Wydarzenia
 
Dlaczego Matka Boża płacze?

Republika Środkowoafrykańska: Napady na chrześcijan

Chrześcijanie nagminnie padają ofiarą napadów i grabieży ze strony rebeliantów z islamskiego ugrupowania Seleka, które w marcu przejęło władzę w Republice Środkowoafrykańskiej. Lokalne źródła donoszą o wielu zabitych. – Szacuje się, że ogarnięty chaosem kraj opuściło ponad 200 tysięcy uchodźców – mówi specjalizujący się w problematyce afrykańskiej Luca Mainoldi z agencji Fides.
– Rebelianci mają na celowniku wspólnoty chrześcijańskie, a Kościół katolicki w szczególności. Wiele misji zostało ograbionych, są też napady na kościoły – podkreśla Mainoldi.

Francja: Liberalizacja eutanazji?

Prezydent Francji, François Hollande oświadczył, że projekt ustawy dotyczący liberalizacji prawa o wspomaganym samobójstwie zostanie przedstawiony pod koniec roku 2013.
Po tzw. małżeństwach homoseksualnych, czas na eutanazję. Upadek Francji trwa…

„Bioetyk” z Australii: Dzieci jak krowy, marnują zasoby

Czołowy umysł cywilizacji śmierci – australijski „bioetyk” Peter Singer porównał kobiety i dzieci do… krów nadmiernie eksploatujących pole! Wyraził też opinię, że prawa kobiet do posiadania potomstwa powinny być w przyszłości poświęcone na rzecz praw środowiska. Słowa te padły w stolicy Malezji – Kuala Lumpur podczas Women Deliver Conference, znaczącej, globalnej konferencji poświęconej „planowaniu rodziny”.

Europa: Raport o prześladowaniu chrześcijan

Jak czytamy w raporcie opracowanym przez Obserwatorium Nietolerancji i Dyskryminacji Chrześcijan w Europie, w wielu krajach widoczny jest trend narastania nietolerancji społecznej i rządowej wobec wyznawców Chrystusa.
Chrześcijanie, za odmowę podporządkowania się nieetycznym przepisom, karani są aresztowaniami, wysokimi grzywnami i zwolnieniami z pracy. Powszechnie też niszczone są w Europie obiekty sakralne należące do wspólnot chrześcijańskich.
Według informacji zebranych przez Obserwatorium, w ciągu ostatnich pięciu lat odnotowano w Europie zachodniej 800 przypadków dyskryminacji chrześcijan. Są wśród nich przestępstwa na tle nienawiści religijnej, rozpowszechnianie negatywnych stereotypów oraz prawne restrykcje naruszające wolność sumienia, wyrażania opinii czy stowarzyszania się.

Grecja: Moralny upadek Aten

Znana jako sisa grecka mikstura na bazie metamfetaminy staje się coraz bardziej popularnym narkotykiem w całych Atenach. To zdaniem niemieckiej gazety „Süddeutsche Zeitung” jeden ze skutków ubocznych kryzysu gospodarczego, dręczącego Grecję.
Trzech narkomanów: Leonidas, Ismail i Christos, leczący się w ośrodku terapii dla uzależnionych od narkotyków, tłumaczą, że sisa to kokaina dla ubogich. – To zjada cię od środka – tłumaczy Ismail. – Sprawia, że jesteś zły, bardzo zły – dodaje Leonidas, a Christos wyjaśnia, że po wzięciu „działki” w człowieka wstępuje „zwierzę”, pragnące tylko wolnego i nieograniczonego seksu.

Niemcy: Desakralizacja świątyń

W wielu niemieckich kościołach już od lat nie słychać modlitwy, coraz więcej świątyń zmienia swoje przeznaczenie. Opustoszałe budynki są desakralizowane i sprzedawane. Korzystają na tym prywatni inwestorzy, a w ostatnim czasie także grupy muzułmańskie. W ostatnich latach sytuacja Kościoła w Niemczech zdecydowanie się pogorszyła – co dziesiąta świątynia stoi pusta. Zmniejszająca się liczba powołań do kapłaństwa oraz postępująca laicyzacja społeczeństwa to jedne z przyczyn tego stanu rzeczy. Problemem dotknięte są w szczególności metropolie, m.in. Berlin, Stuttgart, Hamburg. Lokalne władze kościelne decydują się najczęściej na sprzedaż świątyń. A pomysłów na „zagospodarowanie” opustoszałych kościołów nie brakuje: ekskluzywne restauracje, kawiarnie, kluby – to tylko nieliczne przykłady takich rozwiązań.

Ursynów: „Homotydzień”

W dniach 8–14 czerwca warszawska dzielnica Ursynów obchodziła trzecią edycję „Tygodnia Równości”. Piotr Guział – lewicowy burmistrz dzielnicy przyznał, że w ten sposób chce zamanifestować swoje wsparcie dla środowisk homo- i transseksualnych (LGBT).
Idea „Tygodnia Równości” została zainicjowana w roku 2011. Głównym pomysłodawcą tego przedsięwzięcia jest wspomniany burmistrz dzielnicy Ursynów – Piotr Guział, związany z lewicą od 1997r. Należał do SdRP, SLD i SDPL. Obecnie wchodzi również w skład Komitetu Honorowego warszawskiej „Parady Równości”.
Zatrważająca jest ekspansja środowisk homoseksualnych w Polsce. „Tydzień Równości”, „Parady Równości” – to wszystko im już nie wystarcza. Niektórzy z aktywnych homoseksualistów posuwają się nawet do gróźb pozbawienia życia kierowanych w stronę tych duchownych, którzy sprzeciwiają się promocji zboczeń. Z takimi groźbami spotkał się ostatnio na przykład ks. Dariusz Oko z Krakowa.

Szkocja: Sąd za postawę „antyhomo”!

Szkocki parlament przygotowuje ustawę zakazującą sprzeciwu wobec tzw. małżeństw jednopłciowych. Krytycznie o nich będą mogli wypowiadać się wyłącznie duchowni, ale już nie kapelani pełniący swoją posługę w instytucjach publicznych. Prawnicy z organizacji The Faculty of Advocates ostrzegają świeckich przeciwników „homomałżeństw”, że muszą liczyć się z pozwami sądowymi.

Oprac. BB
Prosimy o modlitwę „Ojcze Nasz” i „Zdrowaś Maryjo...” w intencji wynagrodzenia Panu Jezusowi i Jego Matce za każde skandaliczne i gorszące wydarzenie oraz za prześladowanych chrześcijan.


"Przymierze z Maryją" dociera regularnie do ponad 430 tysięcy osób. Dołącz do grona naszych Przyjaciół i zostań stałym czytelnikiem czasopisma.

NAJNOWSZE WYDANIE:
Kościół wobec zarazy
Panika związana z tzw. pandemią koronawirusa ogarnęła cały świat. Groza miesza się z ironią. Grozę wywoływały i chyba jeszcze ciągle wywołują informacje o śmierci zakażonych, zdjęcia trumien masowo wywożonych z prosektoriów przez ciężarówki… Ironię zaś wzbudzają: brak konsekwencji rządzących w podejmowanych działaniach prewencyjnych, zalew sprzecznych informacji i spiskowych teorii. Łatwo się w tym wszystkim zagubić. Zresztą ojcu kłamstwa zależy na tym, byśmy czuli się pogubieni, opuszczeni i osamotnieni – bez żadnej nadziei…

UWAGA!
Przymierze z Maryją
WYSYŁAMY
BEZPŁATNIE!
Listy od Przyjaciół
 
Listy od Przyjaciół

Szczęść Boże!

Chciałbym przekazać Państwu krótkie świadectwo. Jesteśmy z żoną w sakramentalnym związku małżeńskim już od 37 lat. Mamy dwie córki i 3-letniego wnuczka. Starsza córka mieszka za granicą, młodsza – tutaj z mężem i dzieckiem. Moja żona jest niepełnosprawna i niewidoma. Porusza się na wózku inwalidzkim. Ja jestem po trzech poważnych wypadkach. W roku 2006 spadły na mnie 24 palety. Miałem złamaną miednicę w pięciu miejscach i uszkodzone biodro. Leżałem w szpitalu dwa tygodnie. Później przywieźli mnie do domu, gdzie miałem spędzić w łóżku kolejne tygodnie. Po siedmiu dniach uratował mnie jednak bł. ks. Wincenty Frelichowski. Jego relikwie mamy w domu. Po wytrwałej modlitwie za wstawiennictwem błogosławionego Wincentego nagle udało mi się po kilku dniach wstać z łóżka. Lekarze nie dawali mi wcześniej szansy na pełne wyzdrowienie, ale jednak stało się inaczej. Po prostu pewnego dnia ks. Wincenty powiedział do mnie: „Wstań i chodź”. I chodzę do dziś i opiekuję się żoną, choć nieraz jest bardzo ciężko. Cieszę się jednak, że wraz z żoną możemy wspierać Stowarzyszenie Ks. Piotra Skargi. Prosimy o modlitwę za całą naszą rodzinę. Szczególnie za nasze zdrowie. Zostańcie z Bogiem.

Wacław z żoną Marią

 

 

Szanowna Redakcjo!

Jestem niesamowicie zbudowana Waszą działalnością. Przesyłane materiały bardzo sobie cenię. Czytam „Przymierze z Maryją”. Treściami dzielę się z najbliższymi. Moja rodzina jest wierna przykazaniom Bożym i kościelnym. Taka postawa jest budująca – dodaje siły i wiary do niesienia krzyża dnia codziennego.

W ostatnim czasie, pod koniec roku 2019, przeżywaliśmy trudne chwile, zresztą to trwa nadal. U mojego męża Jana wykryto raka jelita grubego. Badania, operacja, pobyt w szpitalu…

Można było to wszystko przyjąć, wytrzymać i działać tylko dzięki modlitwie do Boga, o którą prosiliśmy i nadal prosimy naszych znajomych i bliskich. Uczestnictwo we Mszy Świętej, odmawianie Koronki do Bożego Miłosierdzia w kaplicy szpitala zakonu bonifratrów przed cudownym obrazem Matki Bożej Uzdrowienia Chorych pomagały w tych trudnych chwilach. Pisząc o tym, pragnę podkreślić, że dzięki modlitwie, zaufaniu Opatrzności i Miłosierdziu Bożemu, mogliśmy przyjmować te wszystkie bolesne wydarzenia ze spokojem, powierzając również lekarzy opiece Ducha Świętego.

Teraz jesteśmy z mężem już razem, wspieramy się nawzajem i ufamy Bogu, że udźwigniemy ten krzyż. Prosimy o modlitwę.

Janina

 

 

Niech będzie pochwalony Jezus Chrystus!

Szanowni Państwo

Pragnę podziękować za wszystkie pamiątki i upominki, które od Was otrzymuję. Chciałabym też podzielić się z Państwem świadectwem wyjścia z nałogu alkoholowego mojego syna Mariusza, który zmagał się z tym problemem przez trzy lata. Żona odeszła od niego, wyprowadzając się z dwojgiem dzieci do swojej matki. A ja codziennie modliłam się na różańcu o jego nawrócenie. Prosiłam Matkę Bożą i św. Ojca Pio o wstawiennictwo. Prosiłam Pana Jezusa o dar nawrócenia mojego syna. I stał się cud. Syn zachorował. Miał poważną operację głowy – usunięcia guza i krwiaka pod czaszką. Operacja się udała. A syn, gdy wychodził ze szpitala, powiedział: „Mamo, już nigdy nie zobaczysz mnie pijanego”. I dotrzymuje obietnicy. Od tego czasu minęło sześć lat i przez ten okres nie pił żadnego alkoholu. Założył firmę transportową, żona z dziećmi wróciła do domu. Obecnie mieszkają razem.

Dziękowałam i nadal dziękuję Panu Jezusowi, jak również Matce Najświętszej i św. Ojcu Pio, że mnie wysłuchali i uzdrowili mojego syna z tej choroby.

Napisałam te słowa, bo chcę podzielić się świadectwem, że dzięki mocnej wierze i modlitwie możemy otrzymać łaskę o którą prosimy. Szczęść Wam Boże. Życzę zdrowia i wszelkich łask.

Krystyna z Łódzkiego

 

 

Szczęść Boże!

Szanowna Redakcjo

Pragnę podzielić się z Państwem świadectwem. Urodziłam się w wielodzietnej, katolickiej, robotniczej rodzinie na wsi. Gdy miałam 6 lat, zostałam osierocona wraz z siedmiorgiem rodzeństwa, ponieważ zmarła nam mama. Tatuś dawał nam bardzo dobry przykład, wychowywał nas bardzo religijnie: prowadził do kościoła i uczył codziennej modlitwy.

Młodo wyszłam za mąż i urodziłam troje dzieci. Moje małżeństwo nie było jednak szczęśliwe, ponieważ mąż nadużywał alkoholu i znęcał się nade mną i nad dziećmi. Pomimo tego nigdy nie straciłam wiary w Boga. Wierzyłam, że zawsze jest ze mną i pozwala mi wytrwać. Każdego wieczoru klękaliśmy razem z dziećmi i modliliśmy się gorąco. Gdy dzieci usamodzielniły się i założyły własne rodziny, postanowiłam wyjechać do Grecji. W tym czasie mieszkał tam i pracował mój syn. Przez jakiś czas mieszkaliśmy razem, ale syn zachorował i zmarł.

Od znajomych dowiedziałam się, że w naszej parafii organizowane są spotkania ewangelizacyjne. Zdecydowałam, że i ja będę na nie uczęszczać. Tutaj bardzo uspokoiłam się wewnętrznie i doświadczyłam ogromnej duchowej radości. Brałam udział w rekolekcjach. Przez dwa lata, przed tym wspaniałym duchowym doświadczeniem, cierpiałam bardzo na ból prawej ręki, która mi drętwiała i traciłam w niej czucie. Wiele razy jeździłam do lekarzy, ale pomimo iż brałam leki, ból nie ustępował. Tego dnia modliliśmy się przed Najświętszym Sakramentem i w pewnym momencie odczułam drganie tej chorej ręki. Uświadomiłam sobie, że ból ustąpił. Od tego czasu upłynęło już 6 lat, a moja ręka jest zdrowa.

Dziękuję Ci, Panie Jezu, za to uzdrowienie. Dziękuję Ci też za to, że dałeś mi łaskę wytrwania i cierpliwości w czasie, gdy zmarł mój syn. Za wiarę i siłę w ciężkich chwilach mojego życia, dziękuję Panie Jezu. Wierzę w Ciebie, Boże żywy!

Anna z Żywca

 

 

Szanowny Panie Prezesie

Z całego serca dziękuję za modlitwę oraz wszystkie życzenia i upominki, Niech Pan Bóg i Matka Najświętsza mają w Swojej opiece Pana i wszystkich pracowników Stowarzyszenia. Niech obdarzą Was zdrowiem i wszelkimi łaskami. Bóg zapłać za wszystko i Szczęść Boże!

Janina