Środowiska – Zwyczaje – Cywilizacje
 
Wiosenne odrodzenie
Leonard Przybysz
Oto widzimy starego człowieka, który po długiej zimowej chorobie wychodzi po raz pierwszy z domu, aby poczuć pierwsze promienie wiosennego słońca. Jest radosny i olśniony wiosenną atmosferą. Zza jego pleców wyłania się sylwetka podtrzymującej go żony. Dzieci i wnuki otaczają mężczyznę z wielkim szacunkiem, niemal wszystkie zwrócone w jego stronę. Oświetlone słonecznym blaskiem gałęzie drzew rzucają cienie na mury starego domu.

To obraz pełen światła, który nie męczy oczu i daje patrzącemu na niego błogie wytchnienie. Każda z postaci ma nam tu coś do powiedzenia. Dostrzegamy delikatność duszy, wrażliwość, czystość, prostotę i szczęście.

Tytuł obrazu (Odrodzenie do nowego życia) wskazuje na zawsze witalne siły rodziny w społeczeństwie chrześcijańskim, które oparte jest na nierozerwalności małżeństwa, będącej jednym z fundamentów cywilizacji chrześcijańskiej, tak bardzo ­ignorowanym przez współczesne neopogańskie barbarzyństwo.

Doktryna katolicka uczy nas, że nieskończone piękno Boga odbija się w rzeczach, które stworzył, a człowiek jest zaproszony do podziwiania tego piękna, aby zbliżać się do Boga i w ten sposób przygotować się do wiecznej kontemplacji Stwórcy w wieczności. Wszechświat jest olbrzymią księgą, w której Bóg opisuje swoje nieskończone cudowności. W nim każdy stworzony byt ma swoje niepowtarzalne znaczenie, które wskazuje na Stwórcę. Przykładem tego jest autorytet ojca. Najwyższą racją jego bytu nie jest wyżywienie i wychowanie dzieci, ale bycie przedstawicielem Boga dla nich.

Niezależnie od wykształcenia, każdy jest w stanie „czytać” owo piękno Boże opisane w księdze Wszechświata. Wystarczy do tego dusza otwarta na podziw. Podziwianie zaś rzeczy, które codziennie nas otaczają, jest kluczem, który może nam otworzyć bramę do życia bez szarości.

Ten artykuł przeczytałeś dzięki ofiarności Darczyńczów. Wesprzyj nas i zostań współtwórcą "Przymierza z Maryją".

NAJNOWSZE WYDANIE:
Ziemia naszego Zbawiciela
Starożytna maksyma chrześcijańska mówi: Krzyż stoi, chociaż świat się zmienia (obraca). Krzyż – w opozycji do niestałości świata – jest pewnym i stałym znakiem naszego Zbawienia, niezmiennym drogowskazem do Nieba. Pewną drogą do Zbawienia jest też Jeden, Święty, Powszechny i Apostolski Kościół. Tak, Kościół jest Święty – mocą sakramentów i niezmiennej nauki.

UWAGA!
Przymierze
z Maryją
WYSYŁAMY
BEZPŁATNIE
Listy od Przyjaciół