Nasze kampanie
 
Nasze Kampanie

Zorganizowanie ­
opisanych w tym ­dziale spotkań i kampanii

było możliwe tylko dzięki hojności ­naszych Darczyńców.

 

 

Bukiet lilii w Fatimie

 

Aby podkreślić czystość i świętość Maryi, ale też wynagrodzić wszelkie zniewagi i bluźnierstwa wyrządzone Jej Niepokalanemu Sercu, 1672 Przyjaciół Stowarzyszenia Ks. Piotra Skargi ofiarowało 13 maja w Fatimie 3 373 białe lilie. Każdy odmówił Akt poświęcenia się Niepokalanej św. Maksymiliana Marii Kolbego, zawierzając Maryi siebie i swoich bliskich. Nazwiska wszystkich uczestników akcji zapisane zostały na ozdobnym zwoju, który wraz z liliami został złożony w Fatimskim Sanktuarium. Kolejna taka kampania Stowarzyszenia właśnie ruszyła – zachęcamy do wejścia na stronę www.lilia.fatima.pl i ofiarowania Maryi dowolnej ilości białych lilii, które złożymy w 102. rocznicę Cudu Słońca, 13 października 2019 roku. Łącznie do tej pory wierni z całej Polski złożyli Matce Bożej 14 973 lilie, z czego 2370 pochodzi od uczestników akcji w internecie.

 

Akcja wielkopostna


Wielki Post – to hasło akcji, którą Stowarzyszenie im. Ks. Piotra Skargi przeprowadziło w tym świętym okresie. W jej ramach do naszych przyjaciół trafiło prawie 300 tys. przesyłek z książeczką pt. Wielki Post oraz kartą, na której adresat mógł zapisać szczególnie ważne dla siebie intencje. Akcja miała także internetową wersję, w ramach której broszura w formie e-booka trafiła do prawie 110 tys. internautów. Nadchodzące na nasz adres intencje (dotąd prawie 35 tys.) od obu grup uczestników, zgodnie z obietnicą sukcesywnie przekazujemy siostrom benedyktynkom, które polecają je Bogu w codziennej modlitwie.

 

Wynagradzamy Sercu Maryi


Prawie 280 tys. czcicieli Matki Bożej otrzymało w maju od Stowarzyszenia wyjątkowy prezent – piękny wizerunek Niepokalanego Serca Maryi, reprodukcję obrazu autorstwa Leopolda Kupelwiesera (1796–1862). Oryginał znajduje się w Wiedniu, w kaplicy bocznej kościoła pw. św. Piotra. Prezes Sławomir Olejniczak zachęcił wszystkich do zawierzenia się Jezusowi przez ręce Maryi wg św. Ludwika Marii Grignion de Montfort oraz do ofiarowania 13 maja w Fatimskim Sanktuarium Bożej Rodzicielce bukietu 1000 białych róż, by podkreślić Jej niewinność i czystość. Przyjaciele Stowarzyszenia chętnie odpowiedzieli na to zaproszenie i wsparli akcję rozpowszechniania w Polsce tego wizerunku oraz podarowania Maryi pięknego bukietu – by wyrazić miłość do Niej i wynagrodzić wszelkie grzechy, jakimi Jej Serce jest obrażane.

 

W walce o Prawdę


Poznański Klub „Polonia Christiana” wraz z Kołem Naukowym Doktryn Politycznych i Prawnych „Disputo” oraz Instytutem Ordo Iuris zorganizował spotkanie z dr. Tymoteuszem Zychem pt. Prawne aspekty ochrony rodziny w szkołach, urzędach i instytucjach kultury. Wykład dr. Zycha, członka znienawidzonego przez środowiska lewicowe Instytutu Ordo Iuris, został zablokowany przez władze Wydziału Prawa i Administracji Uniwersytetu Adama Mickiewicza w Poznaniu, które cofnęły potwierdzoną wcześniej zgodę, na użyczenie sali. Na szczęście, po licznych interwencjach, do spotkania doszło w pomieszczeniu udostępnionym przez Wydział Teologiczny poznańskiej wszechnicy.

 

Dziękujemy za życzenia

 

Pragniemy podziękować wszystkim Księżom Kardynałom, Arcybiskupom i Biskupom, którzy z okazji Świąt Wielkanocnych nadesłali do nas swoje życzenia. Bóg zapłać księżom i zakonnikom, którzy w tych dniach pamiętali o nas. Wspaniałym siostrom zakonnym dziękujemy za wielki dar modlitwy.

Dziękujemy wszystkim Przyjaciołom za życzenia i słowa otuchy. Te serdeczne wyrazy wsparcia mobilizują nas do ciągłej gotowości budzenia sumień naszych rodaków.

 

 

Spotkania z filmem katolickim

  • Pokazy dokumentu pt. Rewolucja Totalnej Wolności w reżyserii Jarosława Mańki odbyły się: 17 III w Białymstoku, 18 III w Ełku, 19 III w Olsztynie, 21 III, 13 IV i 12 V w Warszawie, 2 IV w Błoniu pod Warszawą (seans poprzedził wykład prof. Jana Żaryna, 4 IV w Legionowie, 5 IV w Gdyni (seans i spotkanie z reżyserem), 8 IV w Krakowie, 9 IV w Toruniu, 10 IV w Gdańsku, 13 IV w Świdniku (z wykładem prof. Mieczysława Ryby), 24 IV w Lublinie (z wykładem prof. M. Ryby), 24 IV w Pilznie, 12 V w Puławach.
  • Film Fatima – orędzie wciąż aktualne został zaprezentowany 1 maja w Opocznie (sala kinowa pękała w szwach!) oraz 12 maja w Warszawie.
  • 11 kwietnia Krucjata Młodych zaprezentowała w Olsztynie film zrealizowany przez amerykańskie Stowarzyszenie TFP pt. Ukryty, o roli muzyki w walce o dusze, serca i umysły ludzi.

 

„Polonia Christiana” o LGBT+

 

Ofensywa lobby homoseksualnego – to główny temat najnowszego wydania magazynu „Polonia Christiana”. Co zapowiada warszawska karta LGBT+? Jakie mogą być konsekwencje karania tzw. „mowy nienawiści”? Niech rodzice staną po stronie dzieci! – nawołuje Mariusz Dzierżawski z Fundacji Pro – Prawo do Życia.

Jerzy Wolak pisze o wierności Kościołowi, a biskup Atanazy Schneider przypomina, że tylko wiara chrześcijańska została objawiona przez Boga. Żadna władza na ziemi – nawet najwyższa władza kościelna – nie ma prawa, by poprzez zapewnienie, że istnienie różnych religii jest wolą samego Boga, dyspensować ludzi innych religii od wyraźnej wiary w Jezusa Chrystusa jako Syna Bożego, który stał się Człowiekiem, i jako jedynego Zbawiciela ludzi.

Agnieszka Stelmach pisze o amerykańskiej ustawie 447 i jej konsekwencjach, Jakub Majewski o cyfrowej dyktaturze w Chinach, a Andrzej Pilipiuk ostrzega przed powrotem niewolnictwa. Z kolei Andrzej Solak przypomina o cudzoziemcach pacyfikujących Powstanie Warszawskie. Nie zabrakło także nowości filmowych i wydawniczych. Warto sięgnąć po najnowsze wydanie magazynu „Polonia Christiana”!

 

Kalendarium Klubów „Polonia Christiana”

  • 14 III w Warszawie i 15 III w Gdyni prof. Grzegorz Kucharczyk wygłosił wykłady pt. Między Rosją a Niemcami.
  • 14 III w Pilznie – ks. Rafał Cyfka, tytuł spotkania: Mordowanie Kościoła, czyli o prześladowaniach chrześcijan.
  • 20 III w Radomiu prof. Grzegorz Kucharczyk: Pasterze Kościoła w Polsce wobec laicyzmu.
  • 21 III we Włocławku, red. Łukasz Karpiel: „Kler” i co dalej?
  • 25 III w Łomży, ks. Krzysztof Grzesiak: Dzieje i współczesność prawosławia na ziemiach polskich.
  • 26 III w Opolu i 27 III w Rybniku, Valdis Grinsteins: Skąd pochodzi papież Franciszek?
  • 4 IV w Ostrowie Wielkopolskim, ks. prof. Paweł Bortkiewicz TChr, Gender – złowieszczy eksperyment na człowieku i społeczeństwie.
  • 11 IV w Gdyni, prof. Grzegorz Kucharczyk: Wielkie Księstwo Litewskie – mit czy rzeczywistość?
  • 27 III w Gdańsku i 11 IV w Białymstoku, Mariusz Dzierżawski: Edukacja seksualna – sposób na zniszczenie człowieczeństwa.
  • 16 IV we Wrocławiu oraz 17 IV w Poznaniu, red. Krystian Kratiuk: Droga Krzyżowa Kościoła. Świeccy w dobie kryzysu.
  • 7 V w Pilznie, prof. Bogdan Chazan, W obronie życia.

Regularnie, co poniedziałek, odbywają się spotkania w Klubie „Polonia Christiana” przy ul. Skawińskiej 13, w Krakowie. Ostatnio gośćmi byli:

  • 1 IV – Kajetan Rajski, temat spotkania: Żołnierze Wyklęci jako obrońcy wiary chrześcijańskiej.
  • 15 IV – Krystian Kratiuk: Droga Krzyżowa Kościoła. Świeccy w dobie kryzysu.
  • 29 IV – brat Jan Hruszowiec: Męczennicy z Pariacoto.
  • 6 V – Łukasz Karpiel: Listy arcybiskupa Vigano.
  • 10 V – ks. prof. Tadeusz Guz, dr Aldona Ciborowska, s. Michaela Pawlik OP: Przyspieszenie rewolucji kulturowej po 1989 roku.
  • 13 V – Piotr Doerre: Ostatnia nadzieja chrześcijaństwa? O Rosji bez retuszu.

Różańce publiczne


W marcu i kwietniu publiczne spotkania różańcowe w intencji zadośćuczynienia za grzech aborcji odbyły się: w Białymstoku, Bochni, Brzesku, Bydgoszczy, Bytomiu, Częstochowie, Gdańsku, Gdyni, Gliwicach, Gnieźnie, Gorzowie Wielkopolskim, Jeleniej Górze, Kędzierzynie Koźlu, Kielcach, Krakowie, Kraśniku, Lublinie, Łomży, Łodzi, Nowym Sączu, Olkuszu, Poznaniu, Radomiu, Rzeszowie, Sanoku, Tarnowie, Wadowicach, Warszawie, Wieliczce, Wrocławiu, Wyszkowie, Zielonej Górze. Łącznie zgromadziły one ponad 2,5 tys. osób.

 

Formacja Krucjaty Młodych


30 marca w warszawskim lokalu Krucjaty Młodych odbył się całodzienny cykl wykładów pt. Zagrożenia ideologii „zrównoważonego rozwoju”. Prelekcje dla sympatyków i członków Krucjaty wygłosił wiceprezes Stowarzyszenia im. Ks. Piotra Skargi – Arkadiusz Stelmach. Młodzi katolicy zapoznali się z genezą, a także założeniami teoretycznymi tej bagatelizowanej i w dużej mierze nieznanej ideologii oraz jakie ma ona przełożenie praktyczne na życie codzienne i działalność Kościoła katolickiego.

 

Włosko-francuska karawana


Po raz pierwszy w historii Krucjaty Młodych odbyła się prawie dwutygodniowa karawana po Europie (24 kwietnia–6 maja). Karawana to cykl kampanii ulicznych promujących określony temat, zazwyczaj taki, który wywołuje poruszenie opinii publicznej. W towarzystwie katolików z całego świata (z Brazylii, USA, Francji, Włoch, Holandii, Chile, Kolumbii, Peru i Urugwaju) członkowie Krucjaty wzięli udział w akcjach na ulicach Paryża, Mediolanu, Werony, Brescii oraz Bergamo, przestrzegając przed szkodliwymi ideami propagowanymi przez Unię Europejską. Rozdawane ulotki-kupony wzywały do obrony nienarodzonych dzieci przed aborcją, rodzin przez agendą homoseksualną oraz europejskich granic przez niekontrolowaną imigracją muzułmańską.

 

W obronie Notre Dame


 W kolejnych dniach, aby zadośćuczynić za pożar katedry Notre Dame nasi wolontariusze rozdawali na ulicach Paryża ulotki zachęcające do podpisania się pod petycją internetową do prezydenta Francji i ministra kultury kraju nad Sekwaną o przywrócenie iglicy świątyni w stanie niezmienionym (www.flechenotredame.org). To odpowieź na skandaliczne pomysły, aby zamiast iglicy w jej miejsce wstawić np. piramidę, hologram czy iglicę odwróconą dołem do góry. Katedra Notre Dame to symbol całego chrześcijańskiego świata i jako taka musi zostać przywrócona do poprzedniego stanu, w całym swym splendorze i okazałości.

 

Krucjata w Nijmegen


Niestety, pokojowa akcja spotkała się z ostrą reakcją kilku agresywnych, zakapturzonych osobników, którzy swoją wściekłość wyładowali na furgonetce naszych wolontariuszy. O tym, że była to zaplanowana agresja, a nie gwałtowana reakcja frustratów, świadczy fakt pojawienia się nad ranem przed domem pielgrzyma, w którym nasi wolontariusze nocowali, zamaskowanych osobników na pojazdach quad. Bojówkarze ci zablokowali łańcuchami wjazd do wnętrza. Na koniec obrzucili cegłami pojazdy wolontariuszy, na szczęście nie powodując trwałych uszkodzeń.Na początku marca kilku wolontariuszy Krucjaty Młodych udało się do Nijmegen w Holandii, by pomóc miejscowym katolikom w przeprowadzeniu kampanii ulicznych w obronie rodziny. Polegały one na rozdawaniu przechodniom ulotek zachęcających do protestu przeciw odczytom bajek dla dzieci, prowadzonym w bibliotece miejskiej przez transwestytę.

 

Pismo „Krzyżowiec”


W kwietniu ukazał się nowy numer „Krzyżowca” – pisma Krucjaty Młodych. Tematem głównym jest muzyka i jej rola w zmaganiach między kulturą chrześcijańską a siłami rewolucyjnymi. Oprócz tego Czytelnicy mogą zapoznać się także z artykułami przybliżającymi zbrodnie rewolucji francuskiej i rosyjskiej, obnażającymi absurdy ekologizmu oraz informacjami na tematy bieżące.


"Przymierze z Maryją" dociera regularnie do ponad 430 tysięcy osób. Dołącz do grona naszych Przyjaciół i zostań stałym czytelnikiem czasopisma.

NAJNOWSZE WYDANIE:
Odwagi! Ja Jestem!
W tym roku Wielki Post zbiegł się w Europie z wybuchem pandemii koronawirusa. Okazuje się, że wobec choroby, której lekarze nie potrafią przeciwdziałać, dumny z osiągnięć cywilizacji współczesny człowiek staje równie bezradnie, jak to się działo w przypadku ludzi średniowiecza czy starożytności.

UWAGA!
Przymierze z Maryją
WYSYŁAMY
BEZPŁATNIE!
 
Apostolat zmienia życie na lepsze
Marcin Austyn

– Ludzie łatwo popadają w zwątpienie, poddają się, rezygnują. Nie tędy droga! Trzeba być konsekwentnym w tym, czego się podejmuje w swoim życiu – mówi Teresa Majerowska, Apostoł Fatimy. Właśnie taka postawa przynosi efekty, a najcenniejszym owocem jest wzrost duchowy. Pozostawanie w Apostolacie z pewnością w tym pomaga.

 

Pani Danuta Janas jest w Apostolacie Fatimy niemal od samego początku. – Jestem bardzo zadowolona z rzeczy, które otrzymuję ze Stowarzyszenia Ks. Piotra Skargi. To różne broszury, zawsze bardzo ciekawe „Przymierze z Maryją”, różaniec, figurka Matki Bożej. Chętnie sięgam po te materiały, są one dla mnie bardzo pomocne – mówi.

 

Nowe, lepsze życie

 

Jak wspomina, kiedy dwa lata temu zmarł jej mąż, w przeżyciu tego trudnego czasu pomogły jej lektura duchowa oraz modlitwa. Pani Danuta wcześniej nie miała okazji spotkać się z innymi Apostołami. Udało się to jednak podczas pielgrzymki do Fatimy, którą do dziś wspomina bardzo dobrze. – Czułam się tam bardzo dobrze i do tej pory czuję tę obecność Matki Bożej. Ta pielgrzymka jakby tchnęła we mnie nowe, lepsze życie. Samo spotkanie z Maryją było dla mnie bardzo wyjątkowe. Wracam do tych chwil, oglądam zdjęcia i wspominam ten czas modlitwy – dodaje.

Apostolat Fatimy to także zadanie rozpowszechniania Orędzia Fatimskiego. Pani Danuta jest osobą niepełnosprawną, zatem jak sama przyznaje, nie jest to łatwy obowiązek, ale – jak się okazuje – wykonalny! Każda bowiem „okazja towarzyska” – jak choćby wizyta u znajomych, daje możliwość podzielenia się np. obrazkiem z wizerunkiem Matki Bożej Salus Infirmorum, czyli Uzdrowienia Chorych. Taki podarek dla osoby borykającej się z problemami zdrowotnymi może okazać się bardzo cenny.

 

To coś wzniosłego!

 

Pani Elżbieta Piórkowska także wciąż jest pod wrażeniem pielgrzymki Apostołów do Fatimy. – Samo to miejsce ma już swój niepowtarzalny urok. Ono daje poczucie czegoś innego, wyjątkowego. Natomiast Droga Krzyżowa, w której uczestniczyliśmy, była dla mnie budującym duchowo przeżyciem – wspomina.

 

Pani Elżbieta jest w Apostolacie od około 10 lat. Jak mówi, dzięki temu otrzymuje bardzo dużo wiadomości dotyczących Kościoła czy wskazówek odnoszących się do życia duchowego. – To bardzo ciekawe publikacje dotyczące np. modlitwy, to informacje o świętych, opisy objawień Matki Bożej. Wcześniej nie sięgałam po tego typu lektury, teraz je otrzymuję dzięki temu, że jestem Apostołem. I są one bardzo pouczające – mówi. Jak dodaje, odnosi wrażenie, że będąc w Apostolacie, modląc się, zyskuje lepsze życie.

 

Także spotkanie z Apostołami daje poczucie wspólnoty. – Widać w tych ludziach coś wyjątkowego, czuć, że ważne jest dla nich życie duchowe, że ich oczy skierowane są ku świętości. Jest w tym coś wzniosłego. I to się czuje nie tylko na modlitwie, ale i w czasie wspólnych rozmów – dodaje.

Pani Elżbieta chętnie obdarowuje bliskich i znajomych Cudownymi Medalikami. Ten z pozoru drobny gest, jest pięknym świadectwem wiary. I co ważne, obdarowani potrafią go docenić: zachowują medalik, broszurę, a to daje nadzieję na wzbogacanie ich życia duchowego. – Gazety, broszury, jakie otrzymuję od Stowarzyszenia, czytam i przekazuję dalej – nie przetrzymuję ich, ale też ich nie wyrzucam. Kiedyś zostawiałam je w kościele i szybko się rozchodziły. Cieszę się, że mogły komuś jeszcze pomóc – podkreśla.

 

Konsekwencja i wytrwałość

 

Historię uczestnictwa w Apostolacie Fatimy Pani Teresy Majerowskiej można streścić w słowach „od książeczki do pielgrzymki”. Wszystko zaczęło się nieco ponad rok temu od zainteresowania się publikacją przygotowaną przez SKCh na temat Fatimy. Tak została Apostołem. – Bardzo cieszyłam się z przesłanej mi figurki Matki Bożej Fatimskiej. Mam ją w sypialni. Maryja jest ze mną w czasie modlitwy. Muszę powiedzieć, że moim marzeniem była pielgrzymka do Fatimy, nie spodziewałam się, że tak szybko uda mi się tam pojechać. Byłam tym bardzo zaskoczona i szczęśliwa. Szczególnie, że mąż mógł wybrać się ze mną. Dziś oboje wspominamy ten niezwykły czas wizyty u Fatimskiej Pani – dodaje.

 

Pani Teresa zauważa, że w Apostolacie istotna jest konsekwencja i wytrwałość. Jak dodaje, nie należy się zniechęcać, trzeba ufać Matce Bożej i wspomagać – choćby właśnie zadeklarowanym datkiem – dzieło rozpowszechniania Orędzia Fatimskiego, które prowadzi Stowarzyszenie. – Ludzie łatwo popadają w zwątpienie, poddają się, rezygnują. Nie tędy droga. Trzeba być konsekwentnym w tym, czego się podejmuje w swoim życiu – mówi. Bowiem jedynie taka postawa może przynieść dobre owoce.

 

Jak dodaje, trzeba też pamiętać, że z Apostolatem wiąże się mocne wsparcie duchowe. To comiesięczna Msza Święta sprawowana w intencji Apostołów oraz modlitwa sióstr zakonnych. – To wsparcie jest bardzo pomocne w naszym życiu. Otrzymujemy też wiele cennych publikacji pomagających w kształtowaniu naszego ducha, w pogłębianiu modlitwy, swojej wiary – mówi. Jak dodaje, Apostolat daje tę gwarancję dostawy nowych i cennych materiałów, publikacji. To bardzo ważne, bo nakłania do lektury, przypomina w krzątaninie życia, że trzeba też zadbać o swój duchowy rozwój. Z pewnością bez przynależności do Apostolatu Fatimy byłoby to o wiele trudniejsze.

 

Marcin Austyn

 

 

Przywileje Apostołów Fatimy

 

1.
Codzienna modlitwa sióstr zakonnych w intencjach Apostołów Fatimy.

2.
13. dnia każdego miesiąca odprawiana jest w intencjach Apostołów Msza Święta.

3.
Każdy członek Apostolatu otrzymuje specjalny dyplom oraz naklejki z Matką Bożą Fatimską.

4.
W trzecim miesiącu członkostwa Apostoł otrzymuje kolorowy wizerunek Fatimskiej Pani.

5.
Każdy członek Apostolatu Fatimy dostaje dwumiesięcznik „Przymierze z Maryją”.

6.
Po sześciu miesiącach aktywności przesyłamy Apostołom figurkę Matki Bożej Fatimskiej.

7.
Każda osoba, która wspiera Apostolat Fatimy comiesięcznym datkiem w wysokości 30 zł, otrzymuje dwumiesięcznik „Polonia Christiana”.

8.
Po jedenastu miesiącach członkostwa – odznakę Apostoła Fatimy.

9.
Po roku uczestnictwa każdy Apostoł Fatimy bierze udział w losowaniach kilkudniowej pielgrzymki do Fatimy – dwa razy w roku, w maju i październiku. Apostołowie z osobami towarzyszącymi (ok. 30 osób) wyjeżdżają z kapłanem do miejsc Objawień w Portugalii. Dotychczas pielgrzymowało z nami już ponad 800 osób.


Listy od Przyjaciół
 
Listy od Przyjaciół

Szczęść Boże!

Chciałbym przekazać Państwu krótkie świadectwo. Jesteśmy z żoną w sakramentalnym związku małżeńskim już od 37 lat. Mamy dwie córki i 3-letniego wnuczka. Starsza córka mieszka za granicą, młodsza – tutaj z mężem i dzieckiem. Moja żona jest niepełnosprawna i niewidoma. Porusza się na wózku inwalidzkim. Ja jestem po trzech poważnych wypadkach. W roku 2006 spadły na mnie 24 palety. Miałem złamaną miednicę w pięciu miejscach i uszkodzone biodro. Leżałem w szpitalu dwa tygodnie. Później przywieźli mnie do domu, gdzie miałem spędzić w łóżku kolejne tygodnie. Po siedmiu dniach uratował mnie jednak bł. ks. Wincenty Frelichowski. Jego relikwie mamy w domu. Po wytrwałej modlitwie za wstawiennictwem błogosławionego Wincentego nagle udało mi się po kilku dniach wstać z łóżka. Lekarze nie dawali mi wcześniej szansy na pełne wyzdrowienie, ale jednak stało się inaczej. Po prostu pewnego dnia ks. Wincenty powiedział do mnie: „Wstań i chodź”. I chodzę do dziś i opiekuję się żoną, choć nieraz jest bardzo ciężko. Cieszę się jednak, że wraz z żoną możemy wspierać Stowarzyszenie Ks. Piotra Skargi. Prosimy o modlitwę za całą naszą rodzinę. Szczególnie za nasze zdrowie. Zostańcie z Bogiem.

Wacław z żoną Marią

 

 

Szanowna Redakcjo!

Jestem niesamowicie zbudowana Waszą działalnością. Przesyłane materiały bardzo sobie cenię. Czytam „Przymierze z Maryją”. Treściami dzielę się z najbliższymi. Moja rodzina jest wierna przykazaniom Bożym i kościelnym. Taka postawa jest budująca – dodaje siły i wiary do niesienia krzyża dnia codziennego.

W ostatnim czasie, pod koniec roku 2019, przeżywaliśmy trudne chwile, zresztą to trwa nadal. U mojego męża Jana wykryto raka jelita grubego. Badania, operacja, pobyt w szpitalu…

Można było to wszystko przyjąć, wytrzymać i działać tylko dzięki modlitwie do Boga, o którą prosiliśmy i nadal prosimy naszych znajomych i bliskich. Uczestnictwo we Mszy Świętej, odmawianie Koronki do Bożego Miłosierdzia w kaplicy szpitala zakonu bonifratrów przed cudownym obrazem Matki Bożej Uzdrowienia Chorych pomagały w tych trudnych chwilach. Pisząc o tym, pragnę podkreślić, że dzięki modlitwie, zaufaniu Opatrzności i Miłosierdziu Bożemu, mogliśmy przyjmować te wszystkie bolesne wydarzenia ze spokojem, powierzając również lekarzy opiece Ducha Świętego.

Teraz jesteśmy z mężem już razem, wspieramy się nawzajem i ufamy Bogu, że udźwigniemy ten krzyż. Prosimy o modlitwę.

Janina

 

 

Niech będzie pochwalony Jezus Chrystus!

Szanowni Państwo

Pragnę podziękować za wszystkie pamiątki i upominki, które od Was otrzymuję. Chciałabym też podzielić się z Państwem świadectwem wyjścia z nałogu alkoholowego mojego syna Mariusza, który zmagał się z tym problemem przez trzy lata. Żona odeszła od niego, wyprowadzając się z dwojgiem dzieci do swojej matki. A ja codziennie modliłam się na różańcu o jego nawrócenie. Prosiłam Matkę Bożą i św. Ojca Pio o wstawiennictwo. Prosiłam Pana Jezusa o dar nawrócenia mojego syna. I stał się cud. Syn zachorował. Miał poważną operację głowy – usunięcia guza i krwiaka pod czaszką. Operacja się udała. A syn, gdy wychodził ze szpitala, powiedział: „Mamo, już nigdy nie zobaczysz mnie pijanego”. I dotrzymuje obietnicy. Od tego czasu minęło sześć lat i przez ten okres nie pił żadnego alkoholu. Założył firmę transportową, żona z dziećmi wróciła do domu. Obecnie mieszkają razem.

Dziękowałam i nadal dziękuję Panu Jezusowi, jak również Matce Najświętszej i św. Ojcu Pio, że mnie wysłuchali i uzdrowili mojego syna z tej choroby.

Napisałam te słowa, bo chcę podzielić się świadectwem, że dzięki mocnej wierze i modlitwie możemy otrzymać łaskę o którą prosimy. Szczęść Wam Boże. Życzę zdrowia i wszelkich łask.

Krystyna z Łódzkiego

 

 

Szczęść Boże!

Szanowna Redakcjo

Pragnę podzielić się z Państwem świadectwem. Urodziłam się w wielodzietnej, katolickiej, robotniczej rodzinie na wsi. Gdy miałam 6 lat, zostałam osierocona wraz z siedmiorgiem rodzeństwa, ponieważ zmarła nam mama. Tatuś dawał nam bardzo dobry przykład, wychowywał nas bardzo religijnie: prowadził do kościoła i uczył codziennej modlitwy.

Młodo wyszłam za mąż i urodziłam troje dzieci. Moje małżeństwo nie było jednak szczęśliwe, ponieważ mąż nadużywał alkoholu i znęcał się nade mną i nad dziećmi. Pomimo tego nigdy nie straciłam wiary w Boga. Wierzyłam, że zawsze jest ze mną i pozwala mi wytrwać. Każdego wieczoru klękaliśmy razem z dziećmi i modliliśmy się gorąco. Gdy dzieci usamodzielniły się i założyły własne rodziny, postanowiłam wyjechać do Grecji. W tym czasie mieszkał tam i pracował mój syn. Przez jakiś czas mieszkaliśmy razem, ale syn zachorował i zmarł.

Od znajomych dowiedziałam się, że w naszej parafii organizowane są spotkania ewangelizacyjne. Zdecydowałam, że i ja będę na nie uczęszczać. Tutaj bardzo uspokoiłam się wewnętrznie i doświadczyłam ogromnej duchowej radości. Brałam udział w rekolekcjach. Przez dwa lata, przed tym wspaniałym duchowym doświadczeniem, cierpiałam bardzo na ból prawej ręki, która mi drętwiała i traciłam w niej czucie. Wiele razy jeździłam do lekarzy, ale pomimo iż brałam leki, ból nie ustępował. Tego dnia modliliśmy się przed Najświętszym Sakramentem i w pewnym momencie odczułam drganie tej chorej ręki. Uświadomiłam sobie, że ból ustąpił. Od tego czasu upłynęło już 6 lat, a moja ręka jest zdrowa.

Dziękuję Ci, Panie Jezu, za to uzdrowienie. Dziękuję Ci też za to, że dałeś mi łaskę wytrwania i cierpliwości w czasie, gdy zmarł mój syn. Za wiarę i siłę w ciężkich chwilach mojego życia, dziękuję Panie Jezu. Wierzę w Ciebie, Boże żywy!

Anna z Żywca

 

 

Szanowny Panie Prezesie

Z całego serca dziękuję za modlitwę oraz wszystkie życzenia i upominki, Niech Pan Bóg i Matka Najświętsza mają w Swojej opiece Pana i wszystkich pracowników Stowarzyszenia. Niech obdarzą Was zdrowiem i wszelkimi łaskami. Bóg zapłać za wszystko i Szczęść Boże!

Janina