Listy od Przyjaciół
 
Listy
Niech będzie pochwalony Jezus Chrystus! Na początku mego listu chciałam Was najserdeczniej pozdrowić i podziękować za to, co robicie dla wszystkich rodaków, za to, że wzbogacacie ich dobrem, jakie może tylko dać nam sam Pan Bóg i Matka Najświętsza. Ponad rok temu otrzymałam od Was książkę "Dar Maryi na trudne czasy" i Cudowny Medalik. Zdążyłam dać ukochanej córce, gdy przebywała w szpitalu. Po wypadku było z nią naprawdę bardzo źle. Lekarze stwierdzili, że to cud, iż ona żyje. Teraz wierzę, że Maryja mnie nie opuściła, bo córka pomału dochodzi do zdrowia. Czeka ją jeszcze jedna operacja oczu. Jeszcze raz bardzo dziękuję za wszystkie przesyłki, a szczególnie za kolejne numery "Przymierza z Maryją". Bóg Wam zapłać za modlitewną pamięć o nas. Szczęść Boże!

Maria z Małopolskiego


***


Niech będzie pochwalony Jezus Chrystus! (...) Pragnę się z Wami podzielić świadectwem o wielkiej mocy Cudownego Medalika. Mój mąż miał raka przełyku. Robiliśmy wszystko, aby mu ulżyć w cierpieniu. Leżał w domu z założoną protezą do przełyku, aby mógł oddychać. Nic nie jadł przez trzy tygodnie, był tylko na kroplówkach. 13 czerwca tego roku, gdy zbliżała się pora kroplówki, był bardzo niespokojny. Nie można go było uspokoić. Zdjęłam więc z szyi Cudowny Medalik, z którym się nigdy nie rozstawałam i założyłam mężowi na szyję. Jednocześnie modliłam się o pomoc Matki Najświętszej dla męża w przejściu na drugą stronę życia. Po jakimś czasie mąż się uspokoił i nawet zasnął. Nazajutrz tuż przed wizytą pielęgniarki i nową kroplówką umyłam męża, ogoliłam i przebrałam. Był to jakby nakaz wewnętrzny. O godz. 20 mąż zawołał mnie po imieniu, którego nie używał od dwóch tygodni, bo był pod wpływem silnych leków przeciwbólowych. Poprosił, abym usiadła koło niego, wziął mnie za szyję, uśmiechnął się, przytulił i czułam, jak tężeje w tym uścisku. Spojrzałam na twarz - nie była wystraszona, lecz jakby wyrażała podziękowanie za wszystko. Dwa razy szybciej zaczął oddychać. Położyłam go, gdy jego oczy zaczęły zachodzić mgłą. Podałam mu gromnicę, zadzwoniliśmy do księdza i po dzieci. Wszyscy zdążyli przyjść, aby być w ostatnich minutach życia męża, który odszedł do Pana bez żadnych mąk. Dlatego proszę o medalik dla mnie, bo z szyi męża już go nie zdjęłam i wierzę, że to dzięki pomocy Maryi od Cudownego Medalika mąż tak dobrze i pięknie odszedł z tego świata do Domu Ojca.

Krystyna z Lubuskiego


***


Niech będzie pochwalony Jezus Chrystus! Otrzymałam od Was broszurkę pt. "Pornografia i przemoc", na którą pragnę odpowiedzieć. Otóż od początku naszego korespondowania nie zmieniam swego zdania, że cokolwiek jest związane z obroną zasad chrześcijańskich - to jestem jak najbardziej "za". Do tego proszę Najświętszą Maryję Pannę Królową Polski i Jej Syna Jezusa Chrystusa, aby nieprzerwanie czuwali nad rozwojem Waszego apostolatu dla uratowania kraju od zepsucia moralnego, pornografii itp. Zdecydowanie walczę z tą zarazą. Musimy dbać i bronić zasad chrześcijańskich! To jest obowiązek każdego z nas, aby brutalną przemoc zwalczyć wszelkimi sposobami. Dziękuję za przesłaną książeczkę, a także za "Przymierze z Maryją" oraz za modlitwę w intencji mojej i mojej rodziny. (...) Dziękuję za Waszą pamięć. Ja w swoich modlitwach zanoszę prośby przed oblicze Boże, o błogosławieństwo dla całego zespołu redakcyjnego, aby wydał zbawienne owoce swojej tak trudnej pracy. Szczęść Boże! Pozostaję wdzięczna z głębokim szacunkiem,

Jadwiga z Warszawy


***


Szczęść Boże Piszę do Was, by Wam podziękować. (...) Moje dwie przyjaciółki napomknęły o "ewangelii Judasza". Przyznam, że krew w moich żyłach zagotowała się. Chciałam się przeciwstawić, jednakże brakowało mi, jak zwykle w takich sytuacjach, argumentów. Chwilę mówiłyśmy także o "Kodzie Leonarda da Vinci". Moja przyjaciółka (niewierząca), która przeczytała książkę, broniła autora, który - według niej - miał prawo tworzyć powieść wedle swoich upodobań, nie bacząc na Prawdę. Ja sama miałam kilka kontrargumentów przeciwko tej bluźnierczej książce, jednakże ich nie przytoczyłam. Z tego względu przyjaciółka stwierdziła, iż nie powinnam w tej sytuacji wiele się wypowiadać, bo nie mam podstawowej wiedzy o książce. Jednakże "Kod Leonarda da Vinci" wywołuje we mnie obrzydzenie i nie zamierzam brać go do rąk. Tak się szczęśliwie zdarzyło, że dzisiaj przyszło pocztą do mojej siostry pismo "Przymierze z Maryją" - prezent od redakcji za wcześniejsze zamówienie książeczki o Najświętszym Sercu Pana Jezusa. Pismo to spadło mi do domu jak z nieba - nadeszło w doskonałym momencie. Teraz już argumentów mi nie zabraknie! Dziękuję Wam bardzo za argumenty, będące pomocą w walce o wiarę. Pozdrawiam Was serdecznie,

Elwira List przesłany pocztą elektroniczną)


***

Ten artykuł przeczytałeś dzięki ofiarności Darczyńczów. Wesprzyj nas i zostań współtwórcą "Przymierza z Maryją".

NAJNOWSZE WYDANIE:
W tej Hostyi jest Bóg żywy
W ciągu ostatnich 11 lat na dwóch przeciwległych krańcach naszego kraju – w Sokółce i Legnicy – wydarzyły się cuda eucharystyczne: fragmenty konsekrowanych Hostii zamieniły się w mięsień sercowy cierpiącego człowieka w stanie agonalnym… Co nam chce powiedzieć Boża Opatrzność poprzez te nadzwyczajne wydarzenia? Na pewno potwierdzić Prawdę, że Chrystus Pan jest ukryty w Najświętszym Sakramencie.

UWAGA!
Przymierze z Maryją
WYSYŁAMY
BEZPŁATNIE!
 
Z wizytą u Serdecznej Matki
Bartłomiej Tumiłowicz

W drugim tygodniu maja odbyła się kolejna pielgrzymka Apostołów Fatimy do portugalskiego sanktuarium. Dla 34 wylosowanych osób był to wyjątkowy czas, spędzony przed obliczem Najświętszej Maryi Panny.

 

Do Portugalii przylecieliśmy późnym wieczorem 8 maja. Część osób była pierwszy raz za granicą i pierwszy raz leciała samolotem. „To dla mnie podróż życia”. „Nie wierzyłam, że kiedykolwiek uda mi się tutaj dotrzeć”. „Całe życie o tym marzyłem i wreszcie się udało”. Te i inne podobne opinie padały z ust pielgrzymów. Niedopisujące zdrowie czy ponad 80 wiosen nie były przeszkodą w podróży. Znajomi mi powtarzali, że chyba oszalałam, że sobie nie poradzę i żebym lepiej nie jechała. Ja jednak się uparłam, bo bardzo chciałam odwiedzić swoją Mamę – opowiadała jedna z pań.

 

Pierwszy poranek w Portugalii zaczęliśmy Eucharystią sprawowaną w Kaplicy Objawień przez kapłana, który przez cały wyjazd sprawował nad naszą grupą opiekę duchową. Na Mszy Świętej, odprawianej w intencjach nadesłanych do Stowarzyszenia im. Ks. Piotra Skargi, było obecnych także wielu obcokrajowców. Najświętsza Ofiara Pana Jezusa ma przecież wymiar uniwersalny. Nie zapomnieliśmy również o uczestnikach akcji „Twoje światło w Fatimie”. Małe świeczki, które otrzymaliśmy, zostały przetopione na duże, metrowe świece wotywne. Zapaliliśmy ich tym razem w Fatimie aż 108, pokazując modlitewne zaangażowanie Polaków.

 

Następnie udaliśmy się do Muzeum Sanktuarium Fatimskiego, gdzie podziwialiśmy korony Matki Bożej, liczne wota i pamiątki przekazane przez Ojca Świętego, Jana Pawła II. Papież-Polak towarzyszył nam również podczas nabożeństwa Drogi Krzyżowej, ponieważ rozważaliśmy komentarze jego autorstwa. Mimo że podczas prawie całej pielgrzymki towarzyszył nam deszcz, to w czasie Drogi Krzyżowej świeciło słońce. – Mama zadbała o pogodę – powtarzali wtedy pielgrzymi. Długa i miejscami stroma dróżka, wijąca się między drzewkami oliwnymi i drzewami dębu korkowego nie osłabiła sił Apostołów Fatimy. Zapytałem jedną z najstarszych uczestniczek pielgrzymki, czemu sobie nie usiądzie, gdy czytane są rozważana. Usłyszałem odpowiedź: Pan Jezus, idąc z Krzyżem nie siadał, więc i ja mogę postać.

 

W modlitewnym nastroju doszliśmy do Aljustrel, gdzie zwiedzaliśmy skromne domy, w których mieszkali pastuszkowie. Logika Pana Boga jest zdumiewająca. Tak ważne dla ludzkości przesłanie zostało przekazane przez Maryję trójce dzieci w ubogiej portugalskiej wiosce. Wysławiam Cię, Ojcze, Panie nieba i ziemi, że zakryłeś te rzeczy przed mądrymi i roztropnymi, a objawiłeś je prostaczkom. Tak, Ojcze, gdyż takie było Twoje upodobanie – słowa Pana Jezusa, zapisane w Ewangelii, ukazują tutaj swoją szczególną wartość.

 

Wieczorem, na placu przed bazyliką, uczestniczyliśmy w modlitwie różańcowej, prowadzonej w wielu językach, co po raz kolejny pokazuje bogactwo różnorodności Kościoła. Piękna procesja z krzyżem i figurą Matki Bożej Fatimskiej jest wzruszającym symbolem czci dla naszego Zbawiciela i Jego Matki.

Kolejnego dnia, po Mszy św. udaliśmy się na zwiedzanie okolicznych klasztorów w Batalhi i Alcobaça oraz sanktuarium w Nazaré. Piękne budowle świadczą o dawnej sile katolickiej Portugalii. Jednocześnie jest to przygnębiające, gdy widać, że te kościoły są odwiedzane prawie wyłącznie przez turystów – zakonników wygnano ponad 150 lat temu, a w ciągu tygodnia sprawowana jest jedynie jedna Msza Święta.

 

Wieczorem pożegnaliśmy się z naszą Mamą Różańcem i procesją. Następnego dnia o piątej rano opuściliśmy Fatimę ze śpiewem „O Maryjo, żegnam Cię”.

Szczęśliwi wróciliśmy do kraju z torbami pełnymi dewocjonaliów dla bliskich, wzruszeniem w sercu i poczuciem, że Niepokalane Serce Maryi czuwa nad nami.

 

Bartłomiej Tumiłowicz

 


Listy od Przyjaciół
 
Listy od Przyjaciół

Szanowni Państwo!

Serdecznie dziękuję za tegoroczny, naprawdę piękny, kalendarz ścienny „365 dni z Maryją”! Dziękuję również za kartki świąteczne, które otrzymałam w grudniu wraz z „Przymierzem z Maryją”. Cudowne, jak zawsze! Jestem również wdzięczna za wszystkie inne przesyłki, w tym oczywiście Wasz dwumiesięcznik. Zmartwiłam się jednak, gdy napisali Państwo, że z powodów finansowych nie będzie możliwe zwiększenie nakładu „Przymierza…” i że kalendarzy w ubiegłym roku też było dużo mniej niż poprzednio. To smutne i niepokojące! Mam jednak nadzieję, że znajdą się dobrzy ludzie i fundusze, aby to wszystko wróciło do normy, a nawet było znacznie lepiej. Szczerze tego życzę Państwu oraz wszystkim Czytelnikom. Jeszcze raz serdecznie za wszystko dziękuję i życzę wszystkiego, co najlepsze! Pomyślności, dobrych pomysłów, których, nota bene, nigdy Państwu nie brakowało, Opatrzności Bożej oraz jak największej liczby odbiorców i Czytelników. Pozdrawiam serdecznie! Z Panem Bogiem!

Wasza wierna Czytelniczka

 

 

Szanowna Redakcjo!

Z całego serca pragnę podziękować za przesłanie nowego numeru „Przymierza z Maryją”. Bardzo mnie to cieszy, bo jest tu wiele artykułów bardzo ciekawych i – co najważniejsze – poruszających problemy naszego codziennego życia. Po przeczytaniu przekazuję do czytania swojej rodzinie, która też bardzo chętnie czyta „Przymierze”. Ze swej strony zapewniam o modlitwie. Dziękując serdecznie za pamięć o mnie, całą Redakcję i Pana Prezesa polecam opiece Matki Bożej.

Z Panem Bogiem!

Barbara z Poznania

Niech będzie pochwalony Jezus Chrystus i Maryja zawsze Dziewica!

Obiecałam kiedyś dać świadectwo o wielkiej łasce dla mojej siostry, więc dotrzymuję słowa. Moja siostra od kilku lat cierpiała na depresję, stan jej zdrowia ciągle się pogarszał. Parę razy znalazła się w szpitalu, gdzie ją trochę podleczyli, ale po wyjściu nie zgadzała się już na żadne leczenie. Nie pomagały prośby ze strony najbliższych. Jej rodzina zaczęła się sypać…

Nie pamiętam już, od kogo dostałam Nowennę Pompejańską. Z wielką nadzieją zaczęłam ją odmawiać w intencji mojej siostry. Przez pierwszą część błagalną nic się nie zmieniło, a nawet było gorzej. Jednak w pierwszy dzień części dziękczynnej siostra zgodziła się na leczenie. Teraz minął już drugi rok i – dzięki łasce Bożej – powoli zapominamy o chorobie. Siostra z wielkim oddaniem zajmuje się wnukami, razem z mężem jeżdżą na pielgrzymki. Rodzina widząc tak wielką pomoc Matki Najświętszej, sama zaczęła się modlić nowenną w swoich sprawach.

Kocham Cię Mateńko całym sercem i oddaję całą moją rodzinę pod Twoją opiekę.

Helena ze Świnoujścia

 

 

Niech będzie pochwalony Jezus Chrystus!

Szanowna Redakcjo, Bóg zapłać za wszystkie przesłane „Przymierza z Maryją”, za kartki świąteczne i wszelkie inne przesyłki. To Wasza wielka praca i wielkie zadanie. Życzę Wam, by Chrystus Pan darzył Was pokojem Bożym i radością. Niech Wasze pismo pociąga do Boga jak najwięcej ludzi.

Z Panem Bogiem!

Ks. Stanisław z Podkarpacia

Niech będzie pochwalony Jezus Chrystus!

Na wstępie chciałabym bardzo gorąco podziękować całej redakcji „Przymierza z Maryją” za przesyłanie mi kolejnych wydań tego ciekawego pisma oraz za inne materiały.

Pragnę podzielić się doświadczeniem ostatnich dni, które umocniły moją wiarę w Pana Boga, opiekę Najświętszej Maryi Dziewicy i wszystkich Świętych.

Od września 2018 roku jestem na emeryturze. I przyznam szczerze, wcześniej bardzo się bałam tego czasu, bo kochałam swoją pracę wychowawczyni i nauczycielki w przedszkolu. Byłam w nią bardzo zaangażowana.

Co pozwoliło mi przetrwać ten trudny pierwszy okres? Piękna pogoda, praca na działce, spacery, czytanie książek, spotkania z mamusią i siostrą, a nade wszystko codzienna modlitwa do św. Rity, św. Jana Pawła II, św. Ojca Pio i Koronka do Bożego Miłosierdzia.

Wreszcie nadszedł dzień 22 listopada, wizyta u lekarza‑ginekologa, zły wynik badań, skierowanie na operację…

Bardzo przeżyłam tę sytuację, ale ani na chwilę jednak nie wątpiłam w Boską opiekę. Nie żaliłam się, nie mówiłam w duszy: „Boże, dlaczego ja?”.

Zawierzyłam Panu Bogu, mówiłam sobie: „Taka jest Jego wola, co ma być to będzie, jeżeli jeszcze mam żyć, to będę żyła”.

Postanowiłam jednak skonsultować się z jeszcze jednym lekarzem‑specjalistą. Cztery dni wątpliwości i oczekiwania, codzienna modlitwa moja, mamusi, siostry i koleżanki.

Co się okazało? Po wizycie u lekarza miałam dobre wyniki, operacja nie jest konieczna, za pół roku muszę pójść do kontroli. Nie mogłam wprost uwierzyć. Uznałam to za cud!

Dzisiaj dziękuję Bogu za okazaną łaskę, a Maryi Dziewicy, św. Ricie, św. Siostrze Faustynie, św. Ojcu Pio, św. Janowi Pawłowi II za wstawiennictwo i za to, że mnie nie opuścili. Chcę powiedzieć wszystkim, że wiara i modlitwa czynią cuda!

Pozdrawiam wszystkich Czytelników „Przymierza z Maryją”, a Redakcji życzę jeszcze większego nakładu i sukcesów w pozyskiwaniu nowych Czytelników i Darczyńców.

Szczęść Boże!

Bożena z Puław

 

 

Niech będzie pochwalony Jezus Chrystus!

Szanowny Panie Prezesie!

Bardzo sobie cenię Wasz periodyk „Przymierze z Maryją”. Z wielką chęcią przeczytałbym artykuł o moim Sanktuarium Maryjnym w Przyłękowie, na ostatniej stronie pisma.

Pozdrawiam Pana Prezesa bardzo serdecznie i gratuluję wciąż nowych, pożytecznych pomysłów, mających na celu jedynie dobro naszego Kościoła, którego żadne bramy tego świata nie przemogą, bo korzeniem jego jest Nasz Pan Jezus Chrystus.

Z serdecznymi pozdrowieniami

Stanisław