczułam drganie tej chorej ręki. Uświadomiłam sobie, że ból ustąpił. Od tego czasu upłynęło już 6 lat, a moja ręka jest zdrowa.

Dziękuję Ci, Panie Jezu, za to uzdrowienie. Dziękuję Ci też za to, że dałeś mi łaskę wytrwania i cierpliwości w czasie, gdy zmarł mój syn. Za wiarę i siłę w ciężkich chwilach mojego życia, dziękuję Panie Jezu. Wierzę w Ciebie, Boże żywy!

Anna z Żywca

 

 

Szanowny Panie Prezesie

Z całego serca dziękuję za modlitwę oraz wszystkie życzenia i upominki, Niech Pan Bóg i Matka Najświętsza mają w Swojej opiece Pana i wszystkich pracowników Stowarzyszenia. Niech obdarzą Was zdrowiem i wszelkimi łaskami. Bóg zapłać za wszystko i Szczęść Boże!

Janina