Wydarzenia
 
Dlaczego Matka Boża płacze ?

ZJEDNOCZONA EUROPA NA NIKŁYCH FUNDAMENTACH
W szumie informacyjnym nt. wejścia Polski do Unii Europejskiej, znalazł się również głos polskich hierarchów kościelnych. Metropolita przemyski abp Józef Michalik ostrzegał: „Zjednoczona Europa chce budować przyszłość na nikłych fundamentach, bo bez Boga i bez sprawiedliwości. Bo co to za sprawiedliwość, kiedy walczy się o prawo zabijania najsłabszych! Wolność nasza zadeklarowana przez zbrodnie dla innych. Mamy wprawdzie możliwość włączenia się w przemianę zachodniego świata, ale czy damy radę?! Będą nas zwalczać rozbudowanym systemem zła, bo jak mówił Prymas Wyszyński do walki z dobrem potrzeba całego systemu, a do budowania dobra wystarczy jeden człowiek".

EUROPA - MIESZANKA NAJGORSZEGO KAPITALIZMU I NAJGORSZEGO KOMUNIZMU
„Europa świadomie postchrześcijańska będzie także posteuropejska. Będzie gigantem bez duszy, Golemem sytym, bogatym, starym, ale na glinianych nogach. Taka Europa nie będzie zbytnio różnić się np. od wielu azjatyckich megalopolii, gdzie najbardziej drapieżny kapitalizm usadowił się na terenie wcześniej pozbawionym odniesień moralnych czy religijnych, stając się mieszanką najgorszego kapitalizmu i komunizmu" (Gość Niedzielny 4 maja 2003). To zdanie kardynała Paula Pouparda, przewodniczącego Papieskiej Rady ds. Kultury niech będzie przestrogą dla nas wszystkich.

W CO WIERZĄ FRANCUZI?
Według francuskiego instytutu CSA (Wyższa Rada ds. Audiowizualnych), wpływ Boga na ludzkie życie zauważa tylko 5 procent badanych Francuzów. W cuda wierzy obecnie 42 procent. Za rolą Kościoła w kształtowaniu religijności opowiada się 21 proc. 77 Francuzów na 100 twierdzi zaś, że Kościół nie powinien wtrącać się do ich wiary. O końcu religii mówi aż 34 procent badanych. Bardzo interesujący jest też stosunek mieszkańców kraju, zwanego niegdyś „Najstarszą Córą Kościoła" wobec śmierci. Aż 77 procent Francuzów popiera wyeliminowanie śmierci poza obszar refleksji żyjących. O tym, że po śmierci nie ma nic jest przekonanych 39 proc., że jest "coś" niesprecyzowanego uważa 33 proc. W reinkarnację wierzy 6 proc., w nieśmiertelność duszy 16 proc, a zmartwychwstanie ciał 4 proc.
24 procent wierzy w istnienie Boga, 34 proc. Francuzów uważa to za prawdopodobne, "raczej Boga nie ma" - mówi 19 proc., a 22 proc. jest przekonanych o racjonalności swojego ateizmu. Wśród grupy wierzących, bóstwo Chrystusa uznaje 55 proc., zmartwychwstanie - 47 proc. W to, że Mahomet był prorokiem wierzy - 44 proc. (sic!). 39 Francuzów na 100 uznaje wiarę w Sąd Ostateczny. Trójca Święta znajduje uznanie (wśród wierzących) 28 procent, a w istnienie szatana 27 proc. Katolików we Francji jest oficjalnie 62 proc. 6 proc Francuzów to mahometanie, 2 proc - protestanci, 1 proc. żydzi, 2 proc. inne wyznania. Bezwyznaniowców jest 26 proc. 9 procent katolików uczęszcza na nabożeństwa przynajmniej raz w tygodniu, 24 proc. - raz na miesiąc, 7 proc. - deklaruje, że nigdy nie odwiedza świątyni... Co się stało z „Najstarszą Córą Kościoła"?

Oprac. BB


BARBARZYŃSTWO W UNII EUROPEJSKIEJ

Z 15 krajów Unii Europejskiej w 14 zalegalizowano zabijanie poczętych dzieci (chlubnym wyjątkiem jest Irlandia).
W 11 krajach dopuszczono do użytku pigułkę wczesnoporonną typu RU-486. W większości krajów UE wprowadzono do szkół biologiczną, pozbawioną wartości etycznych, w istocie demoralizującą seks-edukację. W dwóch krajach UE zalegalizowano zbrodnię eutanazji.
Legalizuje się związki homoseksualne i daje się im prawo adopcji dzieci.
3 lipca ub. r. Parlament Europejski przyjął haniebną rezolucję domagającą się legalizacji aborcji na żądanie kobiety w krajach Unii i w krajach kandydujących do niej, a więc i w Polsce. Realizacja tego postulatu w Polsce oznaczałaby przywrócenie w naszej Ojczyźnie zbrodniczego „prawa" aborcyjnego, które Polakom już dwukrotnie narzucali w warunkach terroru: hitlerowcy (09.03.1943 r.) i stalinowcy ( 27.04.1956 r.).

* * *

Ojciec Święty Jan Paweł II na konferencji Episkopatu Polski na Jasnej Górze, 19 czerwca 1983 roku stwierdził: „Stosunek do daru życia jest wykładnikiem i podstawowym sprawdzianem autentycznego stosunku człowieka do Boga i do człowieka, czyli wykładnikiem i sprawdzianem autentycznej religijności i moralności". W czasie pielgrzymki do Ojczyzny, w czerwcu 1997 roku w Kaliszu, Ojciec Święty mówiąc o obronie życia podkreślił: "Cywilizacja, która odrzuca bezbronnych, zasługuje na miano barbarzyńskiej. Choćby nawet miała wielkie osiągnięcia gospodarcze, techniczne, artystyczne oraz naukowe". Te fundamentalne kryteria, podane nam przez Ojca Świętego Jana Pawła II, oceniając Unię Europejską, każdy katolik musi zastosować.


"Przymierze z Maryją" dociera regularnie do ponad 430 tysięcy osób. Dołącz do grona naszych Przyjaciół i zostań stałym czytelnikiem czasopisma.

NAJNOWSZE WYDANIE:
Kościół wobec zarazy
Panika związana z tzw. pandemią koronawirusa ogarnęła cały świat. Groza miesza się z ironią. Grozę wywoływały i chyba jeszcze ciągle wywołują informacje o śmierci zakażonych, zdjęcia trumien masowo wywożonych z prosektoriów przez ciężarówki… Ironię zaś wzbudzają: brak konsekwencji rządzących w podejmowanych działaniach prewencyjnych, zalew sprzecznych informacji i spiskowych teorii. Łatwo się w tym wszystkim zagubić. Zresztą ojcu kłamstwa zależy na tym, byśmy czuli się pogubieni, opuszczeni i osamotnieni – bez żadnej nadziei…

UWAGA!
Przymierze z Maryją
WYSYŁAMY
BEZPŁATNIE!
Listy od Przyjaciół
 
Listy od Przyjaciół

Szczęść Boże!

Chciałbym przekazać Państwu krótkie świadectwo. Jesteśmy z żoną w sakramentalnym związku małżeńskim już od 37 lat. Mamy dwie córki i 3-letniego wnuczka. Starsza córka mieszka za granicą, młodsza – tutaj z mężem i dzieckiem. Moja żona jest niepełnosprawna i niewidoma. Porusza się na wózku inwalidzkim. Ja jestem po trzech poważnych wypadkach. W roku 2006 spadły na mnie 24 palety. Miałem złamaną miednicę w pięciu miejscach i uszkodzone biodro. Leżałem w szpitalu dwa tygodnie. Później przywieźli mnie do domu, gdzie miałem spędzić w łóżku kolejne tygodnie. Po siedmiu dniach uratował mnie jednak bł. ks. Wincenty Frelichowski. Jego relikwie mamy w domu. Po wytrwałej modlitwie za wstawiennictwem błogosławionego Wincentego nagle udało mi się po kilku dniach wstać z łóżka. Lekarze nie dawali mi wcześniej szansy na pełne wyzdrowienie, ale jednak stało się inaczej. Po prostu pewnego dnia ks. Wincenty powiedział do mnie: „Wstań i chodź”. I chodzę do dziś i opiekuję się żoną, choć nieraz jest bardzo ciężko. Cieszę się jednak, że wraz z żoną możemy wspierać Stowarzyszenie Ks. Piotra Skargi. Prosimy o modlitwę za całą naszą rodzinę. Szczególnie za nasze zdrowie. Zostańcie z Bogiem.

Wacław z żoną Marią

 

 

Szanowna Redakcjo!

Jestem niesamowicie zbudowana Waszą działalnością. Przesyłane materiały bardzo sobie cenię. Czytam „Przymierze z Maryją”. Treściami dzielę się z najbliższymi. Moja rodzina jest wierna przykazaniom Bożym i kościelnym. Taka postawa jest budująca – dodaje siły i wiary do niesienia krzyża dnia codziennego.

W ostatnim czasie, pod koniec roku 2019, przeżywaliśmy trudne chwile, zresztą to trwa nadal. U mojego męża Jana wykryto raka jelita grubego. Badania, operacja, pobyt w szpitalu…

Można było to wszystko przyjąć, wytrzymać i działać tylko dzięki modlitwie do Boga, o którą prosiliśmy i nadal prosimy naszych znajomych i bliskich. Uczestnictwo we Mszy Świętej, odmawianie Koronki do Bożego Miłosierdzia w kaplicy szpitala zakonu bonifratrów przed cudownym obrazem Matki Bożej Uzdrowienia Chorych pomagały w tych trudnych chwilach. Pisząc o tym, pragnę podkreślić, że dzięki modlitwie, zaufaniu Opatrzności i Miłosierdziu Bożemu, mogliśmy przyjmować te wszystkie bolesne wydarzenia ze spokojem, powierzając również lekarzy opiece Ducha Świętego.

Teraz jesteśmy z mężem już razem, wspieramy się nawzajem i ufamy Bogu, że udźwigniemy ten krzyż. Prosimy o modlitwę.

Janina

 

 

Niech będzie pochwalony Jezus Chrystus!

Szanowni Państwo

Pragnę podziękować za wszystkie pamiątki i upominki, które od Was otrzymuję. Chciałabym też podzielić się z Państwem świadectwem wyjścia z nałogu alkoholowego mojego syna Mariusza, który zmagał się z tym problemem przez trzy lata. Żona odeszła od niego, wyprowadzając się z dwojgiem dzieci do swojej matki. A ja codziennie modliłam się na różańcu o jego nawrócenie. Prosiłam Matkę Bożą i św. Ojca Pio o wstawiennictwo. Prosiłam Pana Jezusa o dar nawrócenia mojego syna. I stał się cud. Syn zachorował. Miał poważną operację głowy – usunięcia guza i krwiaka pod czaszką. Operacja się udała. A syn, gdy wychodził ze szpitala, powiedział: „Mamo, już nigdy nie zobaczysz mnie pijanego”. I dotrzymuje obietnicy. Od tego czasu minęło sześć lat i przez ten okres nie pił żadnego alkoholu. Założył firmę transportową, żona z dziećmi wróciła do domu. Obecnie mieszkają razem.

Dziękowałam i nadal dziękuję Panu Jezusowi, jak również Matce Najświętszej i św. Ojcu Pio, że mnie wysłuchali i uzdrowili mojego syna z tej choroby.

Napisałam te słowa, bo chcę podzielić się świadectwem, że dzięki mocnej wierze i modlitwie możemy otrzymać łaskę o którą prosimy. Szczęść Wam Boże. Życzę zdrowia i wszelkich łask.

Krystyna z Łódzkiego

 

 

Szczęść Boże!

Szanowna Redakcjo

Pragnę podzielić się z Państwem świadectwem. Urodziłam się w wielodzietnej, katolickiej, robotniczej rodzinie na wsi. Gdy miałam 6 lat, zostałam osierocona wraz z siedmiorgiem rodzeństwa, ponieważ zmarła nam mama. Tatuś dawał nam bardzo dobry przykład, wychowywał nas bardzo religijnie: prowadził do kościoła i uczył codziennej modlitwy.

Młodo wyszłam za mąż i urodziłam troje dzieci. Moje małżeństwo nie było jednak szczęśliwe, ponieważ mąż nadużywał alkoholu i znęcał się nade mną i nad dziećmi. Pomimo tego nigdy nie straciłam wiary w Boga. Wierzyłam, że zawsze jest ze mną i pozwala mi wytrwać. Każdego wieczoru klękaliśmy razem z dziećmi i modliliśmy się gorąco. Gdy dzieci usamodzielniły się i założyły własne rodziny, postanowiłam wyjechać do Grecji. W tym czasie mieszkał tam i pracował mój syn. Przez jakiś czas mieszkaliśmy razem, ale syn zachorował i zmarł.

Od znajomych dowiedziałam się, że w naszej parafii organizowane są spotkania ewangelizacyjne. Zdecydowałam, że i ja będę na nie uczęszczać. Tutaj bardzo uspokoiłam się wewnętrznie i doświadczyłam ogromnej duchowej radości. Brałam udział w rekolekcjach. Przez dwa lata, przed tym wspaniałym duchowym doświadczeniem, cierpiałam bardzo na ból prawej ręki, która mi drętwiała i traciłam w niej czucie. Wiele razy jeździłam do lekarzy, ale pomimo iż brałam leki, ból nie ustępował. Tego dnia modliliśmy się przed Najświętszym Sakramentem i w pewnym momencie odczułam drganie tej chorej ręki. Uświadomiłam sobie, że ból ustąpił. Od tego czasu upłynęło już 6 lat, a moja ręka jest zdrowa.

Dziękuję Ci, Panie Jezu, za to uzdrowienie. Dziękuję Ci też za to, że dałeś mi łaskę wytrwania i cierpliwości w czasie, gdy zmarł mój syn. Za wiarę i siłę w ciężkich chwilach mojego życia, dziękuję Panie Jezu. Wierzę w Ciebie, Boże żywy!

Anna z Żywca

 

 

Szanowny Panie Prezesie

Z całego serca dziękuję za modlitwę oraz wszystkie życzenia i upominki, Niech Pan Bóg i Matka Najświętsza mają w Swojej opiece Pana i wszystkich pracowników Stowarzyszenia. Niech obdarzą Was zdrowiem i wszelkimi łaskami. Bóg zapłać za wszystko i Szczęść Boże!

Janina