...

Stanęła Królowa po prawicy Twojej...

Św. Alfons Maria de Liguori

Pewien święty autor, ojciec La Colombière zauważa, że chwała Maryi była chwałą pełną, całkowitą w przeciwieństwie do chwały innych świętych. To prawda, że wszyscy wyniesieni na ołtarze cieszą się absolutnym spokojem i pełnią szczęścia wiecznego. Jednocześnie nie można zaprzeczyć, że żaden z nich nie cieszy się chwałą, na jaką mógłby zasłużyć, gdyby bardziej wiernie kochał i służył Bogu...

Który ze świętych w Raju – mówi św. Augustyn – zapytany o to, czy popełnił jakieś grzechy, może odpowiedzieć przecząco, oprócz Maryi? Wedle definicji Soboru Trydenckiego Maryja nigdy nie popełniła żadnego występku, żadnego najmniejszego przewinienia. Nie tylko nigdy nie utraciła łaski Boskiej ani jej nie zaćmiła, lecz nigdy też jej nie zlekceważyła. Nie uczyniła niczego, co pozostałoby bez zasług. Nie powiedziała słowa, nie powstała w niej żadna myśl, nie wydała żadnego tchnienia, które by nie było uczynione ku większej chwale Boga.

U świętych łaski były różnego rodzaju – jak mówi św. Paweł: Różne są dary łaski (1 Kor 12, 4). Każdy ze świętych, w odpowiedzi na otrzymaną łaskę, stał się doskonałym w jakiejś cnocie: ten w gorliwości w dążeniu do zbawienia dusz, tamten w życiu pokutnym, ów w cierpieniu udręk cielesnych, a jeszcze inny w kontemplacji.

Lecz Najświętsza Maryja Panna, będąc pełną wszelkich łask, była doskonalszą od wszystkich świętych we wszelkich cnotach. Była apostołem apostołów, Królową męczenników, bowiem wycierpiała więcej niż inni. Była wzorem dla dziewic, przykładem dla mężatek. Połączyła w sobie doskonałą czystość i doskonałe umartwienie. Jednym słowem posiadła w swoim sercu wszystkie najbardziej heroiczne cnoty, jakich nigdy nie praktykował żaden święty. To o Niej powiedziano: Stanęła królowa po prawicy twojej, w ubiorze złotym, obleczona rozmaitością (Ps 44, 10). Bowiem wszelkie łaski, zasługi i przymioty innych świętych zebrane zostały w osobie Maryi*.

*
Glórias de Maria Santíssima (Chwała Najświętszej Maryi Panny), Vozes, Petrópolis, 1957, wyd. V, str. 284.
 
 
 
 

Modlitwa chrześcijańska
Powiedzieliśmy wcześniej, że modlitwa dobrego chrześcijanina powinna być ożywiona miłością Boga i nienawiścią grzechu, jako największego zła, a także szczerym pragnieniem unikania tegoż grzechu i tępienia go na każdym kroku. Jednak i tego warunku nie spełnia mod
Głupota grzesznika
Św. Alfons Maria Liguori, Doktor Kościoła „Albowiem mądrość świata tego głupstwem jest u Boga” (1 Kor. 3, 19) Czcigodny Jan Avila chciałby był podzielić świat na dwa więzienia, jedno dla niewierzących, drugie dla tych, co wierzą, a żyją w grzechu z dala od Boga;
Do twardych serc przemawiam kulami i bombami...
Podczas objawień danych Służebnicy Bożej Rozalii Celakównie Pan Jezus przestrzegł Polskę przed nadchodzącą karą za liczne grzechy rozpusty, zabójstwa dzieci poczętych i nienawiść. Jakże mocno brzmiały te słowa na chwilę przed okropnościami II wojny światowej i jakż
CUDOWNE WYDARZENIA Z DNIA BOŻEGO NARODZENIA
według św. Bonawentury Doktora Kościoła             Św. Bonawentura, franciszkanin z XIII wieku, otrzymał tytuł Doktora Serafickiego za wzniosłość i klarowność swego nauczania. Jest autorem m.in. Homilii XXI z okazji Bożeg
Bitwa pod Lepanto i heroiczna postawa św. Piusa V
W październiku mija 431 lat od największego zwycięstwa morskiego chrześcijańskiej Europy nad imperium muzułmańskim. 7 października 1571 roku bitwa sprzymierzonych wojsk katolickich z siłami islamu w zatoce Lepanto ocaliła cywilizację chrześcijańską i kontynent europejski od groźby muz
Dobra spowiedź przywraca nam prawo do nieba
Kto pokrywa złości swoje, poszczęścion nie będzie, lecz kto się spowiada, a opuści je, miłosierdzie otrzyma. (Prz 28, 13) Jeśli chcemy otrzymać przebaczenie, to musimy koniecznie wyznać na spowiedzi wszystkie grzechy śmiertelne, ich rodzaj, liczbę i okoliczności obciążające. To
Jak powściągać język
o. Wawrzyniec Scupoli Trzeba poskramiać swój język (por. Jk 1,26), bo wszyscy nieraz pozwalamy mu rozprawiać o tym, co najbardziej miłe naszym zmysłom. Brak powściągliwości w mówieniu wynika z pychy. To ona sprawia, że przekonani, iż wiele wiemy i zado