Apostolat Fatimy
 
Kolejni apostołowie w Fatimie
Michał Wikieł

Kiedy, jak nie w maju nasze myśli w szczególny sposób wznoszą się ku Maryi? Jeszcze mocniej tę duchową jedność z Matką Bożą mogli odczuć Apostołowie Fatimy, którzy właśnie w tym pięknym miesiącu udali się wraz z osoami towarzyszącymi na niezapomnianą pielgrzymkę do Fatimy, która została zorganizowana już po raz piętnasty!

Liczba najbardziej gorliwych przyjaciół i współpracowników Instytutu im. Księdza Piotra Skargi, którzy w towarzystwie swych bliskich odwiedzili miejsca objawień Maryi w Portugali, zbliża się już do 300. Corocznie, w maju i w październiku – pięknych miesiącach maryjnych, z Krakowa wylatuje nieco przestraszona (w większości jest to dla nich pierwszy lot samolotem), ale szczęśliwa grupa tych, którzy szczególnie ukochali Matkę Bożą.

 

Nieco wcześniej wśród Apostołów Fatimy systematycznie wspierających kampanie Instytutu, odbywa się losowanie. Po nim koordynator Apostolatu ma za zadanie przekazać wybranym tę dobrą nowinę. – Często wzruszenie, jakie zastaję po drugiej stronie, nie pozwala na dalsze prowadzenie rozmowy – mówi Krzysztof Golec. – Nierzadko zderzam się także z niedowierzaniem. Słyszę takie słowa: – Ja nigdy nic nie wygrałam.
Chyba chce mnie pan nabrać! Nasi Apostołowie oczywiście gdzieś podświadomie liczą na udział w tej pielgrzymce marzeń, ale ten pierwszy kontakt z tak dobrą informacją bardzo ich zaskakuje i onieśmiela.
Nie inaczej było i teraz. Gdy skompletowała się grupa 13 Apostołów Fatimy wraz z osobami towarzyszącymi, przyszedł czas na wyczekiwany wyjazd. Zarówno podczas podróży (samolotami, autokarem), jak i podczas odwiedzania miejsc świętych pielgrzymom towarzyszył opiekun duchowy franciszkanin o. Ruben oraz organizatorzy z Instytutu. W dniach 24-27 maja 2012 r. zwiedzili wzniesiony w 1551 r. klasztor Hieronimitów, pomnik Wielkich Odkrywców w kształcie karaweli oraz XVI wieczną wieżę Belém w Lizbonie, w Batalhi – gotycki klasztor Santa Maria da Vitoria z XIV XVI wieku, w Alcobaça – pocysterski klasztor Santa Maria oraz zawitali do Nazaré – urokliwego miasteczka, położonego nad skalistym wybrzeżem Oceanu Atlantyckiego. Jednak najważniejsze dla wszystkich było odwiedzenie miejsc objawień Matki Bożej Fatimskiej i Anioła Portugalii, Msze Święte w Kaplicy Objawień czy w Bazylice Różańca Świętego (z grobami Łucji oraz błogosławionych Franciszka i Hiacynty), Droga Krzyżowa, która wiodła dróżkami Pastuszków w Aljustrel, gdzie znajdują się domy dzieci, którym objawiła się Matka Boża.

Zwieńczeniem każdego dnia był udział w wielojęzycznej modlitwie różańcowej i przepięknej procesji ze świecami i figurą Maryi. – Uczestniczenie w pięknym wieczornym nabożeństwie różańcowym było dla mnie niepowtarzalnym przeżyciem duchowym – powiedział Krzysztof Okas, który czuwał nad organizacją wyjazdu. – Pielgrzymka do Fatimy była wyczekiwanym od kilku lat wyjazdem i jak do tej pory najważniejszym w życiu. Mogłem podziękować Matce Bożej za otrzymane łaski, mogłem również osobiście poprosić o kolejne oraz o opiekę nad całą moją rodziną.

W całej grupie nie było zresztą osoby, która już na miejscu nie odczuwałaby duchowych owoców wizyty u Fatimskiej Pani: – Różaniec odmawiany w różnych językach po raz kolejny uświadomił mi, że my – katolicy nie różnimy się, że tworzymy jedną, wielką wspólnotę, która dzięki modlitwie może naprawdę wiele – wyznała Joanna Murawska, która pojechała do Fatimy z mamą, Barbarą Murawską, która dwa lata temu przystąpiła do Apostolatu Fatimy. – Odczuwałam tam jakiś szczególny rodzaj wyciszenia i opieki, takiej bardzo delikatnej i życzliwej – Matczynej.

Podczas pielgrzymki, w ramach akcji „Twoje światło w Fatimie” zapalono 55 świec wotywnych, złożono ponad 8000 intencji modlitewnych uczestników akcji i odprawiono Mszę św. za przyjaciół naszego Instytutu i ich rodziny.


Ten artykuł przeczytałeś dzięki ofiarności Darczyńczów. Wesprzyj nas i zostań współtwórcą "Przymierza z Maryją".

NAJNOWSZE WYDANIE:
Święty Józefie - módl się za nami
W dobie powszechnego kryzysu ojcostwa, Kościół stawia nam za wzór św. Józefa, ziemskiego opiekuna Pana Jezusa. Przykład jest szczególnie cenny dla współczesnych, często zakompleksionych mężczyzn.

UWAGA!
Przymierze z Maryją
WYSYŁAMY
BEZPŁATNIE!
 
Maryja czeka na Ciebie!

Jak myślisz, czym może zaowocować w Twoim życiu:
• codzienna modlitwa;
• niewielki, miesięczny datek, np. 20 złotych?

Zyskasz więcej niż Ci się wydaje! Siostry zakonne będą modlić się za Ciebie każdego dnia, kapłan co miesiąc odprawi w intencjach Twoich i innych Apostołów Mszę Świętą, a po roku będziesz brać udział w losowaniach pielgrzymek do Fatimy. A najważniejsze jest to, że staniesz się częścią duchowej rodziny, będziesz razem z nami budzić sumienia Polaków i jeszcze bardziej zbliżysz się do Maryi!

Niemożliwe? Możliwe, jeśli tylko zadzwonisz pod numer 12 423 44 23 i zostaniesz Apostołem Fatimy!


Listy od Przyjaciół
 
Listy

Niech będzie pochwalony Jezus Chrystus!
Szanowna Redakcjo, pragnę złożyć moje świadectwo o otrzymanych łaskach za pośrednictwem Nowenny Pompejańskiej, którą zaczęłam odmawiać 13 maja 2020 roku i odmawiam w dalszym ciągu. Poleciła mi ją koleżanka, która również ją odmawiała. Muszę przyznać, że kiedyś ciężko mi było odmówić jedną część Różańca – brak cierpliwości. Od teraz pokochałam tę modlitwę i dzięki temu w moim życiu zaczęły dziać się rzeczy, które po ludzku są trudne do wytłumaczenia.
Jechaliśmy z mężem i synem do Sanktuarium Maryjnego, ja podczas podróży odmawiałam Różaniec. W pewnej chwili samochód wpadł w poślizg (padał deszcz), mąż stracił panowanie nad kierownicą, a my na szczęście „bezpiecznie” wylądowaliśmy w rowie. Nikomu nic się nie stało, tylko samochód lekko uszkodzony. Ponadto mąż zerwał z nałogiem palenia po ponad 50 latach.
Wszystkie łaski zawdzięczam mojej ukochanej Mateczce, której powierzam wszystkie swoje troski.
Zachęcam wszystkich do kontynuowania tej pięknej modlitwy, bo los żadnego człowieka nie jest obojętny Matce Bożej. Dziękuję Ci, Maryjo, za wszelkie łaski, które otrzymałam i nadal otrzymuję.
Szanowna Redakcjo, dziękuję Wam za propagowanie Nowenny Pompejańskiej.

Pozdrawiam Was serdecznie. Z ­Panem Bogiem,
Danuta z Łomży


Szczęść Boże!
Szanowna Redakcjo, pragnę gorąco podziękować Wam za wszystkie przesyłki, które od Was otrzymałam. Pragnę złożyć moje świadectwo o otrzymaniu łaski zdrowia. Kiedy w czerwcu moja córka zachorowała na poważną chorobę, lekarze dawali jej 2 procent szans na przeżycie. Ale wiara, którą w sobie mam, dodała mi otuchy. Zaczęłam odmawiać nowennę do św. Jana Pawła II i Różaniec św. do Matki Bożej 3 razy w ciągu dnia. Gdy skończyłam nowennę, pojawiła się wieść o poprawie stanu zdrowia. Modlitwa różańcowa też nie była daremna. Córka po ciężkich krzyżach, które przechodziła, wróciła do domu zdrowa. Cała rodzina modliła się za nią i była w jej intencji odprawiona Msza św. Jej patronką jest Matka Boża, bo córka urodziła się 15 sierpnia i na drugie imię ma Maria. Jestem na emeryturze i modlę się od lat, odmawiając co dzień Koronkę i Różaniec św. Wierzę, że wiara czyni cuda.
Pozdrawiam serdecznie
Wasza Czytelniczka, Halina


Szczęść Boże!
Od dłuższego czasu czytam różne świadectwa o tym, jak Matka Boża i nasza bardzo nas kocha i zawsze jest z nami, kiedy my o to prosimy. Ja jestem tego przykładem. (…) W 2006 roku miałam udar i paraliż jednostronny, nauczyłam się mówić, chodzić, a nawet oddychać. Obecnie chodzę już bez kul (…). Mieszkam sama, bo moje jedyne dziecko zmarło mi przy porodzie, w 2015 roku zmarł mi mąż, (…) [wcześniej] przez 2 lata opiekowałam się nim, bo zachorował na białaczkę.
Kiedy już nie mogłam dać sobie rady, bardzo chciałam umrzeć. Nad ranem usłyszałam taki ciepły męski głos: „Chcesz umrzeć?”. A ja odpowiedziałam, że nie mogę, bo opiekuję się mężem. Wiem, że to był głos Pana Jezusa. (…)
7 czerwca tego roku zdarzył się cud. O 5.00 rano poczułam, że paraliż mi ustąpił. Czułam się wolna, bez skurczów mięśni. Zaczęłam ćwiczyć, chodzić, odłożyłam kule, nie miałam zawrotów głowy, nikt nie musiał mnie podtrzymywać. Wcześniej odmówiłam Nowennę Pompejańską. (…)
Jak mam coś zrobić, zawsze proszę o pomoc Mateńkę i Ona mi pomaga, nigdy nie jestem sama.
Mam nowych przyjaciół, takich prawdziwych, bo tamci sprzed choroby się odwrócili, rodzina też. Byłam sama, na sąsiadów też nie mogłam liczyć, nie podobało się im, że często chodzę do kościoła. A teraz, jak się podniosłam, to sąsiadki zaczęły mnie zapraszać, zauważają mnie na klatce.
Obecnie jestem bardzo szczęśliwa, bo nie jestem sama. Kto wierzy, nigdy nie jest sam.
Zofia z Koła


Niech będzie pochwalony Jezus Chrystus i Maryja zawsze Dziewica!
Szanowna Redakcjo. Chcę podzielić się swoimi przeżyciami.
W 2000 roku moja żona zachorowała na nerki i kamienie żółciowe, miała zatrucie organizmu i została skierowana do szpitala. W dniu jej operacji na lewą nerkę zwróciłem się o pomoc do Matki Bożej i Pana Jezusa, żeby ocalili jej życie, a ja do końca życia wyrzeknę się spożywania alkoholu. Od ponad 20 lat nie piję, choć przez ten czas odbyły się trzy wesela naszych dzieci. Bawiłem się bez alkoholu, a na toasty wlewałem do kieliszków wodę mineralną. Powiedziałem, że nie będę brał Pana Boga na próbę. Moja żona żyje i to jest najważniejsze.
W 2008 roku przeszedłem ciężki zawał serca. Karetka pogotowia zabrała mnie pod tlenem i kroplówką, pielęgniarki dawały bez przerwy zastrzyki i słyszałem, jak pielęgniarka mówiła do lekarza: „Panie doktorze, pacjent nam ucieka!”. Leżałem na SOR-ze 15 minut. W końcu lekarz powiedział, że co mogli, to zrobili i czy wyrażam zgodę na transport helikopterem do Olsztyna. Pamiętam tylko, jak zakładano mi słuchawki na uszy i obudziłem się już na Oddziale Kardiologii w Olsztynie. Widziałem Matkę Bożą ubraną w niebieski płaszcz ze złotymi gwiazdami, która pochylała się nade mną. Potem zobaczyłem wielki tłum ludzi, a na końcu Maryja oddaliła się i po chwili zniknęła…
Jeszcze raz dziękuję za wysłane obrazki, różaniec i „Przymierze z Maryją”. (…) Niech wszechmocny Bóg i Matka Boża daje zdrowie i siłę Panu Prezesowi i całej Redakcji, bo to jest piękne i wzruszające, że po przeczytaniu „Przymierza z Maryją” niejedna osoba się opamięta i nawróci do Boga.
Z Panem Bogiem,
Jan


Szanowni Państwo
Dziękuję za piękne życzenia urodzinowe i modlitwę w mojej intencji. Pragnę wspomnieć, że z uwagi na niepokoje w mojej rodzinie, zaczęłam odmawiać Nowennę Pompejańską.
W tym samym czasie otrzymałam od Was piękny różaniec. Przyjmuję ten dar jako znak obecności Maryi.
Z Panem Bogiem
Helena