Apostolat Fatimy
 
Na kolanach do Mateńki


K
olejna grupa Apostołów Fatimy wraz z bliskimi pokłoniła się Matce Bożej. Były chwile zadumy, wzruszeń, dni przepełnione modlitwą, śpiewem i Różańcem, które nigdzie indziej nie płyną tak, jak tutaj… Oto relacja z XIV pielgrzymki do Fatimy, która odbyła się w dniach 16-19 października 2011 roku.

Każdy Apostoł zabrał ze sobą osobę towarzyszącą – małżonkę, dziecko, innego członka rodziny lub opiekuna. – To wielkie szczęście dla nas – te słowa było słychać niemal z każdych ust. – Tyle lat czekaliśmy i wreszcie się spełniło!

Tuż przed wylotem widać było olbrzymie poruszenie wśród całej grupy szczęśliwców, którzy wylosowali udział w październikowej pielgrzymce Apostołów Fatimy (peregrynujemy 2 razy w roku – w maju i w październiku). Każdy z wylosowanych Apostołów upatrywał w tym osobistego zaproszenia Matki Bożej Fatimskiej. Byli wśród nich nasi przyjaciele ze Śląska, Wielkopolski, Kaszub, Małopolski... Duchową opiekę nad tą 26-osobową grupą sprawował ksiądz Witold Majcher z Oświęcimia.

Mateńko, dlaczego samolotem?

Pielgrzymi wylecieli skoro świt z podkrakowskich Balic, kiedy ranne wstawały zorze… Na podróż składały się dwa loty – do Monachium, a potem już do Lizbony w Portugalii. Dla większości z uczestników było to pierwsze oderwanie się od ziemi. – Osiem lat błagałem: Mateńko, zaproś! I wreszcie się udało. Ale zapomniałem prosić o podróż autobusem! – zwierzał mi się Ryszard, jeden z Apostołów, po czym, siedząc niepewnie w wygodnym samolotowym fotelu, dodawał: – Trzeba zatem grzać paciorki – i żarliwie odmawiał Różaniec. – Skoro Maryja zaprasza, nie ma się czego obawiać. Dobra Matka zadba o wszystko! – prostowała Maria. Widać było wyraźnie, że w starciu ludzkiego strachu z zawierzeniem Matce Bożej wygrywała ufność Mateńce.

Dobry klimat

Przylot do Lizbony przypomniał wszystkim o dobrodziejstwach lata. 28 stopni Celsjusza i piękne słońce każdego dnia tworzyło dobry klimat do pogłębiania relacji między Apostołami i uczestniczenia w poszczególnych punktach pielgrzymki. W stolicy Portugalii pielgrzymi zwiedzili wzniesiony w 1551 r. Klasztor Hieronimitów, pomnik Wielkich Odkrywców w kształcie karaweli oraz XVI-wieczną wieżę Belém.

Śladami objawień

Kwintesencją pielgrzymki było odwiedzenie miejsc objawień Matki Bożej Fatimskiej i Anioła Portugalii. Codzienna Eucharystia sprawowana w Kaplicy Objawień lub w Bazylice Matki Bożej Różańcowej (z grobami Łucji oraz błogosławionych Franciszka i Hiacynty) dodawała wszystkim sił, by znosić trudy peregrynacji: odprawiono Drogę Krzyżową, która wiodła dróżkami Pastuszków (po modlitwie kapłan udzielił Apostołom odpustu zupełnego), zwiedzono Aljustrel, gdzie znajdują się domy dzieci, którym objawiła się Matka Boża oraz miejsce objawień Anioła Portugalii. Zwieńczeniem każdego dnia był udział w modlitwie różańcowej oraz w przepięknej procesji ze świecami i figurą Maryi. Niesamowitym przeżyciem dla Apostołów była możliwość niesienia figury Fatimskiej Pani i przewodniczenia modlitwie różańcowej, a także każda chwila kontemplacji na kolanach wizerunku Maryi.

Nie tylko Fatima

Dodatkowymi atrakcjami były wycieczki – do miejscowości Batalha, niezwykłego portugalskiego miasteczka słynącego z klasztoru Santa Maria da Vitoria, arcydzieła portugalskiego gotyku z XIV-XVI wieku, do AlcobaÇa z pocysterskim klasztorem Santa Maria, do Nazare – niewielkiego urokliwego miasteczka położonego nad skalistym wybrzeżem Oceanu Atlantyckiego oraz do Santarem, gdzie miał miejsce Cud Eucharystyczny.

Z bólem zawiadamiamy, że podczas pielgrzymki tragicznie zmarła śp. Krystyna Węgrzyk, Apostoł Fatimy. Instytut im. Księdza Piotra Skargi zapewnia o modlitwie i prosi wszystkich Apostołów o modlitwę w jej intencji.

Michał Wikieł 


"Przymierze z Maryją" dociera regularnie do ponad 430 tysięcy osób. Dołącz do grona naszych Przyjaciół i zostań stałym czytelnikiem czasopisma.

NAJNOWSZE WYDANIE:
Kościół zatryumfuje!
Jest taka maksyma: Ecclesia semper reformanda, którą można przetłumaczyć: Kościół zawsze się reformuje, czyli odrzuca wady i dąży do doskonałości. To proces nieustanny, trwający od początku istnienia tej Bosko-ludzkiej instytucji zbawczej. Wprawdzie Stwórca robi wszystko, by ludzie zmierzali do Nieba jak najkrótszą drogą, jednak szanuje ich wolność i indywidualne wybory, nawet jeśli oznaczają one bunt przeciw Niemu.

UWAGA!
Przymierze z Maryją
WYSYŁAMY
BEZPŁATNIE!
 
Jedyna taka wspólnota ... jest właśnie dla Ciebie!

Co to za wspólnota, licząca ponad 60 tys. członków, którzy wszyscy modlą się za siebie nawzajem? Duchowa rodzina pod patronatem Maryi, za którą codziennie wznoszą swoje modły siostry zakonne, a kapłan raz w miesiącu odprawia za nią Mszę Świętą? Formacja duchowa w tradycji katolickiej, której uczestnicy co roku mają szansę wziąć udział w pielgrzymce do Fatimy?
To Apostolat Fatimy. Jedyna taka wspólnota katolików w Polsce, gdzie za drobny, comiesięczny datek i codzienną modlitwę Apostołowie dostają moc duchowych korzyści, z których najważniejsza jest świadomość, że przyczyniają się do wielkiego dzieła – budzenia sumień Polaków!
Zadzwoń pod numer 12 423 44 23 i zostań Apostołem Fatimy!


Listy od Przyjaciół
 
Listy od Przyjaciół

Niech będzie pochwalony Jezus Chrystus!
Pragnę podzielić się moją radością. Odmawiałam Nowenny Pompejańskie w trzech intencjach: za dwie córki oraz o rozwiązanie problemów spadkowych po zmarłym krewnym (m.in. długi zostawione przez zmarłego). Starsza córka zdała maturę (po trzech latach opóźnienia); młodsza, która dwa lata się nie uczyła, wznowiła naukę w szkole wieczorowej dla dorosłych; a długi udało nam się spłacić i rozwiązał się problem z mieszkaniem zostawionym w spadku przez zmarłego.
Modliłam się też do Świętej Rany Ramienia Jezusowego, prosiłam także o pomoc Maryję i św. Józefa. Zostałam wysłuchana! Zachęcam wszystkich do wytrwałej i ufnej modlitwy różańcowej. Najświętsza Maryja Panna nigdy nie opuści nas w potrzebie! Pozdrawiam Was serdecznie.
Renata – wierna czcicielka Maryi

Niech będzie pochwalony Jezus Chrystus!
Ośmielam się na te kilka słów, płynących z pewnego mojego zaniepokojenia wywołanego komunikatem ks. bp. Marka Szkudły, który został odczytany podczas ogłoszeń duszpasterskich w dniu 11 października 2020 roku. Niepokoi mnie szczególne zwrócenie uwagi przez ks. biskupa na to, jakoby osoby przyjmujące Komunię Świętą „na rękę” były krzywdzone stwierdzeniem, że nie odnoszą się z szacunkiem do Najświętszego Sakramentu. Tymczasem z moich obserwacji wynika, że sytuacja jest wręcz odwrotna. To wierni przyjmujący Komunię Świętą do ust stają się osobami, które są marginalizowane. Muszą przyjmować Pana Jezusa w nawie bocznej, gdyż centralnie przed ołtarzem już nie ma dla nich miejsca. Teraz obawiam się, że wielu wiernych może już nie powrócić do praktyki przyjmowania Komunii Świętej do ust, tak jak mogą nie wrócić już do pozycji klęczącej podczas przyjmowania Eucharystii (tak jak nas uczono podczas Pierwszej Komunii Świętej).
Obawiam się też, że przyjmowanie Ciała Pańskiego na rękę stanie się powszechne. Mam ponadto obawy, że Ci wierni, którzy jeszcze dotąd przyjmują Komunię Świętą do ust, również poprzez niewłaściwe i krzywdzące ograniczenia (tj. rozdawanie Komunii w bocznych nawach, z tyłu kościoła, na końcu procesji itp.) mogą zacząć przyjmować Komunię na rękę. Mam jednak nadzieję i modlę się o to, żeby nigdy do tego nie doszło.
Dziękuję za wszystkie Wasze akcje. Niech łaska Boża będzie z nami wszystkimi.
Z Panem Bogiem
Marek ze Śląska

Szczęść Boże!
Moi Kochani, pragnę Wam serdecznie za wszystko podziękować! Otrzymałam od Was wiele obrazów i wiele modlitw. Zainspirowaliście mnie i dodaliście sił, by tego potencjału nie zmarnować. Dzięki Wam udało mi się w jak najlepszy sposób spożytkować otrzymane od Was materiały. Wiele nauczyłam się od Was i jestem szczęśliwa. Niech Wam Dobry Pan Bóg wynagrodzi.
Maria

Szanowny Panie Prezesie!
Z głębi serca dziękuję Panu za słowa otuchy i serdeczność. Od kilku lat jestem stałą czytelniczką „Przymierza z Maryją”, jakże wspaniałego dwumiesięcznika. Czytam to pismo „od deski do deski”, chętnie czyta je także mój mąż. Po lekturze „Przymierza” razem się modlimy… Dziękuję także za Pańskie listy – szczere i budujące. A co najważniejsze – skierowane do mnie osobiście. W życiu bywają takie chwile, że właśnie takie słowa budują i wzmacniają. Wielkie za to dzięki! Z kolei tematyka „Przymierza z Maryją” wzmacnia naszą wiarę i wiedzę religijną.
Bardzo dziękuję ponadto za wszystkie piękne rzeczy, jakie od Was otrzymuję. Jeszcze raz z głębi serca dziękuję za wszelkie dobro, jakiego zaznałam z Waszej strony. „Bóg zapłać” za to wspaniałe dzieło, podjęte przez Pana oraz za modlitwę w mojej intencji. Proszę o dalszą modlitwę.
Z wyrazami szacunku
Marianna

Niech będzie pochwalony Jezus Chrystus!
Szanowni Państwo!
Jak tylko otrzymałam od Was przesyłkę z „Aktem poświęcenia domu Matce Bożej”, nie wahałam się ani chwili, by swój dom właśnie Jej poświecić. Maryja zawsze zajmowała i nadal zajmuje bardzo ważne miejsce w moim życiu. Już jako mała dziewczynka w każde niedzielne popołudnie chodziłam z mamą i babcią do kapliczki przy szosie, gdzie – wedle przekazu wielu osób – na początku XX wieku Matka Boża ukazała się trzem dziewczynkom. Potem w tym miejscu ludzie postawili małą kapliczkę z figurą Najświętszej Dziewicy i zaczęli tu przychodzić na modlitwę. Teraz kapliczka jest zadbana i ogrodzona. Co roku, 15 sierpnia w uroczystość Matki Bożej Zielnej przybywa tu wielu wiernych, by oddać cześć Matce Wniebowziętej. Kapliczka stoi w Dolistowie na Podlasiu.
Teraz mieszkam w odległej miejscowości, ale ilekroć jadę w tamte strony, staram się odwiedzić Matkę Najświętszą, by powierzyć Jej swoje radości i smutki. Ona jest najlepszą Mamą. A ponieważ moja ziemska mama odeszła, gdy byłam jeszcze bardzo młoda, więc ze wszystkimi sprawami i problemami zwracałam się do Maryi.
Ostatnio jeździłam do Niej, gdy moją córkę i jej rodzinę dotknęła choroba wywołana koronawirusem. Przeżywaliśmy naprawdę trudne chwile, bo przebieg choroby był bardzo ciężki. Tylko nadzieja w opiekę Matki Bożej dawała mi siłę. Córka z rodziną byli uwięzieni w domu przez 6 tygodni! Codziennie modliłam się o ich zdrowie i powrót do normalnego życia. Odmawiałam Różaniec i inne modlitwy. A kiedy odmawiałam Nowennę do Matki Bożej i ufałam głęboko, że Ona nam pomoże – w ostatnim dniu Nowenny otrzymaliśmy wynik, stwierdzający koniec tej choroby!
Z gorącym sercem podpisuję „Akt poświęcenia domu Matce Bożej” i z całą rodziną oddajemy się pod Jej opiekę.
Alina

Szczęść Boże!
Serdecznie dziękuję Trójcy Przenajświętszej i Matce Bożej za to, że mój syn „odnalazł się”. Przeszedł całkowitą przemianę. A Państwu dziękuję za otuchę i wspaniałe materiały, które wzmacniają wiarę. Bóg zapłać!
Maria