Zorganizowanie opisanych w tym dziale spotkań i kampanii
było możliwe tylko dzięki hojności naszych Darczyńców.
Bukiet lilii w Fatimie
Aby podkreślić czystość i świętość Maryi, ale też wynagrodzić wszelkie zniewagi i bluźnierstwa wyrządzone Jej Niepokalanemu Sercu, 1672 Przyjaciół Stowarzyszenia Ks. Piotra Skargi ofiarowało 13 maja w Fatimie 3 373 białe lilie. Każdy odmówił Akt poświęcenia się Niepokalanej św. Maksymiliana Marii Kolbego, zawierzając Maryi siebie i swoich bliskich. Nazwiska wszystkich uczestników akcji zapisane zostały na ozdobnym zwoju, który wraz z liliami został złożony w Fatimskim Sanktuarium. Kolejna taka kampania Stowarzyszenia właśnie ruszyła – zachęcamy do wejścia na stronę www.lilia.fatima.pl i ofiarowania Maryi dowolnej ilości białych lilii, które złożymy w 102. rocznicę Cudu Słońca, 13 października 2019 roku. Łącznie do tej pory wierni z całej Polski złożyli Matce Bożej 14 973 lilie, z czego 2370 pochodzi od uczestników akcji w internecie.
Akcja wielkopostna
Wielki Post – to hasło akcji, którą Stowarzyszenie im. Ks. Piotra Skargi przeprowadziło w tym świętym okresie. W jej ramach do naszych przyjaciół trafiło prawie 300 tys. przesyłek z książeczką pt. Wielki Post oraz kartą, na której adresat mógł zapisać szczególnie ważne dla siebie intencje. Akcja miała także internetową wersję, w ramach której broszura w formie e-booka trafiła do prawie 110 tys. internautów. Nadchodzące na nasz adres intencje (dotąd prawie 35 tys.) od obu grup uczestników, zgodnie z obietnicą sukcesywnie przekazujemy siostrom benedyktynkom, które polecają je Bogu w codziennej modlitwie.
Wynagradzamy Sercu Maryi
Prawie 280 tys. czcicieli Matki Bożej otrzymało w maju od Stowarzyszenia wyjątkowy prezent – piękny wizerunek Niepokalanego Serca Maryi, reprodukcję obrazu autorstwa Leopolda Kupelwiesera (1796–1862). Oryginał znajduje się w Wiedniu, w kaplicy bocznej kościoła pw. św. Piotra. Prezes Sławomir Olejniczak zachęcił wszystkich do zawierzenia się Jezusowi przez ręce Maryi wg św. Ludwika Marii Grignion de Montfort oraz do ofiarowania 13 maja w Fatimskim Sanktuarium Bożej Rodzicielce bukietu 1000 białych róż, by podkreślić Jej niewinność i czystość. Przyjaciele Stowarzyszenia chętnie odpowiedzieli na to zaproszenie i wsparli akcję rozpowszechniania w Polsce tego wizerunku oraz podarowania Maryi pięknego bukietu – by wyrazić miłość do Niej i wynagrodzić wszelkie grzechy, jakimi Jej Serce jest obrażane.
W walce o Prawdę
Poznański Klub „Polonia Christiana” wraz z Kołem Naukowym Doktryn Politycznych i Prawnych „Disputo” oraz Instytutem Ordo Iuris zorganizował spotkanie z dr. Tymoteuszem Zychem pt. Prawne aspekty ochrony rodziny w szkołach, urzędach i instytucjach kultury. Wykład dr. Zycha, członka znienawidzonego przez środowiska lewicowe Instytutu Ordo Iuris, został zablokowany przez władze Wydziału Prawa i Administracji Uniwersytetu Adama Mickiewicza w Poznaniu, które cofnęły potwierdzoną wcześniej zgodę, na użyczenie sali. Na szczęście, po licznych interwencjach, do spotkania doszło w pomieszczeniu udostępnionym przez Wydział Teologiczny poznańskiej wszechnicy.
Dziękujemy za życzenia
Pragniemy podziękować wszystkim Księżom Kardynałom, Arcybiskupom i Biskupom, którzy z okazji Świąt Wielkanocnych nadesłali do nas swoje życzenia. Bóg zapłać księżom i zakonnikom, którzy w tych dniach pamiętali o nas. Wspaniałym siostrom zakonnym dziękujemy za wielki dar modlitwy.
Dziękujemy wszystkim Przyjaciołom za życzenia i słowa otuchy. Te serdeczne wyrazy wsparcia mobilizują nas do ciągłej gotowości budzenia sumień naszych rodaków.
Spotkania z filmem katolickim
„Polonia Christiana” o LGBT+
Ofensywa lobby homoseksualnego – to główny temat najnowszego wydania magazynu „Polonia Christiana”. Co zapowiada warszawska karta LGBT+? Jakie mogą być konsekwencje karania tzw. „mowy nienawiści”? Niech rodzice staną po stronie dzieci! – nawołuje Mariusz Dzierżawski z Fundacji Pro – Prawo do Życia.
Jerzy Wolak pisze o wierności Kościołowi, a biskup Atanazy Schneider przypomina, że tylko wiara chrześcijańska została objawiona przez Boga. Żadna władza na ziemi – nawet najwyższa władza kościelna – nie ma prawa, by poprzez zapewnienie, że istnienie różnych religii jest wolą samego Boga, dyspensować ludzi innych religii od wyraźnej wiary w Jezusa Chrystusa jako Syna Bożego, który stał się Człowiekiem, i jako jedynego Zbawiciela ludzi.
Agnieszka Stelmach pisze o amerykańskiej ustawie 447 i jej konsekwencjach, Jakub Majewski o cyfrowej dyktaturze w Chinach, a Andrzej Pilipiuk ostrzega przed powrotem niewolnictwa. Z kolei Andrzej Solak przypomina o cudzoziemcach pacyfikujących Powstanie Warszawskie. Nie zabrakło także nowości filmowych i wydawniczych. Warto sięgnąć po najnowsze wydanie magazynu „Polonia Christiana”!
Kalendarium Klubów „Polonia Christiana”
Regularnie, co poniedziałek, odbywają się spotkania w Klubie „Polonia Christiana” przy ul. Skawińskiej 13, w Krakowie. Ostatnio gośćmi byli:
Różańce publiczne
W marcu i kwietniu publiczne spotkania różańcowe w intencji zadośćuczynienia za grzech aborcji odbyły się: w Białymstoku, Bochni, Brzesku, Bydgoszczy, Bytomiu, Częstochowie, Gdańsku, Gdyni, Gliwicach, Gnieźnie, Gorzowie Wielkopolskim, Jeleniej Górze, Kędzierzynie Koźlu, Kielcach, Krakowie, Kraśniku, Lublinie, Łomży, Łodzi, Nowym Sączu, Olkuszu, Poznaniu, Radomiu, Rzeszowie, Sanoku, Tarnowie, Wadowicach, Warszawie, Wieliczce, Wrocławiu, Wyszkowie, Zielonej Górze. Łącznie zgromadziły one ponad 2,5 tys. osób.
Formacja Krucjaty Młodych
30 marca w warszawskim lokalu Krucjaty Młodych odbył się całodzienny cykl wykładów pt. Zagrożenia ideologii „zrównoważonego rozwoju”. Prelekcje dla sympatyków i członków Krucjaty wygłosił wiceprezes Stowarzyszenia im. Ks. Piotra Skargi – Arkadiusz Stelmach. Młodzi katolicy zapoznali się z genezą, a także założeniami teoretycznymi tej bagatelizowanej i w dużej mierze nieznanej ideologii oraz jakie ma ona przełożenie praktyczne na życie codzienne i działalność Kościoła katolickiego.
Włosko-francuska karawana
Po raz pierwszy w historii Krucjaty Młodych odbyła się prawie dwutygodniowa karawana po Europie (24 kwietnia–6 maja). Karawana to cykl kampanii ulicznych promujących określony temat, zazwyczaj taki, który wywołuje poruszenie opinii publicznej. W towarzystwie katolików z całego świata (z Brazylii, USA, Francji, Włoch, Holandii, Chile, Kolumbii, Peru i Urugwaju) członkowie Krucjaty wzięli udział w akcjach na ulicach Paryża, Mediolanu, Werony, Brescii oraz Bergamo, przestrzegając przed szkodliwymi ideami propagowanymi przez Unię Europejską. Rozdawane ulotki-kupony wzywały do obrony nienarodzonych dzieci przed aborcją, rodzin przez agendą homoseksualną oraz europejskich granic przez niekontrolowaną imigracją muzułmańską.
W obronie Notre Dame
W kolejnych dniach, aby zadośćuczynić za pożar katedry Notre Dame nasi wolontariusze rozdawali na ulicach Paryża ulotki zachęcające do podpisania się pod petycją internetową do prezydenta Francji i ministra kultury kraju nad Sekwaną o przywrócenie iglicy świątyni w stanie niezmienionym (www.flechenotredame.org). To odpowieź na skandaliczne pomysły, aby zamiast iglicy w jej miejsce wstawić np. piramidę, hologram czy iglicę odwróconą dołem do góry. Katedra Notre Dame to symbol całego chrześcijańskiego świata i jako taka musi zostać przywrócona do poprzedniego stanu, w całym swym splendorze i okazałości.
Krucjata w Nijmegen
Niestety, pokojowa akcja spotkała się z ostrą reakcją kilku agresywnych, zakapturzonych osobników, którzy swoją wściekłość wyładowali na furgonetce naszych wolontariuszy. O tym, że była to zaplanowana agresja, a nie gwałtowana reakcja frustratów, świadczy fakt pojawienia się nad ranem przed domem pielgrzyma, w którym nasi wolontariusze nocowali, zamaskowanych osobników na pojazdach quad. Bojówkarze ci zablokowali łańcuchami wjazd do wnętrza. Na koniec obrzucili cegłami pojazdy wolontariuszy, na szczęście nie powodując trwałych uszkodzeń.Na początku marca kilku wolontariuszy Krucjaty Młodych udało się do Nijmegen w Holandii, by pomóc miejscowym katolikom w przeprowadzeniu kampanii ulicznych w obronie rodziny. Polegały one na rozdawaniu przechodniom ulotek zachęcających do protestu przeciw odczytom bajek dla dzieci, prowadzonym w bibliotece miejskiej przez transwestytę.
Pismo „Krzyżowiec”
W kwietniu ukazał się nowy numer „Krzyżowca” – pisma Krucjaty Młodych. Tematem głównym jest muzyka i jej rola w zmaganiach między kulturą chrześcijańską a siłami rewolucyjnymi. Oprócz tego Czytelnicy mogą zapoznać się także z artykułami przybliżającymi zbrodnie rewolucji francuskiej i rosyjskiej, obnażającymi absurdy ekologizmu oraz informacjami na tematy bieżące.
370 lat temu, 1 kwietnia 1656 roku we lwowskiej katedrze nasz monarcha, Jan II Kazimierz Waza, przed cudownym obrazem Matki Bożej Łaskawej oddał Rzeczpospolitą szczególnej opiece Najświętszej Maryi Panny, nazywając ją Królową Polski. Co jednak szczególnie interesujące, ten tytuł odnoszący się do Matki Zbawiciela został objawiony trzykrotnie przez samą Maryję na początku XVII wieku w dalekiej Italii.
Pani Cecylia Pajka pochodzi z Mazowsza. Urodziła się w miejscowości Lutobrok koło Pniewa, ale od prawie 50 lat mieszka w Makowie Mazowieckim, gdzie należy do parafii pod wezwaniem św. Józefa. W 2025 roku wraz z grupą Apostołów Fatimy udała się na pielgrzymkę do Sanktuarium Matki Bożej w Fatimie.
– W Fatimie było cudownie. Naprawdę jestem wdzięczna za to, że po 21. latach uczestnictwa w Apostolacie spotkało mnie takie szczęście – pojechałam do Fatimy, o której marzyłam od dawna – wspomina pielgrzymkę do portugalskiego sanktuarium pani Cecylia.
– To było niesamowite przeżycie, bo byłam tam po raz pierwszy. Dziękuję Bogu, że w Roku Jubileuszowym otrzymałam od Niego taką łaskę. Groby pastuszków: świętych Hiacynty i Franciszka oraz s. Łucji, to po prostu coś cudownego. Z wdzięcznością pokonałam na klęczkach tradycyjną drogę do Kaplicy Objawień, a wieczorami brałam udział w procesjach ze świecami – dodaje.
Zaczęło się od książki o Fatimie…
Wszystko to możliwe było dzięki temu, że pani Cecylia już od dawna wspiera Stowarzyszenie Ks. Piotra Skargi. Początki swojej przygody z naszą organizacją wspomina następująco: – Zaczęło się tak, że znalazłam ulotkę i zamówiłam książkę o Fatimie. Wypełniłam formularz Apostolatu i zaczęłam dostawać kalendarze, różańce oraz wiele różnych dewocjonaliów. Otrzymałam także oczywiście figurkę Matki Bożej Fatimskiej.
Jako Apostołka Fatimy pani Cecylia dostaje również systematycznie „Przymierze z Maryją”, którego jest wierną czytelniczką:
– W „Przymierzu…” jest dużo ciekawych artykułów, np. świadectwa członków Apostolatu czy opis pielgrzymek do Fatimy. Po przeczytaniu zanoszę „Przymierze z Maryją” do kościoła żeby ktoś inny poznał Stowarzyszenie, zapisał się do Apostolatu i żeby przyniosło to dobre owoce – mówi z przekonaniem.
Obecnie kościołem parafialnym pani Cecylii jest świątynia pod wezwaniem Bożego Ciała w Makowie Mazowieckim, ale nie zawsze tak było. – Chrzest przyjęłam w kościele pw. Najświętszej Maryi Panny – Królowej Świata w Zatorach, a do Pierwszej Komunii Świętej i bierzmowania przystępowałam w bazylice kolegiackiej Zwiastowania Najświętszej Maryi Panny w Pułtusku – przytacza fakty ze swojej młodości. – Z dzieciństwa pamiętam, że moja babcia codziennie odmawiała Różaniec, a ja klęczałam obok i też się razem z nią modliłam.
Kurpie – ich kultura i zwyczaje
Pani Cecylia pochodzi z Kurpiów Białych, krainy etnograficznej leżącej na północny-wschód od Legionowa w województwie mazowieckim. Region ten słynie m.in. z charakterystycznej gwary, haftów, wycinanek i wyrobów tkackich. – Moja mama i ciocia zajmowały się haftem serwetek kurpiowskich na tiulu. Wykonywały też obrusy, bieżniki, serwetki na drutach i szydełku.
– Moja ciocia ma po babci cały strój kurpiowski. Składa się on z białej koszuli wyszywanej czarno-czerwonym wzorem kurpiowskim, kolorowej sukni w paski, fartucha zdobionego kolorowymi cekinami, czarnych, sznurowanych trzewików i czerwonej lub zielonej chusty w kwiaty. Babcia zawsze zakładała ten tradycyjny strój na specjalne uroczystości w kościele.
Żona, matka, babcia
– Skończyłam szkołę zawodową i 1,5 roku technikum rolniczego, ale moje główne zainteresowanie i zawód to kucharstwo. 28 lat pracowałam na kuchni, a przez prawie 38 lat pracy zawodowej miałam tylko siedem dni zwolnienia – opowiada pani Cecylia.
– W 1972 roku po zawarciu ślubu zamieszkałam u męża w miejscowości Pękowo. Tam też urodziła się nasza pierwsza córka. Do Makowa Mazowieckiego przeprowadziliśmy się w 1978 roku, gdy miała iść do pierwszej klasy szkoły podstawowej. W sumie urodziłam czworo dzieci, ale jeden syn zmarł po kilku dniach. Doczekałam się też czterech wnuków, dwóch wnuczek oraz dwóch prawnuków.
– Od ośmiu lat jestem wdową, ale w 2021 roku zaprzyjaźniłam się z Januszem, którego kuzynka wyszła za mojego wnuka. Razem byliśmy na pielgrzymce w Fatimie, a w tym roku wybieramy się do Sanktuarium Matki Bożej w Lourdes.
Swoją opinią na temat pielgrzymki Apostolatu do Fatimy podzielił się z nami też pan Janusz:
–Jestem zachwycony i bardzo zadowolony. Brak mi słów. Największe wrażenie wywarły na nas nabożeństwa, Droga Krzyżowa i nauki, które przy tej okazji głosił towarzyszący nam ksiądz. Chcemy też podziękować koordynatorowi Apostolatu Fatimy, panu Krzysztofowi Golcowi za organizację pielgrzymki.
Oprac. Janusz Komenda
Szczęść Boże!
Bardzo dziękuję za piękny kalendarz i za słowa wdzięczności. Wszystko co robicie, jest wielkie. Jestem wzruszona i proszę dalej pracować nad wszystkim, co jest związane z wiarą chrześcijańską.
Barbara z Pińczowa
Niech będzie pochwalony Jezus Chrystus!
Szanowna Redakcjo, pragnę podzielić się swoim świadectwem… W 1983 roku pracowałem na budowach w Poznańskim Kombinacie Budowlanym. Zostałem wysłany do Libii na kontrakt. Budowaliśmy tam domy parterowe. Nasz „camp” mieścił się w miejscowości Azzija. W każdą środę przyjeżdżał franciszkanin spowiadać i odprawiać Mszę Świętą. (…) Starałem się codziennie odmawiać Różaniec na „campie”. Pracownicy z różnych stron Polski zauważyli, że wierzę i kocham Boga, że nie wstydzę się Go… Po powrocie latem 1984 żona zauważyła, że Pan Jezus Miłosierny mnie otworzył na innych i odmienił mego ducha.
W kościele Wniebowstąpienia znajdowała się półka z cudownymi medalikami. Zapoznałem się z postacią św. Katarzyny Laboure, która otrzymała wzór na medaliki od Matki Bożej. I tak Jezus Miłosierny posłał mnie, abym rozdawał je na budowie i głosił Prawdę o dobroci Boga. Święta Katarzyna na każdym kroku mnie także towarzyszyła, w ogóle nie czułem jakiegoś zawstydzenia, wręcz przeciwnie: czułem radość z niesienia Bożego Miłosierdzia w codzienności, jakie Dobry Bóg daje nam przez ręce Maryi. To trwało wiele lat. Ewangelizowałem tam, gdzie chciano słuchać. Mówiłem, że o każdą sekundę zapyta nas Pan Bóg i że Boże Miłosierdzie jest jedynym ratunkiem dla każdego człowieka.
Żona zachorowała, kiedy jeszcze pracowałem. W sumie trwało to około 7 lat. To był dla nas trudny okres… Po przejściu na emeryturę żona pomału gasła. W pierwsze piątki miesiąca przychodził do nas ksiądz proboszcz z Panem Jezusem Eucharystycznym. Choć był to dla nas trudny czas, to był także pełen łaski mimo cierpienia. 9 listopada 2019 roku stał się dniem spotkania żony z Jezusem Miłosiernym.
Później zaopiekowałem się bezdomnym Michałem, miał 37 lat. (…) Słuchał tajemnic Różańca na dany dzień. Kolega z pracy zaproponował, aby w jego mieszkaniu odmawiać Koronkę do Miłosierdzia Bożego.
Drugi bezdomny, Piotr, był na wózku inwalidzkim. Mogąc jednak pomóc tylko doraźnie, zapragnąłem przyprowadzić go do tronu Miłosierdzia Bożego, aby i on doświadczył ogromu Miłości i dobroci Boga. Wszedłem nawet we współpracę z pewnym kapłanem i robiliśmy, co w naszej mocy, aby zdroje łaski wylewały się w życiu Piotra. Mój podopieczny żył z żebrania. Dzięki dobroci kolegów, którzy pomagali mu się przemieszczać i pchali wózek, starczało mu na przetrwanie, ale część przeznaczał na alkohol. To niestety bardzo mu przeszkadzało w dotarciu do spowiedzi. Z czasem jednak się rozchorował, trafił do szpitala i już nie wrócił…
I tak idę dalej w codzienność, aby nieść Miłość do każdego człowieka. Najlepiej mi to wychodzi, kiedy tłumaczę tajemnice Różańca świętego. Każde miejsce się nadaje. Patrzę, gdzie Pan mnie prowadzi, gdzie chce swoim Miłosierdziem dotknąć człowieka…
Dodatkowo ostatnio chodzę na fizykoterapię. Tam rozdaję medaliki Matki Bożej, które dostaję z karmelu żeńskiego, z którym weszliśmy w relację, kiedy żyła jeszcze moja żona. Kochane siostry wymadlały łaski i siły dla małżonki.
Ja sam wierząc i ufając Bożemu Miłosierdziu zamówiłem u salezjanów Msze gregoriańskie za moich bliskich. W tym kościele w drugi wtorek miesiąca modlimy się za konających i za dusze w czyśćcu cierpiące. Zwłaszcza te potrzebują Miłosierdzia. Dobry Pan prosi i pobudza serce do tego, aby się za nimi wstawiać.
Codziennie rano proszę Ducha Świętego, abym odczytywał dobrze Jego natchnienia i żył z nimi tego dnia. Na razie Duch Święty tak mnie prowadzi, że na kolejnych „gregoriankach” zaprosił mnie, aby razem z pobożnymi niewiastami wspólnie modlić się na Mszy Świętej i prosić o Miłosierdzie dla konających dusz czyścowych. Pozdrawiam Was serdecznie!
Z Panem Bogiem
Stanisław z Poznania
Szanowni Państwo!
Dobrze, że jesteście. Życzę wam wielu łask Bożych i siły w dalszym działaniu. Nie poddawajcie się siłom zła, które próbują niszczyć wszystko, co Boże. Któż jak Bóg!
Dariusz z Marcinowic
Szczęść Boże!
Kampania promująca książkę „Proroctwa nie lekceważcie. Przepowiednie dla Polski” jest świetnym pomysłem, a sama publikacja jest znakomicie przygotowana i wydana. To w zasadzie jest książka historyczna i tak też mogłaby być reklamowana. Może w przyszłości warto przygotować również osobną kampanię marketingową dla tych, którzy w Kościele nie są jeszcze tak silnie osadzeni…
Z pozdrowieniami
Michał z Gdańska
Szanowna Redakcjo!
Życzę wszystkiego co najlepsze w roku 2026, niech Boża Opatrzność czuwa nad Waszą działalnością. Artykuły w czasopiśmie „Przymierze z Maryją” są wspaniałe, zawsze ciekawe i potrzebne. Czasami mam wątpliwości, że może ktoś inny bardziej by potrzebował takiej lektury, a ja zajmuję to miejsce. Komu tylko mogę, to podaję po przeczytaniu. Pozdrawiam serdecznie – szczęść Boże!
Stanisława z Rędzin
Szczęść Boże!
Dziękuję Panu Bogu i Matce Najświętszej za to, co robicie. To bardzo trudne, ważne sprawy. Proszę, nigdy nie ustawajcie w Waszych działaniach. Chylę czoło przed Wami za trud i Wasze poświęcenie w każdej akcji Stowarzyszenia – wychodzicie do ludzi, szerząc kult Maryjny w dzisiejszych trudnych czasach. Zasługujecie na wielki szacunek. Bóg zapłać!
Józefa z Dąbrowy Tarnowskiej
Szczęść Boże!
W moim przekonaniu Wasza kampania „Proroctwa nie lekceważcie. Przepowiednie dla Polski” jest wspaniałą akcją. W lipcu tego roku ukończę, jeśli Pan Bóg pozwoli, 85 lat. Miałem w tym czasie wiele upadków, jak: depresja, rak złośliwy gruczołu krokowego, ale moja silna wiara wpojona mi przez rodziców uzdrowiła mnie. Pozdrawiam Was serdecznie!
Roman z Kujawsko-Pomorskiego
