Wydarzenia
 
Dlaczego Matka Boża płacze?

Francja: Brak kapłanów

Kościół we Francji cierpi na brak księży. Sytuacja staje się dramatyczna. Zdaniem dziennika „La Croix”, zmiany zachodzące we francuskich parafiach mają charakter rewolucyjny. Wpływają one z konieczności na naturę Kościoła, który w istocie bardziej opiera się na świeckich niż na kapłanach, bo tych po prostu nie ma i w najbliższych latach nie będzie.

Oto owoce modernistycznej rewolucji w Kościele…


USA: Aborcyjny Nowy Jork

Aż 41 procent ciąż w Nowym Jorku w 2009 r. zakończyło się aborcją. Te druzgocące statystyki zaalarmowały obrońców życia i hierarchów Kościoła katolickiego. Skłoniły też do zintensyfikowania działań na rzecz obniżenia liczby zabijanych dzieci w łonach nowojorskich kobiet.

Szwajcaria: Kazirodztwo legalne?

Rząd federalny Szwajcarii rozpatruje możliwość zniesienia zakazu związków seksualnych między krewnymi. Inicjatorką szokującego projektu jest minister sprawiedliwości Simonetta Sommaruga, reprezentująca w rządzie Partię Socjaldemokratyczną. Inicjatywę poparli Zieloni. Warto przypomnieć, że w kraju tym, uchodzącym za „jeden z najbardziej tolerancyjnych” w Europie, legalne są już: homoseksualne „związki partnerskie”, aborcja i „wspomagane samobójstwa”.

Jak bardzo poganieje i barbaryzuje się współczesny świat!


Kanada: „Katoliccy” nauczyciele współpracują z homo-lobbystami

Związek Nauczycieli Katolickich w Ontario pozostaje w sporze z biskupami, którzy zabronili współpracy organizacji katolickich z homoseksualistami zabiegającymi o otwieranie swoich klubów w szkołach. Związek, który reprezentuje 45 tys. nauczycieli w Ontario współpracuje z homoseksualnymi lobbystami z organizacji „Eagle”. Organizacja ta opowiada się za legalizacją tzw. małżeństw osób tej samej płci i zajadle atakuje Kościół katolicki za jego stanowisko wobec homoseksualizmu. Mimo to Związek Nauczycieli Katolickich przekazał dotację na współfinansowany przez „Eagle” projekt „MyGSA”, którego celem jest tworzenie klubów homoseksualnych w szkołach katolickich.

Oczywiście wspomniani „związkowi nauczyciele” są katoliccy tylko z nazwy, bowiem z nauką Kościoła nie mają wiele wspólnego.


Holandia: Największy meczet w Europie Zachodniej

W Rotterdamie otwarto meczet Essalam. Jest to największa świątynia muzułmańska w Europie Zachodniej. Budowlę sfinansował szejk Hamdan bin Rashid Al Maktoum z Dubaju. Nad świątynią górują dwa 50-metrowe minarety. Ok. połowa z 600 tys. mieszkańców Rotterdamu to muzułmanie. Praktykującym wyznawcą islamu jest również pochodzący z Maroka burmistrz Ahmed Aboutaleb.

Współczesny Rotterdam pokazuje, do czego prowadzi wyrzeczenie się wiary w Chrystusa.


Brazylia: In vitro dla pederastów

Zabieg zapłodnienia in vitro będzie w Brazylii dostępny dla par homoseksualnych oraz osób niebędących w związku. Nowe zasady zatwierdziło brazylijskie stowarzyszenie lekarzy. Zmiana w dotychczas obowiązującym prawie stanowiła żądanie nowoczesnego społeczeństwa – napisano w oświadczeniu.

Nie mamy wątpliwości, że w tym kontekście „nowoczesne społeczeństwo” to po prostu ładniejsza nazwa cywilizacji śmierci…


Peru: „Legalny seks” od 14. roku życia?

Międzynarodowa Federacja Planowanego Rodzicielstwa (Planned Parenthood) wszczęła w Peru kampanię, która ma doprowadzić do zalegalizowania kontaktów seksualnych z dziećmi w wieku 14 lat. Organizacje prorodzinne i hierarchowie Kościoła katolickiego biją na alarm, twierdząc, że jeśli zostanie przyjęta skandaliczna ustawa, kraj zostanie zamieniony w „seksualny raj” dla osób wykorzystujących dzieci.

Cywilizacja śmierci po legalizacji homoseksualizmu dąży do zalegalizowania pedofilii…


Nigeria, Egipt, Irak, Laos: Prześladowania chrześcijan

• Od czterech do siedmiu bomb wybuchło w Wigilię Bożego Narodzenia w mieście Jos, stolicy stanu Plateau w środkowej Nigerii. W atakach zginęły co najmniej 32 osoby, a 74 zostały ranne. W pierwszy dzień świąt, w Maiduguri na północnym wschodzie kraju, w zamachach na dwie świątynie zginęło kolejnych sześć osób.

• 21 chrześcijan zginęło w noworoczną noc w samobójczym zamachu na kościół koptyjski w Aleksandrii w północnym Egipcie. 79 osób zostało rannych. Zamach miał miejsce około godziny 00.30, kiedy wierni wychodzili z liturgii.

• 30 grudnia w zamachach bombowych, których celem byli iraccy chrześcijanie, zabito dwóch z nich, a 16 odniosło obrażenia. 2 stycznia w Bagdadzie została zamordowana kolejna iracka chrześcijanka. Kobieta została zastrzelona przez mężczyznę, który wtargnął do jej mieszkania.

• Prześladowania chrześcijan nasilają się także w komunistycznym Laosie. 23 grudnia ub. roku uzbrojone w karabiny władze wsi Katin w prowincji Saravan, wtargnęły do domów siedmiu rodzin chrześcijańskich, domagając się od nich wyrzeczenia się wiary albo opuszczenia wsi. Trzy dni później ci sami urzędnicy zniszczyli uprawy i skonfiskowali zwierzęta hodowlane kolejnych 11 rodzin chrześcijańskich. Spalono im domy i pozbawiono ich prawa do uprawy ziemi przydzielanej przez wspólnotę. Zabroniono także ich dzieciom uczęszczać do lokalnej szkoły.

oprac. BB
 
 

Prosimy o modlitwę „Ojcze Nasz” i „Zdrowaś Maryjo...” w intencji wynagrodzenia Panu Jezusowi i Jego Matce za każde skandaliczne i gorszące wydarzenie.

Ten artykuł przeczytałeś dzięki ofiarności Darczyńczów. Wesprzyj nas i zostań współtwórcą "Przymierza z Maryją".

NAJNOWSZE WYDANIE:
Kościół wobec zarazy
Panika związana z tzw. pandemią koronawirusa ogarnęła cały świat. Groza miesza się z ironią. Grozę wywoływały i chyba jeszcze ciągle wywołują informacje o śmierci zakażonych, zdjęcia trumien masowo wywożonych z prosektoriów przez ciężarówki… Ironię zaś wzbudzają: brak konsekwencji rządzących w podejmowanych działaniach prewencyjnych, zalew sprzecznych informacji i spiskowych teorii. Łatwo się w tym wszystkim zagubić. Zresztą ojcu kłamstwa zależy na tym, byśmy czuli się pogubieni, opuszczeni i osamotnieni – bez żadnej nadziei…

UWAGA!
Przymierze z Maryją
WYSYŁAMY
BEZPŁATNIE!
Listy od Przyjaciół
 
Listy od Przyjaciół

Szczęść Boże!

Chciałbym przekazać Państwu krótkie świadectwo. Jesteśmy z żoną w sakramentalnym związku małżeńskim już od 37 lat. Mamy dwie córki i 3-letniego wnuczka. Starsza córka mieszka za granicą, młodsza – tutaj z mężem i dzieckiem. Moja żona jest niepełnosprawna i niewidoma. Porusza się na wózku inwalidzkim. Ja jestem po trzech poważnych wypadkach. W roku 2006 spadły na mnie 24 palety. Miałem złamaną miednicę w pięciu miejscach i uszkodzone biodro. Leżałem w szpitalu dwa tygodnie. Później przywieźli mnie do domu, gdzie miałem spędzić w łóżku kolejne tygodnie. Po siedmiu dniach uratował mnie jednak bł. ks. Wincenty Frelichowski. Jego relikwie mamy w domu. Po wytrwałej modlitwie za wstawiennictwem błogosławionego Wincentego nagle udało mi się po kilku dniach wstać z łóżka. Lekarze nie dawali mi wcześniej szansy na pełne wyzdrowienie, ale jednak stało się inaczej. Po prostu pewnego dnia ks. Wincenty powiedział do mnie: „Wstań i chodź”. I chodzę do dziś i opiekuję się żoną, choć nieraz jest bardzo ciężko. Cieszę się jednak, że wraz z żoną możemy wspierać Stowarzyszenie Ks. Piotra Skargi. Prosimy o modlitwę za całą naszą rodzinę. Szczególnie za nasze zdrowie. Zostańcie z Bogiem.

Wacław z żoną Marią

 

 

Szanowna Redakcjo!

Jestem niesamowicie zbudowana Waszą działalnością. Przesyłane materiały bardzo sobie cenię. Czytam „Przymierze z Maryją”. Treściami dzielę się z najbliższymi. Moja rodzina jest wierna przykazaniom Bożym i kościelnym. Taka postawa jest budująca – dodaje siły i wiary do niesienia krzyża dnia codziennego.

W ostatnim czasie, pod koniec roku 2019, przeżywaliśmy trudne chwile, zresztą to trwa nadal. U mojego męża Jana wykryto raka jelita grubego. Badania, operacja, pobyt w szpitalu…

Można było to wszystko przyjąć, wytrzymać i działać tylko dzięki modlitwie do Boga, o którą prosiliśmy i nadal prosimy naszych znajomych i bliskich. Uczestnictwo we Mszy Świętej, odmawianie Koronki do Bożego Miłosierdzia w kaplicy szpitala zakonu bonifratrów przed cudownym obrazem Matki Bożej Uzdrowienia Chorych pomagały w tych trudnych chwilach. Pisząc o tym, pragnę podkreślić, że dzięki modlitwie, zaufaniu Opatrzności i Miłosierdziu Bożemu, mogliśmy przyjmować te wszystkie bolesne wydarzenia ze spokojem, powierzając również lekarzy opiece Ducha Świętego.

Teraz jesteśmy z mężem już razem, wspieramy się nawzajem i ufamy Bogu, że udźwigniemy ten krzyż. Prosimy o modlitwę.

Janina

 

 

Niech będzie pochwalony Jezus Chrystus!

Szanowni Państwo

Pragnę podziękować za wszystkie pamiątki i upominki, które od Was otrzymuję. Chciałabym też podzielić się z Państwem świadectwem wyjścia z nałogu alkoholowego mojego syna Mariusza, który zmagał się z tym problemem przez trzy lata. Żona odeszła od niego, wyprowadzając się z dwojgiem dzieci do swojej matki. A ja codziennie modliłam się na różańcu o jego nawrócenie. Prosiłam Matkę Bożą i św. Ojca Pio o wstawiennictwo. Prosiłam Pana Jezusa o dar nawrócenia mojego syna. I stał się cud. Syn zachorował. Miał poważną operację głowy – usunięcia guza i krwiaka pod czaszką. Operacja się udała. A syn, gdy wychodził ze szpitala, powiedział: „Mamo, już nigdy nie zobaczysz mnie pijanego”. I dotrzymuje obietnicy. Od tego czasu minęło sześć lat i przez ten okres nie pił żadnego alkoholu. Założył firmę transportową, żona z dziećmi wróciła do domu. Obecnie mieszkają razem.

Dziękowałam i nadal dziękuję Panu Jezusowi, jak również Matce Najświętszej i św. Ojcu Pio, że mnie wysłuchali i uzdrowili mojego syna z tej choroby.

Napisałam te słowa, bo chcę podzielić się świadectwem, że dzięki mocnej wierze i modlitwie możemy otrzymać łaskę o którą prosimy. Szczęść Wam Boże. Życzę zdrowia i wszelkich łask.

Krystyna z Łódzkiego

 

 

Szczęść Boże!

Szanowna Redakcjo

Pragnę podzielić się z Państwem świadectwem. Urodziłam się w wielodzietnej, katolickiej, robotniczej rodzinie na wsi. Gdy miałam 6 lat, zostałam osierocona wraz z siedmiorgiem rodzeństwa, ponieważ zmarła nam mama. Tatuś dawał nam bardzo dobry przykład, wychowywał nas bardzo religijnie: prowadził do kościoła i uczył codziennej modlitwy.

Młodo wyszłam za mąż i urodziłam troje dzieci. Moje małżeństwo nie było jednak szczęśliwe, ponieważ mąż nadużywał alkoholu i znęcał się nade mną i nad dziećmi. Pomimo tego nigdy nie straciłam wiary w Boga. Wierzyłam, że zawsze jest ze mną i pozwala mi wytrwać. Każdego wieczoru klękaliśmy razem z dziećmi i modliliśmy się gorąco. Gdy dzieci usamodzielniły się i założyły własne rodziny, postanowiłam wyjechać do Grecji. W tym czasie mieszkał tam i pracował mój syn. Przez jakiś czas mieszkaliśmy razem, ale syn zachorował i zmarł.

Od znajomych dowiedziałam się, że w naszej parafii organizowane są spotkania ewangelizacyjne. Zdecydowałam, że i ja będę na nie uczęszczać. Tutaj bardzo uspokoiłam się wewnętrznie i doświadczyłam ogromnej duchowej radości. Brałam udział w rekolekcjach. Przez dwa lata, przed tym wspaniałym duchowym doświadczeniem, cierpiałam bardzo na ból prawej ręki, która mi drętwiała i traciłam w niej czucie. Wiele razy jeździłam do lekarzy, ale pomimo iż brałam leki, ból nie ustępował. Tego dnia modliliśmy się przed Najświętszym Sakramentem i w pewnym momencie odczułam drganie tej chorej ręki. Uświadomiłam sobie, że ból ustąpił. Od tego czasu upłynęło już 6 lat, a moja ręka jest zdrowa.

Dziękuję Ci, Panie Jezu, za to uzdrowienie. Dziękuję Ci też za to, że dałeś mi łaskę wytrwania i cierpliwości w czasie, gdy zmarł mój syn. Za wiarę i siłę w ciężkich chwilach mojego życia, dziękuję Panie Jezu. Wierzę w Ciebie, Boże żywy!

Anna z Żywca

 

 

Szanowny Panie Prezesie

Z całego serca dziękuję za modlitwę oraz wszystkie życzenia i upominki, Niech Pan Bóg i Matka Najświętsza mają w Swojej opiece Pana i wszystkich pracowników Stowarzyszenia. Niech obdarzą Was zdrowiem i wszelkimi łaskami. Bóg zapłać za wszystko i Szczęść Boże!

Janina