Rodzina
 
Brońmy rodziny!
Krystian Kratiuk

brońmy rodzinyWłączasz telewizor. Polityka, ekonomia, katastrofy. Otwierasz gazetę – życie gwiazd. Uruchamiasz komputer – reklama za reklamą podpowiada Ci, czego potrzebujesz, by żyć „na poziomie”, by żyć lepiej, jak inni, jak „na Zachodzie”. Niemal nigdzie nie znajdziesz tego, co czeka na Ciebie po wyłączeniu telewizora, odłożeniu kolorowej gazety. To Twoja rodzina. Mąż, żona, ojciec, matka, dzieci, wnuki, rodzeństwo…


Od wielu lat wiesz, na co możesz liczyć, jeśli chodzi o Twoją rodzinę. Znasz ich wady i zalety. Jedno jest jednak pewne – czujesz się przy nich dobrze. Wiesz o nich wszystko. Twój dom to jedyne miejsce, a Twoja rodzina to jedyne otoczenie, w którym nie zagraża Ci nic, o czym słyszysz w mediach. A jednak i to już wkrótce może się zmienić. Politycy coraz częściej próbują ograniczyć nam wolność w zaciszu domowego ogniska.
Niestety, w ostatnich miesiącach bombardowani jesteśmy informacjami o zakusach polityków na nasze rodziny. Na nasze święte małżeństwa i na nasze dzieci. Nasze związki małżeńskie pobłogosławione przez kapłana mocą Kościoła Świętego, chcą zrównać ze zboczonymi związkami dwóch mężczyzn lub dwóch kobiet. Chcą, byśmy nie mogli wychowywać dzieci zgodnie ze swoimi przekonaniami. Grożą nam, że będą zabierać nam nasze dzieci. Niektórych spośród nas już to spotkało. Głośna sprawa rodziny Bajkowskich z Krakowa, siłą rozdzielonej przez policję na polecenie sądu, może okazać się przyczynkiem do prawdziwej fali prześladowań rodzin.

Co chwilę słyszymy, że państwa nie stać na utrzymanie żłobków, przedszkoli, szkół, szpitali. A mimo to politycy wciąż uznają za normalne zabieranie nam dzieci i umieszczanie ich w domach dziecka. Czy długo będziemy czekać na dzień, w którym usłyszymy, że na domy dziecka też już nas nie stać i nasze dzieci trzeba oddać pod opiekę komuś innemu? W pierwszej kolejności rodzicami zastępczymi mogą zostawać ci, którzy dzieci nie mogą mieć ze względów naturalnych – nie chodzi jednak o ludzi bezpłodnych. Chodzi o homoseksualistów, którzy od lat próbują wyłudzić od polityków prawo do adopcji. W wielu miejscach na świecie już im się to udało.

W Polsce może być jednak inaczej. Jesteśmy bowiem głęboko zanurzeni w nabożeństwie do Najświętszej Maryi Panny, Opiekunki Rodzin. Wciąż, dzięki temu duchowi właśnie, w środku coraz bardziej bezbożnej Europy leży katolicka Polska, w której wielu naszych braci z zagranicy pokłada nadzieję na lepsze, bo na powrót normalne, jutro.

To właśnie w stolicy naszego kraju zorganizowano w kwietniu Kongres Polskiej Rodziny. Zgromadzeni na nim uczestnicy z całego kraju – niemal dwieście osób – dyskutowali o problemach, z którymi coraz częściej stykają się matki i ojcowie. Z Gdańska i Krakowa, Poznania i Lublina oraz dziesiątek innych miast na zaproszenie Centrum Wspierania Inicjatyw dla Życia i Rodziny do Warszawy zjechali obrońcy rodziny. Był to niezwykle budujący widok – możliwość nawiązania kontaktów między ludźmi, którym chce się poświęcać wolny czas, by – zazwyczaj za darmo – pracować na rzecz innego traktowania rodziny przez państwo.

Na Kongresie – zorganizowanym m.in. przez Stowarzyszenie Kultury Chrześcijańskiej im. Ks. Piotra Skargi – spotkali się ludzie zajmujący się bardzo różnymi tematami. Były mamy domagające się dłuższych urlopów macierzyńskich. Byli przedstawiciele rodzin wielodzietnych, wskazujący kłody rzucane im pod nogi przez polityków. Byli księża i siostry zakonne, wyrażające troskę o to, by siłą Polski była – jak dotąd – właśnie rodzina. Ale na Kongresie gościli również naukowcy – socjologowie, ekonomiści, pedagodzy i prawnicy. Oni również dzielili się z zebranymi swoimi spostrzeżeniami na temat zagrożeń dla rodziny.

Organizatorzy Kongresu przekazali dziennikarzom ważną informację – przedstawili projekt zmian w prawie, zakładający przyznanie każdej mamie, która zdecyduje się przez dwa lata zostać z dzieckiem w domu, świadczenia w wysokości 1600 zł. To tyle, ile wynosi najniższa pensja krajowa. Prawnicy i ekonomiści przekonywali, że będzie to dużo skuteczniejszy mechanizm opieki nad rodziną niż dzisiejsze ochłapy służące głównie opłacaniu grupy bezproduktywnych urzędników.

Uczestnicy spotkania przestrzegali przed zagrożeniami ze strony postępowych środowisk, które nie dość, że nachalnie propagują homoseksualizm na ulicach i w mediach, to jeszcze robią bardzo wiele, by móc o tym ciężkim grzechu uczyć nasze dzieci we wszystkich szkołach. Na lekcjach, które miałyby być obowiązkowe.

Zgromadzeni na Kongresie naukowcy zachęcali do inicjatyw prorodzinnych, podkreślając, że mimo iż w Polsce jest ich rzeczywiście sporo, nie można nigdy powiedzieć, że zrobiono już wystarczająco dużo. Praca na rzecz polskich rodzin musi bowiem trwać cały czas. Pedagog, profesor Aleksander Nalaskowski stwierdził, że jeśli sytuacja w państwie nie zmieni się na lepsze, za kilka lat Kongres Polskiej Rodziny będzie odbywał się w podziemiach, a wózki dziecięce będą zakazane w miejscach publicznych, by nie mogły razić uczuć np. par homoseksualnych. Dodał, że dużo wcześniej zakaże się chodzenia w habitach i koloratkach, by nie razić uczuć religijnych mniejszości.
Nadzieja jest jednak w naszej pracy i w naszym zaufaniu Najświętszej Panience. Zanoś do niej modlitwy, prosząc o jej wstawiennictwo. Proś, by sytuacje, do których dochodzi na zachodzie Europy, nie miały miejsca w naszym kraju. Niech więc przyświeca Ci dewiza św. Benedykta – Ora et labora – Módl się i pracuj. Módl się za pośrednictwem Tej, która ogarnia swym wstawiennictwem u Najświętszego Syna swego wszystkich troszczących się o dobro rodziny. Nie zapominaj też jednak, by pracować i wspierać wszystkich tych, którzy pracują dla dobra polskiej rodziny.

Ten artykuł przeczytałeś dzięki ofiarności Darczyńczów. Wesprzyj nas i zostań współtwórcą "Przymierza z Maryją".

NAJNOWSZE WYDANIE:
Cud Wniebowzięcia
Miesiące wakacyjne pomagają nam rozwijać naszą katolicką pobożność, wszak lipiec to w Kościele miesiąc poświęcony Krwi naszego Zbawiciela, zaś punktem kulminacyjnym sierpnia jest uroczystość Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny.

UWAGA!
Przymierze z Maryją
WYSYŁAMY
BEZPŁATNIE!
 
Spotkanie Apostołów Fatimy w Zawoi
Janusz Komenda

W dniach 9-12 maja w Centrum Szkoleniowo-Konferencyjnym w Zawoi odbyło się spotkanie Apostołów Fatimy. Program obejmował pielgrzymki do Zakopanego, Wadowic i Sanktuarium Pasyjno-Maryjnego w Kalwarii Zebrzydowskiej. W spotkaniu wzięło udział sześciu Apostołów Fatimy z osobami towarzyszącymi.

Pierwszego dnia po zakwaterowaniu i kolacji uczestnicy spotkania wspólnie odmówili w kaplicy Różaniec, a następnie w sali konferencyjnej mieli okazję przedstawić się i powiedzieć parę słów o sobie.

Nazajutrz przed południem odbyła się projekcja filmu o objawieniach w Fatimie. Po seansie Apostołowie udali się do Zakopanego na Mszę Świętą do Sanktuarium Matki Bożej Fatimskiej na Krzeptówkach.

Po południu zwiedzili kościół Matki Bożej Częstochowskiej, Cmentarz Zasłużonych na Pęksowym Brzyzku, kaplicę pw. Najświętszego Serca Pana Jezusa na Jaszczurówce oraz mogli zobaczyć najstarszy w Zakopanem kościół pw. św. Jana Apostoła i Ewangelisty. Ostatnią atrakcją tego dnia był wyjazd kolejką linową na Gubałówkę. Wracając do Zawoi, Apostołowie odśpiewali litanię loretańską, a po kolacji odmówili wspólnie Różaniec.

W środę tuż po śniadaniu członkowie Apostolatu udali się do Wadowic. Pobyt w rodzinnym mieście Karola Wojtyły rozpoczął się od zwiedzania bliskich mu miejsc: bazyliki, gimnazjum oraz sanktuarium św. Józefa. O godz. 12.00 Apostołowie wzięli udział we Mszy Świętej w bazylice wadowickiej.

Po Mszy grupa udała się do Kalwarii Zebrzydowskiej, aby pomodlić się przed cudownym obrazem Matki Bożej z Dzieciątkiem. Pątnicy zobaczyli także miejsca, w których przebywał Jan Paweł II podczas pobytu w tamtejszym sanktuarium pasyjno-maryjnym oraz makietę przedstawiającą kalwaryjskie dróżki Pana Jezusa i Matki Bożej.

Po powrocie do Zawoi odbyło się spotkanie z prezesem Stowarzyszenia Kultury Chrześcijańskiej Ks. Piotra Skargi, Sławomirem Olejniczakiem. Dziękując za przybycie, wsparcie i zaangażowanie oraz przypominając inicjatywy podjęte przez Stowarzyszenie na przestrzeni już ponad 20 lat, prezes Olejniczak powiedział m.in.: Udało nam się zgromadzić w Apostolacie Fatimy niemal 60 tysięcy ludzi, a regularnie z nami koresponduje ok. 250 tysięcy osób. To duża rzesza wiernych, którzy mogą oddziaływać w swoich środowiskach i przypominać naszym rodakom o tym, co jest najważniejsze. Chciałem Państwu życzyć przede wszystkim opieki Bożej, światła Ducha Świętego, wsparcia od Matki Najświętszej, która jest naszą opiekunką i która zapowiedziała w Fatimie, że w końcu Jej Niepokalane Serce zatriumfuje!


Listy od Przyjaciół
 
Listy

Szanowna Redakcjo!
Chciałabym bardzo gorąco podziękować Państwu za wszystkie publikacje i dewocjonalia, które od Was otrzymuję. Serdeczne Bóg zapłać!
Jestem bardzo zadowolona z lektury „Przymierza z Maryją” ze względu na ciekawe i wzruszające artykuły w dziale „Rodzina”, jak również piękne opisy sanktuariów Matki Bożej. Z wielkim zainteresowaniem czytam teksty w dziale „Historia”, ponadto „Środowiska-Zwyczaje-Cywilizacje”. Właściwie mogłabym wymienić każdy z działów, gdyż lektura tego pisma daje mi wsparcie duchowe, wzbogacając moją wiarę. Dzięki tej lekturze odczuwam też wiele radości.
Jestem bardzo szczęśliwa, otrzymując od Was wsparcie modlitewne. Także przynależność do Apostolatu Fatimy jest dla mnie bardzo ważna i jako członkini tej wielkiej duchowej rodziny Apostołów Fatimy nadal będę wspierać Waszą działalność.
Dziękuję za wszystkie modlitwy za mnie i za moją rodzinę. A wszystkim osobom związanym ze Stowarzyszeniem Kultury Chrześcijańskiej im. Ks. Piotra Skargi, serdecznie dziękuję, życząc sukcesów w dalszej pracy i dalszej Misji.
Niech Matka Boża Fatimska ma Was w Swojej opiece!
Krystyna


Niech będzie pochwalony Jezus Chrystus!
Szanowny Panie Prezesie! Dziękuję za słowa uznania, za to, że docenia Pan moje wsparcie i zaangażowanie na rzecz Stowarzyszenia Ks. Piotra Skargi. Wiem, że Stowarzyszenie robi co może, by budzić sumienia Polaków, aby nasi rodacy wrócili do Boga. Doceniam ciężką pracę w tej materii. Nadmieniam, że od wielu lat propaguję Pięć Pierwszych Sobót, jak również Pierwsze Piątki – wynagradzające Najświętszym Sercom Pana Jezusa i Maryi za grzechy Je obrażające.
Od lat prowadzę w naszej parafii apostolat Legionu Maryi. Dziękuję za wszystkie materiały ewangelizacyjne, dyplomy itp., które przez te lata od Was otrzymałam. Jeżeli moje skromne fundusze pomagają w krzewieniu świadomości Polaków, to chwała Bogu i Maryi.
Aby Maryja była bardziej znana i miłowana, a Jej wezwanie z Fatimy przyjął i wypełnił świat – to dla mnie wystarczający powód, by Was wspierać. Szczęść Boże!
Z poważaniem
Anna z Krakowa


Niech będzie pochwalony Jezus Chrystus!
„Myśl to droga/Myśl to błoga/
Że Matką moją/jest Matka Boga”
Szanowna Redakcjo! Bardzo dziękuję za Wasze przesyłki, w szczególności za „Przymierze z Maryją”. Z lektury tego pisma ciągle dowiaduję się czegoś nowego o świętych i o naszej świętej wierze.
Proszę pozwolić, że podzielę się z Wami i z Czytelnikami „Przymierza z Maryją” świadectwem…
Pod koniec stycznia zachorowałam, a zaczęło się od „zwykłych” nudności. Po trzech dniach straciłam świadomość. Znalazłam się w szpitalu w stanie krytycznym. Podłączono mnie do różnych kroplówek. Trzy dni walczono o moje życie, myśląc, że to Covid. Lekarz powiedział córce, że tylko modlitwa może w tej sytuacji pomóc, bo jeśli z tego wyjdę, to będzie cud. Cała moja rodzina mieszkająca w różnych miastach Polski została powiadomiona i modliła się za mnie na różańcu oraz Koronką do Bożego Miłosierdzia. Po czterech dniach wróciłam do świadomości i dowiedziałam się, że straciłam sód, a przy tak dużym jego spadku nie można żyć lub na stałe uszkadza się mózg.
Jakież było ogólne zdziwienie, gdy po kilku dniach zrobiono mi badania i wszystkie wyszły… dobrze! Matka Najświętsza wysłuchała modlitw i dzięki Jej wstawiennictwu wyzdrowiałam. W szpitalu leżałam na sali, gdzie przebywali sami „covidowcy”. I nie zaraziłam się!
Matka Boża jest moją największą Opiekunką i Pocieszycielką. Mam 76 lat i codziennie odmawiam Różaniec. W moim kościele proboszcz wprowadził czwartkowe godzinne czuwania wieczorne przed Najświętszym Sakramentem. Jest cudowna atmosfera. Można się wyciszyć i – wpatrując się w Hostię – porozmawiać z Panem Jezusem.
Jagoda z Łódzkiego


Szczęść Boże!
Szanowny Panie Prezesie! Ze smutkiem przyjąłem Pański list, w którym przeczytałem symulację wstrzymania druku „Przymierza z Maryją”. To dla mnie bardzo ważne pismo i byłoby źle, gdyby przestało się ukazywać. Kłopot w tym, że w tym momencie z powodu problemów finansowo – zdrowotnych nie stać mnie na regularne wspieranie pisma. Mam nadzieję, że Pańska wizja zaprzestania wydawania „Przymierza” nigdy się nie spełni. Modlę się o to gorąco. Życzę powodzenia. Pozdrawiam.
Witold


Szczęść Boże!
Bardzo dziękuję za przesłanie mi „Przymierza z Maryją” oraz inne cenne pamiątki i różne modlitwy.
Bardzo ucieszyło mnie to pismo, w którym znalazłem wizerunek Matki Bożej Klewańskiej. Przed wojną na tych terenach mieszkali moi rodzice z całą rodziną. Ja jako młody chłopiec chodziłem do tej ukochanej Matki Bożej na modlitwy i nabożeństwa. Zapewniam o swej modlitwie w Waszej intencji.
Z poważaniem
Zdzisław z Gdyni


Szczęść Boże!
Serdecznie witam i pozdrawiam całą Redakcję „Przymierza z Maryją”. Dziękuję za przesyłanie mi pisma i książeczek, których treść jest bardzo pouczająca i budująca. Zwiedziłam dość dużo sanktuariów maryjnych, ale dzięki Waszemu pismu poznaję ich więcej.
Ponadto wszelkie Wasze przesyłki zawsze wnoszą coś nowego i ożywczego do mojego życia religijnego. Jeszcze raz serdecznie dziękuję i życzę owocnej pracy. Ze swej strony pragnę zapewnić o moim wsparciu. Pamiętam o Was w modlitwie!
Zofia z Podlasia


Szanowna Redakcjo!
Z „Przymierzem…” zetknąłem się po raz pierwszy niedawno. Muszę przyznać, że zrobiło na mnie wrażenie. Już sam fakt, że jest ono poświęcone Matce Bożej jest godny pochwały. Liczę na to, że Wasze pismo nadal będzie pogłębiało pobożność maryjną. Życzę powodzenia!
Bartosz