Apostolat Fatimy
 
Kolejni apostołowie w Fatimie
Michał Wikieł

Kiedy, jak nie w maju nasze myśli w szczególny sposób wznoszą się ku Maryi? Jeszcze mocniej tę duchową jedność z Matką Bożą mogli odczuć Apostołowie Fatimy, którzy właśnie w tym pięknym miesiącu udali się wraz z osoami towarzyszącymi na niezapomnianą pielgrzymkę do Fatimy, która została zorganizowana już po raz piętnasty!

Liczba najbardziej gorliwych przyjaciół i współpracowników Instytutu im. Księdza Piotra Skargi, którzy w towarzystwie swych bliskich odwiedzili miejsca objawień Maryi w Portugali, zbliża się już do 300. Corocznie, w maju i w październiku – pięknych miesiącach maryjnych, z Krakowa wylatuje nieco przestraszona (w większości jest to dla nich pierwszy lot samolotem), ale szczęśliwa grupa tych, którzy szczególnie ukochali Matkę Bożą.

 

Nieco wcześniej wśród Apostołów Fatimy systematycznie wspierających kampanie Instytutu, odbywa się losowanie. Po nim koordynator Apostolatu ma za zadanie przekazać wybranym tę dobrą nowinę. – Często wzruszenie, jakie zastaję po drugiej stronie, nie pozwala na dalsze prowadzenie rozmowy – mówi Krzysztof Golec. – Nierzadko zderzam się także z niedowierzaniem. Słyszę takie słowa: – Ja nigdy nic nie wygrałam.
Chyba chce mnie pan nabrać! Nasi Apostołowie oczywiście gdzieś podświadomie liczą na udział w tej pielgrzymce marzeń, ale ten pierwszy kontakt z tak dobrą informacją bardzo ich zaskakuje i onieśmiela.
Nie inaczej było i teraz. Gdy skompletowała się grupa 13 Apostołów Fatimy wraz z osobami towarzyszącymi, przyszedł czas na wyczekiwany wyjazd. Zarówno podczas podróży (samolotami, autokarem), jak i podczas odwiedzania miejsc świętych pielgrzymom towarzyszył opiekun duchowy franciszkanin o. Ruben oraz organizatorzy z Instytutu. W dniach 24-27 maja 2012 r. zwiedzili wzniesiony w 1551 r. klasztor Hieronimitów, pomnik Wielkich Odkrywców w kształcie karaweli oraz XVI wieczną wieżę Belém w Lizbonie, w Batalhi – gotycki klasztor Santa Maria da Vitoria z XIV XVI wieku, w Alcobaça – pocysterski klasztor Santa Maria oraz zawitali do Nazaré – urokliwego miasteczka, położonego nad skalistym wybrzeżem Oceanu Atlantyckiego. Jednak najważniejsze dla wszystkich było odwiedzenie miejsc objawień Matki Bożej Fatimskiej i Anioła Portugalii, Msze Święte w Kaplicy Objawień czy w Bazylice Różańca Świętego (z grobami Łucji oraz błogosławionych Franciszka i Hiacynty), Droga Krzyżowa, która wiodła dróżkami Pastuszków w Aljustrel, gdzie znajdują się domy dzieci, którym objawiła się Matka Boża.

Zwieńczeniem każdego dnia był udział w wielojęzycznej modlitwie różańcowej i przepięknej procesji ze świecami i figurą Maryi. – Uczestniczenie w pięknym wieczornym nabożeństwie różańcowym było dla mnie niepowtarzalnym przeżyciem duchowym – powiedział Krzysztof Okas, który czuwał nad organizacją wyjazdu. – Pielgrzymka do Fatimy była wyczekiwanym od kilku lat wyjazdem i jak do tej pory najważniejszym w życiu. Mogłem podziękować Matce Bożej za otrzymane łaski, mogłem również osobiście poprosić o kolejne oraz o opiekę nad całą moją rodziną.

W całej grupie nie było zresztą osoby, która już na miejscu nie odczuwałaby duchowych owoców wizyty u Fatimskiej Pani: – Różaniec odmawiany w różnych językach po raz kolejny uświadomił mi, że my – katolicy nie różnimy się, że tworzymy jedną, wielką wspólnotę, która dzięki modlitwie może naprawdę wiele – wyznała Joanna Murawska, która pojechała do Fatimy z mamą, Barbarą Murawską, która dwa lata temu przystąpiła do Apostolatu Fatimy. – Odczuwałam tam jakiś szczególny rodzaj wyciszenia i opieki, takiej bardzo delikatnej i życzliwej – Matczynej.

Podczas pielgrzymki, w ramach akcji „Twoje światło w Fatimie” zapalono 55 świec wotywnych, złożono ponad 8000 intencji modlitewnych uczestników akcji i odprawiono Mszę św. za przyjaciół naszego Instytutu i ich rodziny.


"Przymierze z Maryją" dociera regularnie do ponad 430 tysięcy osób. Dołącz do grona naszych Przyjaciół i zostań stałym czytelnikiem czasopisma.

NAJNOWSZE WYDANIE:
Męka Chrystusa według Całunu
Kończy się Wielki Post. Przed nami Wielki Tydzień, którego apogeum stanowi Triduum Paschalne. W Wielki Czwartek, Piątek i Sobotę w sposób szczególny nasza myśl biegnie w kierunku Golgoty i Najświętszej Męki naszego Pana Jezusa Chrystusa.

UWAGA!
Przymierze z Maryją
WYSYŁAMY
BEZPŁATNIE!
 
Zostań Apostołem Fatimy!

Jedyna taka wspólnota ... jest właśnie dla Ciebie!

Co to za wspólnota, licząca ponad 60 tys. członków, którzy wszyscy modlą się za siebie nawzajem? Duchowa rodzina pod patronatem Maryi, za którą codziennie wznoszą swoje modły siostry zakonne, a kapłan raz w miesiącu odprawia za nią Mszę Świętą? Formacja duchowa w tradycji katolickiej, której uczestnicy co roku mają szansę wziąć udział w pielgrzymce do Fatimy?
To Apostolat Fatimy. Jedyna taka wspólnota katolików w Polsce, gdzie za drobny, comiesięczny datek i codzienną modlitwę Apostołowie dostają moc duchowych korzyści, z których najważniejsza jest świadomość, że przyczyniają się do wielkiego dzieła – budzenia sumień Polaków!
Zadzwoń pod numer 12 423 44 23 i zostań Apostołem Fatimy!


Listy od Przyjaciół
 

Szczęść Boże!
Szanowni Państwo, należę do osób, które nie chcą „rozdrabniać” i „rozpraszać” swoich nabożeństw. Dla mnie fundamentem jest Jezus Chrystus. A poza tym całe moje jestestwo zwrócone jest ku Maryi Niepokalanej, otaczającej mnie Swoją Opieką i Nieustającą Pomocą.
Przez codzienną modlitwę różańcową otrzymałem zdumiewająco dużo łask: zostały rozwiązane, i to z nawiązką, moje nieprawdopodobne wręcz problemy życiowe. Toteż Wasza propozycja, by poświęcić swój dom Maryi trafiła w pełni do mojego serca. Natychmiast po otrzymaniu przesyłki odmówiłem „Akt poświęcenia domu Niepokalanemu Sercu Maryi”, a tabliczkę z Aktem umieściłem na ścianie mojego pokoju.
Jestem dogłębnie poruszony faktem, że w ciągu kilku dni jeszcze jeden wielki problem, z którym miałem borykać się przez kolejne miesiące, znalazł się na właściwej ścieżce ku pomyślnemu rozwiązaniu. Z całego serca dziękuję za to Maryi, a Wam jestem niezmiernie wdzięczny za stworzenie możliwości, by poświęcić dom Niepokalanemu Sercu Matki Bożej. Pozdrawiam!
Władysław z Gliwic


Niech będzie pochwalony Jezus Chrystus!
Szanowna Redakcjo, pragnę złożyć moje świadectwo o otrzymaniu łaski uzdrowienia i rozwiązania poważnych problemów poprzez Nowennę Pompejańską. Problem był ogromny i pogłębiający się – dotyczył mojego syna. Był w wieku gimnazjalnym. Zaczęły się problemy z wychodzeniem z domu, z wychodzeniem do szkoły, ze wstawaniem z łóżka. Był to bardzo trudny i długotrwały czas. Ze szkoły otrzymywałam zapowiedź kary finansowej za niedoprowadzanie syna do szkoły. Robiłam co mogłam, bardzo chciałam pomóc synowi – nic nie skutkowało. Sytuacja stawała się coraz gorsza.
Pewnego dnia znajoma powiedziała mi, że opowiedziała o mojej sytuacji swojej cioci – siostrze zakonnej. Dostałam od niej bardzo cenną wskazówkę, jak z tego możemy wyjść – poprzez Nowennę Pompejańską.
Od razu tego samego dnia podjęłam tę modlitwę. Już na drugi dzień problemy zaczęły się rozwiązywać. Najpierw zdecydowaliśmy się na wizytę u lekarza, który poprowadził sprawę dalej, potem kolejne osoby, następnie nauczanie indywidualne i w końcu syn ukończył szkołę.
Dzięki wstawiennictwu Matki Bożej rozwiązała się sprawa, która po ludzku dla mnie była porównywalna z biciem głową w mur.
Dziękuję Ci Maryjo za wszelkie łaski, które otrzymaliśmy i które otrzymujemy. Dziś syn jest już ojcem i ma swoją rodzinę.
A Wam, Szanowni Państwo, gratuluję decyzji o propagowaniu Nowenny Pompejańskiej. Polecam wszystkim tę modlitwę, dzięki której możemy rozwiązywać problemy, które po ludzku wydają się nie do rozwiązania. Pozdrawiam Was serdecznie.
Ewa z Jarosławia


Szczęść Boże!
Z całego serca dziękuję za modlitwę, życzenia i wszelkie upominki. Niech Dobry Bóg ma wszystkich pracowników Stowarzyszenia Ks. Piotra Skargi w Swojej opiece, a Matka Najświętsza niech Was otacza opieką. Niech Pan Bóg obdarzy Was zdrowiem i wszelkimi łaskami. Modlę się za Stowarzyszenie i proszę o modlitwę. Bóg zapłać za wszystko!
Józefa z Mazowsza


Szczęść Boże!
Pragnę podziękować za kalendarz „365 dni z Maryją” na 2021 rok. Dzięki niemu tak bardzo czuję codzienną obecność, opiekę i wsparcie Matki Bożej. Byłoby świetnie, gdyby ten kalendarz mógł trafić do wszystkich naszych Rodaków. Chętnie w tym pomogę. Zapewniam o modlitwie za Stowarzyszenie i Apostolat Fatimy!
Agnieszka – Apostoł Fatimy


Niech będzie pochwalony Jezus Chrystus!
Dziękuję za Wasze przesyłki. Dziękuję za kalendarz „365 dni z Maryją”. Jestem bardzo wzruszona, kiedy czytam „Przymierze z Maryją”. Nie zawsze ma kto czytać mi to pismo. Jestem osobą słabo widzącą od czasu tragicznego wypadku. Miałam wtedy 24 lata i plany na przyszłość. Po wypadku przez dwa miesiące byłam nieprzytomna. Lekarze dawali mi jeden procent szans na przeżycie. Moja mama modliła się gorąco za wstawiennictwem Matki Bożej i św. Judy Tadeusza. Miłosierny Jezus wysłuchał modlitw. Przeżyłam, a później – w roku 1992 – urodziłam zdrowego, pięknego synka. Chłopiec pięknie grał na pianinie, lubił matematykę, poza tym uczył się języków obcych. Obecnie mieszka w Anglii – pomaga mnie i mojej mamie, która ma 82 lata.
Byłam na pielgrzymce w Fatimie, aby podziękować Panu Bogu i Matce Bożej za życie, zdrowie i za syna. Odwiedziłam też inne święte miejsca.
Mąż, który spowodował ten wypadek, po pewnym czasie mnie opuścił… Ale i tak za wszystko dziękuję Bogu.
Pomagam chorym i ułomnym dzieciom. Najlepszą dla mnie nagrodą jest ich uśmiech i wdzięczność.
Nie tracę nadziei. Modlę się o zdrowie i pomoc w moim inwalidztwie, abym mogła przetrwać i jak najdłużej cieszyć się rodziną.
Serdecznie dziękuję Wam za miłe i pełne pocieszenia słowa. Za serdeczne pozdrowienia. Bóg zapłać za wsparcie duchowe w życiu codziennym, często tak trudnym. Dziękuję za to, że przypominacie to piękne hasło: O Maryi nigdy dość!
Grażyna z Lublina


Szczęść Boże!
Pragnę podzielić się dobrą wiadomością – w końcu odnalazłam Matkę Bożą i Pana Boga. A zaczęło się od bardzo ciężkiego wypadku samochodowego. Cudem uniknęłam śmierci. Wydarzył się on 27 listopada. Przez przypadek dowiedziałam się później, że w ten dzień jest wspomnienie Maryi od Cudownego Medalika. Poczytałam trochę informacji o tym medaliku i doszłam do wniosku, że to ma sens! Musiałam więc trochę oberwać, aby jaśniej myśleć. Najpierw zapoznałam się z całą historią Cudownego Medalika, a później zamówiłam go wraz z książkami. Co ciekawe, tydzień przed wypadkiem modliłam się o światło wiary…
Wypadek był ciężki, a jego skutki odczuwalne do dziś, ale dzięki niemu odnalazłam wreszcie Boga! I za to dziękuję!
Z Panem Bogiem
Dorota