Rozmowa z prezesem Stowarzyszenia Ks. Piotra Skargi Sławomirem Olejniczakiem.
Panie Prezesie, żyjemy w czasach kryzysu wartości, który nie oszczędza nawet Kościoła. Z drugiej strony Pan Jezus obiecał, że bramy piekielne Kościoła nie przemogą. Zatem jak mamy ten kryzys postrzegać?
- Zbawiciel obiecując, że bramy piekielne nie przemogą Jego Kościoła, dał gwarancję, iż przetrwa On wszelkie zawieruchy i będzie trwał do końca świata. Jednak nie oznacza to automatycznej gwarancji zbawienia dla każdego, bo każdy z nas musi podejmować wysiłek, by to zbawienie osiągnąć, zachowując wiarę i Boże przykazania, praktykując modlitwę i korzystając z sakramentów. To jest walka duchowa! Jeśli natomiast chcemy trwać w grzechu, to stajemy po stronie złego ducha, szatana. Niestety, dziś ten duch wdziera się także do Kościoła – relatywizm moralny jest tolerowany, a nawet akceptowany. Obiektywne normy moralne są rozmywane, a to sprzyja potępieniu tych wszystkich zwiedzionych, którzy chętniej słuchają „nauczycieli” usprawiedliwiających ich grzechy. Jeśli do tego dochodzi kryzys wiary, to też wielu nie ma motywacji, by podjąć duchową walkę. Stąd obecny kryzys moralny, który także dotyka Kościół.
Jaka w tej sytuacji jest rola Stowarzyszenia Ks. Piotra Skargi?
– Tworząc nasze Stowarzyszenie, mieliśmy świadomość kryzysu cywilizacji i wiary. Przypomnę, że jeszcze niedawno mówiono o „wiośnie Kościoła”, a co z tego dziś zostało? Przestrzegaliśmy przed kryzysem już 25 lat temu. Teraz jesteśmy świadkami odrzucania nauczania moralnego Kościoła, głównie V, VI i IX przykazania. Aborcja, pornografia, antykoncepcja, środki wczesnoporonne, związki osób tej samej płci, kwestia Komunii dla osób rozwiedzionych żyjących w „nowych związkach”… Zamęt jest coraz większy i dlatego potrzebna jest reakcja. Stąd nasze Stowarzyszenie podejmuje wiele akcji w obronie zasad i wartości chrześcijańskich w życiu publicznym. Przypomnę tylko, że już w 2003 roku wystąpiliśmy przeciw planowanej legalizacji związków partnerskich (i homoseksualnych). Zareagowaliśmy szybko i mamy sporą zasługę, że ten plan się nie powiódł. Naszą rolą jest budzenie sumień Polaków i tutaj ogromną rolę odgrywa też oczywiście „Przymierze z Maryją”.
Wraz z tym świątecznym numerem naszego pisma Czytelnicy otrzymują specjalną kartę z modlitwą o triumf wiary katolickiej…
– Tym samym chcemy, by ta modlitwa, przygotowana na specjalną okoliczność przez ks. bp. Atanazego Schneidera, trafiła do jak największej ilości polskich domów. W czasach zwątpienia i kwestionowania prawd wiary to wręcz konieczne! Stąd też ważne jest, byśmy nie ulegali zwątpieniu, ale cały czas prosili Pana Boga, by każdy z nas mógł tę wiarę zachować. Jeśli ją zachowamy, możemy się zbawić. Z drugiej strony, im większy będzie nasz „szturm modlitewny”, tym większa szansa na przebłaganie Pana Boga, by skrócił ten czas duchowej pustki i braku nadziei. Dlatego ta modlitwa ma ogromne znaczenie tak w wymiarze osobistym, społecznym, jak i kościelnym. My sami powinniśmy trwać w wierze i modlić się o jej triumf – by Pan Bóg wzbudził w Kościele dobre powołania.
Zbliżają się święta Bożego Narodzenia. W środku nocy rodzi się Prawda, Nadzieja, Zbawienie…
– Pan Jezus przyszedł na świat w mrocznym czasie zwątpienia, załamania i upadku… I co roku powinniśmy sobie tę sytuację przypominać, by nie zwątpić. Boże Narodzenie jest radosnym świętem. Przychodzi na świat Bóg Miłosierny, który nie zapomniał o Swym stworzeniu, pragnąc nas wyzwolić z niewoli grzechu, bo pamiętajmy, że tzw. prawo do aborcji czy legalizacja związków osób tej samej płci to są struktury grzechu, przed którymi przestrzegał Jan Paweł II. W związku z tym powinniśmy w pełni ufać, że Zbawiciel ostatecznie pomoże nam przezwyciężyć te trudności. I możemy oczekiwać Jego triumfu, a także triumfu Jego Matki, który zapowiadała w Fatimie.
Czy chciałby Pan coś szczególnego przekazać naszym Czytelnikom na ten świąteczny czas?
– Przede wszystkim: nie ulegajmy zwątpieniu i zniechęceniu, gdy doświadczamy różnych problemów – także rodzinnych. Tam, gdzie są niewyrównane rachunki krzywd, powinno prosić się o wybaczenie i próbować naprawić wyrządzone zło. Prosząc o przebaczenie i wybaczając drugiej osobie, otwieramy się na działanie narodzonego Zbawiciela, który chce w naszych rodzinach królować i być wielką pociechą. Skutkiem tego będzie radość i pogoda ducha. Zatem pragnę naszym Czytelnikom życzyć właśnie tej radości i świadomości, że trzymając się wiary katolickiej, trwając przy Zbawicielu jak Maryja, św. Józef i pasterze, przetrwamy wszystkie zawieruchy!
Dziękuję za rozmowę.
Rozmawiał Bogusław Bajor
Wyobcowanie, depresja, lęk, utrata sensu, pustka… Bardzo często te życiowe bolączki kojarzą się z samotnością, osamotnieniem, poczuciem opuszczenia. Ale zastanówmy się – czy zawsze ten stan musi być czymś złym i uciążliwym? Czy na pewno nie możemy wyciągnąć z samotności jakichś korzyści? A może mamy wtedy więcej czasu na refleksję, na przemyślenie własnego życia, relacji z Bogiem i bliźnimi?
Panią Wiesławę Mazur z Jeżówki w Małopolsce poznałem podczas wrześniowej pielgrzymki Apostołów Fatimy do Zakopanego, Kalwarii Zebrzydowskiej, Wadowic i Sanktuarium Bożego Miłosierdzia w Krakowie. W swojej parafii, pod wezwaniem Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny, pani Wiesława należy do wspólnoty Żywego Różańca. Oto co jeszcze o sobie opowiedziała…
– Wiarę przekazali mi rodzice. Mieszkaliśmy w Sułoszowie, do kościoła mieliśmy 5 km, ale w niedzielę nie było, że nie chce mi się iść do kościoła. Nawet nikt o tym nie pomyślał. To zostaje, to zaszczepiła mi mama i do dzisiaj tak jest. Był tylko podział: tato szedł na siódmą, ja na dziewiątą, a mama na sumę, bo każdy miał jakieś obowiązki. Takie były niedziele. A broń Boże, żeby coś wziąć do ręki, coś robić w niedzielę! A dzisiaj? Pranie, sprzątanie… Młode pokolenie wszystko wykonuje w niedzielę, bo wtedy ma czas. W tamtych czasach było to nie do pomyślenia.
W Licheniu doznałam czegoś niesamowitego
Pani Wiesława lubi pielgrzymować, a szczególne miejsce w jej sercu zajmuje sanktuarium w Licheniu. – W Licheniu byłam siedem razy. 20 lat temu doznałam tam czegoś niesamowitego. Jechaliśmy przez Kalisz i wstąpiliśmy do Sanktuarium św. Józefa. Kolana mnie wtedy tak bolały, że myślałam iż nie dam rady dojechać do Lichenia. Jak wchodziliśmy do sanktuarium w Kaliszu, to w duchu poprosiłam: żeby te kolana przestały mnie boleć. Nagle poczułam, jakby się ugięły, ale nic więcej się nie stało. Weszliśmy do kościoła, pomodliliśmy się, złożyliśmy podziękowania oraz prośby i pojechaliśmy dalej. W Licheniu trzeba było przejść na klęczkach przez bramę, przy której jest głaz z odciśniętymi stopami Matki Bożej. Powiedziałam, że nie mogę, bo jak klęknę, to nie wstanę, tak mnie te kolana bolą. Wtedy moja koleżanka powiedziała: Spróbuj, może ci się uda. I tak zrobiłam. Przeszłam tę bramę na klęczkach, wstałam i… kolana mnie nie bolały! Do dzisiaj mam zdrowe kolana. Dlatego wracam do Lichenia, jak tylko jest okazja.
Należę do Apostolatu Fatimy i chętnie czytam „Przymierze z Maryją”
– Pewnego razu znalazłam ogłoszenie w gazecie, że można otrzymać „Przymierze z Maryją” i różaniec. Wysłałam mój adres i poprosiłam o przysłanie. Dostałam różaniec i książeczkę o przepowiedniach Matki Bożej z Fatimy. Od tamtej pory wszystko się zaczęło: zaczęłam być w kontakcie ze Stowarzyszeniem, które wspomagałam, na ile mnie było stać. W czasopismach, które dostaję, jest dużo ciekawych rzeczy. Niektóre sobie zachowałam na pamiątkę; wracam do nich, czytam, analizuję, przetrawiam po swojemu. Czytam chętnie prawie całe „Przymierze z Maryją”, bo te artykuły dużo mi dają, wiele się z nich dowiedziałam, a jak rozmawiam ze znajomymi i ktoś mnie pyta skąd to wiem, to mówię, że było w „Przymierzach…”. Po przeczytaniu nic nie wyrzucam, tylko zanoszę do kościoła, żeby ktoś inny sobie zabrał, przeczytał i poznał Stowarzyszenie.
– Od 2018 roku należę do Apostolatu Fatimy i jestem z tego bardzo zadowolona. Zauważyłam, że z mojej miejscowości kilka osób też zapisało się do Apostolatu, bo jak rozmawiam i mówię, że jest Apostolat Fatimy i Stowarzyszenie Ks. Piotra Skargi, to słyszę: Tak, my już wiemy.
Żyję dzięki temu, że wierzę
Pani Wiesława przeżyła śmierć męża, syna i córki. Wiara w Pana Boga i ufność, że Matka Boża pomoże jej i jej bliskim w tej trudnej sytuacji, bardzo pomagała. Tak wspomina te trudne chwile: – Mąż zmarł wcześniej, ale z tym jeszcze szło się pogodzić, bo już przeżył trochę lat, natomiast cierpienie matki nad umierającym dzieckiem, to jest chyba najgorsza rzecz w życiu. Stało się, jak się stało. Trzeba jednak żyć dalej, trzeba się z tym pogodzić, bo jak byśmy się nie pogodzili, to co by z nas było? Dzięki temu, że wierzę, to żyję.
Pewnego razu, gdy byłam u schyłku wytrzymałości, usłyszałam wewnętrzny głos: Nie rezygnuj! I pomyślałam: Nie! Nie zrezygnuję! Dodało mi to tyle siły, że wytrzymałam wszystko i przetrwałam do końca. Nie załamałam się, bo uświadomiłam sobie, że taka była wola Boża. Modlę się tylko, żeby nie było gorzej i wierzę, że kiedyś się jeszcze spotkamy.
Oprac. Janusz Komenda
Niech będzie pochwalony Jezus Chrystus!
Na początku chciałabym gorąco podziękować całej Redakcji, wszystkim redaktorom, księżom, którzy piszą piękne artykuły. Chciałam z całego serca podziękować za otrzymane „Przymierze z Maryją” oraz piękną figurkę Matki Bożej Fatimskiej oraz inne materiały i dewocjonalia. Wasza praca jest potrzebna, wartościowa, pokazuje piękno wiary w Miłosierdzie Boże. Będę się modlić za całą Redakcję o zdrowie, siły i błogosławieństwo Boże.
Z Panem Bogiem!
Jolanta z Rybnika
Szanowni Państwo!
Serdecznie dziękuję za piękny kalendarz „365 dni z Maryją”, a także za ładne poświęcone obrazki i wszystkie przesyłki, jakie otrzymuję od Was. Cieszę się, że o mnie pamiętacie i ja też o Was pamiętam w modlitwie. Bardzo cieszę się z Waszej pracy. Dużo pracuje cały zespół, chylę czoła przed Wami. Bardzo dziękuję Wam wszystkim, życząc wszelkiego Dobra. Szczęść Boże!
Franciszka z Gryfina
Szanowny Panie Prezesie!
Bardzo dziękuję Panu za piękne życzenia z piękną Matką Bożą Fatimską. Dziękuję także za wsparcie modlitewne, które jest podporą naszego życia duchowego, ale również i fizycznego. Ja także życzę Panu i Stowarzyszeniu siły ducha i wytrwałości w prowadzeniu tego niezwykle ważnego dzieła dla rozwoju naszej duchowości chrześcijańskiej. Wszystkie materiały i dewocjonalia, które otrzymałem od Stowarzyszenia Ks. Piotra Skargi, są także narzędziem umocnienia w wierze. Życzę Panu, Apostolatowi Fatimy, zespołowi redakcyjnemu i wszystkim współpracownikom wielu łask Bożych, opieki Maryi, dużo radości i zdrowia. Wszystkiego najlepszego. Szczęść Boże!
Marek z Lublina
Niech będzie pochwalony Jezus Chrystus!
Bardzo dziękuję za współpracę z Wami. Trwa ona już od 18 lat. Doceniam Stowarzyszenie Kultury Chrześcijańskiej im. Ks. Piotra Skargi i cały zespół redakcyjny. To, co piszecie, pogłębia naszą wiarę w trudnych dzisiejszych czasach. Modlę się za cały zespół redakcyjny. Dziękuję, że pamiętacie w modlitwach o mnie i mojej rodzinie, za życzenia urodzinowe, za kalendarz, który rozświetla mój dom. Każdego dnia patrzę na Matkę Najświętszą, która nas błogosławi, wyprasza nam zdrowie i opiekę.
Z Panem Bogiem!
Danuta z Michałowa
Szczęść Boże!
Pragnę złożyć serdeczne podziękowanie za otrzymane życzenia urodzinowe uwiecznione na pięknej karcie z wizerunkiem Fatimskiej Pani.
Z Panem Bogiem!
Robert
Niech będzie pochwalony Jezus Chrystus!
Bardzo dziękuję za Wasz wkład w krzewienie prawd wiary. Pragnę podziękować za otrzymane materiały edukacyjne, które umacniają wiarę, duchowość, niosą światło pokoju i miłość w sercach. Dają nadzieję do życia i niech tak pozostanie jak najdłużej – najlepiej na zawsze. Wspierając tę kampanię, wspólnie walczymy o serca, które jeszcze są uśpione. Cały miesiąc październik uczestniczyłem w nabożeństwie różańcowym, ofiarując za grzeszników, którzy obrażają Niepokalane Serce Maryi. Życzę całej Redakcji i dla Pana Prezesa obfitych łask Bożych. Z Panem Bogiem, Bóg zapłać za wszystko z całego serca!
Wojciech z Grodziska Mazowieckiego
Szczęść Boże!
Takie dzieła Boże jak Wasze trzeba koniecznie wzbudzać! W przesłaniu Matki Bożej płynącym z Gietrzwałdu drzemie wielka potęga ratunku dla Polski – to jest nasze zadanie do odrobienia. Bogu dzięki, że mamy w Polsce tak wspaniałych ludzi jak Wy (i Wasze Stowarzyszenie), którzy to odkrywają! Heroicznym wysiłkiem rozprzestrzeniają to cudownie ratujące Polskę przesłanie. Szczęść Wam Boże na długie lata!
Rita i Ryszard
Niech będzie pochwalony Jezus Chrystus!
Dziękuję bardzo za życzenia urodzinowe, a szczególnie za Waszą modlitwę w mojej intencji. Najbardziej wszyscy potrzebujemy opieki Pana Boga. Świętym Charbelem, zainteresowałam się już kilka lat temu. Oprócz książek, mam dla całej rodziny relikwie oraz olej świętego Charbela, przysłanym z Libanu. Warto, aby jak najwięcej ludzi Go poznało. Chciałam powiedzieć także o innym, bardzo skutecznym orędowniku, chociaż oczekującym na wyniesienie na ołtarze, Słudze Bożym Wenantym Katarzyńcu, nazywanym polskim Charbelem. Bardzo skutecznym, czego osobiście doświadczyłam. Sama nie mogłam uwierzyć, jak szybko i w jaki sposób mi pomógł. Tego dowody posiada również moja córka. Rozwikłanie jej problemu odbywało się w tak irracjonalny sposób, że trudno nie uwierzyć w pomoc Sługi Bożego Wenantego. Obiecałam, że będę opowiadała o Jego skutecznej pomocy. W internecie jest wiele filmów i książek o Wenantym. Żyjemy dzisiaj w trudnych czasach, dużo ludzi boryka się z problemami finansowymi. Jeśli ten stan się nie zmieni, czeka nas totalne bankructwo. Czcigodny Sługa Boży Wenanty Katarzyniec jest bardzo skuteczny w tych sprawach. Szanowni Państwo, może również warto by było dać ludziom szansę skorzystania z tej pomocy i zorganizować jakąś akcję związaną z tym kandydatem na ołtarze? Życzę Państwu dużo zdrowia i siły w prowadzeniu tak szczytnej działalności, z której obficie korzystamy. Mówię z wdzięcznością – Bóg zapłać!
Krystyna
Szczęść Boże!
Bardzo popieram to, co robicie – że wysyłacie różne pisma, które w tym czasie są bardzo potrzebne, aby ludzie się dowiedzieli, jak żyć z pomocą Pana Jezusa, Matki Najświętszej i wiarą bo jest to bardzo potrzebne. Dziękuję za wszystkie upominki, które od Was otrzymuję. Gorąco modlę się za Was i także proszę o modlitwę.
Genowefa z Rzeszowa
