Apostolat Fatimy
 
Na kolanach do Mateńki


K
olejna grupa Apostołów Fatimy wraz z bliskimi pokłoniła się Matce Bożej. Były chwile zadumy, wzruszeń, dni przepełnione modlitwą, śpiewem i Różańcem, które nigdzie indziej nie płyną tak, jak tutaj… Oto relacja z XIV pielgrzymki do Fatimy, która odbyła się w dniach 16-19 października 2011 roku.

Każdy Apostoł zabrał ze sobą osobę towarzyszącą – małżonkę, dziecko, innego członka rodziny lub opiekuna. – To wielkie szczęście dla nas – te słowa było słychać niemal z każdych ust. – Tyle lat czekaliśmy i wreszcie się spełniło!

Tuż przed wylotem widać było olbrzymie poruszenie wśród całej grupy szczęśliwców, którzy wylosowali udział w październikowej pielgrzymce Apostołów Fatimy (peregrynujemy 2 razy w roku – w maju i w październiku). Każdy z wylosowanych Apostołów upatrywał w tym osobistego zaproszenia Matki Bożej Fatimskiej. Byli wśród nich nasi przyjaciele ze Śląska, Wielkopolski, Kaszub, Małopolski... Duchową opiekę nad tą 26-osobową grupą sprawował ksiądz Witold Majcher z Oświęcimia.

Mateńko, dlaczego samolotem?

Pielgrzymi wylecieli skoro świt z podkrakowskich Balic, kiedy ranne wstawały zorze… Na podróż składały się dwa loty – do Monachium, a potem już do Lizbony w Portugalii. Dla większości z uczestników było to pierwsze oderwanie się od ziemi. – Osiem lat błagałem: Mateńko, zaproś! I wreszcie się udało. Ale zapomniałem prosić o podróż autobusem! – zwierzał mi się Ryszard, jeden z Apostołów, po czym, siedząc niepewnie w wygodnym samolotowym fotelu, dodawał: – Trzeba zatem grzać paciorki – i żarliwie odmawiał Różaniec. – Skoro Maryja zaprasza, nie ma się czego obawiać. Dobra Matka zadba o wszystko! – prostowała Maria. Widać było wyraźnie, że w starciu ludzkiego strachu z zawierzeniem Matce Bożej wygrywała ufność Mateńce.

Dobry klimat

Przylot do Lizbony przypomniał wszystkim o dobrodziejstwach lata. 28 stopni Celsjusza i piękne słońce każdego dnia tworzyło dobry klimat do pogłębiania relacji między Apostołami i uczestniczenia w poszczególnych punktach pielgrzymki. W stolicy Portugalii pielgrzymi zwiedzili wzniesiony w 1551 r. Klasztor Hieronimitów, pomnik Wielkich Odkrywców w kształcie karaweli oraz XVI-wieczną wieżę Belém.

Śladami objawień

Kwintesencją pielgrzymki było odwiedzenie miejsc objawień Matki Bożej Fatimskiej i Anioła Portugalii. Codzienna Eucharystia sprawowana w Kaplicy Objawień lub w Bazylice Matki Bożej Różańcowej (z grobami Łucji oraz błogosławionych Franciszka i Hiacynty) dodawała wszystkim sił, by znosić trudy peregrynacji: odprawiono Drogę Krzyżową, która wiodła dróżkami Pastuszków (po modlitwie kapłan udzielił Apostołom odpustu zupełnego), zwiedzono Aljustrel, gdzie znajdują się domy dzieci, którym objawiła się Matka Boża oraz miejsce objawień Anioła Portugalii. Zwieńczeniem każdego dnia był udział w modlitwie różańcowej oraz w przepięknej procesji ze świecami i figurą Maryi. Niesamowitym przeżyciem dla Apostołów była możliwość niesienia figury Fatimskiej Pani i przewodniczenia modlitwie różańcowej, a także każda chwila kontemplacji na kolanach wizerunku Maryi.

Nie tylko Fatima

Dodatkowymi atrakcjami były wycieczki – do miejscowości Batalha, niezwykłego portugalskiego miasteczka słynącego z klasztoru Santa Maria da Vitoria, arcydzieła portugalskiego gotyku z XIV-XVI wieku, do AlcobaÇa z pocysterskim klasztorem Santa Maria, do Nazare – niewielkiego urokliwego miasteczka położonego nad skalistym wybrzeżem Oceanu Atlantyckiego oraz do Santarem, gdzie miał miejsce Cud Eucharystyczny.

Z bólem zawiadamiamy, że podczas pielgrzymki tragicznie zmarła śp. Krystyna Węgrzyk, Apostoł Fatimy. Instytut im. Księdza Piotra Skargi zapewnia o modlitwie i prosi wszystkich Apostołów o modlitwę w jej intencji.

Michał Wikieł 


"Przymierze z Maryją" dociera regularnie do ponad 430 tysięcy osób. Dołącz do grona naszych Przyjaciół i zostań stałym czytelnikiem czasopisma.

NAJNOWSZE WYDANIE:
Święty Józefie - módl się za nami
W dobie powszechnego kryzysu ojcostwa, Kościół stawia nam za wzór św. Józefa, ziemskiego opiekuna Pana Jezusa. Przykład jest szczególnie cenny dla współczesnych, często zakompleksionych mężczyzn.

UWAGA!
Przymierze z Maryją
WYSYŁAMY
BEZPŁATNIE!
 
Maryja czeka na Ciebie!

Jak myślisz, czym może zaowocować w Twoim życiu:
• codzienna modlitwa;
• niewielki, miesięczny datek, np. 20 złotych?

Zyskasz więcej niż Ci się wydaje! Siostry zakonne będą modlić się za Ciebie każdego dnia, kapłan co miesiąc odprawi w intencjach Twoich i innych Apostołów Mszę Świętą, a po roku będziesz brać udział w losowaniach pielgrzymek do Fatimy. A najważniejsze jest to, że staniesz się częścią duchowej rodziny, będziesz razem z nami budzić sumienia Polaków i jeszcze bardziej zbliżysz się do Maryi!

Niemożliwe? Możliwe, jeśli tylko zadzwonisz pod numer 12 423 44 23 i zostaniesz Apostołem Fatimy!


Listy od Przyjaciół
 
Listy

Niech będzie pochwalony Jezus Chrystus!
Szanowna Redakcjo, pragnę złożyć moje świadectwo o otrzymanych łaskach za pośrednictwem Nowenny Pompejańskiej, którą zaczęłam odmawiać 13 maja 2020 roku i odmawiam w dalszym ciągu. Poleciła mi ją koleżanka, która również ją odmawiała. Muszę przyznać, że kiedyś ciężko mi było odmówić jedną część Różańca – brak cierpliwości. Od teraz pokochałam tę modlitwę i dzięki temu w moim życiu zaczęły dziać się rzeczy, które po ludzku są trudne do wytłumaczenia.
Jechaliśmy z mężem i synem do Sanktuarium Maryjnego, ja podczas podróży odmawiałam Różaniec. W pewnej chwili samochód wpadł w poślizg (padał deszcz), mąż stracił panowanie nad kierownicą, a my na szczęście „bezpiecznie” wylądowaliśmy w rowie. Nikomu nic się nie stało, tylko samochód lekko uszkodzony. Ponadto mąż zerwał z nałogiem palenia po ponad 50 latach.
Wszystkie łaski zawdzięczam mojej ukochanej Mateczce, której powierzam wszystkie swoje troski.
Zachęcam wszystkich do kontynuowania tej pięknej modlitwy, bo los żadnego człowieka nie jest obojętny Matce Bożej. Dziękuję Ci, Maryjo, za wszelkie łaski, które otrzymałam i nadal otrzymuję.
Szanowna Redakcjo, dziękuję Wam za propagowanie Nowenny Pompejańskiej.

Pozdrawiam Was serdecznie. Z ­Panem Bogiem,
Danuta z Łomży


Szczęść Boże!
Szanowna Redakcjo, pragnę gorąco podziękować Wam za wszystkie przesyłki, które od Was otrzymałam. Pragnę złożyć moje świadectwo o otrzymaniu łaski zdrowia. Kiedy w czerwcu moja córka zachorowała na poważną chorobę, lekarze dawali jej 2 procent szans na przeżycie. Ale wiara, którą w sobie mam, dodała mi otuchy. Zaczęłam odmawiać nowennę do św. Jana Pawła II i Różaniec św. do Matki Bożej 3 razy w ciągu dnia. Gdy skończyłam nowennę, pojawiła się wieść o poprawie stanu zdrowia. Modlitwa różańcowa też nie była daremna. Córka po ciężkich krzyżach, które przechodziła, wróciła do domu zdrowa. Cała rodzina modliła się za nią i była w jej intencji odprawiona Msza św. Jej patronką jest Matka Boża, bo córka urodziła się 15 sierpnia i na drugie imię ma Maria. Jestem na emeryturze i modlę się od lat, odmawiając co dzień Koronkę i Różaniec św. Wierzę, że wiara czyni cuda.
Pozdrawiam serdecznie
Wasza Czytelniczka, Halina


Szczęść Boże!
Od dłuższego czasu czytam różne świadectwa o tym, jak Matka Boża i nasza bardzo nas kocha i zawsze jest z nami, kiedy my o to prosimy. Ja jestem tego przykładem. (…) W 2006 roku miałam udar i paraliż jednostronny, nauczyłam się mówić, chodzić, a nawet oddychać. Obecnie chodzę już bez kul (…). Mieszkam sama, bo moje jedyne dziecko zmarło mi przy porodzie, w 2015 roku zmarł mi mąż, (…) [wcześniej] przez 2 lata opiekowałam się nim, bo zachorował na białaczkę.
Kiedy już nie mogłam dać sobie rady, bardzo chciałam umrzeć. Nad ranem usłyszałam taki ciepły męski głos: „Chcesz umrzeć?”. A ja odpowiedziałam, że nie mogę, bo opiekuję się mężem. Wiem, że to był głos Pana Jezusa. (…)
7 czerwca tego roku zdarzył się cud. O 5.00 rano poczułam, że paraliż mi ustąpił. Czułam się wolna, bez skurczów mięśni. Zaczęłam ćwiczyć, chodzić, odłożyłam kule, nie miałam zawrotów głowy, nikt nie musiał mnie podtrzymywać. Wcześniej odmówiłam Nowennę Pompejańską. (…)
Jak mam coś zrobić, zawsze proszę o pomoc Mateńkę i Ona mi pomaga, nigdy nie jestem sama.
Mam nowych przyjaciół, takich prawdziwych, bo tamci sprzed choroby się odwrócili, rodzina też. Byłam sama, na sąsiadów też nie mogłam liczyć, nie podobało się im, że często chodzę do kościoła. A teraz, jak się podniosłam, to sąsiadki zaczęły mnie zapraszać, zauważają mnie na klatce.
Obecnie jestem bardzo szczęśliwa, bo nie jestem sama. Kto wierzy, nigdy nie jest sam.
Zofia z Koła


Niech będzie pochwalony Jezus Chrystus i Maryja zawsze Dziewica!
Szanowna Redakcjo. Chcę podzielić się swoimi przeżyciami.
W 2000 roku moja żona zachorowała na nerki i kamienie żółciowe, miała zatrucie organizmu i została skierowana do szpitala. W dniu jej operacji na lewą nerkę zwróciłem się o pomoc do Matki Bożej i Pana Jezusa, żeby ocalili jej życie, a ja do końca życia wyrzeknę się spożywania alkoholu. Od ponad 20 lat nie piję, choć przez ten czas odbyły się trzy wesela naszych dzieci. Bawiłem się bez alkoholu, a na toasty wlewałem do kieliszków wodę mineralną. Powiedziałem, że nie będę brał Pana Boga na próbę. Moja żona żyje i to jest najważniejsze.
W 2008 roku przeszedłem ciężki zawał serca. Karetka pogotowia zabrała mnie pod tlenem i kroplówką, pielęgniarki dawały bez przerwy zastrzyki i słyszałem, jak pielęgniarka mówiła do lekarza: „Panie doktorze, pacjent nam ucieka!”. Leżałem na SOR-ze 15 minut. W końcu lekarz powiedział, że co mogli, to zrobili i czy wyrażam zgodę na transport helikopterem do Olsztyna. Pamiętam tylko, jak zakładano mi słuchawki na uszy i obudziłem się już na Oddziale Kardiologii w Olsztynie. Widziałem Matkę Bożą ubraną w niebieski płaszcz ze złotymi gwiazdami, która pochylała się nade mną. Potem zobaczyłem wielki tłum ludzi, a na końcu Maryja oddaliła się i po chwili zniknęła…
Jeszcze raz dziękuję za wysłane obrazki, różaniec i „Przymierze z Maryją”. (…) Niech wszechmocny Bóg i Matka Boża daje zdrowie i siłę Panu Prezesowi i całej Redakcji, bo to jest piękne i wzruszające, że po przeczytaniu „Przymierza z Maryją” niejedna osoba się opamięta i nawróci do Boga.
Z Panem Bogiem,
Jan


Szanowni Państwo
Dziękuję za piękne życzenia urodzinowe i modlitwę w mojej intencji. Pragnę wspomnieć, że z uwagi na niepokoje w mojej rodzinie, zaczęłam odmawiać Nowennę Pompejańską.
W tym samym czasie otrzymałam od Was piękny różaniec. Przyjmuję ten dar jako znak obecności Maryi.
Z Panem Bogiem
Helena