Listy od Przyjaciół
 
Listy


Niech będzie pochwalony Jezus Chrystus!

Jestem bardzo szczęśliwa, że zostałam przyjęta do rodziny czcicieli Matki Bożej Fatimskiej i że mogę wspierać wspaniałą akcję rozpowszechniania Orędzia Fatimskiego. Od momentu, gdy przyłączyłam się do Apostolatu Fatimy, spotkało mnie nieoczekiwane szczęście i wielka radość. Moja córka, która od sześciu lat jest zamężna, do tej pory nie mogła zajść w ciążę, i oto teraz, chociaż się nie leczyła, spodziewa się dziecka. Bardzo się z tego cieszymy i dziękujemy Matce Najświętszej, że wysłuchała moich modlitw. Bo jestem pewna, że Maryja wyprosiła u Boga tę łaskę, że będę babcią. Dlatego ośmielam się prosić o modlitwę, aby moja córka urodziła zdrowe dziecko i mogła cieszyć się zdrowiem.
Bóg Wam zapłać za wszystko!

Elżbieta ze Śląskiego

***
Niech będzie pochwalony Jezus Chrystus!

Jako członkini Apostolatu Fatimy składam serdeczne „Bóg zapłać\" za Wasz wysiłek i modlitwy, które nieustannie zanosicie za nas, Apostołów Fatimy. Dziękuję również za tę „perełkę\" - różaniec wydany w 90. rocznicę objawień fatimskich - którą otrzymałam od Was w dniu św. Stanisława. Od razu pomyślałam, że Matka Najświętsza przybyła do mnie wtedy, gdy tak bardzo potrzebowałam Jej pomocy. Pamiętam o modlitwie różańcowej za Was. Modlę się codziennie o Boże błogosławieństwo dla Waszej Fundacji. Szczęść Boże Waszej działalności.

Stanisława ze Śląskiego

***
Szczęść Boże!

Dziękuję za wszystkie materiały, które od Was otrzymuję. Wyrażane w nich treści są ogromnie ważne i bardzo aktualne w dzisiejszych czasach. Całym sercem popieram pracę przez Was wykonywaną. Jako ,,pracownicy Maryi\" każdego dnia zaczynacie od nowa. Bardzo Wam za to dziękuję, bo utwierdzacie mnie w wierze.

Pozdrawiam Was serdecznie.

Zbigniew
(List przesłany pocztą elektroniczną)

***
Niech będzie pochwalony Jezus Chrystus!

Na początku mojego listu pragnę Was serdecznie pozdrowić oraz podziękować za to, że wzbogacacie duchowo nasz naród, że wzmacniacie naszą wiarę i nadzieję. Mimo wielu upadków człowieka Pan Bóg i Matka Najświętsza nikogo nie opuszczają, i chyba wszyscy tego doświadczamy...

Sytuacja życiowa zmusiła mnie do wyjazdu na obczyznę, gdzie jest mi bardzo ciężko i bardzo tęsknię za ziemią ukochaną, która wydała wielkiego człowieka - Jana Pawła II.

Wyjeżdżając z kraju otrzymałam od mojej matki chrzestnej kilka archiwalnych numerów „Przymierza z Maryją\".

To pismo okazało się dla mnie skarbnicą najpiękniejszych i najwspanialszych wartości. Jest dla mnie jak „światełko w mroku\", jest jak drogowskaz, gdy dookoła tyle zła i przemocy. Dziękuję Wam za to pismo i za Waszą działalność.

Ja ze swej strony również się za Was gorąco modlę i będę Was wspierać jak tylko będę mogła.

Serdecznie pozdrawiam Instytut im. Księdza Piotra Skargi oraz proszę o modlitwę za mnie oraz w intencji mojej rodziny.

Bóg zapłać za wszystko!

Joanna z Pomorskiego

***
Szczęść Boże!

Z całego serca dziękuję za to, że mogę uczestniczyć w wielkim dziele rozszerzania w naszym kraju kultu Matki Bożej, propagowanym przez Wasze Stowarzyszenie.

Od kilku miesięcy jestem członkinią Apostolatu Fatimy. Odkąd pamiętam jestem czcicielką Matki Bożej. Codziennie dziękuję za Jej odczuwalną na każdym kroku obecność w moim życiu. Nigdy mnie moja kochana Mateńka nie zawiodła. I choć wiele razy to ja zawiodłam, zawsze jednak Ją przepraszałam i błagałam o litość, a Ona nigdy mnie nie ukarała. Owszem, dawała i daje ostrzeżenia, daje mi czas na poprawę, na zastanowienie się nad moim życiem i moim postępowaniem.

Codziennie walczę ze sobą, z pokusami, ze swoim słabym charakterem. Codziennie błagam Mateńkę, aby dodawała mi wiary i siły, abym nigdy nie wracała do moich grzechów i złego postępowania. Dzięki Maryi czuję się silna i głęboko wierzę, że Matuchna Fatimska będzie ze mnie dumna, że już nigdy Jej nie zawiodę.

Anna z Lubelskiego

***
Szczęść Boże!

Dziękuję serdecznie za przysłanie mi wspaniałego prezentu, różańca, jaki otrzymałem od Was w ostatnich dniach. Zapewniam, że teraz jeszcze gorliwiej będę odmawiał modlitwę różańcową. Popieram wszystkie kampanie Stowarzyszenia i Instytutu Ks. Piotra Skargi, ponieważ są słuszne i bardzo Polsce potrzebne. A kiedy czytam do jak wielkiej liczby rodzin dociera pismo \"Przymierze z Maryją\" czy wysyłane publikacje, to tak miło robi się człowiekowi na duszy.

Drodzy Państwo, Wasz Instytut jest najbardziej aktywny w swoich działaniach spośród wszystkich stowarzyszeń katolickich w Polsce. Nie muszę chyba dodawać, jak bardzo jesteście potrzebni naszej Ojczyźnie.

Zapewniam o gorącej modlitwie i obiecuję, że będę wspierał Wasze kampanie, na ile będę mógł. Ufam, że Maryja Wam pomoże, tym bardziej, że to wszystko dzieje się dla Bożej Chwały. Dlatego nie należy się martwić ani zrażać problemami finansowymi, z którymi każdy z nas się dziś boryka. Najważniejsze to być wiernym Bogu i tę wiarę w ludziach krzewić i pomnażać, co jak widać z działań Stowarzyszenia bardzo dobrze się udaje. Tego też życzę na przyszłość.

Pozdrawiam serdecznie.
 
Andrzej z Lublina

"Przymierze z Maryją" dociera regularnie do ponad 430 tysięcy osób. Dołącz do grona naszych Przyjaciół i zostań stałym czytelnikiem czasopisma.

NAJNOWSZE WYDANIE:
Narodził się Chrystus Król!
Chrystus jest Królem! Jest Panem naszego życia. Trzeba bowiem, ażeby królował – pisze św. Paweł w Pierwszym Liście do Koryntian. Jakimż jest paradoksem, że Ten, przez Którego wszystko się stało, przyszedł na świat w lichej stajence, między zwierzętami. Tak jednak nasz Pan postanowił i tak się stało.

UWAGA!
Przymierze z Maryją
WYSYŁAMY
BEZPŁATNIE!
 
W Apostolacie dzięki redemptoryście

Pan Jarosław Kochanowski z Krakowa został Apostołem Fatimy w 2014 roku. Zanim jednak wstąpił do wspólnoty Apostolatu, bardzo ważną rolę w rozwoju Jego życia religijnego odegrali: babcia Wanda Kochanowska, redemptorysta o. Władysław Chaim oraz – last but not least – Ojciec Święty Jan Paweł II. Oto co nam o sobie opowiedział…

O istnieniu Apostolatu Fatimy dowiedziałem się od znajomego ojca redemptorysty, Władysława Chaima. Ojciec Władysław uczył mnie religii w okresie dzieciństwa i dorastania. Nasze drogi zeszły się ponownie, gdy byłem już dorosłym mężczyzną. Najpierw pomógł mi uporać się z problemem, który mnie wtedy dręczył, a następnie zaproponował mi pracę w prowadzonym przez siebie Stowarzyszeniu Świętego Wincentego a Paulo. Przystałem na tę propozycję. Stowarzyszenie zajmuje się opieką nad dziećmi z rodzin patologicznych. Prowadzimy świetlicę Benedictus, w której wydajemy dzieciom obiady. Nasi podopieczni mogą tam odrobić lekcje, wziąć udział w kółkach zainteresowań i wycieczkach. Zajęcia z dziećmi prowadzą studentki-wolontariuszki. Raz w miesiącu organizujemy spotkanie dla pracowników poświęcone wspólnej modlitwie i bieżącym sprawom organizacyjnym.
To właśnie ojciec Władysław zachęcił mnie do wstąpienia w szeregi Apostolatu Fatimy. Powiedział mi, że jest to inicjatywa, którą warto wspierać. Przez kilka lat przynależności do tej wspólnoty niejednokrotnie, sam lub razem z synami, brałem udział w modlitwach różańcowych i różnych spotkaniach organizowanych przez Stowarzyszenie.

Ze Stowarzyszenia dostaję wiele materiałów o tematyce religijnej. Szczególnie cenię sobie „Akt poświęcenia domu Matce Bożej”, który zawiesiłem w widocznym miejscu. Pod koniec każdego roku mogę liczyć na poświęcony Fatimskiej Pani kalendarz „365 dni z Maryją”. Otrzymuję również dwumiesięcznik „Przymierze z Maryją”. Bardzo lubię czytać magazyn „Polonia Christiana”, który jako Apostoł Fatimy też dostaję. W „Polonii…” sporo miejsca zajmuje analiza procesów obecnych na Zachodzie, a które już dotarły lub niedługo dotrą do Polski. Osobiście przeraża mnie to, co się dzieje w Europie Zachodniej z religią i z kościołami. Niestety i u nas coraz częściej dewastuje się świątynie i miejsca sakralne, dochodzi nawet do zabójstw księży. Zastanawiam się, co mnie czeka na starość, co będzie się działo w Polsce za kilka lat. Mimo wszystko mam ufność, że wszystko skończy się dobrze, ale boję się, że nadejdą czasy, gdy i w naszej Ojczyźnie będzie nagonka na katolików, gdy będzie się rugowało nas z pracy ze względu na wyznawaną wiarę.

Na co dzień pracuję w Domu Pomocy Społecznej. Opiekujemy się tam ludźmi przewlekle chorymi psychicznie. Organizujemy dla nich żywność i odzież; zajmujemy się niezbędnymi remontami i naprawami. Czasami zdarzają się trudne i konfliktowe sytuacje. Wtedy pomaga mi święta Rita, patronka od spraw trudnych i beznadziejnych, której obraz wisi nad moim biurkiem. Dzięki niej nagle pojawia się szansa na rozwiązanie problemu, który na pierwszy rzut oka wydaje się nie do rozwiązania. Jestem przekonany, że dzieje się tak dzięki jej wstawiennictwu. Św. Ricie powierzam nie tylko sprawy zawodowe, ale też rodzinne. Bywam też w jej sanktuarium przy ul. Augustiańskiej w Krakowie.

Swoje wychowanie zawdzięczam w ogromnej mierze mojej babci, Wandzie, z którą jako dziecko mieszkałem przez kilka lat. Plan dnia był wtedy jasno ustalony: był czas na naukę i był czas na modlitwę, wieczorem bajka w telewizji, pacierz i czas na sen. Myślę, że to dzięki wychowaniu przez babcię nigdy nie miałem problemów z alkoholem, papierosami, nie przeklinałem.

Do Pierwszej Komunii Świętej w dużej mierze to ona mnie przygotowała, np. zapoznając mnie z katechizmem. Za to na Mszę Świętą w niedzielę chodziłem z Mamą. Sakramentu bierzmowania udzielił mi bp Karol Wojtyła, rok przed tym, jak został wybrany na papieża. Pamiętam, że na wiadomość o jego wyborze ludzie byli bardzo radośni i płakali ze szczęścia. W kolejnych latach uczestniczyłem w Mszach Świętych organizowanych na krakowskich Błoniach podczas pielgrzymek Jana Pawła II do Polski.

Zapewne nie mam takiego zacięcia pielgrzymkowego jak nasz Papież, choć byłem kilka razy ze swoimi synami na Jasnej Górze. Byłem też w leżącym nieopodal papieskich Wadowic Sanktuarium Matki Bożej Kalwaryjskiej w Kalwarii Zebrzydowskiej.

Z nabożeństw poświęconych Matce Bożej bardzo lubię majówki. Kilka lat temu urzekł mnie swym pięknem akatyst – hymn liturgiczny ku czci Bogurodzicy: jest to coś absolutnie pięknego. Poznałem go przez przypadek, chodząc z synem na Mszę Świętą dla studentów. Oczywiście często modlę się na Różańcu, a w Wielkim Poście uczestniczę w nabożeństwach Drogi Krzyżowej.

Oprac. JK


Listy od Przyjaciół
 
Listy

Szanowny Panie Prezesie!
Z nieskrywaną wdzięcznością dziękuję za zrozumienie i przesłane egzemplarze „Przymierza z Maryją”. Z powodu przewlekłej choroby (rehabilitacje) moja sytuacja jest dosyć trudna. Między innymi niska emerytura i czasem drogie nierefundowane leki sprawiają, że mam problemy finansowe.
„Przymierze z Maryją” to moje okno na świat. To bardzo wartościowa lektura, którą czytam z zapartym tchem. Codziennie odmawiam Koronkę do Miłosierdzia Bożego. Modlę się do Niepokalanego Serca Maryi i do św. Rity. Wszystkie te materiały, a w zasadzie modlitewniki otrzymałam od Waszej Redakcji za dawnych, dobrych czasów, kiedy moja sytuacja finansowa była znacznie lepsza. Przeczytane „Przymierza z Maryją” przekazuję zaprzyjaźnionej znajomej i jest bardzo zadowolona z tej lektury.
(…) Niech Maryja otacza całą Redakcję swoją Matczyną opieką.
Z serdecznymi pozdrowieniami i szczerą modlitwą.
Maria z Krakowa


Niech będzie pochwalony Jezus Chrystus!
Serdecznie dziękuję za przesłanie mi obrazu Matki Bożej Nieustającej Pomocy. Znany jest mi od wielu lat, ale jak dotąd nie miałam go w domu, choć często zwracałam się do Maryi z różnymi prośbami, stając w kościele przed tym wizerunkiem.
Ucieszyła mnie także dołączona książeczka, dzięki której dowiedziałam się o historii tego obrazu, jego symbolice i kulcie. Matka Boża Nieustającej Pomocy będzie jeszcze częściej mi towarzyszyć, również w domu – dzięki Jej obrazkowi i odmawianiu nowenny oraz modlitw zawartych w książeczce.
Wspieram działania Stowarzyszenia mające na celu propagowanie kultu Matki Bożej Nieustającej Pomocy.
Z wyrazami szacunku
Krystyna z Poznania


Szczęść Boże!
Serdecznie pozdrawiam całe Stowarzyszenie Ks. Piotra Skargi. Z całego serca dziękuję za to wspaniałe pismo „Przymierze z Maryją”. Kocham to pismo i czekam na nie z tęsknotą. Jest w nim zawarte wszystko, co mnie cieszy, uczy, poszerza moją wiedzę. Bardzo interesujące i mądre artykuły. Dowiadujemy się o wielu ciekawych i dotąd nieznanych, rzeczywistych, cudownych czy historycznych wydarzeniach. Bóg zapłać za to cudowne pismo. Dziękuję również za wszelkie przepiękne, wartościowe przesyłki i pamięć. Z wyrazami szacunku dla całego Stowarzyszenia. Szczęść Boże!
Bożena z Rybnika


Niech będzie pochwalony Jezus Chrystus!
Nadchodzące dni sprzyjać będą refleksji nad przemijającym ludzkim życiem. Może być szczęśliwe lub nieszczęśliwe. Jeżeli jesteśmy wierni Bogu, wędrując z Nim przez życie, to mamy nadzieję się z nim spotkać, pozostać na wieki, a jeżeli wybierzemy drogę bez Boga lub co najgorsze – z Nim walczymy, musimy się liczyć z tym, że się z Nim w ogóle nie zobaczymy. Trzeba pamiętać, że życie jest krótkie. Jesteśmy wędrowcami na tej ziemi. Terminu odejścia z tego świata nie znamy.
W miesiącu listopadzie pamiętajmy ze szczególną troską o grobach zmarłych, modląc się za nich. Wielu naszych bliskich znajomych, przyjaciół, przekroczyło już próg śmierci. Mamy nadzieję, że są w Niebie i spotkają się ze sprawiedliwym Zbawcą – Bogiem, co jest nagrodą za ich przykładne życie. Każdy człowiek umrze i stanie przed Jego Obliczem, aby zdać sprawozdanie ze swojego życia.
Zadajemy sobie pytanie, w jaki sposób możemy pomóc zmarłym, szczególnie tym, którzy są bliscy naszemu sercu. Przede wszystkim powinniśmy uczestniczyć we Mszy Świętej, przyjmując Komunię Świętą. Módlmy się za nich w miarę możliwości codziennie, przez adorację Najświętszego Sakramentu, odmawiając codziennie Różaniec i Drogę Krzyżową. Listopad każdego roku powinien być przypomnieniem dla nas, żyjących, że osoby, które odeszły z tego świata i ich groby nie mogą być zapomniane i zaniedbane. Zatroszczmy się więc o nie, zapalając znicze, stawiając kwiaty na ich grobach, wypełniając maksymę: „Kochać, to znaczy pamiętać”. (…)
Edward z Kalisza


Szanowni Państwo!
Pragnę bardzo gorąco podziękować Państwu za wszystkie publikacje i dewocjonalia, które od Was otrzymuję. Serdeczne Bóg zapłać!
Ze wszystkich otrzymanych upominków to ten ostatni z wizerunkiem Matki Bożej Nieustającej Pomocy przysporzył mi najwięcej radości, gdyż mam do Niej szczególne nabożeństwo. Co środę uczęszczam na nabożeństwo do Matki Bożej Nieustającej Pomocy, prosząc o różne sprawy. Ostatnio, gdy rodzice zachorowali w czasie tzw. pandemii, zostałam sama bez pomocy lekarskiej. Zwróciłam się do Maryi z tego wizerunku o pomoc. Niesamowite, że już następnego dnia widać było dużą poprawę w samopoczuciu ojca. Wierzę mocno, że wstawiła się za moimi rodzicami, bo byłam załamana, zostając z tą chorobą zupełnie sama.
Dziękuję wszystkim za to dzieło, za „Przymierze z Maryją” i życzę dalszych sukcesów oraz nowych Czytelników. Niech Matka Boża Fatimska ma Was w Swej opiece!
Emilia z Przodkowa


Szczęść Boże!
Na wstępie pragnę serdecznie podziękować za przesłaną mi książeczkę oraz wizerunek Matki Bożej Nieustającej Pomocy oraz kartę, na której przesyłam podziękowania i prośby do ukochanej Matki.
Przesłaną książeczkę już przeczytałam, niesamowicie ciekawa lektura, za co bardzo dziękuję. Ja doświadczyłam wielokrotnie opieki Matki Bożej Nieustającej Pomocy i Pana Jezusa z uwagi na poważne moje problemy zdrowotne po tragicznym wypadku samochodowym. Lekarze powtarzali, że to cud od Boga, że żyję. W ubiegłym roku miałam operowane biodro i wszystko skończyło się szczęśliwie. Wszystkie moje problemy oddaję Matce Bożej i Panu Jezusowi!
Pozdrawiam serdecznie Pana Prezesa i proszę o modlitwę.
Ja również modlę się za wszystkich pracowników Stowarzyszenia Ks. Piotra Skargi. Życzę błogosławieństwa Bożego!
Janina z Łodzi