Polska: Przemoc wobec chrześcijan
Centrum Wolności Religijnej Ordo Iuris przygotowało raport dokumentujący skalę agresji na tle religijnym wobec chrześcijan w Polsce. W 2022 roku eksperci Instytutu odnotowali w naszym kraju 77 antychrześcijańskich incydentów, a wśród nich: 2 fizyczne ataki na księży katolickich, 4 przypadki złośliwego zakłócania Mszy Świętej, 6 przypadków zniszczenia figury Dzieciątka Jezus, 12 – zniszczenia figury Matki Bożej oraz 3 spektakle oraz happeningi profanujące symbole religijne i obrażające uczucia religijne chrześcijan. Centrum przyjmuje zgłoszenia o podobnych ekscesach pod adresem mailowym: interwencja@ordoiuris.pl.
Wrogowie Kościoła posuwają się coraz dalej. Tak oto wygląda w praktyce „opiłowywanie katolików”, postulowane swego czasu przez jednego z lewicowych polityków.
UE: Bluźnierstwo i profanacja
W Parlamencie Europejskim otwarto wystawę mającą uczcić początek szwedzkiej prezydencji w Unii Europejskiej. Lewicowa polityk Malin Bjork do zaproszenia na wernisaż dołączyła m.in. zdjęcie autorstwa „artystki” Elizabeth Ohlson. W bluźnierczy sposób przedstawia ono łódź z Panem Jezusem i Apostołami w obscenicznych ubiorach…
Z kolei w belgijskiej gminie De Panne, kościół pw. św. Piotra zostanie wkrótce zamieniony w bibliotekę. W trakcie prac budowlanych figura ukrzyżowanego Chrystusa, która wisiała na dużym krucyfiksie wewnątrz świątyni, została wyrzucona na wysypisko śmieci. W sprawie wszczęto śledztwo ponieważ odpowiednie służby zapewniały uprzednio, że z należytą starannością usunęły z kościoła wszystkie posągi, rzeźby czy relikwie. Przedstawiciele lokalnej administracji podkreślili z ubolewaniem, że konieczne jest zachowanie minimalnego poszanowania dla tradycji i dziedzictwa, nie padły jednak żadne słowa o poszanowaniu wizerunku Pana Jezusa…
Kanada: Katolicka szkoła wyrzuca za… wiarę
Kanadyjski nastolatek Josh Alexander został najpierw zawieszony w prawach ucznia za sprzeciw wobec utworzenia w swojej szkole toalet dla tzw. „osób transpłciowych”, a następnie wyrzucony z placówki za słowa, że zgodnie z jego chrześcijańską wiarą istnieją tylko dwie płcie. Ze szkoły zwolnieni zostali również pracujący w niej rodzice 16-latka. Tym bardziej gorszący wydaje się fakt, że zdarzenie to miało miejsce w… nominalnie katolickiej szkole, której patronem jest św. Józef. Prawnik Alexandra złożył pozew w Sądzie Praw Człowieka w Ontario, twierdząc, że uczeń był dyskryminowany ze względu na swoją religię. Tymczasem według danych kanadyjskiej policji – opublikowanych przez urząd statystyczny – tylko w ciągu jednego roku ilość aktów nienawiści wobec katolików wzrosła w Kanadzie 2,5-krotnie, z 43 w roku 2020 do 155 w roku 2021. Wyraźnie wzrosła też ilość wykroczeń na tle światopoglądowym: z 1414 w roku 2012 do 3360 w 2021 r. Wrogość wobec religii była drugą najczęstszą przyczyną nienawistnych wykroczeń, z których ponad połowa polegała na wyśmiewaniu i obrażaniu.
USA: Homopropaganda w natarciu
Znana ze swojego zaangażowania po stronie ideologii LGBT parafia pw. św. Pawła Apostoła na nowojorskim Manhattanie zorganizowała… bluźnierczą wystawę. Zawieszone tuż obok ołtarza obrazy zawierają bałwochwalczy, a wręcz heretycki przekaz sugerujący, że możemy kształtować Boga zgodnie z naszymi upodobaniami, a szatan nie istnieje – poinformował z oburzeniem chrześcijański portal LifeSiteNews. Bluźniercza ekspozycja spotkała się ze sprzeciwem części parafian, którzy zapowiedzieli modlitwę wynagradzającą przed murami świątyni.
Tymczasem podający się za katolika prezydent USA Joe Biden postanowił uczcić „Dzień Osób Transpłciowych” według niego „kształtujących duszę narodu amerykańskiego”. – Powołaliśmy rekordową liczbę dowódców jawnie należących do grupy LGBTQI+, i jestem dumny, że zniosłem zakaz odbywania służby wojskowej przez osoby otwarcie transpłciowe – pochwalił się „dokonaniami” swojej administracji Biden. Jednocześnie skrytykował i nazwał „nienawistnym prawem” przyjęte przez część stanów ustawy chroniące dzieci przed okaleczającymi „operacjami zmiany płci”.
Ameryka Południowa: Feministki atakują kościoły
W Ameryce Łacińskiej środowiska feministyczne postanowiły uczcić Dzień Kobiet… atakami na świątynie katolickie!
W Meksyku feministki zaatakowały katedrę w stolicy kraju, z kolei w mieście Puebla próbowały uszkodzić figury aniołów na murze okalającym tamtejszą katedrę, w Mérida zniszczyły elewację kościoła św. Ildefonsa wypisując na murze świątyni hasło: Abortować Kościół, a w Xalapa oblały farbą policję i wiernych strzegących kościoła El Beaterio oraz zniszczyły część okien i elewację seminarium.
W argentyńskim mieście Salta „obrończynie praw kobiet” pobiły policjantkę pilnującą lokalnej bazyliki katedralnej pw. św. Jana Chrzciciela.
W boliwijskim Santa Cruz oblały farbą drzwi i kolumny kościoła św. Wawrzyńca, a w kolumbijskiej Cochabambie zaatakowały katedrę św. Sebastiana.
Antykościelne szaleństwo – oto prawdziwe oblicze „obrończyń praw kobiet”.
Anglia: Striptiz „edukacyjny” dla dzieci
W Wielkim Tygodniu angielska telewizja Channel 4 zaczęła nadawanie nowego programu pt. Naked Education (Naga Edukacja). Audycja, w której dorośli rozbierają się przed dziećmi, zdaniem twórców ma na celu przełamywanie tabu i wspomaganie pozytywnego podejścia do ciała. Już pierwszy odcinek tego gorszącego programu spotkał się na szczęście z oburzeniem części widzów. Jego bohaterami byli m.in.: piosenkarka, która niedawno nagrała obsceniczną piosenkę oraz youtuber zamieszczający w sieci reklamy „zabawek erotycznych”. Według brytyjskiego tabloidu „Metro”, stacja wkrótce wyemituje odcinek, w którym przed dziećmi rozbierają się tzw. „transpłciowi mężczyźni”, czyli – mówiąc normalnym językiem – kobiety, które dokonały na sobie samookaleczenia, aby upodobnić się do mężczyzn.
Prosimy o modlitwę „Ojcze Nasz” i „Zdrowaś Maryjo…” w intencji wynagrodzenia Panu Jezusowi i Jego Matce za każde skandaliczne i gorszące wydarzenie oraz za prześladowanych chrześcijan.
370 lat temu, 1 kwietnia 1656 roku we lwowskiej katedrze nasz monarcha, Jan II Kazimierz Waza, przed cudownym obrazem Matki Bożej Łaskawej oddał Rzeczpospolitą szczególnej opiece Najświętszej Maryi Panny, nazywając ją Królową Polski. Co jednak szczególnie interesujące, ten tytuł odnoszący się do Matki Zbawiciela został objawiony trzykrotnie przez samą Maryję na początku XVII wieku w dalekiej Italii.
Pani Cecylia Pajka pochodzi z Mazowsza. Urodziła się w miejscowości Lutobrok koło Pniewa, ale od prawie 50 lat mieszka w Makowie Mazowieckim, gdzie należy do parafii pod wezwaniem św. Józefa. W 2025 roku wraz z grupą Apostołów Fatimy udała się na pielgrzymkę do Sanktuarium Matki Bożej w Fatimie.
– W Fatimie było cudownie. Naprawdę jestem wdzięczna za to, że po 21. latach uczestnictwa w Apostolacie spotkało mnie takie szczęście – pojechałam do Fatimy, o której marzyłam od dawna – wspomina pielgrzymkę do portugalskiego sanktuarium pani Cecylia.
– To było niesamowite przeżycie, bo byłam tam po raz pierwszy. Dziękuję Bogu, że w Roku Jubileuszowym otrzymałam od Niego taką łaskę. Groby pastuszków: świętych Hiacynty i Franciszka oraz s. Łucji, to po prostu coś cudownego. Z wdzięcznością pokonałam na klęczkach tradycyjną drogę do Kaplicy Objawień, a wieczorami brałam udział w procesjach ze świecami – dodaje.
Zaczęło się od książki o Fatimie…
Wszystko to możliwe było dzięki temu, że pani Cecylia już od dawna wspiera Stowarzyszenie Ks. Piotra Skargi. Początki swojej przygody z naszą organizacją wspomina następująco: – Zaczęło się tak, że znalazłam ulotkę i zamówiłam książkę o Fatimie. Wypełniłam formularz Apostolatu i zaczęłam dostawać kalendarze, różańce oraz wiele różnych dewocjonaliów. Otrzymałam także oczywiście figurkę Matki Bożej Fatimskiej.
Jako Apostołka Fatimy pani Cecylia dostaje również systematycznie „Przymierze z Maryją”, którego jest wierną czytelniczką:
– W „Przymierzu…” jest dużo ciekawych artykułów, np. świadectwa członków Apostolatu czy opis pielgrzymek do Fatimy. Po przeczytaniu zanoszę „Przymierze z Maryją” do kościoła żeby ktoś inny poznał Stowarzyszenie, zapisał się do Apostolatu i żeby przyniosło to dobre owoce – mówi z przekonaniem.
Obecnie kościołem parafialnym pani Cecylii jest świątynia pod wezwaniem Bożego Ciała w Makowie Mazowieckim, ale nie zawsze tak było. – Chrzest przyjęłam w kościele pw. Najświętszej Maryi Panny – Królowej Świata w Zatorach, a do Pierwszej Komunii Świętej i bierzmowania przystępowałam w bazylice kolegiackiej Zwiastowania Najświętszej Maryi Panny w Pułtusku – przytacza fakty ze swojej młodości. – Z dzieciństwa pamiętam, że moja babcia codziennie odmawiała Różaniec, a ja klęczałam obok i też się razem z nią modliłam.
Kurpie – ich kultura i zwyczaje
Pani Cecylia pochodzi z Kurpiów Białych, krainy etnograficznej leżącej na północny-wschód od Legionowa w województwie mazowieckim. Region ten słynie m.in. z charakterystycznej gwary, haftów, wycinanek i wyrobów tkackich. – Moja mama i ciocia zajmowały się haftem serwetek kurpiowskich na tiulu. Wykonywały też obrusy, bieżniki, serwetki na drutach i szydełku.
– Moja ciocia ma po babci cały strój kurpiowski. Składa się on z białej koszuli wyszywanej czarno-czerwonym wzorem kurpiowskim, kolorowej sukni w paski, fartucha zdobionego kolorowymi cekinami, czarnych, sznurowanych trzewików i czerwonej lub zielonej chusty w kwiaty. Babcia zawsze zakładała ten tradycyjny strój na specjalne uroczystości w kościele.
Żona, matka, babcia
– Skończyłam szkołę zawodową i 1,5 roku technikum rolniczego, ale moje główne zainteresowanie i zawód to kucharstwo. 28 lat pracowałam na kuchni, a przez prawie 38 lat pracy zawodowej miałam tylko siedem dni zwolnienia – opowiada pani Cecylia.
– W 1972 roku po zawarciu ślubu zamieszkałam u męża w miejscowości Pękowo. Tam też urodziła się nasza pierwsza córka. Do Makowa Mazowieckiego przeprowadziliśmy się w 1978 roku, gdy miała iść do pierwszej klasy szkoły podstawowej. W sumie urodziłam czworo dzieci, ale jeden syn zmarł po kilku dniach. Doczekałam się też czterech wnuków, dwóch wnuczek oraz dwóch prawnuków.
– Od ośmiu lat jestem wdową, ale w 2021 roku zaprzyjaźniłam się z Januszem, którego kuzynka wyszła za mojego wnuka. Razem byliśmy na pielgrzymce w Fatimie, a w tym roku wybieramy się do Sanktuarium Matki Bożej w Lourdes.
Swoją opinią na temat pielgrzymki Apostolatu do Fatimy podzielił się z nami też pan Janusz:
–Jestem zachwycony i bardzo zadowolony. Brak mi słów. Największe wrażenie wywarły na nas nabożeństwa, Droga Krzyżowa i nauki, które przy tej okazji głosił towarzyszący nam ksiądz. Chcemy też podziękować koordynatorowi Apostolatu Fatimy, panu Krzysztofowi Golcowi za organizację pielgrzymki.
Oprac. Janusz Komenda
Szczęść Boże!
Bardzo dziękuję za piękny kalendarz i za słowa wdzięczności. Wszystko co robicie, jest wielkie. Jestem wzruszona i proszę dalej pracować nad wszystkim, co jest związane z wiarą chrześcijańską.
Barbara z Pińczowa
Niech będzie pochwalony Jezus Chrystus!
Szanowna Redakcjo, pragnę podzielić się swoim świadectwem… W 1983 roku pracowałem na budowach w Poznańskim Kombinacie Budowlanym. Zostałem wysłany do Libii na kontrakt. Budowaliśmy tam domy parterowe. Nasz „camp” mieścił się w miejscowości Azzija. W każdą środę przyjeżdżał franciszkanin spowiadać i odprawiać Mszę Świętą. (…) Starałem się codziennie odmawiać Różaniec na „campie”. Pracownicy z różnych stron Polski zauważyli, że wierzę i kocham Boga, że nie wstydzę się Go… Po powrocie latem 1984 żona zauważyła, że Pan Jezus Miłosierny mnie otworzył na innych i odmienił mego ducha.
W kościele Wniebowstąpienia znajdowała się półka z cudownymi medalikami. Zapoznałem się z postacią św. Katarzyny Laboure, która otrzymała wzór na medaliki od Matki Bożej. I tak Jezus Miłosierny posłał mnie, abym rozdawał je na budowie i głosił Prawdę o dobroci Boga. Święta Katarzyna na każdym kroku mnie także towarzyszyła, w ogóle nie czułem jakiegoś zawstydzenia, wręcz przeciwnie: czułem radość z niesienia Bożego Miłosierdzia w codzienności, jakie Dobry Bóg daje nam przez ręce Maryi. To trwało wiele lat. Ewangelizowałem tam, gdzie chciano słuchać. Mówiłem, że o każdą sekundę zapyta nas Pan Bóg i że Boże Miłosierdzie jest jedynym ratunkiem dla każdego człowieka.
Żona zachorowała, kiedy jeszcze pracowałem. W sumie trwało to około 7 lat. To był dla nas trudny okres… Po przejściu na emeryturę żona pomału gasła. W pierwsze piątki miesiąca przychodził do nas ksiądz proboszcz z Panem Jezusem Eucharystycznym. Choć był to dla nas trudny czas, to był także pełen łaski mimo cierpienia. 9 listopada 2019 roku stał się dniem spotkania żony z Jezusem Miłosiernym.
Później zaopiekowałem się bezdomnym Michałem, miał 37 lat. (…) Słuchał tajemnic Różańca na dany dzień. Kolega z pracy zaproponował, aby w jego mieszkaniu odmawiać Koronkę do Miłosierdzia Bożego.
Drugi bezdomny, Piotr, był na wózku inwalidzkim. Mogąc jednak pomóc tylko doraźnie, zapragnąłem przyprowadzić go do tronu Miłosierdzia Bożego, aby i on doświadczył ogromu Miłości i dobroci Boga. Wszedłem nawet we współpracę z pewnym kapłanem i robiliśmy, co w naszej mocy, aby zdroje łaski wylewały się w życiu Piotra. Mój podopieczny żył z żebrania. Dzięki dobroci kolegów, którzy pomagali mu się przemieszczać i pchali wózek, starczało mu na przetrwanie, ale część przeznaczał na alkohol. To niestety bardzo mu przeszkadzało w dotarciu do spowiedzi. Z czasem jednak się rozchorował, trafił do szpitala i już nie wrócił…
I tak idę dalej w codzienność, aby nieść Miłość do każdego człowieka. Najlepiej mi to wychodzi, kiedy tłumaczę tajemnice Różańca świętego. Każde miejsce się nadaje. Patrzę, gdzie Pan mnie prowadzi, gdzie chce swoim Miłosierdziem dotknąć człowieka…
Dodatkowo ostatnio chodzę na fizykoterapię. Tam rozdaję medaliki Matki Bożej, które dostaję z karmelu żeńskiego, z którym weszliśmy w relację, kiedy żyła jeszcze moja żona. Kochane siostry wymadlały łaski i siły dla małżonki.
Ja sam wierząc i ufając Bożemu Miłosierdziu zamówiłem u salezjanów Msze gregoriańskie za moich bliskich. W tym kościele w drugi wtorek miesiąca modlimy się za konających i za dusze w czyśćcu cierpiące. Zwłaszcza te potrzebują Miłosierdzia. Dobry Pan prosi i pobudza serce do tego, aby się za nimi wstawiać.
Codziennie rano proszę Ducha Świętego, abym odczytywał dobrze Jego natchnienia i żył z nimi tego dnia. Na razie Duch Święty tak mnie prowadzi, że na kolejnych „gregoriankach” zaprosił mnie, aby razem z pobożnymi niewiastami wspólnie modlić się na Mszy Świętej i prosić o Miłosierdzie dla konających dusz czyścowych. Pozdrawiam Was serdecznie!
Z Panem Bogiem
Stanisław z Poznania
Szanowni Państwo!
Dobrze, że jesteście. Życzę wam wielu łask Bożych i siły w dalszym działaniu. Nie poddawajcie się siłom zła, które próbują niszczyć wszystko, co Boże. Któż jak Bóg!
Dariusz z Marcinowic
Szczęść Boże!
Kampania promująca książkę „Proroctwa nie lekceważcie. Przepowiednie dla Polski” jest świetnym pomysłem, a sama publikacja jest znakomicie przygotowana i wydana. To w zasadzie jest książka historyczna i tak też mogłaby być reklamowana. Może w przyszłości warto przygotować również osobną kampanię marketingową dla tych, którzy w Kościele nie są jeszcze tak silnie osadzeni…
Z pozdrowieniami
Michał z Gdańska
Szanowna Redakcjo!
Życzę wszystkiego co najlepsze w roku 2026, niech Boża Opatrzność czuwa nad Waszą działalnością. Artykuły w czasopiśmie „Przymierze z Maryją” są wspaniałe, zawsze ciekawe i potrzebne. Czasami mam wątpliwości, że może ktoś inny bardziej by potrzebował takiej lektury, a ja zajmuję to miejsce. Komu tylko mogę, to podaję po przeczytaniu. Pozdrawiam serdecznie – szczęść Boże!
Stanisława z Rędzin
Szczęść Boże!
Dziękuję Panu Bogu i Matce Najświętszej za to, co robicie. To bardzo trudne, ważne sprawy. Proszę, nigdy nie ustawajcie w Waszych działaniach. Chylę czoło przed Wami za trud i Wasze poświęcenie w każdej akcji Stowarzyszenia – wychodzicie do ludzi, szerząc kult Maryjny w dzisiejszych trudnych czasach. Zasługujecie na wielki szacunek. Bóg zapłać!
Józefa z Dąbrowy Tarnowskiej
Szczęść Boże!
W moim przekonaniu Wasza kampania „Proroctwa nie lekceważcie. Przepowiednie dla Polski” jest wspaniałą akcją. W lipcu tego roku ukończę, jeśli Pan Bóg pozwoli, 85 lat. Miałem w tym czasie wiele upadków, jak: depresja, rak złośliwy gruczołu krokowego, ale moja silna wiara wpojona mi przez rodziców uzdrowiła mnie. Pozdrawiam Was serdecznie!
Roman z Kujawsko-Pomorskiego
