Listy od Przyjaciół
 
Listy

Niech będzie pochwalony Jezus Chrystus!

Na wstępie pragnę Was serdecznie pozdrowić i podziękować za przesłanie mi kolejnego numeru "Przymierza z Maryją". Pragnę Wam podziękować także za Cudowny Medalik, wierzę, że otrzymam dzięki niemu wiele łask. Mój tato, który nie chodził na Msze Świętą od lat i często nadużywał alkoholu, bardzo się zmienił, od kiedy zaczął nosić Cudowny Medalik. Zawsze w niedzielę chodzi na siódmą rano do kościoła i przystępuje do spowiedzi i Komunii Świętej. Po alkohol sięga coraz rzadziej. Jego postępowanie jest coraz lepszym dowodem na to, jak wielka jest moc Najświętszej Panienki od Cudownego Medalika. To, co nie udało mi się dzięki perswazjom i namowom, Najświętsza Panienka z największą łagodnością sprawiła przez swój Cudowny Medalik. Na zakończenie tego listu serdecznie pozdrawiam Instytut im. Piotra Skargi. Uważam, że dzięki Wam dzieje się wiele dobrego. Wasza działalność jest potrzebna naszym rodzinom. Szczęść Boże.

Andrzej z Opolskiego


***

Niech będzie pochwalony Jezus Chrystus!

Składam podziękowania Waszemu Instytutowi im. Ks. Piotra Skargi za apel do kandydatów do Sejmu RP, by "ratowali to, co jeszcze nie zostało zniszczone". Może oni podejmą środki w celu wyprowadzenia naszego kraju z zapaści moralnej, gospodarczej i ekonomicznej... To jest nasza ostatnia szansa ratowania naszej sponiewieranej Ojczyzny. Wokół nas szerzy się ocean zła, o czym każdego dnia dowiadujemy się z mediów. Gnębi nas zabijanie dzieci, morderstwa wśród dorosłych, oszustwa, przekupstwa, bezkarność przestępców, brak sprawiedliwości i odpowiedzialności, pazerność, zakłamanie, pornografia i jeszcze wiele innych plag. Wciąż można uważać za aktualne dawne powiedzenie, że "Polska nierządem stoi". A na dodatek moja sytuacja rodzinna jest tragiczna. Zięć mój jest bardzo chory, córka bardzo przeżywa jego chorobę, a wnuk, choć po studiach, do teraz nie może znaleźć pracy. Ja też te wszystkie nieszczęścia bardzo przeżywam. Jedyną radość sprawiają mi Wasze przesyłki. Są przyjazne i budujące. Wdzięczna również jestem za Waszą modlitwę. Ja również proszę Boga, by Wam pomagał we wszystkich akcjach, a szczególnie w tej, która może pomóc naszemu społeczeństwu. Na zakończenie przesyłam Panu Prezesowi i całemu Zespołowi serdeczne pozdrowienia i wyrazy szacunku. Szczęść Boże!

Stanisława z Katowic


***

Szczęść Boże!

Właśnie otrzymałam od Was  „Przymierze z Maryją". Jak wiele radości sprawia mi lektura tego pisma. To jest dla mnie wsparcie, to jest pociecha i za to Wam bardzo dziękuję. Dziękuję Matce Bożej Fatimskiej za Jej nieustającą pomoc i za to, że mogę Was wspierać. Ciągle czuję pomoc i opiekę Maryi i Jej Syna. Oni dają mi jeszcze na tyle sił, że sama idę do Kościoła i sama jeszcze mogę o siebie zadbać. Mam 83 lata, jestem poważnie chora, po dwóch zawałach serca i cierpię na wysokie ciśnienie tętnicze. Bogu dziękuję za to, że Wy jesteście i przysyłacie mi swoje piękne pisma, dajecie mi dużo radości. Za Waszą modlitwę, za pamięć i dobre serce dziękuję Wam - Bóg zapłać! I proszę, pamiętajcie o biednej samotnej kobiecie. Jeszcze raz składam serdeczne dzięki.
Z poważaniem

Czesława z Sochaczewa
***


Niech będzie pochwalony Jezus Chrystus!

Dziękuję za przesłanie mi Cudownego Medalika. Z radością pragnę Państwa poinformować, że mój syn miał problemy w pracy, groziło mu zwolnienie. Byliśmy wszyscy bardzo zdenerwowani, bo syn miał wzięty kredyt na dokończenie studiów. Dwie noce modliłam się do Matki Najświętszej, św. Antoniego i św. Judy Tadeusza. O godz. 15 listonoszka przyniosła Waszą przesyłkę. Dwie godziny późnej przyjechał mój syn i powiedział, że zachował stanowisko w pracy. Radość moja była ogromna. W prezencie podarowałam mu otrzymany od Was medalik. Bóg zapłać!
Z poważaniem

Anna ze Śląska


***

Niech będzie pochwalony Jezus Chrystus!

Przede wszystkim pragnę podziękować za bardzo piękny różaniec z medalikiem św. Benedykta oraz za broszurkę na ten temat. Jestem również bardzo wdzięczna za pamięć o mnie w odprawianych Mszach Świętych i modlitwach sióstr zakonnych. Serdecznie dziękuję i proszę dobrego Boga, aby wszystkim to wynagrodził. Modlę się również o opiekę i błogosławieństwo Boże dla pracowników Instytutu im. Ks. Piotra Skargi, który to instytut robi tyle dobra dla nas wszystkich. Gdy otrzymałam różaniec, byłam uradowana i zaskoczona, bo to jakby odpowiedź na mój problem, bowiem od dłuższego czasu poszukiwałam dość mocnego różańca a te, które mam, szybko się niszczyły. Widzę w tym również pomoc Najświętszej Maryi Panny. Pozdrawiam Was serdecznie. Bóg zapłać za wszystko!

Walentyna z Wielkopolski

 

***

Niech będzie pochwalony Jezus Chrystus!

Serdecznie dziękuję Wam za dwumiesięcznik „Przymierze z Maryją". To bardzo ciekawe i pouczające pismo, w którym każdy może znaleźć coś dla siebie, a moje dzieci uwielbiają, gdy czytam im opowieści "Z dziecięcej biblioteczki", chociaż są jeszcze małe bo mają 3 i 4 latka, ale chętnie słuchają. Popieram Wasze akcje.
Szczęść Boże dla Was wszystkich.

Maria z Pomorskiego


***

"Przymierze z Maryją" dociera regularnie do ponad 430 tysięcy osób. Dołącz do grona naszych Przyjaciół i zostań stałym czytelnikiem czasopisma.

NAJNOWSZE WYDANIE:
Kościół wobec zarazy
Panika związana z tzw. pandemią koronawirusa ogarnęła cały świat. Groza miesza się z ironią. Grozę wywoływały i chyba jeszcze ciągle wywołują informacje o śmierci zakażonych, zdjęcia trumien masowo wywożonych z prosektoriów przez ciężarówki… Ironię zaś wzbudzają: brak konsekwencji rządzących w podejmowanych działaniach prewencyjnych, zalew sprzecznych informacji i spiskowych teorii. Łatwo się w tym wszystkim zagubić. Zresztą ojcu kłamstwa zależy na tym, byśmy czuli się pogubieni, opuszczeni i osamotnieni – bez żadnej nadziei…

UWAGA!
Przymierze z Maryją
WYSYŁAMY
BEZPŁATNIE!
Listy od Przyjaciół
 
Listy od Przyjaciół

Szczęść Boże!

Chciałbym przekazać Państwu krótkie świadectwo. Jesteśmy z żoną w sakramentalnym związku małżeńskim już od 37 lat. Mamy dwie córki i 3-letniego wnuczka. Starsza córka mieszka za granicą, młodsza – tutaj z mężem i dzieckiem. Moja żona jest niepełnosprawna i niewidoma. Porusza się na wózku inwalidzkim. Ja jestem po trzech poważnych wypadkach. W roku 2006 spadły na mnie 24 palety. Miałem złamaną miednicę w pięciu miejscach i uszkodzone biodro. Leżałem w szpitalu dwa tygodnie. Później przywieźli mnie do domu, gdzie miałem spędzić w łóżku kolejne tygodnie. Po siedmiu dniach uratował mnie jednak bł. ks. Wincenty Frelichowski. Jego relikwie mamy w domu. Po wytrwałej modlitwie za wstawiennictwem błogosławionego Wincentego nagle udało mi się po kilku dniach wstać z łóżka. Lekarze nie dawali mi wcześniej szansy na pełne wyzdrowienie, ale jednak stało się inaczej. Po prostu pewnego dnia ks. Wincenty powiedział do mnie: „Wstań i chodź”. I chodzę do dziś i opiekuję się żoną, choć nieraz jest bardzo ciężko. Cieszę się jednak, że wraz z żoną możemy wspierać Stowarzyszenie Ks. Piotra Skargi. Prosimy o modlitwę za całą naszą rodzinę. Szczególnie za nasze zdrowie. Zostańcie z Bogiem.

Wacław z żoną Marią

 

 

Szanowna Redakcjo!

Jestem niesamowicie zbudowana Waszą działalnością. Przesyłane materiały bardzo sobie cenię. Czytam „Przymierze z Maryją”. Treściami dzielę się z najbliższymi. Moja rodzina jest wierna przykazaniom Bożym i kościelnym. Taka postawa jest budująca – dodaje siły i wiary do niesienia krzyża dnia codziennego.

W ostatnim czasie, pod koniec roku 2019, przeżywaliśmy trudne chwile, zresztą to trwa nadal. U mojego męża Jana wykryto raka jelita grubego. Badania, operacja, pobyt w szpitalu…

Można było to wszystko przyjąć, wytrzymać i działać tylko dzięki modlitwie do Boga, o którą prosiliśmy i nadal prosimy naszych znajomych i bliskich. Uczestnictwo we Mszy Świętej, odmawianie Koronki do Bożego Miłosierdzia w kaplicy szpitala zakonu bonifratrów przed cudownym obrazem Matki Bożej Uzdrowienia Chorych pomagały w tych trudnych chwilach. Pisząc o tym, pragnę podkreślić, że dzięki modlitwie, zaufaniu Opatrzności i Miłosierdziu Bożemu, mogliśmy przyjmować te wszystkie bolesne wydarzenia ze spokojem, powierzając również lekarzy opiece Ducha Świętego.

Teraz jesteśmy z mężem już razem, wspieramy się nawzajem i ufamy Bogu, że udźwigniemy ten krzyż. Prosimy o modlitwę.

Janina

 

 

Niech będzie pochwalony Jezus Chrystus!

Szanowni Państwo

Pragnę podziękować za wszystkie pamiątki i upominki, które od Was otrzymuję. Chciałabym też podzielić się z Państwem świadectwem wyjścia z nałogu alkoholowego mojego syna Mariusza, który zmagał się z tym problemem przez trzy lata. Żona odeszła od niego, wyprowadzając się z dwojgiem dzieci do swojej matki. A ja codziennie modliłam się na różańcu o jego nawrócenie. Prosiłam Matkę Bożą i św. Ojca Pio o wstawiennictwo. Prosiłam Pana Jezusa o dar nawrócenia mojego syna. I stał się cud. Syn zachorował. Miał poważną operację głowy – usunięcia guza i krwiaka pod czaszką. Operacja się udała. A syn, gdy wychodził ze szpitala, powiedział: „Mamo, już nigdy nie zobaczysz mnie pijanego”. I dotrzymuje obietnicy. Od tego czasu minęło sześć lat i przez ten okres nie pił żadnego alkoholu. Założył firmę transportową, żona z dziećmi wróciła do domu. Obecnie mieszkają razem.

Dziękowałam i nadal dziękuję Panu Jezusowi, jak również Matce Najświętszej i św. Ojcu Pio, że mnie wysłuchali i uzdrowili mojego syna z tej choroby.

Napisałam te słowa, bo chcę podzielić się świadectwem, że dzięki mocnej wierze i modlitwie możemy otrzymać łaskę o którą prosimy. Szczęść Wam Boże. Życzę zdrowia i wszelkich łask.

Krystyna z Łódzkiego

 

 

Szczęść Boże!

Szanowna Redakcjo

Pragnę podzielić się z Państwem świadectwem. Urodziłam się w wielodzietnej, katolickiej, robotniczej rodzinie na wsi. Gdy miałam 6 lat, zostałam osierocona wraz z siedmiorgiem rodzeństwa, ponieważ zmarła nam mama. Tatuś dawał nam bardzo dobry przykład, wychowywał nas bardzo religijnie: prowadził do kościoła i uczył codziennej modlitwy.

Młodo wyszłam za mąż i urodziłam troje dzieci. Moje małżeństwo nie było jednak szczęśliwe, ponieważ mąż nadużywał alkoholu i znęcał się nade mną i nad dziećmi. Pomimo tego nigdy nie straciłam wiary w Boga. Wierzyłam, że zawsze jest ze mną i pozwala mi wytrwać. Każdego wieczoru klękaliśmy razem z dziećmi i modliliśmy się gorąco. Gdy dzieci usamodzielniły się i założyły własne rodziny, postanowiłam wyjechać do Grecji. W tym czasie mieszkał tam i pracował mój syn. Przez jakiś czas mieszkaliśmy razem, ale syn zachorował i zmarł.

Od znajomych dowiedziałam się, że w naszej parafii organizowane są spotkania ewangelizacyjne. Zdecydowałam, że i ja będę na nie uczęszczać. Tutaj bardzo uspokoiłam się wewnętrznie i doświadczyłam ogromnej duchowej radości. Brałam udział w rekolekcjach. Przez dwa lata, przed tym wspaniałym duchowym doświadczeniem, cierpiałam bardzo na ból prawej ręki, która mi drętwiała i traciłam w niej czucie. Wiele razy jeździłam do lekarzy, ale pomimo iż brałam leki, ból nie ustępował. Tego dnia modliliśmy się przed Najświętszym Sakramentem i w pewnym momencie odczułam drganie tej chorej ręki. Uświadomiłam sobie, że ból ustąpił. Od tego czasu upłynęło już 6 lat, a moja ręka jest zdrowa.

Dziękuję Ci, Panie Jezu, za to uzdrowienie. Dziękuję Ci też za to, że dałeś mi łaskę wytrwania i cierpliwości w czasie, gdy zmarł mój syn. Za wiarę i siłę w ciężkich chwilach mojego życia, dziękuję Panie Jezu. Wierzę w Ciebie, Boże żywy!

Anna z Żywca

 

 

Szanowny Panie Prezesie

Z całego serca dziękuję za modlitwę oraz wszystkie życzenia i upominki, Niech Pan Bóg i Matka Najświętsza mają w Swojej opiece Pana i wszystkich pracowników Stowarzyszenia. Niech obdarzą Was zdrowiem i wszelkimi łaskami. Bóg zapłać za wszystko i Szczęść Boże!

Janina