Wydarzenia
 
Dlaczego Matka Boża płacze?

ZNIEWAŻONY KRZYŻ
W jednej z gdańskich galerii „artystka" Dorota Nieznalska zaprezentowała swe „dzieło", znieważające Krzyż. Została za to ukarana przez sąd karą pół roku ograniczenia wolności poprzez pracę społeczną. Szkoda, że w szumie informacyjnym wszędzie mówi się wyłącznie o urażaniu przez Nieznalską uczuć chrześcijan, a nikt nie zwrócił uwagi na to, że po raz kolejny w prowokacyjny sposób wyszydzany i lżony jest Chrystus Pan.

HISZPANIA: LEWICA CHCE WYWŁASZCZYĆ KARMELITANKI
Socjalistyczni i komunistyczni radni Kordoby zamierzają wywłaszczyć jedną pustelnię i część ogrodu zabytkowego klasztoru św. Anny i św. Józefa w tym mieście. Obiekt ten, ufundowany w 1589 r. przez św. Jana od Krzyża, od początku zamieszkują karmelitanki bose. Plany radnych są częścią kontrowersyjnego projektu „odzyskiwania wartości historycznych" miasta. Specjalny Plan Obwodu Historycznego Kordoby, zaaprobowany w maju br. głosami Hiszpańskiej Socjalistycznej Partii Robotniczej i Zjednoczonej Lewicy, czyli komunistów, przewiduje wyburzenie ok. 200 metrów kwadratowych klasztoru i zbudowanie w tym miejscu tarasu widokowego.
Prasa ujawniła, że siostry odczują bardzo boleśnie wywłaszczenie, gdyż dla nich, żyjących w warunkach klauzury, ogród jest jedynym miejscem spacerów i wypoczynku, a uprawianie go jest głównym źródłem utrzymania wspólnoty. Partia Ludowa, sprzeciwiająca się planom lewicy, zwraca uwagę na niestosowność „zastępowania historii" miasta współczesnymi budowlami w sytuacji, gdy zamiarem planu ma być zachowanie wspomnianego „obwodu historycznego". Według ludowców, projekt winien pozostawić zabytki w centrum Kordoby i ich szczególne formy życia, jak to się dzieje w przypadku zakonu. Dotychczas 16 tys. mieszkańców miasta podpisało żądanie niedopuszczenia do wywłaszczenia sióstr.
Antykatolicka i barbarzyńska tradycja lewicy hiszpańskiej ciągle żywa!

SLD: ZALEGALIZOWAĆ HOMO-ZWIĄZKI
Rewolucjoniści w akcji. Po rewolucji społecznej i ekonomicznej (czytaj: zniszczeniu społeczeństwa i ekonomii) komuniści postanowili wziąć się za rewolucję obyczajową. W klubie Sojuszu Lewicy Demokratycznej leży projekt ustawy legalizującej związki homoseksualne. Projekt złożyła senator Sojuszu, prof. Maria Szyszkowska. Zgodnie z projektem dwie osoby tej samej płci będą mogły zarejestrować w urzędzie stanu cywilnego swój „związek partnerski". Podczas uroczystości jego zawarcia jeden z partnerów mógłby przyjąć nazwisko drugiego. Związkom homoseksualistów przysługiwałyby te same prawa podatkowe i majątkowe co normalnym małżeństwom: wspólne rozliczanie się z podatków, wspólnota majątkowa, dziedziczenie po sobie itp. Homoseksualne pary nie mogłyby jednak adoptować dzieci. Prof. Szyszkowska uważa, że państwo demokratyczne musi dbać o prawa mniejszości. Czy może ostać się państwo, które legalizuje sodomię?

DOMINIKANA: NIEMORALNI TURYŚCI
Jak poinformował „Gość Niedzielny" (25 maja 2003 r.) kardynał Nicolas del Jesus z Republiki Dominikańskiej publicznie skrytykował „pozbawionych moralności bogatych turystów", którzy odwiedzają wyspę. Metropolita stolicy Republiki Dominikańskiej Santo Domingo w ostrych słowach wezwał rząd do „wyrzucenia z kraju wszystkich zdegenerowanych turystów", którzy „korumpują dominikańską młodzież". Hierarcha bez ogródek powiedział, że poziom moralny wielu odwiedzających kraj jest równy zeru". Najwięcej turystów, którzy przyjeżdżają na wyspę, pochodzi z USA, Kanady, Niemiec i Włoch.

KANADA: HOMOSEKSUALIŚCI „KUPUJĄ LICENCJE NA MAŁŻEŃSTWO"
Sąd w kanadyjskiej prowincji Ontario zdecydował, że określenie małżeństwa jako „ślubu między mężczyzną a kobietą" jest dyskryminujące i narusza artykuł 182. „o prawach i wolnościach" konstytucji Kanady. W ten sposób tamtejsi homoseksualiści mogą „kupić licencję na małżeństwo", tzn. zalegalizować swoje związki. Jak długo jeszcze ta „gejowska" hucpa będzie trwać?

CHINY: PRZEŚLADOWANIA KATOLIKÓW TRWAJĄ
W Chinach aresztowano kolejnego księdza katolickiego należącego do niezależnego od władz „Kościoła podziemnego". Zatrzymany został ks. Lu Xiaozhou w chwili udzielania osobie chorej sakramentu namaszczenia w szpitalu miejskim w Wenzhou, 300 km na południe od Szanghaju. Agenci dokonali następnie rewizji w mieszkaniu księdza i zarekwirowali wszystko, co posiadał, łącznie z dokumentami. Najprawdopodobniej na kapłana wywierany jest nacisk, aby podpisał deklarację o wstąpieniu do kontrolowanego przez komunistyczne władze patriotycznego Stowarzyszenia Katolików Chińskich.

WŁADYSŁAWOWO: ABORCJA NA STATKU Pod koniec czerwca do portu we Władysławowie wpłynął holenderski statek aborcyjny „Langenord", prowadzony przez feministyczną organizację „Kobiety na falach". Mimo protestów wielu organizacji oraz perypetii zarówno prawnych jak i... pogodowych, holenderskie aborcjonistki pomogły kilkunastu matkom zabić swoje nienarodzone dzieci.


Ten artykuł przeczytałeś dzięki ofiarności Darczyńczów. Wesprzyj nas i zostań współtwórcą "Przymierza z Maryją".

NAJNOWSZE WYDANIE:
Kościół wobec zarazy
Panika związana z tzw. pandemią koronawirusa ogarnęła cały świat. Groza miesza się z ironią. Grozę wywoływały i chyba jeszcze ciągle wywołują informacje o śmierci zakażonych, zdjęcia trumien masowo wywożonych z prosektoriów przez ciężarówki… Ironię zaś wzbudzają: brak konsekwencji rządzących w podejmowanych działaniach prewencyjnych, zalew sprzecznych informacji i spiskowych teorii. Łatwo się w tym wszystkim zagubić. Zresztą ojcu kłamstwa zależy na tym, byśmy czuli się pogubieni, opuszczeni i osamotnieni – bez żadnej nadziei…

UWAGA!
Przymierze z Maryją
WYSYŁAMY
BEZPŁATNIE!
Listy od Przyjaciół
 
Listy od Przyjaciół

Szczęść Boże!

Chciałbym przekazać Państwu krótkie świadectwo. Jesteśmy z żoną w sakramentalnym związku małżeńskim już od 37 lat. Mamy dwie córki i 3-letniego wnuczka. Starsza córka mieszka za granicą, młodsza – tutaj z mężem i dzieckiem. Moja żona jest niepełnosprawna i niewidoma. Porusza się na wózku inwalidzkim. Ja jestem po trzech poważnych wypadkach. W roku 2006 spadły na mnie 24 palety. Miałem złamaną miednicę w pięciu miejscach i uszkodzone biodro. Leżałem w szpitalu dwa tygodnie. Później przywieźli mnie do domu, gdzie miałem spędzić w łóżku kolejne tygodnie. Po siedmiu dniach uratował mnie jednak bł. ks. Wincenty Frelichowski. Jego relikwie mamy w domu. Po wytrwałej modlitwie za wstawiennictwem błogosławionego Wincentego nagle udało mi się po kilku dniach wstać z łóżka. Lekarze nie dawali mi wcześniej szansy na pełne wyzdrowienie, ale jednak stało się inaczej. Po prostu pewnego dnia ks. Wincenty powiedział do mnie: „Wstań i chodź”. I chodzę do dziś i opiekuję się żoną, choć nieraz jest bardzo ciężko. Cieszę się jednak, że wraz z żoną możemy wspierać Stowarzyszenie Ks. Piotra Skargi. Prosimy o modlitwę za całą naszą rodzinę. Szczególnie za nasze zdrowie. Zostańcie z Bogiem.

Wacław z żoną Marią

 

 

Szanowna Redakcjo!

Jestem niesamowicie zbudowana Waszą działalnością. Przesyłane materiały bardzo sobie cenię. Czytam „Przymierze z Maryją”. Treściami dzielę się z najbliższymi. Moja rodzina jest wierna przykazaniom Bożym i kościelnym. Taka postawa jest budująca – dodaje siły i wiary do niesienia krzyża dnia codziennego.

W ostatnim czasie, pod koniec roku 2019, przeżywaliśmy trudne chwile, zresztą to trwa nadal. U mojego męża Jana wykryto raka jelita grubego. Badania, operacja, pobyt w szpitalu…

Można było to wszystko przyjąć, wytrzymać i działać tylko dzięki modlitwie do Boga, o którą prosiliśmy i nadal prosimy naszych znajomych i bliskich. Uczestnictwo we Mszy Świętej, odmawianie Koronki do Bożego Miłosierdzia w kaplicy szpitala zakonu bonifratrów przed cudownym obrazem Matki Bożej Uzdrowienia Chorych pomagały w tych trudnych chwilach. Pisząc o tym, pragnę podkreślić, że dzięki modlitwie, zaufaniu Opatrzności i Miłosierdziu Bożemu, mogliśmy przyjmować te wszystkie bolesne wydarzenia ze spokojem, powierzając również lekarzy opiece Ducha Świętego.

Teraz jesteśmy z mężem już razem, wspieramy się nawzajem i ufamy Bogu, że udźwigniemy ten krzyż. Prosimy o modlitwę.

Janina

 

 

Niech będzie pochwalony Jezus Chrystus!

Szanowni Państwo

Pragnę podziękować za wszystkie pamiątki i upominki, które od Was otrzymuję. Chciałabym też podzielić się z Państwem świadectwem wyjścia z nałogu alkoholowego mojego syna Mariusza, który zmagał się z tym problemem przez trzy lata. Żona odeszła od niego, wyprowadzając się z dwojgiem dzieci do swojej matki. A ja codziennie modliłam się na różańcu o jego nawrócenie. Prosiłam Matkę Bożą i św. Ojca Pio o wstawiennictwo. Prosiłam Pana Jezusa o dar nawrócenia mojego syna. I stał się cud. Syn zachorował. Miał poważną operację głowy – usunięcia guza i krwiaka pod czaszką. Operacja się udała. A syn, gdy wychodził ze szpitala, powiedział: „Mamo, już nigdy nie zobaczysz mnie pijanego”. I dotrzymuje obietnicy. Od tego czasu minęło sześć lat i przez ten okres nie pił żadnego alkoholu. Założył firmę transportową, żona z dziećmi wróciła do domu. Obecnie mieszkają razem.

Dziękowałam i nadal dziękuję Panu Jezusowi, jak również Matce Najświętszej i św. Ojcu Pio, że mnie wysłuchali i uzdrowili mojego syna z tej choroby.

Napisałam te słowa, bo chcę podzielić się świadectwem, że dzięki mocnej wierze i modlitwie możemy otrzymać łaskę o którą prosimy. Szczęść Wam Boże. Życzę zdrowia i wszelkich łask.

Krystyna z Łódzkiego

 

 

Szczęść Boże!

Szanowna Redakcjo

Pragnę podzielić się z Państwem świadectwem. Urodziłam się w wielodzietnej, katolickiej, robotniczej rodzinie na wsi. Gdy miałam 6 lat, zostałam osierocona wraz z siedmiorgiem rodzeństwa, ponieważ zmarła nam mama. Tatuś dawał nam bardzo dobry przykład, wychowywał nas bardzo religijnie: prowadził do kościoła i uczył codziennej modlitwy.

Młodo wyszłam za mąż i urodziłam troje dzieci. Moje małżeństwo nie było jednak szczęśliwe, ponieważ mąż nadużywał alkoholu i znęcał się nade mną i nad dziećmi. Pomimo tego nigdy nie straciłam wiary w Boga. Wierzyłam, że zawsze jest ze mną i pozwala mi wytrwać. Każdego wieczoru klękaliśmy razem z dziećmi i modliliśmy się gorąco. Gdy dzieci usamodzielniły się i założyły własne rodziny, postanowiłam wyjechać do Grecji. W tym czasie mieszkał tam i pracował mój syn. Przez jakiś czas mieszkaliśmy razem, ale syn zachorował i zmarł.

Od znajomych dowiedziałam się, że w naszej parafii organizowane są spotkania ewangelizacyjne. Zdecydowałam, że i ja będę na nie uczęszczać. Tutaj bardzo uspokoiłam się wewnętrznie i doświadczyłam ogromnej duchowej radości. Brałam udział w rekolekcjach. Przez dwa lata, przed tym wspaniałym duchowym doświadczeniem, cierpiałam bardzo na ból prawej ręki, która mi drętwiała i traciłam w niej czucie. Wiele razy jeździłam do lekarzy, ale pomimo iż brałam leki, ból nie ustępował. Tego dnia modliliśmy się przed Najświętszym Sakramentem i w pewnym momencie odczułam drganie tej chorej ręki. Uświadomiłam sobie, że ból ustąpił. Od tego czasu upłynęło już 6 lat, a moja ręka jest zdrowa.

Dziękuję Ci, Panie Jezu, za to uzdrowienie. Dziękuję Ci też za to, że dałeś mi łaskę wytrwania i cierpliwości w czasie, gdy zmarł mój syn. Za wiarę i siłę w ciężkich chwilach mojego życia, dziękuję Panie Jezu. Wierzę w Ciebie, Boże żywy!

Anna z Żywca

 

 

Szanowny Panie Prezesie

Z całego serca dziękuję za modlitwę oraz wszystkie życzenia i upominki, Niech Pan Bóg i Matka Najświętsza mają w Swojej opiece Pana i wszystkich pracowników Stowarzyszenia. Niech obdarzą Was zdrowiem i wszelkimi łaskami. Bóg zapłać za wszystko i Szczęść Boże!

Janina