...
Numer 59
TEMAT NUMERU
LISTY OD PRZYJACIÓŁ
NASZE KAMPANIE
WYDARZENIA
SŁOWO KAPŁANA
ŚRODOWISKA - ZWYCZAJE - CYWILIZACJE
ZAPOMNIANE PRAWDY I WARTOŚCI
BLASK KOŚCIOŁA
LEKTURA DUCHOWA
STRONY MARYJNE
Apostoł Maryi
Papież Paweł VI
Maksymilian Kolbe był apostołem kultu maryjnego. Czcił Matkę Bożą imieniem, które sama sobie nadała w Lourdes: „Jam jest Niepokalane Poczęcie”. Niepodobna rozłączać działalności Ojca Kolbe od imienia Niepokalanej. On to założył w Rzymie 17 października 1917 r., jeszcze przed otrzymaniem święceń kapłańskich, Milicję Niepokalanej. (…)
Spuścizna duchowa naszego Błogosławionego nie budzi w nas ani cienia wahania czy wątpliwości, chociaż dziś właśnie pobożność maryjna wznieca niekiedy pewną nieufność wobec dwu nurtów teologicznych: chrystologicznego i eklezjologicznego, które zdają się z nią współzawodniczyć. Wręcz przeciwnie, w mariologii Ojca Kolbe Chrystus zajmuje pierwsze, konieczne i wystarczające dla ekonomii zbawienia miejsce. Ani w swych poglądach teologicznych, ani w swej działalności apostolskiej, Ojciec Kolbe nigdy nie pomijał miłości do Kościoła i jego zbawczej misji. Wszak cała wielkość i wszystkie przywileje Matki Bożej wypływają z Jej dopełniającego, podporządkowanego zadania w stosunku do kosmologicznego, antropologicznego i zbawczego wymiaru działalności samego Chrystusa. (…)
Zgodnie z całą doktryną teologiczną, z całą liturgią i teologią życia wewnętrznego, Ojciec Kolbe widzi Maryję włączoną w Boże plany zbawienia jako „kres odwiecznego zamiaru”, jako Pełnię Łaski, jako Stolicę Mądrości, jako przeznaczoną od wieków Matkę Słowa Wcielonego, jako Królową Mesjańskiego Królestwa a jednocześnie jako Służebnicę Pańską, wybraną, aby ofiarować swój udział niezastąpiony w dziele zbawienia, jako Matkę Boga-Człowieka. „Maryja jest tą, za której pośrednictwem ludzie zbliżają się do Chrystusa i tą, za pośrednictwem której Jezus do ludzi się zbliża”. (…)
Cechą charakterystyczną, rzec można oryginalną, mariologii Ojca Kolbe, jest wyjątkowe znaczenie, jakie przypisuje Jej zadaniu wobec współczesnych potrzeb Kościoła; jest jego wiara w spełnienie wizji proroczej Bożego triumfu w wiekuistej chwale i wywyższeniu maluczkich, a także wiara w Jej wstawiennictwo, w skuteczność Jej przykładu i w obecność Jej macierzyńskiej miłości. Sobór Watykański II utwierdził nas w tych prawdach oczywistych, a dziś z nieba Ojciec Kolbe pomaga nam rozważać je i zgłębiać. Ten maryjny rys nowego Błogosławionego włącza go do grona wielkich świętych, obdarzonych duchem proroczym, którzy pojęli, uczcili i wysławiali tajemnicę Maryi.
Fragmenty homilii papieża Pawła VI podczas Mszy Świętej beatyfikacyjnej Ojca Maksymiliana Marii Kolbego, 17 października 1971 r. w Watykanie
Maksymilian Kolbe był apostołem kultu maryjnego. Czcił Matkę Bożą imieniem, które sama sobie nadała w Lourdes: „Jam jest Niepokalane Poczęcie”. Niepodobna rozłączać działalności Ojca Kolbe od imienia Niepokalanej. On to założył w Rzymie 17 października 1917 r., jeszcze przed otrzymaniem święceń kapłańskich, Milicję Niepokalanej. (…)
Spuścizna duchowa naszego Błogosławionego nie budzi w nas ani cienia wahania czy wątpliwości, chociaż dziś właśnie pobożność maryjna wznieca niekiedy pewną nieufność wobec dwu nurtów teologicznych: chrystologicznego i eklezjologicznego, które zdają się z nią współzawodniczyć. Wręcz przeciwnie, w mariologii Ojca Kolbe Chrystus zajmuje pierwsze, konieczne i wystarczające dla ekonomii zbawienia miejsce. Ani w swych poglądach teologicznych, ani w swej działalności apostolskiej, Ojciec Kolbe nigdy nie pomijał miłości do Kościoła i jego zbawczej misji. Wszak cała wielkość i wszystkie przywileje Matki Bożej wypływają z Jej dopełniającego, podporządkowanego zadania w stosunku do kosmologicznego, antropologicznego i zbawczego wymiaru działalności samego Chrystusa. (…) Zgodnie z całą doktryną teologiczną, z całą liturgią i teologią życia wewnętrznego, Ojciec Kolbe widzi Maryję włączoną w Boże plany zbawienia jako „kres odwiecznego zamiaru”, jako Pełnię Łaski, jako Stolicę Mądrości, jako przeznaczoną od wieków Matkę Słowa Wcielonego, jako Królową Mesjańskiego Królestwa a jednocześnie jako Służebnicę Pańską, wybraną, aby ofiarować swój udział niezastąpiony w dziele zbawienia, jako Matkę Boga-Człowieka. „Maryja jest tą, za której pośrednictwem ludzie zbliżają się do Chrystusa i tą, za pośrednictwem której Jezus do ludzi się zbliża”. (…)
Cechą charakterystyczną, rzec można oryginalną, mariologii Ojca Kolbe, jest wyjątkowe znaczenie, jakie przypisuje Jej zadaniu wobec współczesnych potrzeb Kościoła; jest jego wiara w spełnienie wizji proroczej Bożego triumfu w wiekuistej chwale i wywyższeniu maluczkich, a także wiara w Jej wstawiennictwo, w skuteczność Jej przykładu i w obecność Jej macierzyńskiej miłości. Sobór Watykański II utwierdził nas w tych prawdach oczywistych, a dziś z nieba Ojciec Kolbe pomaga nam rozważać je i zgłębiać. Ten maryjny rys nowego Błogosławionego włącza go do grona wielkich świętych, obdarzonych duchem proroczym, którzy pojęli, uczcili i wysławiali tajemnicę Maryi.
Fragmenty homilii papieża Pawła VI podczas Mszy Świętej beatyfikacyjnej Ojca Maksymiliana Marii Kolbego, 17 października 1971 r. w Watykanie
