Apostolat Fatimy
 
Pielgrzymując, pragnę dawać świadectwo

Pani Zofia Mierniczek z Krakowa należy do Apostolatu Fatimy już od kilkunastu lat. Jak sama mówi, wielokrotnie doświadczyła w swoim życiu opieki Matki Bożej. Szczególnie ważną postacią jest dla niej też św. Jan Paweł II. Pani Zofia może pochwalić się pielgrzymkami do wielu sanktuariów, dosłownie na całym świecie. Oto jej świadectwo…

 

Jestem czytelniczką „Przymierza z Maryją” od prawie 20 lat. Pewnego razu czytając „Przymierze”, znalazłam zaproszenie do Apostolatu Fatimy. Postanowiłam na nie odpowiedzieć i tak już od ponad 15 lat jestem w tej wspólnocie.


Z racji uczestnictwa w Apostolacie Fatimy otrzymałam od Stowarzyszenia Ks. Piotra Skargi wiele upominków, z których najbardziej cenię sobie figurkę Matki Bożej Fatimskiej i obraz Pana Jezusa z Całunu Turyńskiego. Znajdują się one na widocznym miejscu w moim mieszkaniu.


Od czasu przystąpienia do Apostolatu zaczęłam pielgrzymować do sanktuariów maryjnych, nie tylko w Polsce, ale też na całym świecie. Do tej pory byłam między innymi w tak oddalonych od naszego kraju miejscach, jak Akita w Japonii czy Guadelupe w Meksyku, ale też w stosunkowo niedalekiej wileńskiej Ostrej Bramie czy naszych polskich Gidlach. Z tych ważniejszych sanktuariów – nie byłam jeszcze m.in. w Lourdes i Fatimie. Przeszkodziła mi w tym obecna sytuacja epidemiologiczna.


W swoim życiu wielokrotnie doświadczyłam opieki Matki Bożej i Jana Pawła II. Na przykład będąc w szóstym miesiącu ciąży, przeszłam bardzo poważną operację. Mogłam nie przeżyć jej ani ja, ani moje dziecko. Podczas operacji słyszałam jak lekarze mówili, że umieram. I wtedy wezwałam Matkę Bożą, aby mnie ratowała, bo nie ma nikogo, kto wychowa moje dziecko. Podobną sytuację miałam podczas kolejnej operacji, tym razem kręgosłupa. Przed operacją słyszałam taki wewnętrzny głos, który mówił mi, żeby iść do spowiedzi, bo nie przeżyję tej operacji. Wyspowiadałam się i poddałam się operacji. W pewnym momencie poczułam, że umieram. Zobaczyłam moich bliskich zmarłych, którzy powiedzieli, że przyszli mi towarzyszyć w drodze przed oblicze Pana Boga. Jednak wkrótce potem inny głos oświadczył, że… wracam na ziemię, bo jestem tam potrzebna. Niedługo potem obudziłam się na sali pooperacyjnej. Później dowiedziałam się od lekarzy, że miałam zator płucny, który przeważnie kończy się śmiercią.


Bardzo ważną postacią jest dla mnie Jan Paweł II. Uważam, że chroni mnie przez całe moje życie i jest dla mnie jak ojciec. To on udzielił mi sakramentów chrztu świętego i bierzmowania. Gdy już jako papież przyjeżdżał do Polski, brałam udział w odprawianych przez niego Mszach Świętych i spotkaniach pod oknem na ul. Franciszkańskiej.

Jestem ponadto entuzjastką filmów religijnych. Często są one dla mnie inspiracją, żeby wybrać się do kolejnego sanktuarium. Po powrocie opowiadam o moich wrażeniach z pielgrzymki swoim bliskim, rodzinie i znajomym. Próbuję w ten sposób dawać świadectwo i może właśnie dlatego Pan Bóg jeszcze mnie do Siebie nie zabrał.


Jednym z sanktuariów, w których miałam już okazję być, jest japońska Akita. Matka Boża objawiała się tam w latach 70. i 80. XX wieku siostrze Agnieszce Sasagawie. Jest to bardzo skromne sanktuarium, pozbawione zdobień charakterystycznych dla kościołów europejskich. Stosunkowo nieduża figura Matki Bożej znajduje się w oddzielnej kaplicy, obok ołtarza.


Było dla mnie dużym zaskoczeniem, że w tak odległym od Polski kraju istnieje japoński Niepokalanów. Założył go w latach 30. XX wieku św. Maksymilian Maria Kolbe. Praktycznie w całej Japonii można spotkać ślady obecności o. Kolbego. Drukarnia, którą tam założył i w całości wyposażył, wydaje japońskiego „Rycerza Niepokalanej”.


Z kolei w Meksyku bardzo charakterystyczne jest to, że w każdym urzędzie obok flagi meksykańskiej wisi obraz Matki Bożej z Guadelupe i Jana Pawła II. Meksykanie są bardzo pobożnym narodem i naprawdę trudno jest mi sobie wyobrazić, by można ich było łatwo przemienić na współczesną modłę.


Pomimo wielu trudności i problemów, które spotkały mnie do tej pory, jestem zadowolona ze swojego życia. Kocham Pana Boga i Matkę Bożą. Czuję ich opiekę i wiem, że nie jestem sama. Ludzie narzekają na samotność, ale ja nie jestem samotna. Ze mną jest Maryja i Pan Bóg. Jako Apostoł Fatimy też nie jestem sama. Mogę liczyć na modlitwę innych członków Apostolatu i ja również codziennie za nich się modlę.


Oprac. JK


"Przymierze z Maryją" dociera regularnie do ponad 430 tysięcy osób. Dołącz do grona naszych Przyjaciół i zostań stałym czytelnikiem czasopisma.

NAJNOWSZE WYDANIE:
Cud Wniebowzięcia
Miesiące wakacyjne pomagają nam rozwijać naszą katolicką pobożność, wszak lipiec to w Kościele miesiąc poświęcony Krwi naszego Zbawiciela, zaś punktem kulminacyjnym sierpnia jest uroczystość Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny.

UWAGA!
Przymierze z Maryją
WYSYŁAMY
BEZPŁATNIE!
 
Maryja czuwa nade mną

Pani Anna Caban jest Apostołem Fatimy od grudnia 2003 roku. O istnieniu Apostolatu dowiedziała się z materiałów otrzymanych ze Stowarzyszenia Ks. Piotra Skargi, które wspiera już od 21 lat. Były one na tyle interesujące, że postanowiła przystąpić do tej wyjątkowej duchowej rodziny czcicieli Matki Bożej.

Jak przyznaje pani Anna, wiarę katolicką wyniosła z domu rodzinnego: – Dużo zawdzięczam swoim rodzicom, zwłaszcza moja mama jest dla mnie wzorem, podziwiam ją, bo pomimo zaawansowanego wieku i problemów z chodzeniem w każdą niedzielę uczestniczy we Mszy Świętej. Uważam, że to przede wszystkim dzięki niej ja też idę drogą wiary.

W swojej parafii pw. św. Mateusza Apostoła w Świerczynie Pani Anna należy do kółka różańcowego. – Różaniec jest naszą bronią, naszym ratunkiem, dzięki któremu możemy wszystko wygrać i mówiąc z przymrużeniem oka, „wynegocjować” od Maryi coś na czym nam szczególnie zależy. Codziennie odmawiam Różaniec, a ostatnio zaczęłam odmawiać Nowennę Pompejańską o pokój na Ukrainie – mówi.

Mam odczucie, że Matka Boża czuwa nade mną, otacza mnie swoim płaszczem, że mi towarzyszy i jest ze mną w złych i dobrych chwilach, czuję Jej opiekę, czuję spokój, jaki mi daje. Bez Maryi nic byśmy nie zrobili, tylko w łączności z Bogiem możemy wygrać – wyznaje pani Anna. – W moim życiu zdarzały się trudne chwile, ale właśnie zwłaszcza wtedy czułam, że Maryja jest przy mnie – przyznaje.


[Pełny tekst w wersji drukowanej]


Listy od Przyjaciół
 
Listy

Szczęść Boże!
Szanowna Redakcjo! Proszę pozwolić, że na Waszych łamach podziękuję Matce Bożej za opiekę i wielokrotne uratowanie życia mojego schorowanego 91-letniego Ojca, Powstańca Warszawskiego, który po udarze tracił przytomność wiele razy. Był w bardzo ciężkim stanie, ale Pan Bóg nadal trzyma go przy życiu. To wielka łaska! W tym miejscu proszę także o zdrowie dla mojej 87-letniej Matki.
Proszę Cię, Matko Najświętsza, o dalszą opiekę nad Rodzicami, którzy mnie i mojego Brata adoptowali jak byliśmy niemowlakami. Proszę też, abyś wybaczyła tym, którzy Cię obrażają, znieważają. Wyproś im u Swojego Syna nawrócenie.
A Wam, Szanowni Redaktorzy dziękuję za „Przymierze z Maryją”, które utwierdza mnie w wierze i dostarcza bardzo wartościowej duchowej lektury.
Wojciech


Szczęść Boże!
Bardzo dziękuję za to, że otrzymuję od Was „Przymierze z Maryją”. Dziękuję także za przesłanie „Zegara Męki Pańskiej”. Wcześniej nie spotkałam się z taką publikacją ani z takim nabożeństwem. Cieszę się więc, że otrzymałam tę przesyłkę ze Stowarzyszenia Ks. Piotra Skargi.
Pragnę również w tych kilku zdaniach dać świadectwo pomocy Matki Bożej dla mojej siostry Ireny, chorującej na rozległy nieoperacyjny nowotwór płuc.
Otóż, modliłam się Nowenną Pompejańską do Matki Syna Bożego, aby ta straszna choroba została powstrzymana, jeśli oczywiście taka będzie wola Jezusa Chrystusa. Siostra – rzecz jasna – poddała się intensywnemu leczeniu.
Lekarze, gdy zobaczyli wyniki badań, jakie wykonali po terapii, byli bardzo zdziwieni i zaskoczeni, bo nowotwór nie tylko przestał się rozprzestrzeniać w płucach, ale nawet w pewnym stopniu się cofnął.
Powiedziałam siostrze o mojej modlitwie, o prośbie o jej zdrowie do Maryi. Zaskoczyło ją to bardzo i zastanowiło. Moja siostra jest daleko od Boga, chociaż właściwie powinnam napisać: była daleko od Boga, bo obecnie, chociaż jeszcze nie modli się konkretnymi modlitwami, ale rozmawia z Panem Jezusem swoimi słowami. Cieszę się z tego bardzo i uważam również za wielką łaskę Bożą.
Jeszcze kilka słów o mojej sytuacji. Cóż, życie… Po prostu mam mnóstwo obowiązków przy Mamie, która skończyła 92 lata. Staram się też pomagać siostrze, również pod względem duchowym, bo rzeczywiście załamana była swoją sytuacją. Na pewno wiara i modlitwa daje mi siłę i spokój ducha, umysłu i serca. Pozdrawiam Was serdecznie i zapewniam o modlitwie.
Krystyna z Białegostoku


Szanowni Państwo!
Dziękuję za Waszą pracę i za Waszą modlitwę. Można powiedzieć, że odczuwam ją każdego dnia. A jest mi ona bardzo potrzebna, bo przebywam w zakładzie karnym. Także ważna jest modlitwa za zmarłych, bo oni dla siebie już nic zrobić nie mogą. Dzięki Wam nie tracę nadziei!
Sławomir


Szczęść Boże!
Pragnę Wam podziękować za wszystkie dotychczas otrzymane przesyłki. Będę Was wspierała modlitwą i jeśli tylko będzie taka możliwość także datkami. Czasy są ciężkie, więc taka lektura, jaką Wy proponujecie, jest teraz szczególnie potrzebna. Pozdrawiam całą Redakcję i wszystkich pracowników Stowarzyszenia Kultury Chrześcijańskiej im. Ks. Piotra Skargi. W szczególności pragnę podziękować za Waszą akcję propagowania modlitwy różańcowej. Mam świadomość, że poprzez tę modlitwę, można wyprosić wszystko. Wspieram Was i wasze dzieło.
Z Panem Bogiem
Danuta z Dolnośląskiego


Niech będzie pochwalony Jezus Chrystus!
Szanowna Redakcjo! Bardzo serdecznie dziękuję całemu Stowarzyszeniu Ks. Piotra Skargi za to, że mogłam przystąpić do Apostolatu Fatimy. To niezwykłe doświadczenie. Jestem też niezmiernie wdzięczna za wszystkie przesłane dobra książki, broszury, dewocjonalia. Dziękuję za „Przymierze z Maryją”, które rzeczywiście pokazuje, jak ważne jest zawarcie Przymierza z Matką naszego Zbawiciela w codziennym życiu. Ona jest naszą Przewodniczką pewną do Nieba. Praktykując kult maryjny, na pewno nie zbłądzimy. Bardzo serdecznie Was pozdrawiam i proszę o dalszą modlitwę. Bóg zapłać!
Genowefa z Lubelskiego


Witam serdecznie!
Otrzymuję od Państwa różne publikacje w formie broszur np. „Przymierze z Maryją”, kalendarze oraz inne wydawnictwa, obrazki i przedmioty o treści religijnej. I to jest bardzo dobre! Sprawdziłam niejednokrotnie w swojej parafii, czy treści te są zgodne z kanonami wiary. Tak, są! I bardzo Wam za to dziękuję, bo znajduję u Was często teksty, do jakich trudno byłoby mi samodzielnie dotrzeć. Cieszę się, że dostaję materiały, które oparte są na dobrej znajomości historii chrześcijaństwa i doktryny Kościoła. To Wasza zasługa! Życzę wielu łask.
Diana

Niech będzie pochwalony Jezus Chrystus!
Szanowni Państwo. Nie wiem, jak wyrazić swoją wdzięczność za Waszą działalność. Praktycznie w każdym miesiącu otrzymuję od Was materiały, które pomagają mi zrozumieć prawdy wiary, praktyki pobożne itp., czym jest i dlaczego tak ważny jest kult Najświętszej Maryi Panny. Wiem, że jak od Was otrzymam jakieś pismo czy książkę, to nie będzie w nich żadnych teologicznych błędów. Aż chciałoby się, żeby „Przymierze z Maryją” było jeszcze obszerniejszym wydawnictwem. Nigdy nie rezygnujcie z Waszej misji, bo budujecie wiarę wielu ludzi. I za to Wam serdeczniej dziękuję. Pozostaję w modlitwie.
Grzegorz z Małopolski


Szczęść Boże!
Szanowni Państwo! Bardzo dziękuję za przesyłanie mi „Przymierza z Maryją”, wydawnictw, dewocjonaliów i wszystkich innych jakże wartościowych prezentów. To wszystko pomaga mi dojrzewać w wierze. Każdego dnia dziękuję Panu Bogu za to, że jesteście. Modlę się za Was i życzę Bożego błogosławieństwa na każdy dzień dla Was i Waszych ­rodzin.
Katarzyna