
W poprzednim numerze „Przymierza z Maryją” opisywałem dwa pomniki poświęcone Trójcy Świętej znajdujące się w województwie opolskim, w miejscowościach Wysoka i Izbicko. Tym razem przenosimy się do sąsiedniego województwa dolnośląskiego, a dokładniej, do trzech największych miast powiatu kłodzkiego: Kłodzka, Nowej Rudy i Bystrzycy Kłodzkiej.
Miasta te od średniowiecza do 1742 roku należały do Królestwa Czech, po czym na prawie 200 lat znalazły się pod zwierzchnictwem pruskim, aby po II wojnie światowej stać się częścią Polski. Wróćmy jednak do początku XVIII wieku, gdy na ziemi kłodzkiej, zwanej wtedy najczęściej hrabstwem kłodzkim, pojawiły się pierwsze pomniki poświęcone Trójcy Świętej. Wzorem dla nich stała się pochodząca z 1693 roku kolumna Trójcy Świętej znajdująca się w centrum Wiednia, nieopodal kościoła św. Piotra, upamiętniająca ofiary zarazy.
Kłodzko
To właśnie na jej podobieństwo w 1709 lub 1739 roku (dokładną datę trudno na pomniku odczytać) ustawiono kolumnę Trójcy Świętej w Kłodzku, przy ulicy noszącej obecnie nazwisko Adama Mickiewicza. Ulica ta prowadziła z centrum miasta do znajdującej się poza jego obszarem szubienicy. Postawienie kolumny w tym miejscu dawało skazańcowi ostatnią przed egzekucją szansę na modlitwę przy obiekcie sakralnym.
Kolumna przedstawia wizerunek Trójcy Świętej określany przez znawców jako La Gloria, czyli „W chwale”. Bóg Ojciec, siedząc, trzyma w dłoniach berło i kulę ziemską. Po Jego prawej stronie siedzi Syn Boży, jedną rękę kładąc na piersi, a drugą trzymając krzyż. Między nimi pod postacią gołębicy przedstawiony został Duch Święty.
Drugi pomnik poświęcony Trójcy Świętej znajduje się w pobliżu kłodzkiego Rynku. Postument ten został ufundowany w 1712 roku przez wdowę po austriackim generale von Wallisie i był fragmentem kładki dla pieszych, biegnącej nad Kanałem Młynówka. Gdy kładka została zniszczona podczas powodzi w 1997 roku, pomnik przeniesiono na pobliskie wzniesienie, aby uchronić go przed kolejną powodzią.
Nad tym samym Kanałem Młynówka biegnie pochodzący z II poł. XIV wieku gotycki most, którego jedną z ozdób jest rzeźba Trójcy Świętej koronującej Matkę Bożą. Późnobarokowy monument został ufundowany w 1714 roku przez barona Franciszka Ferdynanda von Fitschena, ówczesnego właściciela leżącego nieopodal Kłodzka Gorzuchowa. Nad otoczoną dwunastoma gwiazdami głową Maryi koronę trzymają Bóg Ojciec i Jezus Chrystus, a nad nimi unosi się gołębica symbolizująca Ducha Świętego. Pod sceną koronacji widnieje herb fundatora pomnika.
Nowa Ruda
Statuą na cześć Trójcy Świętej koronującej Maryję może się też pochwalić Nowa Ruda – drugie co do wielkości miasto powiatu kłodzkiego. Późnobarokowa Grupa koronacji Maryi przez Trójcę Świętą jest usytuowana przy ul. Strzeleckiej, a napis umieszczony na pomniku z piaskowca brzmi: Na chwałę w Trójcy św. jedynemu Bogu wzniósł Franciszek Ksawery Rosenberg, 16 maja 1798. Poniżej sceny przedstawiającej ceremonię koronacji widnieje sylwetka św. Franciszka Ksawerego.
Bystrzyca Kłodzka
Imponujący rozmachem i pięknem pomnik Trójcy Świętej posiada również Bystrzyca Kłodzka. Opisywaliśmy już w tym miejscu tę figurę, wspomnijmy więc tylko, że jest to dzieło autorstwa Antona Jörga z roku 1736 i powstało, by chronić mieszkańców miasta przed zarazami i pożarami oraz symbol walki Kościoła Katolickiego z szatanem i herezją protestancką. Fundatorem rzeźby był radca i podskarbi bystrzycki Kasper Rudolf Kleinwachter. Pomnik utrzymany jest w stylu barokowym i ma 10 metrów wysokości. Po prawej stronie siedzącego Boga Ojca znajduje się Baranek Boży symbolizujący Chrystusa, a u podnóża gołębica, będąca alegorią Ducha Świętego. Na kolumnie poniżej możemy podziwiać rzeźby przedstawiające Najświętszą Maryję Pannę Wniebowziętą, św. Józefa oraz św. Joachima i św. Annę. Poziom niżej znajduje się postać św. Michała Archanioła oraz figury świętych: Floriana, Jana Nepomucena i Franciszka Ksawerego. Bogato zdobiony pomnik jest otoczony żeliwnym ogrodzeniem.
To nie wszystkie znajdujące się w powiecie kłodzkim przedstawienia Trójcy Świętej. Oprócz miast są one bowiem ozdobą wielu mniejszych miejscowości, o których – mam nadzieję – będzie jeszcze okazja napisać.
Pan Paweł wspiera Stowarzyszenie Ks. Piotra Skargi już od 20 lat, a w czerwcu wziął udział w pielgrzymce Apostołów Fatimy do portugalskiego sanktuarium. Pochodzi z Mazowsza, z parafii pod wezwaniem świętego Bartłomieja Apostoła w Paprotni. Tam przyjął sakrament chrztu i bierzmowania oraz przystąpił do Pierwszej Komunii Świętej.
– Wiarę zachowałem po rodzicach i staram się ją kontynuować – opowiada pan Paweł. – Różaniec i modlitwę „Anioł Pański” odmawiam sam albo z Katolickim Radiem Podlasia z Siedlec. Staram się też, jeśli możliwości pozwolą, odmawiać Koronkę do Miłosierdzia Bożego i dzięki TV Trwam uczestniczyć w apelach jasnogórskich. W niedzielę i inne święta biorę udział w uroczystościach kościelnych, takich jak np. nabożeństwa fatimskie. Jak pogoda jest niesprzyjająca, taka jesienno-zimowa, to korzystam z uprzejmości znajomych i sąsiadów, żeby dojechać do kościoła autem.
– Staram się wspierać parafię w pracach gospodarczych, jeśli chodzi o utrzymanie terenów zielonych wokół świątyni. Jakieś pojęcie na ten temat mam, bo parę ładnych lat zajmowałem się pielęgnacją zieleni przy urzędzie gminy jako pracownik gospodarczy.
– Radzę sobie lepiej lub gorzej, ale odnoszę wrażenie, że osoby w wieku seniorskim, tak jak moja skromna osoba, nie zawsze są jeszcze komuś potrzebne, bo teraz liczy się młody, sprytny, no i trochę zamożny. Takie teraz mamy czasy, że raczej każdy chce utrzymywać kontakty z takimi osobami, a pokolenie starszych ludzi nie każdemu już pasuje.
20 lat w Apostolacie Fatimy
– O Stowarzyszeniu Ks. Piotra Skargi dowiedziałem się ponad 20 lat temu, przeglądając prasę katolicką. Zainteresowałem się i tak jakoś ta wymiana korespondencji między Stowarzyszeniem a mną trwa. Oczywiście, za wszystkie przesłane czasopisma, jak np. „Przymierze z Maryją” i dewocjonalia związane z Państwa działalnością, dziękuję bardzo.
– Czasami zaglądam na strony internetowe Stowarzyszenia i przeglądam, co tam akurat jest z aktualnych wiadomości. To, co Państwo robicie, na pewno jest potrzebne. Ja ze swojej strony nadal postaram się wspierać Stowarzyszenie i Apostolat Fatimy, tak jak do tej pory. Nie jest to może bardzo duża ofiara, ale „ziarnko do ziarnka, a zbierze się miarka”, jak mówi przysłowie.
– Zaniepokoiła mnie informacja zawarta w ostatnim numerze „Przymierza z Maryją”, że nakład pisma spada. Uważam, że gdyby każdy wygospodarował te 15–20 zł, to sytuacja byłaby zdecydowanie lepsza i bez problemu można byłoby pokryć koszty wydania i wysyłki „Przymierza…”.
Pielgrzymka do Fatimy
– Jestem bardzo zadowolony z wyjazdu z Apostolatem do Fatimy. To był mój pierwszy wyjazd w tak bardzo sławne miejsce. Wszystkie miejscowości, które zwiedzaliśmy, były zabytkowe i bardzo ciekawe, a świątynie i katedry monumentalne. Wszystkie miejsca robią ogromne wrażenie, a obiekty sakralne są jakby dwa razy większe od naszych. Trzeba wyrazić uznanie dla budowniczych, którzy te obiekty wznosili.
– Taki wyjazd to są dosyć poważne koszty, nie tylko jednostkowe, ale dla całej grupy. Byłem w grupie osób, które objęła taka życzliwa pomoc ze strony Stowarzyszenia Ks. Piotra Skargi. Serdeczne „Bóg zapłać” za to, że miałem taką możliwość. Przypuszczam, że wszyscy są, tak jak ja, zadowoleni. Muszę pochwalić i wyrazić słowa wdzięczności dla organizatorów, bo wszystko było bardzo dobrze przygotowane.
oprac. Janusz Komenda
Szanowni Państwo!
Jesteście wspaniali! Wasze wydawnictwa oraz gazetki, broszury i ulotki wzmacniają naszą duchowość i informują o wielu faktach oraz miejscach objawień Maryjnych. Artykuły czytam z wielkim zainteresowaniem. Naprawdę bardzo cenię informacje o Jezusie i Maryi, które w nieskończoność otwierają serca. Pamiętamy w modlitwie o Waszej pracy. Pozdrawiam gorąco Pana Prezesa i cały zespół redakcyjny!
Anna ze Zgierza
Szczęść Boże!
Kampania „Proroctwa nie lekceważcie. Przepowiednie dla Polski” jest wspaniała. Popieram ją i bardzo się cieszę, że jesteście i stoicie na straży wiary. Musimy dziękować i wspierać naszą Królową za Jej miłość do naszego Narodu.
Zbigniew z Katowic
Niech będzie pochwalony Jezus Chrystus!
Szanowny Panie Prezesie, dziękuję bardzo serdecznie za przesłane mi pozdrowienia urodzinowe. Ucieszyłam się z bardzo ładnej kartki. Jestem dumna z działalności apostolskiej, jaką Państwo prowadzą. Podobają mi się bardzo czasopisma „Przymierze z Maryją” i „Apostoł Fatimy”. Cieszę się z tego, że mogę w nich znaleźć wiele bardzo ciekawych artykułów poruszających interesujące mnie tematy. Cieszę się z tego, że wiele osób może korzystać z tych czasopism. Pragnęłabym bardzo, aby wielu Polaków mogło zapoznać się z tymi ciekawymi gazetami.
Bardzo serdecznie dziękuję za otrzymane ostatnio „Przymierze z Maryją” i „Apostoła Fatimy”. Znalazłam w tych numerach wiele interesujących mnie zagadnień. Cieszę się z tego, że te czasopisma mogą trafić do wielu rodzin w Polsce. Pragnęłabym dalej otrzymywać te pisma.
Pozdrawiam Maryję Naszą Królową. Życzę Panu i współpracownikom dużo zdrowia i wielu łask Bożych w Jezusie i Maryi.
Wdzięczna Czytelniczka
Krystyna z Pruszkowa
Szczęść Boże!
Bardzo dziękuję za przysyłanie mi „Przymierza z Maryją”. Jest to pismo, które bardzo sobie cenię i szanuję. Redagujecie ciekawe artykuły. Zawsze czekam na nowe numery i pragnę poinformować, że zawsze będę Was wspierać. Niech Pan Bóg nas prowadzi!
Barbara
Szanowny Panie Prezesie!
Bardzo dziękuję Panu za życzenia z piękną Matką Bożą Fatimską. Dziękuję także za wsparcie modlitewne, które jest podporą naszego życia duchowego oraz fizycznego. Ja także życzę Panu i Stowarzyszeniu siły i ducha wytrwałości w prowadzeniu tego niezwykle ważnego dzieła dla naszej duchowości chrześcijańskiej. Dziękuję bardzo za wszystkie dewocjonalia, materiały, które od Stowarzyszenia Ks. Piotra Skargi otrzymałam – są także narzędziem umocnienia w wierze. Życzę całej Redakcji i Panu Prezesowi obfitych łask Bożych. Szczęść Wam Boże na długie lata!
Danuta z Krakowa
Szanowni Państwo!
Dziękuję za wszystkie numery „Przymierza…”, bo to ciekawe czasopismo. Warto je prenumerować. Dużo opisujecie i dużo się dowiadujemy, co się dzieje teraz i kiedyś – jak to było na świecie dawno temu, w tamtych wiekach. Życzę Wam wielu łask Bożych i siły w dalszym działaniu. Nie poddawajcie się siłom zła, które próbują zniszczyć wszystko, co Boże. Któż jak Bóg! Pozdrawiam Was serdecznie,
Maria
Niech będzie pochwalony Jezus Chrystus!
Dziękuję z całego serca za cudowne „Przymierze z Maryją”. Jestem szczęśliwa, że otrzymuję to pismo. Jest tam dużo pięknych, cudownych tekstów o Maryi i Jezusie Chrystusie, a także dużo o wierze katolickiej i o naszej kulturze. Są tam piękne tematy i bardzo dobre dla naszego życia wiadomości. Jestem szczęśliwa, że otrzymuję „Przymierze z Maryją”. Dziękuję, modlę się za cały Apostolat Fatimy i za Pana Prezesa.
Janina z Włocławka
Niech będzie pochwalony Jezus Chrystus!
Panie Sławomirze, w liście zadał mi Pan pytanie, czy jestem dumna z otrzymywanego pisma „Przymierze z Maryją”. Jestem dumna! A dlaczego? Bo jest to pismo jedyne w swoim rodzaju. To ogromna wiedza. Każdy artykuł bogaty w wydarzenia, emanuje częścią historii o naszej wierze katolickiej. Bardzo dużo przeczytałam dobrych książek (bo lubię czytać), ale pismo „Przymierze z Maryją” stawiam na pierwszym miejscu, bo porusza serce, ubogaca duszę i umysł. O wielu sprawach opisanych w artykułach wcześniej nie miałam wiedzy. Ale teraz mając 86 lat jestem poniekąd uczennicą „Przymierza z Maryją”. Mówi się, że człowiek uczy się do końca życia, prawda? Bóg zapłać za tę wiedzę. Z szacunkiem chylę czoło przed wszystkimi osobami za pracę i trud w tworzeniu pisma. A Matka Boża, nasza Królowa, niech Was błogosławi. Przy okazji „Bóg zapłać” za wszystko co dostaję od Stowarzyszenia Księdza Piotra Skargi: za życzenia urodzinowe, za listy Pana Sławomira i wszystkie pamiątki, a szczególnie za koronę Matki Bożej Fatimskiej. Jak stawałam przed Fatimską Panią, mówiłam w duchu: „Jesteś taka skromniutka, skromniutka bez korony”… A teraz moja Dostojna Pani ma koronę! Serdecznie dziękuję, bardzo się cieszę.
A jeszcze kilka słów o mnie… Jestem schorowaną osobą, chodzę o lasce. Nie mam już nawet siły iść sama do kościoła – to około 1 kilometra, ale mój sąsiad zawozi mnie co niedzielę na Mszę. Mam też problemy ze słuchem. Aparat słuchowy nie wszędzie zdaje egzamin, szczególnie w kościele, jak kapłan mówi dalej od mikrofonu, to robi się pogłos, ale jakoś daję sobie radę. Nie narzekam, bo mam dużą rodzinę i opiekuje się mną córka. Praktycznie przejęła wszystkie moje obowiązki. Przepraszam, że nie nadążam za waszymi propozycjami, ale w miarę możliwości będę wspomagać Stowarzyszenie. Życzę Wam wszystkim zdrowia i błogosławieństwa.
Z Panem Bogiem!
Genowefa