Środowiska – Zwyczaje – Cywilizacje
 
Życie na wsi z dwóch punktów widzenia

Jest godzina szósta wieczór. Całodzienny trud dobiegł końca. Szlachetny spokój całej atmosfery oplótł dalekość pól, zapraszając do odpoczynku i skupienia. Złoty zmierzch przeobraził naturę, tak że wszystko lśni w nieokreślonej i łagodnej zadumie o niewyrażalnym majestacie Boga. Gdzieś z oddali dochodzi słaby dźwięk dzwonu na Anioł Pański. To krystaliczny i uchwytny głos Kościoła zapraszający do modlitwy. Dwoje młodych wieśniaków rozpoczyna modlitwę. Ich wygląd świadczy o tym, że są zdrowi i od dawna przyzwyczajeni do pracy fizycznej. Chociaż strój ich jest skromny, wszystko w ich postawie świadczy o czystości, wzniosłości i wrodzonej delikatności prawdziwie chrześcijańskich dusz. Ich niską pozycję społeczną przemienia i opromienia pobożność, która budzi szacunek i sympatię. W ich duszach odbijają się złote promienie słońca, ale słońca większego od wszelkiej wielkości: łaski Bożej.

Istotnie, piękno ich dusz stanowi treść tego obrazu. Wspaniałe otoczenie służy za tło dla piękna tych dwu dusz połączonych przez Syna Bożego.

Nic w tych dwu postaciach wieśniaczych nie przywodzi na myśl niepokoju czy niewygody. Są w absolutnej zgodzie ze swoim środowiskiem, ze swoim zawodem i klasą społeczną. Jakiej innej godności, jakiego innego losu może ta para pragnąć?

W tym obrazie Millet połączył po mistrzowsku wszystkie elementy potrzebne do zrozumienia pracy fizycznej, na tle spokojnej i pełnej szczęścia atmosfery, prawdziwej chrześcijańskiej cnoty.

***

Nie wszystkie chwile życia wieśniaczego są takie. Milletowi udało się jednak, pociągnięciami swego pędzla, uchwycić taką chwilę, która jest szczytem moralnej i materialnej piękności. Jego obraz ma zasługę pouczenia ludzi, jak można dostrzec w rutynie codziennego życia wiejskiego prawdziwe i często ukazujące się błyski tej chrześcijańskiej fizjonomii dusz i rzeczy, gdy pojawiają się one w środowisku ożywionym przez Kościół święty.

Postawa Milleta udzielająca się każdemu, kto ogląda jego arcydzieło, jest skierowana ku Bogu i ku odbiciu Jego duchowego i materialnego piękna na Stworzeniu.

Żeby być precyzyjnym, można postawić jeden zarzut, a mianowicie pewien nadmiar sentymentalizmu, jeżeli ktoś chce spojrzeć na ten obraz z punktu widzenia psychologicznego.

***

Czy można ocenić tak samo obraz pędzla Yves Alixa „Le maitre des moissons" („Przełożony nad żniwami"), który także ma za temat życie na wsi?

Autor nie znalazł, nie wyczuł ani nie ukazał w swoim obrazie o pracy rolniczej niczego, co by było warte posiadania przez dzieci Boże. 

Na tym obrazie nie duch panuje nad materią i uszlachetnia ją, ale raczej materia przenika ducha i degraduje go. Ich wyraz twarzy zdradza stan ducha, który przypomina fizjonomię z karczmy albo z obozu koncentracyjnego. Smutek, zło, kakofonia kolorów, postaci i dusz wyrażone są przez głos postaci na pierwszym planie. Nie wiadomo, czy ona rzuca groźby, czy bluźnierstwa.

Yves Alix wybrał i przesadnie wykrzywił aż do stopnia delirium aspekty, przez które praca jest pokutą i cierpieniem, a ziemia miejscem wygnania; wyraził z dokładną i że tak powiem entuzjastyczną wiernością to, co w duszy ludzkiej istnieje najniższego i okrutnego, aby przedstawić całość tak, jakby była normalnym aspektem codziennego życia duchowego i zawodowego robotnika. Dlatego dzieło Milleta skłania do modlitwy, podczas gdy koszmar Yves Alixa bluzga jadem rewolucji.

Gdyby Bóg pozwolił aniołom upiększyć ziemię i życie na pewno uczyniliby to w myśl obrazu Milleta, czyli, że staraliby się, aby elementy zaobserwowane i przedstawione przez niego stały się częstsze, trwalsze i piękniejsze.

Natomiast gdyby Bóg pozwolił demonom zniekształcić ludzi i całe stworzenie, uczyniliby to, nadając im wygląd osób i środowiska jak na obrazie Yves Alixa.


"Przymierze z Maryją" dociera regularnie do ponad 430 tysięcy osób. Dołącz do grona naszych Przyjaciół i zostań stałym czytelnikiem czasopisma.

NAJNOWSZE WYDANIE:
Męka Chrystusa według Całunu
Kończy się Wielki Post. Przed nami Wielki Tydzień, którego apogeum stanowi Triduum Paschalne. W Wielki Czwartek, Piątek i Sobotę w sposób szczególny nasza myśl biegnie w kierunku Golgoty i Najświętszej Męki naszego Pana Jezusa Chrystusa.

UWAGA!
Przymierze z Maryją
WYSYŁAMY
BEZPŁATNIE!
 
Zostań Apostołem Fatimy!

Jedyna taka wspólnota ... jest właśnie dla Ciebie!

Co to za wspólnota, licząca ponad 60 tys. członków, którzy wszyscy modlą się za siebie nawzajem? Duchowa rodzina pod patronatem Maryi, za którą codziennie wznoszą swoje modły siostry zakonne, a kapłan raz w miesiącu odprawia za nią Mszę Świętą? Formacja duchowa w tradycji katolickiej, której uczestnicy co roku mają szansę wziąć udział w pielgrzymce do Fatimy?
To Apostolat Fatimy. Jedyna taka wspólnota katolików w Polsce, gdzie za drobny, comiesięczny datek i codzienną modlitwę Apostołowie dostają moc duchowych korzyści, z których najważniejsza jest świadomość, że przyczyniają się do wielkiego dzieła – budzenia sumień Polaków!
Zadzwoń pod numer 12 423 44 23 i zostań Apostołem Fatimy!


Listy od Przyjaciół
 

Szczęść Boże!
Szanowni Państwo, należę do osób, które nie chcą „rozdrabniać” i „rozpraszać” swoich nabożeństw. Dla mnie fundamentem jest Jezus Chrystus. A poza tym całe moje jestestwo zwrócone jest ku Maryi Niepokalanej, otaczającej mnie Swoją Opieką i Nieustającą Pomocą.
Przez codzienną modlitwę różańcową otrzymałem zdumiewająco dużo łask: zostały rozwiązane, i to z nawiązką, moje nieprawdopodobne wręcz problemy życiowe. Toteż Wasza propozycja, by poświęcić swój dom Maryi trafiła w pełni do mojego serca. Natychmiast po otrzymaniu przesyłki odmówiłem „Akt poświęcenia domu Niepokalanemu Sercu Maryi”, a tabliczkę z Aktem umieściłem na ścianie mojego pokoju.
Jestem dogłębnie poruszony faktem, że w ciągu kilku dni jeszcze jeden wielki problem, z którym miałem borykać się przez kolejne miesiące, znalazł się na właściwej ścieżce ku pomyślnemu rozwiązaniu. Z całego serca dziękuję za to Maryi, a Wam jestem niezmiernie wdzięczny za stworzenie możliwości, by poświęcić dom Niepokalanemu Sercu Matki Bożej. Pozdrawiam!
Władysław z Gliwic


Niech będzie pochwalony Jezus Chrystus!
Szanowna Redakcjo, pragnę złożyć moje świadectwo o otrzymaniu łaski uzdrowienia i rozwiązania poważnych problemów poprzez Nowennę Pompejańską. Problem był ogromny i pogłębiający się – dotyczył mojego syna. Był w wieku gimnazjalnym. Zaczęły się problemy z wychodzeniem z domu, z wychodzeniem do szkoły, ze wstawaniem z łóżka. Był to bardzo trudny i długotrwały czas. Ze szkoły otrzymywałam zapowiedź kary finansowej za niedoprowadzanie syna do szkoły. Robiłam co mogłam, bardzo chciałam pomóc synowi – nic nie skutkowało. Sytuacja stawała się coraz gorsza.
Pewnego dnia znajoma powiedziała mi, że opowiedziała o mojej sytuacji swojej cioci – siostrze zakonnej. Dostałam od niej bardzo cenną wskazówkę, jak z tego możemy wyjść – poprzez Nowennę Pompejańską.
Od razu tego samego dnia podjęłam tę modlitwę. Już na drugi dzień problemy zaczęły się rozwiązywać. Najpierw zdecydowaliśmy się na wizytę u lekarza, który poprowadził sprawę dalej, potem kolejne osoby, następnie nauczanie indywidualne i w końcu syn ukończył szkołę.
Dzięki wstawiennictwu Matki Bożej rozwiązała się sprawa, która po ludzku dla mnie była porównywalna z biciem głową w mur.
Dziękuję Ci Maryjo za wszelkie łaski, które otrzymaliśmy i które otrzymujemy. Dziś syn jest już ojcem i ma swoją rodzinę.
A Wam, Szanowni Państwo, gratuluję decyzji o propagowaniu Nowenny Pompejańskiej. Polecam wszystkim tę modlitwę, dzięki której możemy rozwiązywać problemy, które po ludzku wydają się nie do rozwiązania. Pozdrawiam Was serdecznie.
Ewa z Jarosławia


Szczęść Boże!
Z całego serca dziękuję za modlitwę, życzenia i wszelkie upominki. Niech Dobry Bóg ma wszystkich pracowników Stowarzyszenia Ks. Piotra Skargi w Swojej opiece, a Matka Najświętsza niech Was otacza opieką. Niech Pan Bóg obdarzy Was zdrowiem i wszelkimi łaskami. Modlę się za Stowarzyszenie i proszę o modlitwę. Bóg zapłać za wszystko!
Józefa z Mazowsza


Szczęść Boże!
Pragnę podziękować za kalendarz „365 dni z Maryją” na 2021 rok. Dzięki niemu tak bardzo czuję codzienną obecność, opiekę i wsparcie Matki Bożej. Byłoby świetnie, gdyby ten kalendarz mógł trafić do wszystkich naszych Rodaków. Chętnie w tym pomogę. Zapewniam o modlitwie za Stowarzyszenie i Apostolat Fatimy!
Agnieszka – Apostoł Fatimy


Niech będzie pochwalony Jezus Chrystus!
Dziękuję za Wasze przesyłki. Dziękuję za kalendarz „365 dni z Maryją”. Jestem bardzo wzruszona, kiedy czytam „Przymierze z Maryją”. Nie zawsze ma kto czytać mi to pismo. Jestem osobą słabo widzącą od czasu tragicznego wypadku. Miałam wtedy 24 lata i plany na przyszłość. Po wypadku przez dwa miesiące byłam nieprzytomna. Lekarze dawali mi jeden procent szans na przeżycie. Moja mama modliła się gorąco za wstawiennictwem Matki Bożej i św. Judy Tadeusza. Miłosierny Jezus wysłuchał modlitw. Przeżyłam, a później – w roku 1992 – urodziłam zdrowego, pięknego synka. Chłopiec pięknie grał na pianinie, lubił matematykę, poza tym uczył się języków obcych. Obecnie mieszka w Anglii – pomaga mnie i mojej mamie, która ma 82 lata.
Byłam na pielgrzymce w Fatimie, aby podziękować Panu Bogu i Matce Bożej za życie, zdrowie i za syna. Odwiedziłam też inne święte miejsca.
Mąż, który spowodował ten wypadek, po pewnym czasie mnie opuścił… Ale i tak za wszystko dziękuję Bogu.
Pomagam chorym i ułomnym dzieciom. Najlepszą dla mnie nagrodą jest ich uśmiech i wdzięczność.
Nie tracę nadziei. Modlę się o zdrowie i pomoc w moim inwalidztwie, abym mogła przetrwać i jak najdłużej cieszyć się rodziną.
Serdecznie dziękuję Wam za miłe i pełne pocieszenia słowa. Za serdeczne pozdrowienia. Bóg zapłać za wsparcie duchowe w życiu codziennym, często tak trudnym. Dziękuję za to, że przypominacie to piękne hasło: O Maryi nigdy dość!
Grażyna z Lublina


Szczęść Boże!
Pragnę podzielić się dobrą wiadomością – w końcu odnalazłam Matkę Bożą i Pana Boga. A zaczęło się od bardzo ciężkiego wypadku samochodowego. Cudem uniknęłam śmierci. Wydarzył się on 27 listopada. Przez przypadek dowiedziałam się później, że w ten dzień jest wspomnienie Maryi od Cudownego Medalika. Poczytałam trochę informacji o tym medaliku i doszłam do wniosku, że to ma sens! Musiałam więc trochę oberwać, aby jaśniej myśleć. Najpierw zapoznałam się z całą historią Cudownego Medalika, a później zamówiłam go wraz z książkami. Co ciekawe, tydzień przed wypadkiem modliłam się o światło wiary…
Wypadek był ciężki, a jego skutki odczuwalne do dziś, ale dzięki niemu odnalazłam wreszcie Boga! I za to dziękuję!
Z Panem Bogiem
Dorota