...

Maryja Współodkupicielka


Maryja i Wcielenie Słowa

Kiedy Ojciec Przedwieczny w swoim Boskim zamyśle ustanawiał Wcielenie Słowa, najpierw decydował, czy Słowo to przybierze ciało śmiertelne czy nieśmiertelne; czy przyjdzie na świat, rodząc się z matki, czy na mocy jednego aktu stworzenia ciała i natury ludzkiej. W ten sposób określił od razu, w tym samym akcie woli, że Syn stanie się człowiekiem jak inni, poprzez naturę stając się ciałem w łonie matki, a zatem ciałem śmiertelnym, aby zbawić rodzaj ludzki. Łatwo więc jest zauważyć, że Boska decyzja o Wcieleniu zawierała w sobie wybór Boskiego Macierzyństwa; że przeznaczenie Jezusa Chrystusa jest w wieczności ściśle związane z przeznaczeniem Maryi, bo tak jak Ona była przeznaczona wyłącznie dla Jezusa Chrystusa, tak Jego przeznaczenie było zależne od Niej.

Syn i Matka nie mogą być nigdy rozdzieleni. Byli połączeni w czasie, połączeni w wieczności, połączeni w spełnieniu wieków. Dlatego to właśnie przez Maryję zawsze się idzie i zawsze się wraca do Jezusa. Ona jest najkrótszą i najpewniejsza drogą prowadzącą do Chrystusa, a przez Chrystusa, do Boga Ojca.

Wszystko rękami Maryi

Święty Bernard naucza, że ze zrządzenia Boskiej Opatrzności, dotyczącego zbawienia, wszelkie łaski przechodzą przez ręce Maryi (Serm. III in vigília Natitivatis Domini, 10 P.L. t. CLXXIII, col. 100). Bóg napełnił Maryję obfitością wszelkiego dobra, tak, że powinniśmy wiedzieć, iż wszystko, co jest w nas z nadziei, łaski, zbawienia od Niej przychodzi (Serm. In nativitati B.V.M., de aquaeductu, 6 se., col. 441).4
A zatem nawet łaski udzielane podczas Sakramentów są otrzymywane przez wstawiennictwo Maryi, w tym sensie, że nasze wewnętrzne usposobienie, z jakim je otrzymujemy, od których zależy sakramentalne dzieło łaski, od Niej przychodzi.5
 

1 / 2 / 3 / 4 / 5 / 6
Anioł z Groty Betlejemskiej
Pewnego razu Pan Bóg zwołał do siebie wszystkich aniołów i opowiedział im o Swym planie stworzenia człowieka i wcielenia samego Boga. W związku z Boskimi planami zaczął rozdzielać funkcje pomiędzy Swoich wiernych aniołów. Pierwsze trzy chóry, te najważniejsze: Serafini, Cherubini i T
Kapłaństwo – wychowanie do świętości
Wychowanie kapłańskie to przerobienie całego swojego ja na modłę Chrystusową, to uświęcenie osobiste i wyrobienie w sobie charakteru w sposób najbardziej odpowiadający celowi, któremu ma służyć kapłaństwo. Sacerdos – alter Christus. (…) Usposobień do stanu duchownego nie ma,
Tradycja szopki krakowskiej
Podobnie jak choinka, opłatek czy kolędy, także szopka stanowi nieodłączny element świąt Bożego Narodzenia. O ileż byłyby uboższe kościoły, gdyby w grudniowe i styczniowe dni zabrakło w nich przedstawień adoracji nowo narodzonego Pana Jezusa. Rozpowszechnienie „szopkowego” zwyc
Być chrześcijaninem to wierzyć w cuda
Z Henrykiem Bejdą, redaktorem naczelnym Miesięcznika Rodzin Katolickich „Cuda i łaski Boże” rozmawia Michał Wikieł.  Czy Polacy otwierają się na cuda, czy może jesteśmy bardziej sceptyczni, nieufni? – Cudem było Wcielenie. Cudem – Zmartwychwstanie. Cudami były
Współuczestnicy Chrystusowej Męki
Podczas jednej z mistycznych wizji, św. Ojciec Pio z Pietrelciny usłyszał od Chrystusa te słowa: Mój synu, nie wierz w to, że moja agonia trwała tylko trzy godziny. Ona nadal trwa i będzie trwała do końca świata ze względu na Dusze, które bardzo umiłowałem.
Pierwszy żłóbek bożonarodzeniowy
Był rok 1223. Św. Franciszek przybył do Rzymu, aby uzyskać od papieża Honoriusza III pozwolenie na świętowanie Bożego Narodzenia w zupełnie nowy sposób. Kiedy już uzyskał zgodę, na obchody świąt wybrał las w pobliżu wioski Grecio, w regionie Umbrii, niedaleko Rzymu, gdzie mi
Chrystus zmartwychwstał!
Ileż to już razy ludzkość doświadczała przewrotności faryzeuszy, którzy na wieść o Zmartwychwstaniu naszego Pana Jezusa Chrystusa domagali się od swoich, dobrze opłacanych sług, aby poszli i rozpowiadali, że On nie zmartwychwstał? Ileż razy ludzka małość z diabelskim podszep
 
Copyright © by STOWARZYSZENIE KULTURY CHRZEŚCIJAŃSKIEJ IM. KS. PIOTRA SKARGI
 
...